Μυστικισμός: Πλάτων, Άριστοτέλης, Γαληνός και Ρουμί.

 Ο Πλάτων

στην εισαγωγή του Μασναβί: Ο «Γιατρός της Υπερηφάνειας»

Η πιο διάσημη και άμεση αναφορά στον Πλάτωνα γίνεται στην αρχή κιόλας του πρώτου βιβλίου του Μεσναβί

 στο εισαγωγικό ποίημα που υμνεί τον Έρωτα/Θεία Αγάπη (Ishq): 

«Χαίρε, ω Έρωτα, που μας φέρνεις τόσο κέρδος — εσύ που είσαι ο γιατρός όλων των δεινών μας,
Η θεραπεία της περηφάνειας και της ματαιοδοξίας μας, ο Πλάτων μας και ο Γαληνός μας!»

Η αναφορά αυτή είναι συγκλονιστική για την ισλαμική παράδοση: αντί ο Ρουμί να ξεκινήσει το βιβλίο του με τους καθιερωμένους επαίνους προς πολιτικούς ή θρησκευτικούς ηγέτες, τοποθετεί τον Πλάτωνα (μαζί με τον γιατρό Γαληνό) στην κορυφή ως σύμβολα πνευματικής και ψυχικής θεραπείας. Ο Πλάτων εδώ συμβολίζει τον «γιατρό της ψυχής» που θεραπεύει το ανθρώπινο εγώ.

Ο όρος «Aflatun al-Ilahi» (στα αραβικά: أفلاطون الإلهي) σημαίνει «ο Θείος Πλάτων» και αποτελεί τον τιμητικό τίτλο με τον οποίο οι μεσαιωνικοί μουσουλμάνοι στοχαστές και φιλόσοφοι αναφέρονταν στον αρχαίο Έλληνα φιλόσοφο Πλάτωνα. 

Περὶ τοῦ Εἶ τοῦ ἐν Δελφοῖς-Ο Αμμώνιος ο Αθηναίος (ή Αμμώνιος ο Λαμπρεύς)

 Ο Αμμώνιος ο Αθηναίος (ή Αμμώνιος ο Λαμπρεύς)

Ο Αμμώνιος ο Αθηναίος (ή Αμμώνιος ο Λαμπρεύς) ήταν σημαντικός φιλόσοφος του 1ου αιώνα  ο οποίος έμεινε στην ιστορία κυρίως ως ο δάσκαλος του σπουδαίου ιστορικού, βιογράφου και φιλοσόφου Πλουτάρχου. 

Η σχέση τους και τα βασικά στοιχεία για τον Αμμώνιο συνοψίζονται στα εξής:

• Η διδασκαλία του: Ο Πλούταρχος σπούδασε μαθηματικά και φιλοσοφία στην Αθήνα υπό την καθοδήγηση του Αμμωνίου γύρω στα έτη 66–67, κατά την περίοδο που ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Νέρωνας επισκέφθηκε την Ελλάδα. 
• Φιλοσοφική κατεύθυνση: Αν και ορισμένες αρχαίες πηγές τον αποκαλούν «Περιπατητικό» λόγω της βαθιάς γνώσης του γύρω από το έργο του Αριστοτέλη, ο Αμμώνιος θεωρείται κατά βάση Πλατωνικός φιλόσοφος. Δίδαξε στην Αθήνα, πιθανότατα στον χώρο της αρχαίας Πλατωνικής Ακαδημίας. 
• Η παρουσία του στα έργα του Πλουτάρχου: Ο Πλούταρχος έτρεφε τεράστιο σεβασμό για τον δάσκαλό του. Μάλιστα, τον μετέτρεψε σε κεντρικό πρόσωπο (συνομιλητή) σε αρκετούς από τους φιλοσοφικούς διαλόγους στα Ηθικά του  όπως:
  • Στο διάλογο «Περὶ τοῦ Εἶ τοῦ ἐν Δελφοῖς».

Το Συριακό Παλίμψηστο του Γαληνού (Syriac Galen Palimpsest - SGP)

 Το Συριακό Παλίμψηστο του Γαληνού

(Syriac Galen Palimpsest - SGP) είναι ένα από τα σημαντικότερα χειρόγραφα παγκοσμίως, καθώς αποκαλύπτει τον κρίσιμο ρόλο της συριακής γλώσσας ως «γέφυρας» για τη μετάδοση της αρχαίας ελληνικής ιατρικής στον αραβικό και ισλαμικό κόσμο (και έπειτα στη Δύση).

1. Τι είναι το Παλίμψηστο

;

Πρόκειται για έναν χειρόγραφο κώδικα διπλής χρήσης:

• Το αρχικό κείμενο (Undertext - 9ος αιώνας / 6ος αιώνας): Γραμμένο στα συριακά, περιέχει τη μετάφραση του 6ου αιώνα (από τον Σέργιο του Ρες-Αΐνα / Sergius of Resh 'Ayna) του κορυφαίου φαρμακευτικού έργου του Γαληνού, «Περί απλών φαρμάκων» (On Simple Drugs / Perì haplôn pharmákōn). 
• Το επικάλυμμα (Overtext - 11ος αιώνας): Δύο αιώνες αργότερα, καθώς η περγαμηνή ήταν πολύτιμη, οι μοναχοί (πιθανώς στη Μονή του Αγίου Ηλία στο Μαύρο Όρος ή αργότερα στη Μονή της Αγίας Αικατερίνης στο Σινά) έσβησαν/ξύσαν το αρχικό ιατρικό κείμενο και έγραψαν πάνω του ένα χριστιανικό λειτουργικό κείμενο, το Οκτώηχο (Octṓēchos). 

2. Η Διαδρομή και η «Ανάσταση» του Κειμένου

Γερμανία: Θεοί και Θεές στην Πύλη του Βρανδεμβούργου

 Πύλη του Βρανδεμβούργου: Αν και οι περισσότεροι επισκέπτες κοιτάζουν ψηλά την Κουαντρίγκα (το άρμα της θεάς Νίκης-τέθριππο),

ολόκληρη η  διακόσμηση στο εσωτερικό της Πύλης είναι αφιερωμένη αποκλειστικά στον Ηρακλή. 

Η Πύλη

κατασκευάστηκε μεταξύ 1788 και 1791 υπό την καθοδήγηση του αρχιτέκτονα Carl Gotthard Langhans, ο οποίος εμπνεύστηκε από τα Προπύλαια της Ακρόπολης των Αθηνών. 

Τα σχέδια των αναγλύφων έγιναν από τον ζωγράφο Bernhard Rode και σκαλίστηκαν από μια ομάδα κορυφαίων γλυπτών της εποχής. Η επιλογή του Ηρακλή δεν ήταν τυχαία: οι άθλοι, η υπεράνθρωπη δύναμη και η επιμονή του ήρωα χρησιμοποιήθηκαν ως πολιτική αλληγορία.

 1. Η Κουαντρίγκα: Από την Ειρήνη στη Νίκη.

 2. Το μνημειώδες Ανάγλυφο της Αττικής (Attikarelief).

 3. Οι Θεοί-Φύλακες στις Πτέρυγες της Πύλης.

 Όλος αυτός ο μυθολογικός διάκοσμος χρησιμοποιήθηκε από τους Πρώσους ηγεμόνες για να στείλει ένα σαφές πολιτικό μήνυμα:

Η «Αθήνα του Ίζαρ» Μια μικρή «Ελλάδα» στη Βαυαρία

 

Το Μόναχο αποκαλείται συχνά «η Αθήνα του Ίζαρ»

(Isar-Athen) λόγω της πλούσιας νεοκλασικής αρχιτεκτονικής του και της βαθιάς επίδρασης

του ελληνικού πολιτισμού.

Πώς προέκυψε ο χαρακτηρισμός

• Ο ρόλος του Λουδοβίκου Α΄: Τον 19ο αιώνα, ο βασιλιάς της Βαυαρίας Λουδοβίκος Α΄ (πατέρας του πρώτου βασιλιά της Ελλάδας, Όθωνα) έτρεφε τεράστια αγάπη για την Αρχαία Ελλάδα.
• Νεοκλασικά κτίσματα: Υπό την επιρροή του, το Μόναχο μεταμορφώθηκε αρχιτεκτονικά με κτίρια και μνημεία εμπνευσμένα από την Αθήνα. 
• Εμβληματικά σημεία: Η πλατεία Königsplatz (με τα νεοκλασικά της κτίρια που θυμίζουν την Ακρόπολη) και τα μουσεία της πόλης αποτελούν τα βασικότερα δείγματα αυτής της επιρροής.
•  Η πλατεία Königsplatz στο Μόναχο σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Leo von Klenze με άμεση έμπνευση από την Ακρόπολη της Αθήνας, κατόπιν εντολής του φιλέλληνα βασιλιά Λουδοβίκου Α΄ της Βαυαρίας. Στόχος ήταν η δημιουργία ενός αρχιτεκτονικού συνόλου που θα μετέτρεπε το Μόναχο σε μια «Αθήνα του Ίζαρ». 
  Τα Προπύλαια του Μονάχου (Propyläen)
  Το πιο εμβληματικό μνημείο της πλατείας είναι τα Προπύλαια, μια μνημειώδης πύλη στη δυτική πλευρά της Königsplatz.
• Αρχιτεκτονική αντιγραφή: Το οικοδόμημα (χτίστηκε μεταξύ 1854–1862) αποτελεί πιστή αναπαράσταση της δομής των Προπυλαίων της Αθηναϊκής Ακρόπολης. Ακολουθεί τον αυστηρό δωρικό ρυθμό εξωτερικά, ενώ στο εσωτερικό του χρησιμοποιήθηκαν κομψές κολόνες ιωνικού ρυθμού, ακριβώς όπως έκανε ο Μνησικλής στην αρχαία Αθήνα. 
• Μνημείο για την Ελλάδα: Ο Λουδοβίκος Α΄ χρηματοδότησε το έργο από την προσωπική του περιουσία. Το αφιέρωσε στην άνοδο του γιου του, Όθωνα, στον ελληνικό θρόνο, αλλά και ως μνημείο τιμής για την Ελληνική Επανάσταση του 1821. Οι ανάγλυφες παραστάσεις και οι ζωφόροι του κτιρίου απεικονίζουν σκηνές από τον απελευθερωτικό αγώνα των Ελλήνων. 

Η «Ακρόπολη» του Μονάχου

Η πλατεία λειτουργεί ως ένας ολοκληρωμένος «ιερός βράχος» της

Ο γάιδαρος

 Ο Λούκιος ή Όνος

είναι μυθιστοριογραφία του 1ου-2ου αιώνα με τη μορφή της παρωδίας με πολλά λαϊκά στοιχεία, με φραστική ελευθεροστομία και σκαμπρόζικες σκηνές.

 Σατιρίζονται η μαγεία, η μετεμψύχωση, οι περιπλανώμενοι «ιερείς» της «Συρίας θεού» που τους συναντούμε και στο ομώνυμο έργο και η σεξουαλική απληστία μερικών γυναικών.

Το ίδιο το έργο «Λούκιος ή Όνος»

(καθώς και το εκτενέστερο λατινικό αδελφάκι του, ο «Χρυσός Γάιδαρος» του Απουλήιου) δεν ταξινομείται ως παραμύθι, αλλά θεωρείται ένα από τα αρχαιότερα σωζόμενα μυθιστορήματα της ανθρωπότητας (συγκεκριμένα μια σατιρική, πικαρέσκο νουβέλα). 

Ωστόσο, η σύνδεσή του με την ιστορία των παραμυθιών είναι τεράστια για έναν πολύ συγκεκριμένο λόγο:

Περιέχει το αρχαιότερο καταγεγραμμένο ευρωπαϊκό παραμύθι

Στην εκτενέστερη εκδοχή της ιστορίας (στον «Χρυσό Γάιδαρο» του Απουλήιου), την ώρα που ο γάιδαρος