Από τη Χελώνα στο Μπουζούκι-Όλα ξεκινούν τη μέρα που γεννήθηκε ο Θεός Ερμής

  Όταν οι ρεμπέτες στις φυλακές του 20ού αιώνα δεν είχαν ξύλο για να φτιάξουν μπαγλαμάδες, έπιαναν χελώνες, καθάριζαν το καβούκι τους και περνούσαν χορδές. Χωρίς να το ξέρουν, 

αντέγραφαν

ακριβώς την κίνηση που έκανε ο θεός Ερμής

 

χιλιάδες χρόνια πριν, κρατώντας ζωντανό το «απολλώνιο» πνεύμα της μουσικής μέσα στις πιο δύσκολες συνθήκες.

 Η κλοπή και η εφεύρεση

Όλα ξεκινούν τη μέρα που γεννήθηκε ο Ερμής (ο γιος του Δία και της Μαίας) μέσα σε ένα σπήλαιο στο όρος Κυλλήνη. Το βρέφος-Θεός αποδείχτηκε απίστευτα άτακτο και πανέξυπνο.

1. Η εύρεση της χελώνας: Βγαίνοντας από την κούνια του, ο Ερμής βρήκε μια χελώνα στο κατώφλι της σπηλιάς. Εμπνευσμένος από το σχήμα της, την θυσίασε, καθάρισε το καβούκι της (το όστρακο) και άπλωσε πάνω του δέρμα βοδιού. 
2. Η κατασκευή της πρώτης λύρας: Στερέωσε δύο ξύλινα μπράτσα (κέρατα) στο καβούκι, έβαλε μια γέφυρα και τέντωσε εφτά χορδές φτιαγμένες από έντερα προβάτου. Έτσι κατασκεύασε την πρώτη λύρα στην ιστορία, η οποία στην αρχαιότητα ονομαζόταν και «χέλυς» (που στα αρχαία ελληνικά σημαίνει ακριβώς χελώνα). 
3. Η κλοπή των βοδιών: Αμέσως μετά, ο μικρός Ερμής πήγε και έκλεψε το ιερό κοπάδι με τα βόδια που είχε ο αδελφός του, ο θεός Απόλλωνας. Για να μην τον καταλάβουν, μάλιστα, έβαλε τα βόδια να περπατούν ανάποδα και φόρεσε αυτοσχέδια σανδάλια! 

🤝 Η συμφωνία: Πώς η λύρα πέρασε στον Απόλλωνα

Η Δημοκρατία και το κουτσομπολιό του Ήρόδοτου.

 

Ο Ιπποκλείδης

ήταν Αθηναίος ευγενής (από την πλούσια οικογένεια των Φιλαϊδών) και συνδέεται έμμεσα με τις πολιτικές ισορροπίες της εποχής:

• Ο διαγωνισμός: Ήταν ο επικρατέστερος μνηστήρας για να παντρευτεί την Αγαρίστη, την κόρη του πανίσχυρου τυράννου της Σικυώνας, Κλεισθένη.
• Το περιστατικό: Κατά τη διάρκεια του τελικού συμποσίου, ο Ιπποκλείδης μέθυσε και άρχισε να χορεύει έξαλλα, φτάνοντας στο σημείο να στηριχτεί στο κεφάλι του πάνω στο τραπέζι και να κουνάει τα πόδια του στον αέρα.
• Η ατάκα: Οργισμένος ο Κλεισθένης του είπε: «Ώ παί Φιλωνύμου, απωρχήσαο γε μην τον γάμον» (Γιε του Φιλώνυμου, χόρεψες κι έχασες τον γάμο σου). Ο Ιπποκλείδης απάντησε με την ιστορική φράση: «Ου φροντίς Ιπποκλείδη» (Δεν νοιάζει τον Ιπποκλείδη).
• Η σύνδεση: Αφού ο Ιπποκλείδης αποκλείστηκε, η Αγαρίστη παντρεύτηκε τελικά τον Μεγακλή (τον Αλκμεωνίδη). Το παιδί τους ήταν ο Κλεισθένης ο Αθηναίος, ο οποίος αργότερα θεμελίωσε τη δημοκρατία.
• Αν και ο Πεισίστρατος κυβέρνησε ως τύραννος, η περίοδός του λειτούργησε ως «γέφυρα» προς τη δημοκρατία:

Το πιο ανόητο κόλπο στην Ίστορία (Ήρόδοτος)

 Η ιστορία της Φύης και το περίφημο τέχνασμα της «Θεάς Αθηνάς»

 Πρώτο Βιβλίο (Βιβλίο Α΄) αναφέρονται στον  Ιστοριών του Ηροδότου, το οποίο φέρει το όνομα της Μούσας «Κλειώ».

 Συγκεκριμένα, η περιγραφή του περιστατικού βρίσκεται στα εδάφια 1.60.2–5.

 Στο τμήμα αυτό, ο Ηρόδοτος εξιστορεί τα γεγονότα της Αθήνας και την άνοδο του Πεισιστράτου στην εξουσία. Μάλιστα, σχολιάζει με έκπληξη και ειρωνεία το γεγονός, αναφέροντας ότι του φαίνεται αδιανόητο πώς οι Αθηναίοι —που είχαν τη φήμη των πιο έξυπνων και απαλλαγμένων από πρωτόγονες προλήψεις Ελλήνων— έπεσαν θύματα μιας

Ο Αρχιμήδης στον Ερατοσθένη

 Ο Αρχιμήδης θεωρούσε τον Ερατοσθένη έναν από τους ελάχιστους ανθρώπους της εποχής του που μπορούσαν να κατανοήσουν το βάθος των μαθηματικών του ανακαλύψεων.

Το έργο

«Περὶ Μεθόδου»:

 

Ο Αρχιμήδης αφιέρωσε το περίφημο βιβλίο του 

«Περὶ μηχανικῶν θεωρημάτων πρὸς Ἐρατοσθένη ἔφοδον» (γνωστό ως Μέθοδος) προσωπικά στον Ερατοσθένη, στέλνοντάς του το στην Αλεξάνδρεια για να μοιραστεί μαζί του τον τρόπο με τον οποίο σκεφτόταν για να λύσει γεωμετρικά προβλήματα.

Το έργο «Περὶ μηχανικῶν θεωρημάτων πρὸς Ἐρατοσθένη ἔφοδος» (γνωστό σύντομα ως «Περὶ Μεθόδου» ή απλώς «Η Μέθοδος») είναι ένα από τα πιο συναρπαστικά και πολύτιμα κείμενα στην ιστορία της επιστήμης. 

Μέσα από αυτό το βιβλίο, ο Αρχιμήδης

Το κοκκινόμαυρο ποτάμι

  Η ισοπέδωση

του Οίκου της Σοφίας λειτουργεί διαχρονικά ως μια σκληρή προειδοποίηση για την ανθρωπότητα:

 δείχνει πόσο εύκολα και γρήγορα (μέσα σε λίγες μόλις ημέρες) αιώνες συσσωρευμένης γνώσης, επιστήμης και πολιτισμού μπορούν να εκμηδενιστούν από τη βία και τον φανατισμό. Είναι το ίδιο μοτίβο που επαναλήφθηκε με την καταστροφή της Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας. 

Η ίδια η περιγραφή της καταστροφής έχει πάρει διαστάσεις προφητικού μύθου στις ιστορικές καταγραφές. Το γεγονός ότι ο ποταμός Τίγρης βάφτηκε μαύρος από το μελάνι των εκατοντάδων χιλιάδων βιβλίων που πετάχτηκαν στο νερό (και κόκκινος από το αίμα των επιστημόνων) χρησιμοποιείται

Άρχαϊκό μειδίαμα

  Στην αρχαία 'Ελλάδα το χαμόγελο λειτουργούσε ως ένδειξη ότι το

άγαλμα είναι «ζωντανό»

γεμάτο ενέργεια, υγεία και πνευματική ζωτικότητα. Ήταν ο τρόπος του καλλιτέχνη να εμφυσήσει ψυχή στο μάρμαρο.

 Αυτό εξηγεί γιατί το μειδίαμα υπάρχει ακόμη και σε αγάλματα πολεμιστών που πεθαίνουν, υποδηλώνοντας την ηρωική τους ζωτικότητα μέχρι την τελευταία στιγμή.

 Το μειδίαμα αντανακλούσε την «αρετή» και την ιδανική κατάσταση της ανώτερης κοινωνικής τάξης της εποχής. 

Συμβόλιζε την εσωτερική ισορροπία, την ευγένεια, την ψυχική ανθεκτικότητα και την απόλυτη γαλήνη που ξεπερνούσε τα ανθρώπινα πάθη, πλησιάζοντας τη θεία φύση.