Η κουκουβάγια
(στην αρχαία ελληνική γλαυξ)
συνδέεται στενά με τον Αριστοφάνη κυρίως μέσα από την περίφημη κωμωδία του Όρνιθες +Σφήκες.
Στο έργο αυτό εμφανίζονται δύο βασικές και πολύ γνωστές αναφορές:
1. Η προέλευση της φράσης «Κομίζει γλαύκα εις Αθήνας»
- Η σημασία της: Επειδή η κουκουβάγια ήταν το ιερό πουλί της θεάς Αθηνάς, η Αθήνα ήταν ήδη γεμάτη από δαύτες (τόσο ως ζωντανά πουλιά όσο και ως απεικόνιση στα αθηναϊκά ασημένια νομίσματα, τα οποία αποκαλούνταν επίσης «γλαύκες»). Η φράση έμεινε παροιμιώδης μέχρι σήμερα και σημαίνει ότι κάνει κανείς κάτι εντελώς περιττό ή ανώφελο (π.χ. μεταφέρει κάτι εκεί όπου υπάρχει ήδη σε τεράστια αφθονία).
2. Η άμυνα με τα τσουκάλια
Σε άλλη σκηνή του έργου, όταν τα πουλιά επιτίθενται στους δύο κεντρικούς ήρωες (τον Πισθέταιρο και τον Ευελπίδη), ο Πισθέταιρος τους συμβουλεύει να αμυνθούν κρατώντας μπροστά τους πήλινα τσουκάλια (χύτρες). Ο λόγος; Όπως εξηγεί χιουμοριστικά, η κουκουβάγια —ως πουλί της Αθηνάς Παλλάδας— δεν πλησιάζει ποτέ τις χύτρες, επειδή το τσουκάλι (και το ελαιόλαδο) είναι στενά συνδεδεμένα με την ίδια τη θεά και την πόλη της, οπότε το πουλί δείχνει σεβασμό.
Στους «Σφήκες» του Αριστοφάνη (στ. 1086), η κουκουβάγια (η γλαύξ) αναφέρεται στη φράση «γλαῦξ γὰρ ἡμῶν πρὶν μάχεσθαι τὸν στρατὸν διέπτατο» (γιατί μια κουκουβάγια πέταξε πάνω από τον στρατό μας πριν από τη μάχη).
Σημασία της αναφοράς
- Oιωνός νίκης: Η πτήση της κουκουβάγιας –ιερού πτηνού της θεάς Αθηνάς– θεωρήθηκε προφητικό σημάδι για την επίτευξη νίκης.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου