Της παρηγοριάς

 ΕΞΗΓΗΣΗ:

 

Πρόκειται για την πρώτη γραπτή αναφορά παγμοσμίως

 

  To τέμενος της Ολυμπίας Γης (Γαίας) 

Κοντά σε εκείνο το σημείο υπήρχε το τέμενος της Ολυμπίας Γης (Γαίας) και ένα άνοιγμα στο έδαφος (χάσμα), από το οποίο θεωρούσαν ότι έφυγαν τα νερά του κατακλυσμού. Μέχρι και τα μέσα της δεκαετίας του 1940, οι παλιές Αθηναίες συνήθιζαν να ρίχνουν εκεί σιτάλευρο ζυμωμένο με μέλι.

Παυσανίας, Αττικά 1.18.8 κεῖται δὲ ἐπὶ κίονος Ἰσοκράτους ἀνδριάς, ὃς ἐς μνήμην τρία ὑπελίπετο, ἐπιπονώτατον μὲν ὅτι οἱ βιώσαντι ἔτη δυοῖν δέοντα ἑκατὸν οὔποτε κατελύθη μαθητὰς ἔχειν, σωφρονέστατον δὲ ὅτι πολιτείας ἀπεχόμενος διέμεινε καὶ τὰ κοινὰ οὐ πολυπραγμονῶν, ἐλευθερώτατον δὲ ὅτι πρὸς τὴν ἀγγελίαν τῆς ἐν Χαιρωνείᾳ μάχης ἀλγήσας ἐτελεύτησεν ἐθελοντής. κεῖνται δὲ καὶ λίθου Φρυγίου Πέρσαι χαλκοῦν τρίποδα ἀνέχοντες, θέας ἄξιοι καὶ αὐτοὶ καὶ ὁ τρίπους. 

👉τοῦ δὲ Ὀλυμπίου Διὸς Δευκαλίωνα οἰκοδομῆσαι λέγουσι τὸ ἀρχαῖον ἱερόν, σημεῖον ἀποφαίνοντες ὡς Δευκαλίων Ἀθήνῃσιν ᾤκησε τάφον τοῦ ναοῦ

Η αδιάκοπη συνέχεια της ελληνικής ιστορίας και του ηρωισμού

 Ο βασιλιάς Λεωνίδας 

και οι 300 Σπαρτιάτες (μαζί με τους Θεσπιείς), αφού έσπασαν τα δόρατά τους πολεμώντας τους Πέρσες, συνέχισαν να μάχονται με τα ξίφη τους. Όταν τελικά έσπασαν και αυτά, συνέχισαν τη μάχη με γυμνά χέρια και δόντια μέχρι τον ηρωικό τους θάνατο.
Στη συντριβή του Διάκου στη Μάχη της Αλαμάνας (23 Απριλίου 1821), μετά τον τραυματισμό του, το σπάσιμο του σπαθιού του και την καταστροφή του όπλου του από τα εχθρικά πυρά, συνελήφθη ζωντανός.
Το σπάσιμο των όπλων του (τουφεκιού και σπαθιού)

Οι 300 Σπαρτιάτες και τα 300 δολάρια

 

ΓΙΑ ΜΙΑ ΧΟΥΦΤΑ ΔΟΛΑΡΙΑ:

Το επιβλητικό άγαλμα του Λεωνίδα στις Θερμοπύλες ανεγέρθηκε το 1955. Η ολοκλήρωσή του κατέστη δυνατή χάρη στη γενναιοδωρία 300 Ελλήνων ομογενών της Αμερικής (κυρίως από τη Σπάρτη), οι οποίοι προσέφεραν 300 δολάρια ο καθένας μετά τον θάνατο του αρχικού χορηγού, Δουσμάνη.

Η ιστορία πίσω από το μνημείο περιλαμβάνει τα εξής ενδιαφέροντα στοιχεία:

Η Ωραία Ελένη, η ελληνίδα James Bond

 Ο Οδυσσέας συναντά την Ωραία Ελένη στην Τροία

 σε δύο κομβικές στιγμές: ως κατάσκοπος πριν από την άλωση και κατά τη διάρκεια της καταστροφής της πόλης. Σύμφωνα με  τα ομηρικά έπη, οι συναντήσεις τους χαρακτηρίζονται από συνωμοσία και την απαράμιλλη ομορφιά της Ελένης.Οι σημαντικότερες στιγμές της επαφής τους στην Τροία περιλαμβάνουν:Η επίσκεψη στην Τροία πριν τον πόλεμο: Αμέσως μετά την αρπαγή της, ο Οδυσσέας και ο Μενέλαος πήγαν στην Τροία ως πρεσβευτές, ζητώντας ειρηνικά την επιστροφή της Ελένης. Ο Πρίαμος και οι Τρώες αρνήθηκαν, οδηγώντας στον δεκαετή πόλεμο.
Ο Οδυσσέας ως ζητιάνος: Κατά τη διάρκεια της δεκαετούς πολιορκίας, ο Οδυσσέας μπήκε κρυφά στην Τροία μεταμφιεσμένος σε ζητιάνο για κατασκοπεία. Η Ελένη, αν και τον 👉αναγνώρισε, δεν τον πρόδωσε, καθώς νοσταλγούσε την πατρίδα της.Η κλοπή του Παλλαδίου: Στην ίδια μυστική αποστολή, ο Οδυσσέας 👉με τη βοήθεια της Ελένης έκλεψε

Μόνο ο άνθρωπος είναι ικανός για το αδύνατο

Ευγενής ας είναι ο άνθρωπος,

χρήσιμος και καλός!
Γιατί μόνο αυτό
τον διακρίνει
από όλα τα όντα
που γνωρίζουμε.

Χαίρε στα άγνωστα
ανώτερα όντα
που αισθανόμαστε!
Ας είναι ο άνθρωπος σαν αυτά!
Είθε το παράδειγμά του να μας διδάξει
να πιστεύουμε σε αυτά. 

Γιατί

η φύση είναι αναίσθητη:
ο ήλιος λάμπει
πάνω στο κακό και το καλό,
και το φεγγάρι και τα αστέρια
λάμπουν πάνω στον εγκληματία όπως κάνουν με τον καλύτερο .

  Άνεμος και ρυάκια, βροντές και χαλάζι ορμούν και αρπάζουν, περνώντας βιαστικά , το ένα μετά το άλλο. Έτσι και η τύχη ψηλαφεί ανάμεσα στο πλήθος, αρπάζοντας τώρα την σγουρή αθωότητα του αγοριού , τώρα το φαλακρό κεφάλι του ενόχου. Σύμφωνα με αιώνιους, σιδερένιους, μεγάλους νόμους, πρέπει όλοι να ολοκληρώσουμε τους κύκλους της ύπαρξής μας . Μόνο ο άνθρωπος είναι ικανός για το αδύνατο: αυτός διακρίνει, επιλέγει και κρίνει-  αυτός μπορεί να δώσει μονιμότητα στη στιγμή. Αυτός μόνο