«Επιχείρηση Κυκλώνας» (Operation Cyclone)

 

Η «Επιχείρηση Κυκλώνας»

(Operation Cyclone) αναγνωρίζεται επίσημα από το βιβλίο των Ρεκόρ Γκίνες ως η πιο δαπανηρή μυστική επιχείρηση στην ιστορία της CIA. 

Το συνολικό κόστος της επιχείρησης (από το 1979 έως το 1992) υπολογίζεται ότι ξεπέρασε τα 6 έως 8 δισεκατομμύρια δολάρια συνολικά, αν συνυπολογιστούν οι πόροι που διοχετεύθηκαν από κοινού από τις ΗΠΑ και τη Σαουδική Αραβία

Η υπόθεση της ταινίας «Παιχνίδια Εξουσίας» (Charlie Wilson's War),

η οποία βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα, επικεντρώνεται στην κρυφή δράση ενός εκκεντρικού Αμερικανού πολιτικού που άλλαξε την πορεία του Ψυχρού Πολέμου.  Tο βιβλίο «Charlie Wilson's War» του Τζορτζ Κράιλ (George Crile) δεν έχει μεταφραστεί και δεν κυκλοφορεί στα ελληνικά.

Η Πλοκή της Ταινίας

Στις αρχές της δεκαετίας του 1980, ο Τσάρλι Γουίλσον (Τομ Χανκς) είναι ένας χαρισματικός, γλεντζές και φαινομενικά επιπόλαιος Δημοκρατικός βουλευτής από το Τέξας, περισσότερο γνωστός για την αγάπη του για το αλκοόλ και τις γυναίκες παρά για το νομοθετικό του έργο. 

Όλα αλλάζουν όταν η Τζοάν Χέρινγκ (Τζούλια Ρόμπερτς), μια πάμπλουτη, αντικομμουνίστρια κοσμική κυρία από το Χιούστον με την οποία διατηρεί ερωτική σχέση, τον παροτρύνει να βοηθήσει τους Αφγανούς επαναστάτες (Μουτζαχεντίν). Οι Μουτζαχεντίν πολεμούν απεγνωσμένα ενάντια στην εισβολή των Σοβιετικών δυνάμεων στο Αφγανιστάν, αλλά είναι δραματικά υποδεέστεροι σε εξοπλισμό. 

Μετά από μια επίσκεψη σε ένα προσφυγικό καμπ στο Πακιστάν, όπου έρχεται αντιμέτωπος με τη φρίκη του πολέμου, ο Γουίλσον αποφασίζει να δράσει. Συμμαχεί με τον Γκαστ Αβράκωτο (Φίλιπ Σέιμουρ Χόφμαν),

Οι έμποροι του πολέμου.

 

Η υπόθεση της ταινίας Lord of War (στα ελληνικά κυκλοφόρησε ως «Κυρίαρχος του Παιχνιδιού»)

δεν είναι μια απολύτως αληθινή ιστορία, αλλά είναι σε μεγάλο βαθμό εμπνευσμένη από

👉 πραγματικά γεγονότα και πρόσωπα. 

Ο κεντρικός χαρακτήρας, Γιούρι Ορλόφ (τον οποίο υποδύεται ο Νίκολας Κέιτζ), είναι ένα κράμα από πέντε πραγματικούς εμπόρους όπλων. Η βασικότερη και πιο ξεκάθαρη πηγή έμπνευσης είναι ο διαβόητος Ρώσσος έμπορος όπλων Βίκτωρ Μπουτ (Viktor Bout), γνωστός και με το προσωνύμιο 

Βίκτωρ Μπουτ.

«Έμπορος του Θανάτου».

Μια απίστευτη αληθινή λεπτομέρεια για την ταινία:
Οι δημιουργοί της ταινίας αποκάλυψαν ότι κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων αγόρασαν 3.000 αληθινά  AK-47 (Καλάσνικοφ) και νοίκιασαν αληθινά τανκς από έναν Τσέχο έμπορο όπλων, επειδή ήταν... πολύ πιο φτηνό και εύκολο να βρουν αληθινά όπλα παρά να φτιάξουν ψεύτικα αντίγραφα! Μάλιστα, χρειάστηκε να ενημερώσουν το ΝΑΤΟ για τα γυρίσματα, ώστε να μην νομίζουν οι δορυφόροι ότι ετοιμάζεται πραγματικός πόλεμος. 

Συνοψίζοντας, ενώ ο Γιούρι Ορλόφ ως συγκεκριμένο άτομο δεν υπήρξε ποτέ, οι δραστηριότητές του, οι μέθοδοί του και ο σκοτεινός κόσμος του παράνομου εμπορίου όπλων που παρουσιάζει η ταινία είναι απόλυτα ρεαλιστικά

Το πρόβλημα και το σχέδιο-παγίδα

Ο Μπουτ ζούσε ανενόχλητος στη Μόσχα. Οι ΗΠΑ δεν μπορούσαν να τον αγγίξουν εντός ρωσικού εδάφους, ούτε υπήρχαν επαρκή στοιχεία που να τον συνδέουν άμεσα με εγκλήματα σε αμερικανικό έδαφος. Έτσι, η DEA αποφάσισε να τον παρασύρει έξω από τη Ρωσσία, σε μια χώρα που είχε συμφωνία έκδοσης με τις ΗΠΑ. 

1. Η προσέγγιση μέσω του συνεργάτη: Πράκτορες της DEA, παριστάνοντας τους αγοραστές, πλησίασαν έναν στενό και έμπιστο συνεργάτη του Μπουτ, τον Συροαμερικανό Άντριου Σμάλιαν (Andrew Smulian), στην Καραϊβική και την Κοπεγχάγη. 
2. Οι «ψεύτικοι» αντάρτες: Οι μυστικοί πράκτορες

Ο έμπορος του θανάτου είναι νεκρός!

  Ο Άλφρεντ Νόμπελ

κατοχύρωσε την πατέντα για τον δυναμίτη το 1867, αναμειγνύοντας τη νιτρογλυκερίνη με αδρανή υλικά. Η εφεύρεση αυτή του απέφερε τεράστια περιουσία, αλλά χρησιμοποιήθηκε ευρέως και σε πολέμους. 

• Ο «Έμπορος του Θανάτου»

  

  
  : Το 1888, μετά τον θάνατο του αδελφού του Εμίλ από έκρηξη εργαστηρίου, μια γαλλική εφημερίδα δημοσίευσε κατά λάθος νεκρολογία για τον ίδιο τον Άλφρεντ με τίτλο "Ο έμπορος του θανάτου είναι νεκρός". 

• Η αλλαγή στάσης: Συνειδητοποιώντας πώς θα τον θυμάται η ιστορία, αποφάσισε να χρησιμοποιήσει πάνω από το 90% της περιουσίας του για να ιδρύσει τα βραβεία που θα δίνονται σε όσους προσφέρουν «τις μεγαλύτερες υπηρεσίες στην ανθρωπότητα» σε τομείς όπως η Φυσική, η Χημεία, η Ιατρική, η Λογοτεχνία και η Ειρήνη. 
• Η διαθήκη: Υπέγραψε την περίφημη διαθήκη του το 1895, θέτοντας τα θεμέλια του [Ίδρυμα Νόμπελ].
•  Το σημείο καμπής ήρθε το 1888, όταν ο αδελφός του, Λούντβιχ, πέθανε ενώ βρισκόταν στις Κάννες. Μια γαλλική εφημερίδα μπερδεύτηκε, νομίζοντας ότι είχε πεθάνει ο Άλφρεντ Νόμπελ. Δημοσίευσε μια πρόωρη, καταδικαστική νεκρολογία με τον τίτλο: «Ο έμπορος του θανάτου είναι νεκρός» ("Le marchand de la mort est mort"), προσθέτοντας

Ο Δίας, ο Ερμής και η Αρετή

 Η καλλιτεχνική αξιολόγηση και η κριτική ανάλυση του πίνακα «Ο Δίας, ο Ερμής και η Αρετή»

(περίπου 1524) κατατάσσουν το έργο ως ένα από τα πιο αινιγματικά, πρωτότυπα και κορυφαία αριστουργήματα της καριέρας του Dosso Dossi

Ο πίνακας βρίσκεται οριστικά στην Πολωνία, στο Βασιλικό Κάστρο Wawel στην Κρακοβία. 

Η σύγχυση με τη Βιέννη οφείλεται στην ιστορική διαδρομή του έργου: 

• Το 1888, ο Πολωνός κόμης Karol Lanckoroński αγόρασε τον πίνακα σε μια δημοπρασία στη Βιέννη και τον τοποθέτησε στο παλάτι του στην αυστριακή πρωτεύουσα.
• Το 1939, κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, οι Ναζί κατέσχεσαν τον πίνακα από τη συλλογή της οικογένειας Lanckoroński στη Βιέννη. 
• Μετά τον πόλεμο, το έργο

Μυστικισμός: Πλάτων, Άριστοτέλης, Γαληνός και Ρουμί.

 Ο Πλάτων

στην εισαγωγή του Μασναβί: Ο «Γιατρός της Υπερηφάνειας»

Η πιο διάσημη και άμεση αναφορά στον Πλάτωνα γίνεται στην αρχή κιόλας του πρώτου βιβλίου του Μεσναβί

 στο εισαγωγικό ποίημα που υμνεί τον Έρωτα/Θεία Αγάπη (Ishq): 

«Χαίρε, ω Έρωτα, που μας φέρνεις τόσο κέρδος — εσύ που είσαι ο γιατρός όλων των δεινών μας,
Η θεραπεία της περηφάνειας και της ματαιοδοξίας μας, ο Πλάτων μας και ο Γαληνός μας!»

Η αναφορά αυτή είναι συγκλονιστική για την ισλαμική παράδοση: αντί ο Ρουμί να ξεκινήσει το βιβλίο του με τους καθιερωμένους επαίνους προς πολιτικούς ή θρησκευτικούς ηγέτες, τοποθετεί τον Πλάτωνα (μαζί με τον γιατρό Γαληνό) στην κορυφή ως σύμβολα πνευματικής και ψυχικής θεραπείας. Ο Πλάτων εδώ συμβολίζει τον «γιατρό της ψυχής» που θεραπεύει το ανθρώπινο εγώ.

Ο όρος «Aflatun al-Ilahi» (στα αραβικά: أفلاطون الإلهي) σημαίνει «ο Θείος Πλάτων» και αποτελεί τον τιμητικό τίτλο με τον οποίο οι μεσαιωνικοί μουσουλμάνοι στοχαστές και φιλόσοφοι αναφέρονταν στον αρχαίο Έλληνα φιλόσοφο Πλάτωνα. 

Περὶ τοῦ Εἶ τοῦ ἐν Δελφοῖς-Ο Αμμώνιος ο Αθηναίος (ή Αμμώνιος ο Λαμπρεύς)

 Ο Αμμώνιος ο Αθηναίος (ή Αμμώνιος ο Λαμπρεύς)

Ο Αμμώνιος ο Αθηναίος (ή Αμμώνιος ο Λαμπρεύς) ήταν σημαντικός φιλόσοφος του 1ου αιώνα  ο οποίος έμεινε στην ιστορία κυρίως ως ο δάσκαλος του σπουδαίου ιστορικού, βιογράφου και φιλοσόφου Πλουτάρχου. 

Η σχέση τους και τα βασικά στοιχεία για τον Αμμώνιο συνοψίζονται στα εξής:

• Η διδασκαλία του: Ο Πλούταρχος σπούδασε μαθηματικά και φιλοσοφία στην Αθήνα υπό την καθοδήγηση του Αμμωνίου γύρω στα έτη 66–67, κατά την περίοδο που ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Νέρωνας επισκέφθηκε την Ελλάδα. 
• Φιλοσοφική κατεύθυνση: Αν και ορισμένες αρχαίες πηγές τον αποκαλούν «Περιπατητικό» λόγω της βαθιάς γνώσης του γύρω από το έργο του Αριστοτέλη, ο Αμμώνιος θεωρείται κατά βάση Πλατωνικός φιλόσοφος. Δίδαξε στην Αθήνα, πιθανότατα στον χώρο της αρχαίας Πλατωνικής Ακαδημίας. 
• Η παρουσία του στα έργα του Πλουτάρχου: Ο Πλούταρχος έτρεφε τεράστιο σεβασμό για τον δάσκαλό του. Μάλιστα, τον μετέτρεψε σε κεντρικό πρόσωπο (συνομιλητή) σε αρκετούς από τους φιλοσοφικούς διαλόγους στα Ηθικά του  όπως:
  • Στο διάλογο «Περὶ τοῦ Εἶ τοῦ ἐν Δελφοῖς».