Η Ίμβρος
και η Τένεδος
κατέχουν εξέχουσα θέση στην ελληνική Ίστορία αρχαιότητα λόγω της στρατηγικής τους γεωγραφικής θέσης στην είσοδο του Ελλησπόντου, η οποία τις συνέδεσε άρρηκτα με ,τον Τρωικό Πόλεμο και τις μεγάλες συμμαχίες της κλασικής εποχής.
- Ονομασία και Προέλευση: Το νησί κατοικήθηκε αρχικά από προελληνικούς πληθυσμούς (Πελασγούς). Το όνομά της συνδέεται με τον Καρικό θεό της γονιμότητας, τον Ίμβραμο ή Ίμβρασο.
- Μυθολογία: Ο Όμηρος αναφέρει στην Ιλιάδα ότι ανάμεσα στην Ίμβρο και την Τένεδο, στα βάθη της θάλασσας, ο θεός Ποσειδώνας είχε τους στάβλους για τα θεϊκά του άλογα. Επίσης, εκεί βρισκόταν και το παλάτι της Θέτιδας, της μητέρας του Αχιλλέα.
- Αθηναϊκή Κληρουχία: Στα τέλη του 6ου αιώνα π.Χ., το νησί καταλήφθηκε από τον Μιλτιάδη και εντάχθηκε στην επιρροή των Αθηνών. Για αιώνες, η Ίμβρος αποτελούσε αθηναϊκή κληρουχία, πράγμα που σημαίνει ότι οι κάτοικοί της διατηρούσαν την ιδιότητα του Αθηναίου πολίτη και το νησί ακολουθούσε πιστά την πολιτική και τη θρησκεία της Αθήνας (όπως η λατρεία των Καβείρων).
- Η Ίμβρος (Gökçeada) και η Τένεδος (Bozcaada) είναι τα δύο μεγαλύτερα νησιά του Αιγαίου που ανήκουν στην Τουρκία . Η σύγχρονη ιστορία τους καθορίστηκε από τη Συνθήκη της Λωζάνης (1923), η οποία παραχώρησε τα νησιά στην Τουρκία με τον όρο να διασφαλιστεί ένα ειδικό καθεστώς αυτονομίας για την προστασία του γηγενούς ελληνικού πληθυσμού.Η Τουρκία δεν τήρησε τις υποχρεώσεις της που απέρρεαν από το Άρθρο 14 της Συνθήκης της Λωζάνης (1923), το οποίο προέβλεπε ένα καθεστώς ειδικής αυτονομίας, τοπικής αυτοδιοίκησης και ασφάλειας για τον γηγενή ελληνικό πληθυσμό της Ίμβρου και της Τενέδου.Αντίθετα, εφαρμόστηκε μια συστηματική πολιτική αφελληνισμού, η οποία κορυφώθηκε τη δεκαετία του 1960 Παρά τη εξέλιξη, το ειδικό καθεστώς αυτοδιοίκησης που επέβαλλε η Συνθήκη της Λωζάνης δεν εφαρμόστηκε ποτέ ουσιαστικά από την επίσημη Τουρκία.Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος Α΄ (κατά κόσμον Δημήτριος Αρχοντώνης) είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με την Ίμβρο.





