Ευγενής ας είναι ο άνθρωπος,
χρήσιμος και καλός!
Γιατί μόνο αυτό
τον διακρίνει
από όλα τα όντα
που γνωρίζουμε.
Χαίρε στα άγνωστα
ανώτερα όντα
που αισθανόμαστε!
Ας είναι ο άνθρωπος σαν αυτά!
Είθε το παράδειγμά του να μας διδάξει
να πιστεύουμε σε αυτά.
Γιατί
η φύση είναι αναίσθητη:
ο ήλιος λάμπει
πάνω στο κακό και το καλό,
και
το φεγγάρι και τα αστέρια
λάμπουν πάνω στον εγκληματία όπως κάνουν με τον καλύτερο .
Άνεμος και ρυάκια, βροντές και χαλάζι ορμούν και αρπάζουν, περνώντας βιαστικά , το ένα μετά το άλλο. Έτσι και η τύχη ψηλαφεί ανάμεσα στο πλήθος, αρπάζοντας τώρα την σγουρή αθωότητα του αγοριού , τώρα το φαλακρό κεφάλι του ενόχου. Σύμφωνα με αιώνιους, σιδερένιους, μεγάλους νόμους, πρέπει όλοι να ολοκληρώσουμε τους κύκλους της ύπαρξής μας . Μόνο ο άνθρωπος είναι ικανός για το αδύνατο: αυτός διακρίνει, επιλέγει και κρίνει- αυτός μπορεί να δώσει μονιμότητα στη στιγμή. Αυτός μόνο





