Ο Αρχιμήδης θεωρούσε τον Ερατοσθένη έναν από τους ελάχιστους ανθρώπους της εποχής του που μπορούσαν να κατανοήσουν το βάθος των μαθηματικών του ανακαλύψεων.
Το έργο
«Περὶ Μεθόδου»:
Ο Αρχιμήδης αφιέρωσε το περίφημο βιβλίο του
Κι αν έρθουν χρόνια δίσεχτα, καταραμένα χρόνια κι αγάλια αγάλια αχάριστος ξεγελασμένος κόσμος σε σβήσει από το λατρεμό κι από τη θύμησή του, θα πέσεις, θα αποκοιμηθείς βαθιά, δε θα πεθάνεις. Γιατί είν’ οι θεοί αθάνατοι και Χάρο δε φοβούνται, ξεχάνονται, δε χάνονται, την πλάση πάντα ορίζουν, κι αν τους αρνιούνται οι άνθρωποι, πάντα θυμούντ’ εκείνοι. Ο ύμνος της Αθηνάς-Κωστής Παλαμάς (1859-1943)
Ο Αρχιμήδης θεωρούσε τον Ερατοσθένη έναν από τους ελάχιστους ανθρώπους της εποχής του που μπορούσαν να κατανοήσουν το βάθος των μαθηματικών του ανακαλύψεων.
Ο Αρχιμήδης αφιέρωσε το περίφημο βιβλίο του
δείχνει πόσο εύκολα και γρήγορα (μέσα σε λίγες μόλις ημέρες) αιώνες συσσωρευμένης γνώσης, επιστήμης και πολιτισμού μπορούν να εκμηδενιστούν από τη βία και τον φανατισμό. Είναι το ίδιο μοτίβο που επαναλήφθηκε με την καταστροφή της Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας.
Η ίδια η περιγραφή της καταστροφής έχει πάρει διαστάσεις προφητικού μύθου στις ιστορικές καταγραφές. Το γεγονός ότι ο ποταμός Τίγρης βάφτηκε μαύρος από το μελάνι των εκατοντάδων χιλιάδων βιβλίων που πετάχτηκαν στο νερό (και κόκκινος από το αίμα των επιστημόνων) χρησιμοποιείται
γεμάτο ενέργεια, υγεία και πνευματική ζωτικότητα. Ήταν ο τρόπος του καλλιτέχνη να εμφυσήσει ψυχή στο μάρμαρο.
Αυτό εξηγεί γιατί το μειδίαμα υπάρχει ακόμη και σε αγάλματα πολεμιστών που πεθαίνουν, υποδηλώνοντας την ηρωική τους ζωτικότητα μέχρι την τελευταία στιγμή.
Το μειδίαμα αντανακλούσε την «αρετή» και την ιδανική κατάσταση της ανώτερης κοινωνικής τάξης της εποχής.
Συμβόλιζε την εσωτερική ισορροπία, την ευγένεια, την ψυχική ανθεκτικότητα και την απόλυτη γαλήνη που ξεπερνούσε τα ανθρώπινα πάθη, πλησιάζοντας τη θεία φύση.
υπήρξε καθοριστικός παράγοντας στη διαμόρφωση της ανάδυσης του σύγχρονου κράτους του Ισραήλ και της σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή.
Ο Τόμας Έντουαρντ Λόρενς —γνωστός παγκοσμίως ως «Λόρενς της Αραβίας»— αποσύρθηκε από τη δημόσια ζωή μετά τη θητεία του στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, βαθιά τραυματισμένος και βασανισμένος από έντονα αισθήματα ενοχής· πέθανε το 1935, σε ηλικία μόλις 46 ετών, μετά από ατύχημα με τη μοτοσικλέτα του. Μετά την Αραβική Εξέγερση κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, η ζωή του πήρε τραγική τροπή:
Ο Αρχιμήδης θεωρούσε τον Ερατοσθένη έναν από τους ελάχιστους ανθρώπους της εποχής του που μπορούσαν να κατανοήσουν το βάθος των μαθηματικώ...