Πότε βρέθηκε ο Μ. Αλέξανδρος στην Ίερουσαλήμ;

 Σύμφωνα MONO με τον Εβραίο ιστορικό Φλάβιο Ιώσηπο, 

ο Μέγας Αλέξανδρος

 👉ΛΕΝΕ ότι προσκύνησε τον Ιουδαίο Αρχιερέα έξω από την Ιερουσαλήμ. Αυτή η ιστορία αναφέρεται στο έργο του <Ιουδαϊκή Αρχαιολογία > ΜΟΝΟ στην Ιουδαϊκή Αρχαιολογία

Αυτή η συνάντηση μαρτυρείται  μόνο από τον Εβραίο ιστορικό Φλάβιο Ιώσηπο. 

 Περιγράφει τη συνάντηση μεταξύ του Μεγάλου Αλεξάνδρου και του Αρχιερέα Ιαδδούα στο έργο του <Ιουδαϊκή Αρχαιολογία >.

 Οι σύγχρονοι ιστορικοί υποθέτουν ότι αυτή η επίσκεψη στην Ιερουσαλήμ δεν έλαβε χώρα ποτέ, αλλά μάλλον πρόκειται για έναν μεταγενέστερο εβραϊκό θρύλο👈 που αποσκοπεί να εξηγήσει τη σχέση με τους ηγεμόνες.

 Το 332 π.x.x., ο Μέγας Αλέξανδρος

κατέκτησε την πόλη της Γάζας μετά από μια εξαντλητική πολιορκία, ενώ η υποτιθέμενη πορεία προς την Ιερουσαλήμ θεωρείται γενικά από την ιστορική επιστήμη ως θρύλος.

Για να δούμε ακριβώς τι έγινε: 

Αρχαία ελληνική ΟΜΑΔΑ καταστροφέων (ΟΥΚ)

 👉ΟΥΚ (Ομάδα Υποβρυχίων Καταστροφών)

👉Πατέρας και κόρη,

 

οι δυο τους θεωρούνται οι πρόδρομοι της ελεύθερης κατάδυσης και της κολύμβησης ανοιχτής θάλασσας.👉Η ιστορία τους έχει ως εξής: Οι Πέρσες είχαν αιχμαλωτίσει τον Σκυλλία και την Ύδνα για να τους χρησιμοποιήσουν ως υποβρύχιους σαμποτέρ ενάντια στους Έλληνες. Και οι δύο κατάφεραν να δραπετεύσουν από το στρατόπεδο των Περσών κατά τη διάρκεια θαλασσοταραχής.
Έπεσαν στη θάλασσα και κολύμπησαν έως το Αρτεμίσιο (μια απόσταση περίπου 15 χιλιομέτρων), προκειμένου να ειδοποιήσουν τους Έλληνες για την επίθεση του περσικού στόλου.
Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο,

Για να σώσει την ανθρωπότητα από τον αφανισμό...

 

ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΙΣΤΟΡΙΑ

 σύμφωνα με τον Μύθο του Αριστοφάνη (Πλάτωνος Συμπόσιον), τα χαρακτηριστικά του αρχέγονου όντος ήταν τα εξής:

Είχαν στρογγυλό σώμα, κυκλική πλάτη και πλευρά. Διέθεταν τέσσερα χέρια, τέσσερα πόδια και δύο πρόσωπα που κοιτούσαν σε αντίθετες κατευθύνσεις πάνω σε έναν ενιαίο κυκλικό αυχένα. Ήταν τόσο δυνατοί και αλαζονικοί που επιχείρησαν να επιτεθούν στους θεούς.
Για να τους τιμωρήσει ο Δίας, τους χώρισε στη μέση, δημιουργώντας τους σημερινούς ανθρώπους. Από τότε, κάθε μισό αναζητά διαρκώς το «άλλο του μισό» για να ξαναγίνει ολόκληρο και να θεραπεύσει την αρχική του φύση.
Σύμφωνα με τον μύθο του Αριστοφάνη, μόλις ο Δίας έκοψε τους ανθρώπους στα δύο, διέταξε τον Απόλλωνα να τους θεραπεύσει.
Ο Απόλλων ολοκλήρωσε τη διαδικασία

ΑΥΤΟΧΘΟΝΙΑ

 Σύμβολο αυτοχθονίας

Ο χαρακτηριστικός ήχος τους

Στα αρχαία ελληνικά τα τζιτζίκια ονομάζονταν τέττιξ. Σύμφωνα με τη "μυθολογία", ο Πλάτωνας έλεγε στον "Φαίδρο" ότι τα τζιτζίκια ήταν κάποτε άνθρωποι (πριν γεννηθούν οι Μούσες), οι οποίοι αγάπησαν τόσο πολύ τη μουσική που πέθαναν τραγουδώντας χωρίς να φάνε ή να πιουν.

Τα τζιτζίκια έγιναν σύμβολο αυτοχθονίας στην αρχαία Αθήνα λόγω του κύκλου ζωής τους. Γεννιούνται μέσα από το χώμα, όπου οι νύμφες ζουν και τρέφονται για 4 έως 17 χρόνια πριν αναδυθούν. Η άμεση αυτή σύνδεσή τους με τη γη ταυτίστηκε με τους ντόπιους κατοίκους που κατάγονταν από την ίδια τη γη. 

Η ζωή κάτω από τη γη

• Διάρκεια: Τα περισσότερα είδη ζουν στο χώμα από 2 έως 5 χρόνια.
• Εξαίρεση: Τα περιοδικά τζιτζίκια της Βόρειας Αμερικής μένουν υπόγεια για 13 ή 17 ολόκληρα χρόνια.
• Κατάσταση: Δεν κοιμούνται, αλλά είναι ενεργές νύμφες που αναπτύσσονται συνεχώς.
• Τροφή: Ρουφούν τους χυμούς από τις ρίζες των δέντρων και των φυτών.
• Σκάψιμο: Χρησιμοποιούν τα δυνατά μπροστινά τους πόδια για να ανοίγουν σήραγγες.

Η έξοδος στην επιφάνεια

• ΣύνGroup: Μόλις ολοκληρωθεί η ανάπτυξή τους, βγαίνουν μαζικά από το χώμα.
• Μεταμόρφωση: Σκαρφαλώνουν σε κορμούς δέντρων, αποβάλλουν το εξωτερικό τους δέρμα (πουκάμισο) και γίνονται ενήλικα τζιτζίκια με φτερά.
• Τέλος κύκλου: Στην επιφάνεια ζουν μόνο λίγες εβδομάδες για να ζευγαρώσουν και να γεννήσουν αυγά.

 Τα θηλυκά τζιτζίκια είναι σιωπηλά. Ο χαρακτηριστικός δυνατός ήχος παράγεται αποκλειστικά από τα αρσενικά με σκοπό την προσέλκυση συντρόφου, ενώ τα θηλυκά δεν διαθέτουν τον ειδικό μηχανισμό (τα «τύμπανα») στην κοιλιά τους. Όταν εντυπωσιαστούν από το κάλεσμα ενός αρσενικού, απαντούν κάνοντας έναν χαρακτηριστικό κρότο με τα φτερά τους.

Στην αρχαία Ελλάδα, το τζιτζίκι (τέττιξ) συμβόλιζε την αριστοκρατική καταγωγή των Αθηναίων, με τον Πλάτωνα στον Φαίδρο και τον Συμπόσιο να αναφέρει ότι οι πρώτοι Αθηναίοι πίστευαν πως προήλθαν από τη γη, όπως ακριβώς γεννιούνται και τα τζιτζίκια από το χώμα. Μάλιστα, στην Αθήνα φορούσαν χρυσά κοσμήματα σε σχήμα τζιτζικιού στα μαλλιά για να δηλώσουν την αυτοχθονία τους. 

 Ο χαρακτηριστικός ήχος τους

Εύμαιος: άξιος γαρ ο εργάτης του μισθού του

 Ο Εύμαιος στην Οδύσσεια 

 ήταν ο πιστός χοιροβοσκός και δούλος του Οδυσσέα. Ως επικεφαλής των κοπαδιών, διαχειριζόταν τη βασιλική περιουσία κατά την απουσία του κυρίου του. Διέθετε τη δική του ανεξάρτητη προσωπική περιουσία (ένα κτήμα και δούλους που είχε αγοράσει με δικά του χρήματα) και φύλασσε τεράστια κοπάδια που αριθμούσαν εκατοντάδες χοίρους. Είναι το μοναδικό πρόσωπο στην Οδύσσεια στο οποίο ο Όμηρος απευθύνεται στο δέυτερο πρόσωπο: «δι Ευμαίη» = «εσύ, Εύμαιε».
Στην καλύβα του Ευμαίου, με τη θεϊκή επέμβαση της Θεάς Αθηνάς έγινε η αναγνώριση Τηλεμάχου και Οδυσσέα. Μετά από αυτά, ο Εύμαιος οδήγησε τον Οδυσσέα μεταμφιεσμένο σε φτωχό ζητιάνο στο παλάτι, για να ξεγελάσει τους μνηστήρες, και τον παρουσίασε στην Πηνελόπη.
Στο τέλος ο Εύμαιος απέκτησε την ελευθερία του από τον Τηλέμαχο και έγινε ο γενάρχης του γένους των Κολιαδών στην Ιθάκη.
Η δουλεία στην αρχαία Ελλάδα ήταν ένας θεμελιώδης κοινωνικός και οικονομικός θεσμός. Καμία σχέση με σκλάβους.Οι δούλοι θεωρούνταν «έμψυχα όργανα» . Απασχολούνταν σε όλους τους τομείς, από τις οικιακές εργασίες έως τη γεωργία και τα μεταλλεία, καλύπτοντας το 20% έως 40% του πληθυσμού.

Οι κύριες ενέργειές του

• Μεταφορά του τόξου: Εισάγει το φονικό όπλο στην αίθουσα της Μνηστηροφονίας. Παρά τις απειλές των μνηστήρων, παραδίδει το τόξο στον μεταμφιεσμένο Οδυσσέα.
• Απομόνωση των γυναικών:

Παίξτε μπάλα αλά ελληνικά

 Απλά δείτε με τα μάτια σας.

Ο Χρησμός του Μαντείου των Δελφών για τον στρατηγό Μιλτιάδη

 H «Ύβρις» (η παραβίαση του ιερού ασύλου) έφερε τη "Νέμεση".
Η Δήμητρα Θεσμοφόρος είναι η θεά της γεωργίας και των θεσμών, το ιερό της οποίας στην Πάρο (Θεσμοφόριο) συνδέεται ιστορικά με τον Αθηναίο στρατηγό Μιλτιάδη.
Η Εκστρατεία: Το 489 π.x.x., ο Μιλτιάδης —ο στρατηγός που οδήγησε τους Αθηναίους στη νίκη στον Μαραθώνα— πολιόρκησε την Πάρο αξιώνοντας 100 τάλαντα.
Το Περιστατικό:
Σύμφωνα με τα Ιστορικά του Ηροδότου, κατά τη διάρκεια της πολιορκίας της Πάρου, ο Μιλτιάδης επιχείρησε να εισβάλει κρυφά στο Θεσμοφόριο (το ιερό της Δήμητρας) που ήταν μόνο για γυναίκες. Καθώς πλησίαζε το μέγαρο για να αποσπάσει κάποιο από τα «ακίνητα» (ιερά αντικείμενα που απαγορευόταν να μετακινηθούν), τον κυρίευσε ξαφνικός τρόμος και ρίγος («φρίκης αὐτὸν ὑπελθούσης»). Προσπαθώντας να διαφύγει πανικόβλητος από τον ίδιο δρόμο, πήδηξε ξανά τον τοίχο, με αποτέλεσμα να υποστεί σοβαρό κάταγμα ή εξάρθρωση στον μηρό ή στο γόνατο.

Η «Θεία Δίκη» και το Άδοξο Τέλος:

Η καταδίκη στην Αθήνα: Οι Αθηναίοι τον δίκασαν για «απάτη του δήμου». Λόγω της κατάστασής του, μεταφέρθηκε στη δίκη πάνω σε κρεβάτι. Αν και γλίτωσε τη θανατική ποινή λόγω της προσφοράς του στον Μαραθώνα, του επιβλήθηκε τεράστιο πρόστιμο 50 ταλάντων. Πέθανε λίγο μετά στη φυλακή από τη γάγγραινα, από το τραύμα στην Πάρο, αποδεικνύοντας πώς η «Ύβρις» (η παραβίαση του ιερού ασύλου) έφερε τη "Νέμεση".

Η Συνάντηση του Μιλτιάδη με την Τιμώ και η Ιεροσυλία

Κατά τη διάρκεια της πολιορκίας, μια αιχμάλωτη Παριανή γυναίκα, η Τιμώ, η οποία ήταν υποιέρεια των «χθόνιων θεοτήτων» (της Δήμητρας και της Περσεφόνης), πλησίασε κρυφά τον Μιλτιάδη. 

• Η συμβουλή:

Της παρηγοριάς

 ΕΞΗΓΗΣΗ:

 

Πρόκειται για την πρώτη γραπτή αναφορά παγμοσμίως

 

  To τέμενος της Ολυμπίας Γης (Γαίας) 

Κοντά σε εκείνο το σημείο υπήρχε το τέμενος της Ολυμπίας Γης (Γαίας) και ένα άνοιγμα στο έδαφος (χάσμα), από το οποίο θεωρούσαν ότι έφυγαν τα νερά του κατακλυσμού. Μέχρι και τα μέσα της δεκαετίας του 1940, οι παλιές Αθηναίες συνήθιζαν να ρίχνουν εκεί σιτάλευρο ζυμωμένο με μέλι.

Παυσανίας, Αττικά 1.18.8 κεῖται δὲ ἐπὶ κίονος Ἰσοκράτους ἀνδριάς, ὃς ἐς μνήμην τρία ὑπελίπετο, ἐπιπονώτατον μὲν ὅτι οἱ βιώσαντι ἔτη δυοῖν δέοντα ἑκατὸν οὔποτε κατελύθη μαθητὰς ἔχειν, σωφρονέστατον δὲ ὅτι πολιτείας ἀπεχόμενος διέμεινε καὶ τὰ κοινὰ οὐ πολυπραγμονῶν, ἐλευθερώτατον δὲ ὅτι πρὸς τὴν ἀγγελίαν τῆς ἐν Χαιρωνείᾳ μάχης ἀλγήσας ἐτελεύτησεν ἐθελοντής. κεῖνται δὲ καὶ λίθου Φρυγίου Πέρσαι χαλκοῦν τρίποδα ἀνέχοντες, θέας ἄξιοι καὶ αὐτοὶ καὶ ὁ τρίπους. 

👉τοῦ δὲ Ὀλυμπίου Διὸς Δευκαλίωνα οἰκοδομῆσαι λέγουσι τὸ ἀρχαῖον ἱερόν, σημεῖον ἀποφαίνοντες ὡς Δευκαλίων Ἀθήνῃσιν ᾤκησε τάφον τοῦ ναοῦ

Η αδιάκοπη συνέχεια της ελληνικής ιστορίας και του ηρωισμού

 Ο βασιλιάς Λεωνίδας 

και οι 300 Σπαρτιάτες (μαζί με τους Θεσπιείς), αφού έσπασαν τα δόρατά τους πολεμώντας τους Πέρσες, συνέχισαν να μάχονται με τα ξίφη τους. Όταν τελικά έσπασαν και αυτά, συνέχισαν τη μάχη με γυμνά χέρια και δόντια μέχρι τον ηρωικό τους θάνατο.
Στη συντριβή του Διάκου στη Μάχη της Αλαμάνας (23 Απριλίου 1821), μετά τον τραυματισμό του, το σπάσιμο του σπαθιού του και την καταστροφή του όπλου του από τα εχθρικά πυρά, συνελήφθη ζωντανός.
Το σπάσιμο των όπλων του (τουφεκιού και σπαθιού)

Οι 300 Σπαρτιάτες και τα 300 δολάρια

 

ΓΙΑ ΜΙΑ ΧΟΥΦΤΑ ΔΟΛΑΡΙΑ:

Το επιβλητικό άγαλμα του Λεωνίδα στις Θερμοπύλες ανεγέρθηκε το 1955. Η ολοκλήρωσή του κατέστη δυνατή χάρη στη γενναιοδωρία 300 Ελλήνων ομογενών της Αμερικής (κυρίως από τη Σπάρτη), οι οποίοι προσέφεραν 300 δολάρια ο καθένας μετά τον θάνατο του αρχικού χορηγού, Δουσμάνη.

Η ιστορία πίσω από το μνημείο περιλαμβάνει τα εξής ενδιαφέροντα στοιχεία:

Η Ωραία Ελένη, η ελληνίδα James Bond

 Ο Οδυσσέας συναντά την Ωραία Ελένη στην Τροία

 σε δύο κομβικές στιγμές: ως κατάσκοπος πριν από την άλωση και κατά τη διάρκεια της καταστροφής της πόλης. Σύμφωνα με  τα ομηρικά έπη, οι συναντήσεις τους χαρακτηρίζονται από συνωμοσία και την απαράμιλλη ομορφιά της Ελένης.Οι σημαντικότερες στιγμές της επαφής τους στην Τροία περιλαμβάνουν:Η επίσκεψη στην Τροία πριν τον πόλεμο: Αμέσως μετά την αρπαγή της, ο Οδυσσέας και ο Μενέλαος πήγαν στην Τροία ως πρεσβευτές, ζητώντας ειρηνικά την επιστροφή της Ελένης. Ο Πρίαμος και οι Τρώες αρνήθηκαν, οδηγώντας στον δεκαετή πόλεμο.
Ο Οδυσσέας ως ζητιάνος: Κατά τη διάρκεια της δεκαετούς πολιορκίας, ο Οδυσσέας μπήκε κρυφά στην Τροία μεταμφιεσμένος σε ζητιάνο για κατασκοπεία. Η Ελένη, αν και τον 👉αναγνώρισε, δεν τον πρόδωσε, καθώς νοσταλγούσε την πατρίδα της.Η κλοπή του Παλλαδίου: Στην ίδια μυστική αποστολή, ο Οδυσσέας 👉με τη βοήθεια της Ελένης έκλεψε

Μόνο ο άνθρωπος είναι ικανός για το αδύνατο

Ευγενής ας είναι ο άνθρωπος,

χρήσιμος και καλός!
Γιατί μόνο αυτό
τον διακρίνει
από όλα τα όντα
που γνωρίζουμε.

Χαίρε στα άγνωστα
ανώτερα όντα
που αισθανόμαστε!
Ας είναι ο άνθρωπος σαν αυτά!
Είθε το παράδειγμά του να μας διδάξει
να πιστεύουμε σε αυτά. 

Γιατί

η φύση είναι αναίσθητη:
ο ήλιος λάμπει
πάνω στο κακό και το καλό,
και το φεγγάρι και τα αστέρια
λάμπουν πάνω στον εγκληματία όπως κάνουν με τον καλύτερο .

  Άνεμος και ρυάκια, βροντές και χαλάζι ορμούν και αρπάζουν, περνώντας βιαστικά , το ένα μετά το άλλο. Έτσι και η τύχη ψηλαφεί ανάμεσα στο πλήθος, αρπάζοντας τώρα την σγουρή αθωότητα του αγοριού , τώρα το φαλακρό κεφάλι του ενόχου. Σύμφωνα με αιώνιους, σιδερένιους, μεγάλους νόμους, πρέπει όλοι να ολοκληρώσουμε τους κύκλους της ύπαρξής μας . Μόνο ο άνθρωπος είναι ικανός για το αδύνατο: αυτός διακρίνει, επιλέγει και κρίνει-  αυτός μπορεί να δώσει μονιμότητα στη στιγμή. Αυτός μόνο

Ο στραγγαλισμός της Περσίας - το τέλος της "αθωότητας" για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Περάστε στο ταμείο.

  

Το βιβλίο «The Strangling of Persia» (Ο στραγγαλισμός της Περσίας) είναι ένα ιστορικό έργο που γράφτηκε από τον Αμερικανό δικηγόρο γερμανικής καταγωγής και δημόσιο λειτουργό William Morgan Shuster. Εκδόθηκε το 1912 και αποτελεί το χρονικό της ταραχώδους θητείας του ως Γενικού Ταμία της Περσίας το 1911, καθώς και της υπονόμευσης της χώρας από την Ευρωπαϊκή διπλωματία.

Το βιβλίο του  Μόργκαν Σούστερ (Morgan Shuster) «Ο στραγγαλισμός της Περσίας» περιγράφει λεπτομερώς τα γεγονότα .

 Ο Γουίλιαμ Μόργκαν Σούστερ ( 23 Φεβρουαρίου 1877 στην Ουάσινγκτον - 26 Μαΐου 1960 στη Νέα Υόρκη ) ήταν Αμερικανός δικηγόρος γερμανικής καταγωγής, οικονομικός αξιωματούχος, συγγραφέας και εκδότης, περισσότερο γνωστός ως ο Ταμίας της Περσίας. Από τον Μάιο έως τον Δεκέμβριο του 1911, υπηρέτησε ως Γενικός Ταμίας της ιρανικής κυβέρνησης, διορισμένος από το Περσικό Κοινοβούλιο ( Majlis ).

 👉Πολύ πριν οι Ιρανοί επαναστάτες ονομάσουν την Αμερική «Μεγάλο ή νέο Σατανά»

James Bond αλά ελληνικά

 Ο Δημάρατος ήταν εξόριστος βασιλιάς της Σπάρτης στην αυλή των Περσών.

 Όταν ο Ξέρξης ετοίμαζε την εκστρατεία κατά της Ελλάδας, ο

Δημάρατος προειδοποίησε τους Σπαρτιάτες στέλνοντας ένα μυστικό μήνυμα (γραμμένο σε ξύλο κάτω από κηρωμένες πινακίδες).
Η βασίλισσα Γοργώ ήταν η μόνη που αντιλήφθηκε το κόλπο και αποκάλυψε την προειδοποίηση.
Η σχέση και τα ιστορικά γεγονότα που συνδέουν τα τρία πρόσωπα περιγράφονται με ακρίβεια παρακάτω:
Δημάρατος:
Ήταν βασιλιάς της Σπάρτης από τη δυναστεία των Ευρυποντιδών. Εξαναγκάστηκε σε εξορία έπειτα από πολιτικές ίντριγκες (με τη συνδρομή του συμβασιλέα του, Κλεομένη Α') και κατέφυγε στην

Ιράν: "Από το αίμα της νεολαίας της πατρίδας ανθίζουν τουλίπες"

 "Az Khoune Javane Vatan Laleh Midame" 

(Περσικά: از خون جوانان وطن لاله دمیده, μετάφραση: "Από το👉 αίμα της νεολαίας👈 της πατρίδας ανθίζουν τουλίπες"). 

.................................. 

👉#168👈

..................................

Γράφτηκε πριν από περισσότερα από 100 χρόνια κατά τη διάρκεια της Συνταγματικής Επανάστασης στο Ιράν από τον ποιητή και συνθέτη Aref Qazvini και παραμένει μέχρι σήμερα ένας ισχυρός ύμνος αντίστασης.

 Η Ιρανική Επανάσταση των αρχών του 20ού αιώνα (γνωστή ως Συνταγματική Επανάσταση,

ΤΑ ΜΠΑΜΠΟΥΓΕΡΑ ΚΑΙ Ο ΔΙΟΝΥΣΟΣ

 

Τα Μπαμπούγερα είναι ένα πανάρχαιο, διονυσιακό λαϊκό έθιμο που αναβιώνει κάθε χρόνο στην Καλή Βρύση του Δήμου Προσοτσάνης στη Δράμα. Οι ρίζες του εθίμου συνδέονται άμεσα με τη λατρεία του θεού Διονύσου, καθώς στην περιοχή έχει ανασκαφεί αυτούσιο👉 Ιερό του Διονύσου.

 

Πότε διεξάγεται:

Ο Μικρός Πέρσης και ο Περίτας του Μ. Αλέξανδρου

 

Ο Μικρός Πέρσης (Βαγώας)

• Ο Βαγώας ήταν ένας νεαρός Πέρσης από την αυλή του Δαρείου.
• Μπήκε στην υπηρεσία του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
• Έγινε σύντροφος του στρατηλάτη κατά τα τελευταία εφτά χρόνια της ζωής του.
• Η ιστορία τους ενέπνευσε το γνωστό ιστορικό μυθιστόρημα Ο Μικρός Πέρσης (πρωτότυπος τίτλος The Persian Boy) της Mary Renault.

Ο Περίτας

• Ο Περίτας ήταν το αγαπημένο σκυλί του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
• Ανήκε στη φυλή των λακωνικών σκυλιών ή της φυλής των Μολοσσών.
• Σύμφωνα με τον Πλούταρχο, έσωσε τη ζωή του Αλεξάνδρου σε μάχη (πιθανώς στην Ινδία εναντίον ελέφαντα).
  
  
• Ο Αλέξανδρος ίδρυσε πόλη με το όνομα Περίτας προς τιμήν του πιστού του ζώου.
•  Οι ιστορικοί τοποθετούν την αρχαία πόλη Περίτ(ί)ας κοντά

Η Θεία μας και απανταχού πολιτισμένων

 Η Ευρυφάεσσα (όνομα που σημαίνει «πλατύφωτη») ήταν η μητέρα του ίδιου του θεού Ήλιου και μία από τις Τιτανίδες.

Σύμφωνα με τον «Ομηρικό Ύμνο» 31 (εδάφιο 2), η Ευρυφάεσσα ήταν σύζυγος του Τιτάνα Υπερίωνα, με τον οποίο και απέκτησε τον Ήλιο, καθώς και τις Σελήνη και Ηώ (Αυγή). Σε άλλες όμως πηγές, η σύζυγος του Υπερίωνα και μητέρα του Ηλίου ονομάζεται Θεία ή Ευρυφάτεια. Ουσιαστικά, πρόκειται για συνώνυμες αποδόσεις του ίδιου προσώπου. Ο Πίνδαρος υμνεί τη Θεία ως εξής

Τα δάκρυα του Δία στο Μουντιάλ 2026

 Τα συγκινητικά δάκρυα που έχυσε ο τερματοφύλακας του Πράσινου Ακρωτηρίου, Βοζίνια, 

 κατά τη διάρκεια της ιστορικής ισοπαλίας εναντίον της Ισπανίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο προήλθαν από δύο συγκινητικούς λόγους: 

αφενός, τον μεγάλωσαν οι παππούδες του και έκλαιγαν επειδή είχαν πεθάνει λίγα χρόνια πριν και του έλειπαν πολύ. Αφετέρου, δάκρυα έτρεχαν επειδή η μητέρα του δεν μπορούσε να βρίσκεται στο γήπεδο, καθώς οι ΗΠΑ απαιτούσαν μια πολύ ακριβή εγγύηση για τη βίζα της (1). 

Ο τερματοφύλακας της εθνικής ομάδας του Πράσινου Ακρωτηρίου, Χοσιμάρ Χοσέ Έβορα Δίας - πιο γνωστός ως Βοζίνια - δεν είναι πλέον

Η πίστη στον Θεό του Μουντιάλ 2026

 Αυτά τα κέρματα

 

λένε ότι τιμούν την κληρονομιά του αθλήματος του ποδοσφαίρου στις Ηνωμένες Πολιτείες καθώς γιορτάζουν ένα παγκόσμιο γεγονός. Το σχέδιο της μπροστινής όψης απεικονίζει έναν ποδοσφαιριστή να ασχολείται ενεργά με μια τεχνική χειρισμού της μπάλας σαν τον Επίσκυρο,