Το φαινόμενο που τα (δυτικά) μέσα ενημέρωσης αποκαλούσαν «Αραβική Άνοιξη» θα πρέπει να ονομασθεί «Σύνδρομο της Κολχίδας», και να γιατί:
Κι αν έρθουν χρόνια δίσεχτα, καταραμένα χρόνια κι αγάλια αγάλια αχάριστος ξεγελασμένος κόσμος σε σβήσει από το λατρεμό κι από τη θύμησή του, θα πέσεις, θα αποκοιμηθείς βαθιά, δε θα πεθάνεις. Γιατί είν’ οι θεοί αθάνατοι και Χάρο δε φοβούνται, ξεχάνονται, δε χάνονται, την πλάση πάντα ορίζουν, κι αν τους αρνιούνται οι άνθρωποι, πάντα θυμούντ’ εκείνοι. Ο ύμνος της Αθηνάς-Κωστής Παλαμάς (1859-1943)
Για την εμβάθυνση στην κατανόηση της λέξης θα πρέπει να προβούμε σε μία ανάπτυξη της ετυμολογίας της παράλληλα με την εξέταση της λέξης άτιμος προβαίνοντας σε μία συγκριτική ιστορική - ετυμολογική ανάλυση και των δύο.
Στις μέρες μας η λέξη φιλότιμο έχει την γνωστή ακαθόριστη σημασία που της αποδίδεται ενώ η λέξη άτιμος σήμερα αποτελεί την πιο βαριά βρισιά γενικής χρήσης, περιεκτική κάθε είδους απαξίωσης (κάποιος είναι άτιμος επειδή είναι ψεύτης, ή κλέφτης, ή καταχραστής, ή προδότης κλπ, κλπ...). Κατά
«Ευλογητός ο Κύριος, ο βράχος μου,
...κι ο άρρωστος νους που αδειάζει δε χρειάζεται μακρύ καιρό για να γεμίσει με την τρέλα, νῆσός τις ἔστι…
… Σαλαμῖνα τε
τᾶς νῦν ματρόπολις τῶνδ’ αἰτία στεναγμῶν. ΠΕΡΣΑΙ- Γιώργος Σεφέρης (1900-1971) |
Και πράγματι πώς ήθελε τις επιδείξει σαφέστερον και την ανδρείαν και την φρόνησιν και όλην εν γένει την αρετήν του Ευαγόρου παρά διά τοιούτων έργων και κινδύνων; Διότι δεν θα φανή ότι υπερέβαλε μόνον τους άλλους πολέμους, αλλά και