ήταν Ολλανδός ζωγράφος της βικτωριανής εποχής που έδρασε στην Αγγλία, γνωστός για τα έργα του με θέματα από την αρχαία Ελλάδα και τη Ρώμη.
Ενώ δεν ζωγράφισε παραδοσιακές σκηνές
όμως
παίζει ρόλο, ιδιαίτερα στους παραδοσιακούς
των γνήσιων Περσών όπως και των Ζωροαστρών δηλαδή σε εκείνους που είναι βαθιά ριζωμένοι στην περσική ιστορία και κουλτούρα.
Πολλοί Πέρσες χρησιμοποιούν το Φαραβαχάρ ως γενικό σύμβολο της αρχαίας ιρανικής ταυτότητας. Κατά συνέπεια, εμφανίζεται ως μοτίβο σε διακοσμήσεις, κεντήματα ή κοσμήματα (όπως κολιέ ή δαχτυλίδια) που φοριούνται από το ζευγάρι ή τους καλεσμένους.
Δεν είναι υποχρεωτικό στοιχείο: Συνήθως δεν βρίσκεται στο παραδοσιακό γαμήλιο στολίδι ενός ισλαμικά επηρεασμένου περσικού γάμου. Στοιχεία όπως καθρέφτες, κεριά, ζάχαρη και ιερές γραφές της Αβέστα κυριαρχούν σε μη ισλαμικούς γάμους.
Η καθιερωμένη του Φαραβαχάρ θέση βρίσκεται
πετάει σε όλο τον κόσμο με ένα φτερωτό άρμα που σύρεται από δράκους ή φίδια - ένα δώρο από τη Δήμητρα - για να διαδώσει την πρακτική της γεωργίας. Στο σύγχρονο πλαίσιο της τέχνης και της πολιτιστικής εκπαίδευσης, αυτό το αρχαίο ιπτάμενο άρμα μερικές φορές αναφέρεται ως «ελικόπτερο».
O Τριπτόλεμος σημείωσε εξαιρετική επιτυχία στην αποστολή του. Παρά τα διάφορα επικίνδυνα εμπόδια και τις απόπειρες δολοφονίας, κατάφερε να διαδώσει τη γεωργία σε ολόκληρο τον τότε γνωστό κόσμο.
Μετά το τέλος του ταξιδιού του,
το ιερό κείμενο των γνήσιων Περσών και έχει μεγάλη σημασία σήμερα - ιδιαίτερα όσον αφορά την ηθική, την πολιτιστική ιστορία και τη συγκριτική θρησκεία.
Υπενθυμίζει
στην ανθρωπότητα παγκόσμιες αξίες όπως η ευθύνη, η προστασία του περιβάλλοντος και η ελεύθερη βούληση.
Ηθικές και πνευματικές αξίες - Καλές πράξεις: Τρόπος ζώής, αξίες: «1.καλές σκέψεις, 2.καλά λόγια, 3.καλές πράξεις», κάτι σαν την Αγία τριάδα, ενθαρρύνει έναν υπεύθυνο τρόπο ζωής που βλέπουμε στο Φραβαχάρι που είναι ένα από τα πιο γνωστά σύμβολα του Ιράν και συχνά φοριέται ως κρεμαστό (όπως τα σταυρουδάκια στους χριστιανούς) και με ή χωρις τατουάζ απο τους Ιρανούς, συμπεριλαμβανομένων των Ζωροαστρίστων
προέρχεται απευθείας από ένα ιπποτροφείο—γνωστό ως «Stutengarten» (κήπος φοράδων)—που ιδρύθηκε το 950 από τον Δούκα Λούντολφ της Σουηβίας.
είναι επομένως ένα «σύμβολο», που απεικονίζει οπτικά το όνομα και την προέλευση της πόλης.
Αρχικά, η σφραγίδα της πόλης από το 1312 απεικόνιζε δύο άλογα.
Η απεικόνιση εξελίχθηκε με την πάροδο των αιώνων μέχρι το 1938, όταν υιοθετήθηκε επίσημα το σημερινό, ουδέτερο ως προς το φύλο μαύρο —που απεικονίζεται να υψώνεται.
σχεδιάστηκε
ο ανιψιός του Δαίδαλου, ένωσε δύο ίσα κομμάτια σίδερου με έναν ήλο (καρφί) στη μία άκρη, αφήνοντας την άλλη ελεύθερη να περιστρέφεται, εφευρίσκοντας το εργαλείο για τη σχεδίαση τέλειων κύκλων,
Ο αρχιτεκτονικός κύκλος σε ένα αμφιθέατρο βασίζεται στην ορχήστρα, το κοίλο και την ακουστική γεωμετρία.
Ορχήστρα: Ο κεντρικός ΚΥΚΛΙΚΟΣ
χώρος, σημείο αναφοράς και πυρήνας της κίνησης
Κοίλο :
