«Ποίημα των Ατόμων»

**(αγγλ. Poem of the Atoms)**

του μεγάλου Σούφι μυστικιστή και ποιητή Τζελαλεντίν Αλ Ρουμί.

Στο βαθιά πνευματικό και μεταφορικό αυτό έργο, ο Ρουμί περιγράφει τη δημιουργία και ολόκληρο το σύμπαν σαν έναν αιώνιο, εκστατικό χορό, όπου ακόμα και τα πιο μικροσκοπικά σωματίδια (τα άτομα) κινούνται από αγάπη προς το θείο φως.

Αν και το «Ποίημα των Ατόμων» γράφτηκε τον 13ο αιώνα, πολλοί μελετητές εντυπωσιάζονται από τον τρόπο που ο Ρουμί συνέλαβε την έννοια της διαρκούς κίνησης των υποατομικών σωματιδίων και των πλανητών γύρω από ένα κέντρο, πολύ πριν η σύγχρονη επιστήμη την αποδείξει, όμως,

η ιδέα ότι η ύλη αποτελείται από απειροελάχιστα σωματίδια που βρίσκονται σε αιώνια κίνηση γεννήθηκε στην Αρχαία Ελλάδα, περίπου 1.700 χρόνια πριν από τον Ρουμί και 2.400 χρόνια πριν από τη σύγχρονη κβαντική φυσική.