Κι αν έρθουν χρόνια δίσεχτα, καταραμένα χρόνια κι αγάλια αγάλια αχάριστος ξεγελασμένος κόσμος σε σβήσει από το λατρεμό κι από τη θύμησή του, θα πέσεις, θα αποκοιμηθείς βαθιά, δε θα πεθάνεις. Γιατί είν’ οι θεοί αθάνατοι και Χάρο δε φοβούνται, ξεχάνονται, δε χάνονται, την πλάση πάντα ορίζουν, κι αν τους αρνιούνται οι άνθρωποι, πάντα θυμούντ’ εκείνοι. Ο ύμνος της Αθηνάς-Κωστής Παλαμάς (1859-1943)
Εμφανώς συγκινημένος και ανακουφισμένος για την λήξη της 7μηνες περιπέτειάς του εμφανίστηκε κατά την άφιξή του στο αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος«, ο Θανάσης Λερούνης, ο οποίος ευχαρίστησε όλους όσους βοήθησαν, λέγοντας χαρακτηριστικά «είμαι πολύ χαρούμενος που πατάω ελληνικό έδαφος μετά από μήνες».
«Ενα μεγάλο συγγνώμη για την αναστάτωση και ένα μεγάλο ευχαριστώ στους ανθρώπους στο Πακιστάν, στην ελληνική κυβέρνηση και στο προσωπικό ενδιαφέρον του πρωθυπουργού, που έδρασε ως άνθρωπος και όχι ως πολιτικός», πρόσθεσε.
Ο κ. Λερούνης ευχαρίστησε επίσης τον κ. Δόλη, ειδικό απεσταλμένο του πρωθυπουργού, πρέσβη εκ προσωπικοτήτων και τον Ελληνα πρέσβη στο Ισλαμαμπάντ κ. Μαυροειδή, οι οποίοι τον συνόδευσαν με την πτήση 472 του Κατάρ. Ευχαρίστησε ακόμη τους Ελληνες πολίτες που συμπαραστάθηκαν στο πρόβλημά του.
Ο κ. Δόλης δήλωσε ότι «κανένα αντάλλαγμα δεν εδόθη στους Ταλιμπάν. Είναι μια μεγάλη επιτυχία της ελληνικής κυβέρνησης, της ελληνικής διπλωματίας, του έθνους. Ο κ. Λερούνης είναι ένα παράδειγμα αντοχής, είναι ένα παράδειγμα ανθρώπου που έζησε επτά μήνες σε δύσκολες συνθήκες ζωής».
Σε ερώτηση για το εάν θα επέστρεφε στη φυλή των Καλάς, ο κ. Λερούνης απάντησε ότι «με την υποστήριξη της ελληνικής και της πακιστανικής κυβέρνησης κάποια στιγμή θα ήθελα να επιστρέψω και να συνεχίσω το έργο». Πηγή...
Οι διαπραγματεύσεις είχαν ξεκινήσει επισήμως τον περασμένο Νοέμβριο από το στενό συνεργάτη του Γ. Παπανδρέου, Δημήτρη Δόλλη (πρέσβη εκ προσωπικοτήτων). Ο Γ. Παπανδρέου είχε αναθέσει στον Δ. Δόλλη να προχωρήσει σε διερευνητικές επαφές με τους Πακιστανούς και του Αφγανούς. Ο κ. Δόλλης ταξίδεψε τρεις φορές στο Πακιστάν (μία εξ αυτών βρέθηκε και στο Αφγανιστάν) στο πλαίσιο της προσπάθειας να απελευθερωθεί ο Αθ. Λερούνης. Η απελευθέρωση έγινε χωρίς να δοθούν λύτρα, κάτι που συμβαίνει στις περισσότερες των περιπτώσεων. Με εντολή του πρωθυπουργού στάλθηκε το κρατικό αεροπλάνο ώστε ο δάσκαλος να επιστρέψει στην Ελλάδα μέσω Ισλαμαμπάντ.
Ο Ελληνας εθελοντής, Αθανάσιος Λερούνης, είχε απαχθεί από Αφγανούς Ταλιμπάν πριν από οκτώ μήνες -τον περασμένο Σεπτέμβριο- στην περιοχή Τσιτράλ του βορείου Πακιστάν κοντά στη μεθόριο με το Αφγανιστάν. Οδηγήθηκε όμως σε περιοχή του Αφγανιστάν, πιθανόν στην περιοχή Νουριστάν.
Ο απαχθείς ήταν πρόεδρος των Ελλήνων Εθελοντών και εργαζόταν σε πολιτιστικό πρόγραμμα στην περιοχή των Καλάς στο Αφγανιστάν από το 2001. Κατά την απαγωγή του ο σωματοφύλακάς του πυροβολήθηκε θανάσιμα. Οι πληροφορίες που έφταναν στην Ελλάδα όλο αυτό το διάστημα ήταν ενθαρρυντικές. Δεν υπήρξε κακή μεταχείριση, αν και στην ορεινή περιοχή όπου κρατήθηκε όμηρος οι συνθήκες διαβίωσης είναι εξαιρετικά δύσκολες. Ο Αθ. Λερούνης τραυματίστηκε αλλά ευτυχώς δεν χρειάστηκε ειδική αγωγή. Η περιοχή όπου κρατούνταν ήταν αποκλεισμένη όλο το χειμώνα λόγω του χιονιού.
Σύμφωνα με τις πακιστανικές αρχές, οι Ταλιμπάν απελευθέρωσαν τον Αθανάσιο Λερούνη στην επαρχία Νουριστάν του Αφγανιστάν, απ' όπου προχτές τη νύχτα μεταφέρθηκε στο Τσιτράλ. Εκπρόσωπος της πακιστανικής κυβέρνησης δήλωσε: «Οι απαγωγείς είχαν διάφορα αιτήματα, αλλά δεν τα αποδεχθήκαμε και καταφέραμε να εξασφαλίσουμε την απελευθέρωσή του μέσω διαπραγματεύσεων και... πίεσης».
Σε κάθε περίπτωση, η απελευθέρωση του Λερούνη ήταν ένα στοίχημα για τον πρωθυπουργό, πρωτίστως για τη σωτηρία του ίδιου του ανθρώπου, αλλά και γιατί η Ελλάδα είναι υποχρεωμένη -όπως κάθε κράτος- να υπερασπίζεται τους Ελληνες πολίτες στο εξωτερικό.
Ο Δημήτρης Δόλλης, άνθρωπος έμπειρος σε ειδικές αποστολές, χρημάτισε γενικός γραμματέας απόδημου ελληνισμού και διεθνών οικονομικών σχέσεων και αναπτυξιακής βοήθειας στο υπουργείο Εξωτερικών επί υπουργίας Γ. Παπανδρέου. Κατάγεται από την Καστοριά, ο ίδιος και η οικογένειά του έφυγαν επί χούντας στην Αυστραλία, όπου υπήρξε μετανάστης για 30 χρόνια. Ο κ. Δόλλης, εκλεγμένος επί 12ετία βουλευτής και υπαρχηγός του Εργατικού Κόμματος στην πολιτεία της Βικτόρια (Μελβούρνη), δήλωσε στον «Α»: «Η επιτυχία της απελευθέρωσης του Λερούνη κρύβει σοβαρό σχεδιασμό και σκληρή δουλειά εδώ και πέντε μήνες, με υπομονή, με μεγάλη βοήθεια του πρέσβη μας στο Πακιστάν κ. Μαυροειδή και οφείλεται στο μεγάλο διεθνές κύρος που απολαμβάνει ο Ελληνας πρωθυπουργός».
Η συνέντευξη αυτή έγινε κατά την διάρκεια της Συνόδου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τον μήνα Οκτώβριο 2009 στο Στρασβούργο.
Η ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ, ΠΑΛΙΑΔΕΛΗ Χρυσούλα μιλάει για την τετράμηνη πρώτη εμπειρία της με την εκλογή ΜΠΑΡΟΖΟ, την συνθήκη της ΛΙΣΑΒΟΝΑΣ, την έκθεση που ανέλαβε για τον Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή κ. Νικηφόρο ΔΙΑΜΑΝΤΟΥΡΟ, τους σοσιαλιστές και την υπόθεση της απαγωγής ΛΕΡΟΥΝΗ στην περιοχή των ΚΑΛΑΣ στο Πακιστάν.
Ανασκαφές στην Βεργίνα
1938. Αρχίζουν οι ανασκαφικές έρευνες του ΑΠΘ στη Βεργίνα με επικεφαλής τον καθηγητή Κ. Ρωμαίο.
Αρχές του ΄50. Η έρευνα συνεχίζεται από τους καθηγητές Γ. Μπακαλάκη και Μανόλη Ανδρόνικο.
1976. Αρχίζει η υπό τον Μανόλη Ανδρόνικο ανασκαφή της Μεγάλης Τούμπας.
1977. Στις 8 Νοεμβρίου ο καθηγητής ανακοινώνει επίσημα στο ΑΠΘ τη «σημαντικότερη αρχαιολογική αποκάλυψη του αιώνα», τους δύο ασύλητους τάφους του Φιλίππου και της Περσεφόνης.
1992. Την ανασκαφή ανέλαβε η καθηγήτρια Στέλλα Δρούγου.
2001. Τη σκυτάλη πήρε η καθηγήτρια Χρυσούλα Παλιαδέλη, η μαθήτριά του Μανόλη Ανδρόνικου.
Ήταν επικεφαλής της ανασκαφής στη Βεργίνα όταν βρέθηκε η ολόχρυση ταφή το προπερασμένο καλοκαίρι στη Βεργίνα, με το ολόχρυσο στεφάνι με (αμφισβητούμενο) «αλεξάνδρειο αίμα» το σημαντικότερο εύρημα της τελευταίας τριακονταετίας στις Αιγές.
«Στις ακρογιαλιές του Ομήρου υπήρχε μια μακαριότητα, ένα μεγαλείο, που έφτασαν ως τις ημέρες μας άθιχτα. Η πατούσα μας, που ανασκαλεύει την ίδιαν άμμο, το νιώθει. Περπατάμε χιλιάδες χρόνια, ο άνεμος ολοένα λυγίζει τις καλαμιές κι ολοένα εμείς υψώνουμε το πρόσωπο. Καταπού; Ως πότε; Ποιοί κυβερνάνε;» Ο Μικρός Ναυτίλος, Οδυσσέας Ελύτης.
Το επικήδειο σημείωμα του Γεώργιου-Αλέξανδρου Μαγκάκη
«Σαλπάρω ήρεμος για τον άλλο κόσμο. Αυτό που αφήνω πίσω μου, σίγουρα δεν είναι πια η Ελλάδα μου. Αυτός είναι άλλος τόπος με ανθρώπους άλλης φυλής που δεν με αφορούν. Τι θέλω εγώ ανάμεσά τους;»
Άρθρο 120. 4. Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟ των Ελλήνων
Οικονομική κρίση
«Αρνούμαι να εγγίσω μέχρι και του οβολού τα δημόσια χρήματα, ενώ ευρισκόμεθα εις το μέσον ερειπίων και ανθρώπων βυθισμένων εις εσχάτην πενίαν». Καποδίστριας
Εσύ τι είσαι;
«Δεν θα έλεγα αυτά τα λόγια, αν δεν φρόντιζα υπερβολικά για όλη την Ελλάδα εν γένει, γιατί και εγώ είμαι Έλληνας από παλαιά και δε βαστά η ψυχή μου να βλέπω την Ελλάδα υποδουλωμένη αντί ελευθέρας» O Αλέξανδρος Α', ο επικαλούμενος «Φιλέλληνας», ήταν βασιλιάς της Μακεδονίας, πριν από τον Μ. Αλέξανδρο, πριν από τον Φίλιππο."Η Ελλάδα ποτέ δεν θα δεχθεί ονομασία που θα έχει σαν συνθετικό ή παράγωγο τη λέξη Μακεδονία". Συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών 1992