Ο Πύρρος της Ηπείρου και ο Μέγας Αλέξανδρος

 Ο Πύρρος της Ηπείρου και ο Μέγας Αλέξανδρος 

ήταν δεύτεροι ξάδερφοι (Μέσω της Ολυμπιάδας).

Ο Πύρρος

της

Ηπείρου συνδεόταν με τον  Αχιλλέα

μέσω μιας βαθιάς γενεαλογικής και ιδεολογικής σχέσης, την οποία χρησιμοποιούσε συχνά για να ενισχύσει το πολιτικό του κύρος και να εμψυχώσει τον στρατό του. Ο Νεοπτόλεμος (ο γιος του Αχιλλέα) ονομαζόταν αρχικά και Πύρρος λόγω των πυρόξανθων/κόκκινων μαλλιών του.  Ο  Πύρρος της Ηπείρου  πήρε το όνομά του ακριβώς από αυτό το εναλλακτικό όνομα του προγόνου του, προκειμένου να τονίζεται η απευθείας ηρωική καταγωγή του από το γένος του Αχιλλέα.

 Ο Πύρρος εξέλιξε τη μακεδονική φάλαγγα και τη συνδύασε με τη χρήση των ελεφάντων, ακολουθώντας τα διδάγματα των μαχών του Αλεξάνδρου στην Ινδία (όπως η Μάχη του Υδάσπη).

Η χρήση των ελεφάντων από τον Πύρρο άλλαξε τον ρου της στρατιωτικής ιστορίας στη Μεσόγειο. Η Καρχηδόνα, βλέποντας την αποτελεσματικότητά τους εναντίον των Ρωμαίων, αποφάσισε να εντάξει μαζικά τους ελέφαντες στον δικό του στρατό, ανοίγοντας τον δρόμο για τη μετέπειτα θρυλική εκστρατεία του Αννίβα μερικές δεκαετίες αργότερα.

Ο Πύρρος της Ηπείρου και ο Αννίβας της Καρχηδόνας υπήρξαν

Άστροπελέκι-Ο Ζευς Λαβράνδιος

Ο Ζευς Λαβράνδιος

(Καρία, Μικρά Ασία)

Η πιο ξεκάθαρη σύνδεση του Δία με τον διπλό πέλεκυ βρίσκεται στα Λάβρανδα της Καρίας. Εκεί ο θεός λατρευόταν ως Ζευς Λαβράνδιος (ή Λαβραυνδεύς).

• Στα αγάλματα και τα νομίσματα της περιοχής, ο Δίας απεικονίζεται όρθιος, κρατώντας έναν όρθιο διπλό πέλεκυ πάνω

  

  
  

  
  από τον δεξιό του ώμο, αντί για τον κλασικό κεραυνό, ως σύμβολο της απόλυτης κοσμογονικής και βασιλικής του ισχύος. 

2. Το Σύμβολο του Κεραυνού

Στη θρησκευτική συνείδηση των αρχαίων λαών της Μεσογείου, ο διπλός πέλεκυς ήταν το κατεξοχήν όπλο για την επίκληση της καταιγίδας. 

• Οι δύο αντίθετες λεπίδες του πελέκεως συμβόλιζαν τη λάμψη της αστραπής και το σχίσιμο του ουρανού.
• Όταν ο Δίας χτυπούσε τον πέλεκυ, προκαλούσε τον βροντερό ήχο του κεραυνού. Αυτή η πανάρχαια παράδοση επιβιώνει μέχρι σήμερα στη νεοελληνική λαϊκή φράση «αστροπελέκι» (η αστραπή που πέφτει στη γη σαν τσεκούρι)

Ο ιερός ναός του Διός στα Λάβρανδα (ή Λάβραυνδα) ήταν το εθνικό και θρησκευτικό κέντρο όλων των Καρών. Βρίσκεται σε υψόμετρο 700 μέτρων στα βουνά της Καρίας (νοτιοδυτική Μικρά Ασία, σημερινή Τουρκία), περίπου 14 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της αρχαίας πόλης των Μυλάσων (σημερινό Μίλας).

Το ιερό αυτό δεν ήταν απλώς ένας ναός, αλλά ένα μνημειώδες συγκρότημα χτισμένο σε τεχνητά άνδηρα (ταράτσες), άρρηκτα συνδεδεμένο με τη φύση, τις πηγές νερού και έναν ιερό λόφο από πλατάνια.

---

1. Η Αρχιτεκτονική και η Δυναστεία των Εκατομνιδών

Αν και η λατρεία στον χώρο ξεκίνησε τουλάχιστον από τον 7ο αιώνα π.χ.χ., η χρυσή εποχή των Λαβράνδων ήρθε τον 4ο αιώνα π.x.x.. Η περίφημη δυναστεία των Εκατομνιδών —με κυριότερους τον Μαύσωλο (τον ηγεμόνα που έχτισε το Μνημείο της Αλικαρνασσού) και τον αδελφό του Ιδριέα— μετέτρεψε το ιερό σε οικογενειακό τους θρησκευτικό προπύργιο.

• Ο Ναός του Δία:

Ίμβρος και Τένεδος-Δύο σταγόνες "γαλάζιας πατρίδας"

 

Η Ίμβρος

και η Τένεδος

 

 κατέχουν εξέχουσα θέση στην ελληνική Ίστορία αρχαιότητα λόγω της στρατηγικής τους γεωγραφικής θέσης στην είσοδο του Ελλησπόντου, η οποία τις συνέδεσε άρρηκτα με  ,τον Τρωικό Πόλεμο και τις μεγάλες συμμαχίες της κλασικής εποχής.

Η Ίμβρος στην Αρχαιότητα

• Ονομασία και Προέλευση: Το νησί κατοικήθηκε αρχικά από προελληνικούς πληθυσμούς (Πελασγούς). Το όνομά της συνδέεται με τον Καρικό θεό της γονιμότητας, τον Ίμβραμο ή Ίμβρασο. 
• Μυθολογία: Ο Όμηρος αναφέρει στην Ιλιάδα ότι ανάμεσα στην Ίμβρο και την Τένεδο, στα βάθη της θάλασσας, ο θεός Ποσειδώνας είχε τους στάβλους για τα θεϊκά του άλογα. Επίσης, εκεί βρισκόταν και το παλάτι της Θέτιδας, της μητέρας του Αχιλλέα. 
• Αθηναϊκή Κληρουχία: Στα τέλη του 6ου αιώνα π.Χ., το νησί καταλήφθηκε από τον Μιλτιάδη και εντάχθηκε στην επιρροή των Αθηνών. Για αιώνες, η Ίμβρος αποτελούσε αθηναϊκή κληρουχία, πράγμα που σημαίνει ότι οι κάτοικοί της διατηρούσαν την ιδιότητα του Αθηναίου πολίτη και το νησί ακολουθούσε πιστά την πολιτική και τη θρησκεία της Αθήνας (όπως η λατρεία των Καβείρων).
• Η Ίμβρος (Gökçeada) και η Τένεδος (Bozcaada) είναι τα δύο μεγαλύτερα νησιά του Αιγαίου που ανήκουν στην Τουρκία . Η σύγχρονη ιστορία τους καθορίστηκε από τη Συνθήκη της Λωζάνης (1923), η οποία παραχώρησε τα νησιά στην Τουρκία με τον όρο να διασφαλιστεί ένα ειδικό καθεστώς αυτονομίας για την προστασία του γηγενούς ελληνικού πληθυσμού.
  Η Τουρκία δεν τήρησε τις υποχρεώσεις της που απέρρεαν από το Άρθρο 14 της Συνθήκης της Λωζάνης (1923), το οποίο προέβλεπε ένα καθεστώς ειδικής αυτονομίας, τοπικής αυτοδιοίκησης και ασφάλειας για τον γηγενή ελληνικό πληθυσμό της Ίμβρου και της Τενέδου. 
   Αντίθετα, εφαρμόστηκε μια συστηματική πολιτική αφελληνισμού, η οποία κορυφώθηκε τη δεκαετία του 1960 Παρά τη  εξέλιξη, το ειδικό καθεστώς αυτοδιοίκησης που επέβαλλε η Συνθήκη της Λωζάνης δεν εφαρμόστηκε ποτέ ουσιαστικά από την επίσημη Τουρκία. 
   Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος Α΄ (κατά κόσμον Δημήτριος Αρχοντώνης) είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με την Ίμβρο.

Τα Κύπρια

Έπη 

κατέχουν ανεκτίμητη λογοτεχνική και ιστορική αξία, αποτελώντας έναν από τους ισχυρότερους πνευματικούς και πολιτισμικούς συνδετικούς κρίκους ανάμεσα στην Αρχαία Ελλάδα και την Κύπρο

Τα Κύπρια Έπη είναι ένα αρχαίο ελληνικό επικό ποίημα 11 βιβλίων σε δακτυλικό εξάμετρο, το οποίο αποτελούσε μέρος του Τρωικού Κύκλου. Στα Κύπρια Έπη περιλαμβάνονταν λεπτομέρειες που δεν αναφέρονται στον Όμηρο ή διαφέρουν από αυτόν. Για παράδειγμα, εκεί αναφερόταν ότι το δόρυ του Αχιλλέα ήταν το μοναδικό ξυλουργικό έργο του Ηφαίστου, ότι ο γιος του Αχιλλέα ονομαζόταν αρχικά Πύρρος (και μετέπειτα Νεοπτόλεμος), καθώς και ότι ο Αγαμέμνονας είχε τέσσερις κόρες (Χρυσόθεμις, Λαοδίκη, Ιφιγένεια και Ιφιάνασσα)

 Αν και η Ιλιάδα του Ομήρου και τα Κύπρια Έπη αναφέρονται στον ίδιο μυθολογικό κύκλο, παρουσιάζουν σημαντικές διαφορές στον τρόπο που εξιστορούν την αρπαγή της Ελένης και τα γεγονότα γύρω από αυτήν. Η βασικότερη διαφορά

Μεταξύ ΧΟΥΘΙ και ARAMCO

  Η σχέση

μεταξύ των ΗΠΑ και της Σαουδικής Αραβίας

 στον τομέα του πετρελαίου χρονολογείται από τη δεκαετία του 1930. Η ονομασία «Aramco» προέρχεται αρχικά από το Arabian American Oil Company (Αραβο-Αμερικανική Εταιρεία Πετρελαίου).  

Η εταιρεία ιδρύθηκε τη δεκαετία του 1930 από αμερικανικές πετρελαϊκές εταιρείες (συμπεριλαμβανομένων των προκατόχων της Chevron και της ExxonMobil) που είχαν εξασφαλίσει παραχωρήσεις στη Σαουδική Αραβία.

 Η μητρική εταιρεία στη Σαουδική Αραβία αξιοποιεί στρατηγικά την παρουσία της στις ΗΠΑ, στο Χιούστον, για να προωθήσει τους μακροπρόθεσμους εθνικούς στόχους του Βασιλείου:Η φυσική παρουσία της Aramco στην αμερικανική αγορά ενέργειας (μέσω γραφείων εμπορίας και συμμετοχών σε διυλιστήρια) διασφαλίζει τους στενούς οικονομικούς και γεωπολιτικούς δεσμούς μεταξύ Ουάσιγκτον και Ριάντ, ανεξάρτητα από τις πολιτικές διακυμάνσεις. 

 Οι σχέσεις μεταξύ της Saudi Aramco, των ΗΠΑ και της Βενεζουέλας

Μεγάλη Έλλάδα-«Καλώς ήρτετε!»

 

«Καλώς

ήρτετε!»

Κρότων

Η παραδοσιακή φράση υποδοχής με την οποία καλωσορίζουν τους Έλληνες («τα αδέρφια τους» όπως λένε), κρατώντας ζωντανό τον δεσμό του αίματος και της κοινής ιστορίας.

Η Αρχαιότητα και η Μεγάλη Ελλάδα (Magna Graecia)

 Β' (Δεύτερος) Ελληνικός Αποικισμός : Ήταν το οργανωμένο μεταναστευτικό κίνημα των ελληνικών πόλεων-κρατών προς τα δυτικά. Αυτό το κύμα ίδρυσε τις αποικίες στην Καλαβρία και τη Σικελία, δημιουργώντας τη Μεγάλη Ελλάδα (Magna Graecia)

 Κατά τη διάρκεια της διαμονής του στην περιοχή, ο Ηρακλής φιλοξενήθηκε από τον ντόπιο ήρωα

Κρότων

Κρότωνα. Όμως, ένας άλλος κάτοικος, ο Λακίνιος, επιχείρησε να κλέψει τα βόδια. Στη συμπλοκή που ακολούθησε, ο Ηρακλής σκότωσε κατά λάθος τον φίλο του, τον Κρότωνα. Γεμάτος θλίψη, τον έθαψε με τιμές και προφήτευσε ότι στο σημείο εκείνο θα ιδρυθεί μια μέρα μια ένδοξη πόλη που θα έφερε το όνομά του. Πράγματι, αιώνες μετά, οι Αχαιοί ίδρυσαν τον Κρότωνα.

 Το ιταλικό κράτος (με τον νόμο 482/1999)