Ξέρεις τους αγώνες φόρρμουλας 1 στο Μονακό. Ξέρεις και το Dogsclub Monaco;

 Στα Ασκληπιεία (όπως αυτό της Επιδαύρου και του Πειραιά), ιερείς και ασθενείς χρησιμοποιούσαν ειδικά εκπαιδευμένα "ιερά σκυλιά". Αυτά γλείφονταν στις πληγές των ασθενών, πρακτική που λόγω των αντισηπτικών ιδιοτήτων του σάλιου τους, οδηγούσε συχνά σε θαυματουργή επούλωση...και σήμερα στο Μονακό ζουν τα "σκυλιά jet-set" 

 Το Dogs Club Monaco (ή Dogsclub Monaco)

ιδρύθηκε πριν από δύο χρόνια από την επιχειρηματία και influencer Madeleine (Madlen) Peneva με έδρα το Μονακό. Αρχικά ξεκίνησε ως δίκτυο για λάτρεις των σκύλων, το αποκλειστικό κλαμπ γρήγορα καθιερώθηκε ως πλατφόρμα για λαμπερές εκδηλώσεις και φιλανθρωπικές εκδηλώσεις. 

Ιστορία και Αποστολή: 

Αυτό που ξεκίνησε ως προσωπικό πάθος για τα δικά της σκυλιά (όπως τα τσιουάουα της, η Ζόι και η Κίρα)

εξελίχθηκε σε μια κοινότητα που συνδυάζει έναν πολυτελή τρόπο ζωής με την ευημερία των ζώων.

 Κοινωνική Δέσμευση: 

Μια κεντρική πτυχή της ιστορίας του κλαμπ είναι η φιλανθρωπική του αποστολή. Το κλαμπ διοργανώνει τακτικά μεγάλα φιλανθρωπικά πάρτι - όπως τα γνωστά χριστουγεννιάτικα πάρτι με κοστούμια - με τα έσοδα να πηγαίνουν απευθείας στο καταφύγιο ζώων του Μονακό (S.P.A. Monaco / Spa de Monaco).  

Δημόσιο Προφίλ: 

Χάρη στις θεαματικές εκδηλώσεις και την πολυτελή ζωή που ζουν τα "σκυλιά jet-set" του Μονακό, το κλαμπ απολαμβάνει τακτική παρουσία στα μέσα ενημέρωσης και προσελκύει διεθνή κάλυψη από τηλεοπτικά συνεργεία.

 

Ο Έλον Μασκ μοιράστηκε ένα τρέιλερ δημιουργημένο από τεχνητή νοημοσύνη με μια απαίσια εκδοχή της Ιλιάδας

 Aπαίσια εκδοχή της Ιλιάδας

 

Όχι, ο βασιλιάς Πρίαμος της Τροίας δεν ήταν μαύρος.

Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία και τα ομηρικά έπη (όπως η Ιλιάδα), ο Πρίαμος ήταν Έλληνας φυλετικά. Η καταγωγή του ήταν από την Τρωάδα στη Μικρά Ασία, και δεν υπάρχουν ιστορικές ή μυθολογικές αναφορές που να τον περιγράφουν με μαύρα χαρακτηριστικά.

Κύπρος: Ολοκλήρωση της αρχαιολογικής ανασκαφής στο Ιερό του Απόλλωνα

 

Ολοκλήρωση της αρχαιολογικής ανασκαφής στο Ιερό του Απόλλωνα στη Φραγκίσσα, στην κοινότητα Πέρα Ορεινής

 

Το Τμήμα Αρχαιοτήτων του Υφυπουργείου Πολιτισμού ανακοινώνει την ολοκλήρωση της αρχαιολογικής ανασκαφικής εκστρατείας των Πανεπιστημίων της Φρανκφούρτης και του Ρόστοκ με στόχο την εξερεύνηση του Ιερού του Απόλλωνα στη Φραγκίσσα, στην περιοχή Πέρα Ορεινής.

Το έργο διευθύνεται από τον Δρ. Matthias Recke (Πανεπιστήμιο της Φρανκφούρτης), με τον Δρ. Philipp Kobusch (Πανεπιστήμιο του Ρόστοκ) να είναι ο Διευθυντής Πεδίου. Η πέμπτη σύγχρονη ανασκαφική εκστρατεία στο ιερό της Φραγκίσσας απέδωσε τα πιο εντυπωσιακά αποτελέσματα μέχρι σήμερα. Όπως και τα προηγούμενα χρόνια, το έργο αυτό υποστηρίχθηκε γενναιόδωρα από το Ίδρυμα Amricha στη Λειψία και το Argo Frankfurt.

Το αγροτικό ιερό του Απόλλωνα αποτέλεσε ήδη αντικείμενο μιας σύντομης ανασκαφικής εκστρατείας το 1885 υπό τη διεύθυνση του αρχαιολόγου Max Ohnefalsch-Richter. Ωστόσο, εκτός από σύντομες σημειώσεις, το έργο του δεν δημοσιεύθηκε ποτέ ούτε συνεχίστηκε και η τοποθεσία του ιερού ξεχάστηκε.

Η Κόκκινη Κλωστή της μοίρας (+Αγάπης )

 Η Κόκκινη Κλωστή της Αγάπης + μοίρας 

Ο θρύλος λέει ότι μια αόρατη, άθραυστη κόκκινη κλωστή συνδέει τους ανθρώπους που είναι προορισμένοι να αγαπήσουν ο ένας τον άλλον. Είναι δεμένη στο μικρό δάχτυλο κάθε ατόμου και αντέχει τόσο στην απόσταση όσο και στον χρόνο. 

Προέλευση του θρύλου

 Η πεποίθηση έχει τις ρίζες της στην αρχαία κινεζική και ιαπωνική (👉Akai Ito👈)μυθολογία. Αρχικά, συνδεόταν με τη θεότητα Yue Lao - τον "Γέρο Κάτω από το Φεγγάρι" - που υφαίνει τα πεπρωμένα των ερωτευμένων. Σημασία στην καθημερινή ζωή :

Ανουνάκι και ελληνικές θεότητες

 Ο Graham Hancock

είναι ένας γνωστός Βρετανός συγγραφέας και δημοσιογράφος, γνωστός για τη θεωρία του ότι ένας χαμένος, προηγμένος ανθρώπινος πολιτισμός υπήρχε κατά την τελευταία Εποχή των Παγετώνων και καταστράφηκε από μια παγκόσμια καταστροφή περίπου πριν από 12.000 χρόνια.

 Στις θεωρίες του —γνωστές μέσα από έργα όπως το *Fingerprints of the Gods*— ο Βρετανός συγγραφέας Graham Hancock εστιάζει σε έναν χαμένο, εξαιρετικά προηγμένο πολιτισμό που καταστράφηκε από μια παγκόσμια καταστροφή στο τέλος της τελευταίας Εποχής των Παγετώνων. Αν και οι ιδέες του συχνά συνδέονται με τους «Αρχαίους Εξωγήινους», η κύρια θεωρία του αποκλίνει από αρκετές απόψεις από τους κλασικούς μύθους των Ανουνάκι.

 Εξετάζει συχνά την ελληνική ιστορία και τον μύθο σε τρία συγκεκριμένα πλαίσια. Οι συνδέσεις του με την περιοχή και την εποχή εμπίπτουν σε μερικούς βασικούς τομείς:

 1. Η αφήγηση της Ατλαντίδας.

  Ο Hancock βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στα γραπτά του Έλληνα φιλοσόφου Πλάτωνα (συγκεκριμένα στους διαλόγους του Τίμαιος και Κριτίας). Ενώ οι κυρίαρχοι ιστορικοί και αρχαιολόγοι θεωρούν γενικά την ιστορία του Πλάτωνα ως φιλοσοφική αλληγορία, ο Hancock αντιμετωπίζει την αφήγηση της Ατλαντίδας ως ιστορικό αρχείο. 

Το Χρονολόγιο του Κατακλυσμού:

 Ο Hancock επισημαίνει ότι το χρονοδιάγραμμα του Πλάτωνα - που λένε ότι χρονολογεί την καταστροφή της Ατλαντίδας περίπου στο 9.600 π.x.x. - συσχετίζεται στενά με το τέλος της τελευταίας Εποχής των Παγετώνων και το κλιματικό γεγονός του Νεότερου Δρύα. 

Οι Επιζώντες: 

 Υποστηρίζει ότι μετά την καταβύθιση της Ατλαντίδας, οι επιζώντες μετανάστευσαν σε διάφορα μέρη του πλανήτη, φέρνοντας προηγμένες δεξιότητες επιβίωσης, ναυτιλία και μνημειώδη αρχιτεκτονική στους πρωτόγονους κυνηγούς-τροφοσυλλέκτες.

 Αν και ο Hancock γενικά δεν υποστηρίζει την ιδέα εξωγήινων όπως κάνουν άλλοι θεωρητικοί, τόσο αυτός όσο και οι λάτρεις της θεωρίας των Ανουνάκι μοιράζονται την κοινή πεποίθηση ότι η ιστορία του ανθρώπινου πολιτισμού είναι πολύ παλαιότερη και πιο μυστηριώδης από ό,τι δέχεται η συμβατική αρχαιολογία.

Αν και προέρχονται από σημερινές

Η μνημειώδης τοιχογραφία και η μυστική ψηφοφορία στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ

Για διάφορους, επίκαιρους λόγους: Σε μυστική ψηφοφορία στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, η Γερμανία δεν κατάφερε να εκλεγεί μη μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας για το 2027-2028, με την Αυστρία και την Πορτογαλία να επικρατούν. 

 Ο Γιαν βαν Άκεν για την ψηφοφορία στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ: «Να τι συμβαίνει όταν 👉καταπατάς το διεθνές δίκαιο».

 Η μνημειώδης τοιχογραφία

 

στην Αίθουσα του Συμβουλίου Ασφαλείας στην έδρα των Ηνωμένων Εθνών στη Νέα Υόρκη δημιουργήθηκε το 1952 από τον Νορβηγό καλλιτέχνη Per Krohg. 

Ο πίνακας συμβολίζει τη μετάβαση της ανθρωπότητας από τις φρικαλεότητες του πολέμου και της καταπίεσης προς μια νέα εποχή ειρήνης, ελευθερίας και διεθνούς συνεργασίας μέσω των Ηνωμένων Εθνών. 

Η τοιχογραφία χωρίζεται σε δύο κύρια μέρη: