Το κοκκινόμαυρο ποτάμι

  Η ισοπέδωση

του Οίκου της Σοφίας λειτουργεί διαχρονικά ως μια σκληρή προειδοποίηση για την ανθρωπότητα:

 δείχνει πόσο εύκολα και γρήγορα (μέσα σε λίγες μόλις ημέρες) αιώνες συσσωρευμένης γνώσης, επιστήμης και πολιτισμού μπορούν να εκμηδενιστούν από τη βία και τον φανατισμό. Είναι το ίδιο μοτίβο που επαναλήφθηκε με την καταστροφή της Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας. 

Η ίδια η περιγραφή της καταστροφής έχει πάρει διαστάσεις προφητικού μύθου στις ιστορικές καταγραφές. Το γεγονός ότι ο ποταμός Τίγρης βάφτηκε μαύρος από το μελάνι των εκατοντάδων χιλιάδων βιβλίων που πετάχτηκαν στο νερό (και κόκκινος από το αίμα των επιστημόνων) χρησιμοποιείται

Μ. ΆΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑ

H εκπαίδευση του

13χρονου Αλέξανδρου 

 από τον Αριστοτέλη

ξεκίνησε το 343 π.χ.x. στο Βασιλικό Γυμνάσιο της Μίεζας (κοντά στη σημερινή Νάουσα). Εκεί, στο ειδυλλιακό Άλσος των Νυμφών, ο κορυφαίος φιλόσοφος διαμόρφωσε για περίπου τρία χρόνια τη σκέψη του μελλοντικού στρατηλάτη και των υπόλοιπων νεαρών Μακεδόνων ευγενών (όπως ο Ηφαιστίωνας και ο Πτολεμαίος). 

Οι συζητήσεις και τα μαθήματά τους δεν γίνονταν σε στεγνές αίθουσες, αλλά συχνά κατά τη διάρκεια περιπάτων (περιπατητική μέθοδος), καλύπτοντας ένα τεράστιο εύρος θεμάτων

• Αριστοτέλης δίδαξε στον Αλέξανδρο ότι η αρετή βρίσκεται στη μεσότητα ανάμεσα στα δύο άκρα (π.χ. η ανδρεία είναι το μέσο ανάμεσα στη δειλία και το θράσος). 
• Η δίκαιη διακυβέρνηση: Συζητούσαν για τη δομή των πολιτευμάτων. Ο Αριστοτέλης τόνιζε ότι ένας ηγεμόνας πρέπει να κερδίζει την αφοσίωση των πολιτών μέσω της δικαιοσύνης και της ηθικής ανωτερότητας, και όχι μέσω του τρόμου. 

2. Ομηρικά Έπη και Ποίηση

• Η «Διορθωμένη Ιλιάδα»: Ο Αριστοτέλης επιμελήθηκε προσωπικά ένα αντίγραφο της Ιλιάδας για τον Αλέξανδρο (γνωστό ως «εκ του νάρθηκος»).
• Το πρότυπο του Αχιλλέα: Μέσα από αναλύσεις, ο Αλέξανδρος ταυτίστηκε με τον Αχιλλέα (από την πλευρά της μητέρας του), υιοθετώντας το ιδανικό της ηρωικής δόξας και της αριστείας. 

3. Ρητορική, Λογική και «Εριστική» Διαλεκτική

• Εντοπισμός σοφισμάτων: Ο φιλόσοφος εκπαίδευσε τον μαθητή του στο πώς να αναγνωρίζει τα λογικά σφάλματα και πώς να δομεί αδιαπέραστα επιχειρήματα. 
• Η εριστική μέθοδος: Μέσα από υποθετικούς διαλόγους και αντιλογίες, ο Αλέξανδρος έμαθε να σκέφτεται γρήγορα, να αμύνεται λεκτικά και να πείθει τα πλήθη, μια δεξιότητα καθοριστική για τη μετέπειτα πολιτική του πορεία
  
  . Φυσικές Επιστήμες, Ιατρική και Γεωγραφία
• Παρατήρηση της Φύσης: Ο Αριστοτέλης εμφύσησε στον Αλέξανδρο την αγάπη για τη βοτανολογία, τη ζωολογία και τη γεωγραφία. Αυτό εξηγεί γιατί κατά την εκστρατεία του στην Ασία, ο Αλέξανδρος είχε μαζί του επιστήμονες που κατέγραφαν άγνωστα είδη και έστελναν δείγματα πίσω στον δάσκαλό του.
• Ιατρικές γνώσεις: Ο Αλέξανδρος διδάχθηκε τη θεωρία της ιατρικής σε τέτοιο βαθμό που, σύμφωνα με τον Πλούταρχο, συχνά συνταγογραφούσε θεραπείες ή φάρμακα για τους άρρωστους φίλους του.

Το ιστορικό παράδοξο και η ρήξη

Ικαρομένιππος ή Υπερνέφελος

 «Ικαρομένιππος ή Υπερνέφελος»

 

είναι ένα από τα πιο γνωστά σατιρικά έργα του αρχαίου Έλληνα συγγραφέα Λουκιανού του Σαμοσατέως, γραμμένο κατά τον 2ο αιώνα . Το έργο αποτελεί μια μενίππεια σάτιρα που συνδυάζει το σοβαρό με το αστείο («σπουδογέλοιον»), καθώς και τον πεζό με τον έμμετρο λόγο. 

Η Πλοκή του Έργου

Η ιστορία παρουσιάζει ένα φανταστικό ταξίδι στον ουρανό, το οποίο αποτελεί πρόδρομο της σύγχρονης επιστημονικής φαντασίας: 

• Η πτήση: Ο κυνικός φιλόσοφος Μένιππος κατασκευάζει ένα ζευγάρι φτερά χρησιμοποιώντας τη δεξιά φτερούγα ενός αετού και την αριστερή ενός γύπα. 
• Ο σκοπός: Ταξιδεύει μέχρι τον Όλυμπο για να μάθει την αλήθεια για το σύμπαν, καθώς οι γήινοι φιλόσοφοι της εποχής του τον έχουν μπερδέψει με τις αντιφατικές θεωρίες τους.
• Η παρατήρηση: Φτάνοντας ψηλά (εξού και ο τίτλος «Υπερνέφελος»,

΄Ενας γλεντζές στο ΣΥΜΠΟΣΙΟΝ του Πλάτωνα!

 

Ενώ οι υπόλοιποι παρευρισκόμενοι στο Συμπόσιο του Πλάτωνα

 έχουν ήδη ολοκληρώσει τους φιλοσοφικούς τους λόγους για τον Έρωτα, ο Αλκιβιάδης εισβάλλει στο σπίτι του Αγάθωνα εντελώς μεθυσμένος, στεφανωμένος με κισσούς και βιολέτες, υποβασταζόμενος από μια αυλητρίδα. Η παρουσία του ανατρέπει την αυστηρή ακαδημαϊκή ατμόσφαιρα και εισάγει το στοιχείο του πάθους, της μέθης και της απόλυτης ειλικρίνειας.

Ο ανατρεπτικός λόγος (Το εγκώμιο του Σωκράτη)

Αντί να μιλήσει γενικά για τον Έρωτα όπως οι προηγούμενοι, ο Αλκιβιάδης επιλέγει να κάνει ένα εγκώμιο για τον ίδιο τον Σωκράτη. 

• Παρομοιάζει τον Σωκράτη με τα αγάλματα των Σειληνών, τα οποία εξωτερικά είναι άσχημα, αλλά αν τα ανοίξεις κρύβουν μέσα τους πανέμορφα αγάλματα θεών. Έτσι και ο Σωκράτης, εξωτερικά φαίνεται ειρωνικός και απαίδευτος, αλλά εσωτερικά είναι γεμάτος απόλυτη σωφροσύνη και αρετή. 
• Ομολογεί ότι όταν ακούει τον Σωκράτη, η καρδιά του χτυπά δυνατά, δακρύζει και νιώθει ντροπή για τον πολιτικό και φιλόδοξο τρόπο ζωής του. 

Η ερωτική απόρριψη

Ο Αλκιβιάδης αποκαλύπτει δημόσια την προσωπική του αποτυχία να σαγηνεύσει ερωτικά τον Σωκράτη. Παρά την εξαιρετική εξωτερική του ομορφιά, τον πλούτο και την κοινωνική του ισχύ, ο Σωκράτης παρέμεινε εντελώς ασυγκίνητος από τις σαρκικές προτάσεις του, διδάσκοντάς του ότι η πραγματική ομορφιά βρίσκεται στην ψυχή και όχι στο σώμα.

Ο Αλκιβιάδης ήταν παντρεμένος με την Ιππαρέτη, με την οποία απέκτησε παιδιά, αλλά είχε και εξωσυζυγικές σχέσεις (ονομαστικά με την Κορινθιακή εταίρα Τιμάνδρα).

 Οι αρχαίες πηγές μιλούν για έναν ορισμένο αριθμό θαυμαστών, και όχι εραστών

Απαγορεύτηκε το ΣΥΜΠΟΣΙΟΝ του Πλάτωνα στις Η.Π.Α

 Απαγορεύτηκε

 Το «Συμπόσιον» του Πλάτωνα είναι ένας από τους πιο διάσημους και λογοτεχνικά άρτιους πλατωνικούς διαλόγους, γραμμένο  με κεντρικό θέμα

Καλή Περσική Πρωτοχρονιά!

 Η

Περσική Πρωτοχρονιά, Το Nowruz (γράφεται επίσης Nowruz), λαμβάνει χώρα κάθε χρόνο κατά την εαρινή ισημερία, συνήθως στις 👉20👈 ή 21 👉Μαρτίου👈, και σηματοδοτεί την έναρξη της άνοιξης και της νέας χρονιάς. Είναι μια

Εμείς οι γύφτοι.

 

Ο Λιαντίνης για τον Επίκουρο (ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΛΙΑΝΤΙΝΗΣ)

Ο Επίκουρος δεν ακούστηκε στον καιρό του, αλλά ούτε και οι υστερινοί τον άκουσαν. Κατάκτησε χώρες μεγάλες όσο και οι χώρες του Αριστοτέλη και του Αλέξανδρου, και μας έφτασαν μόνο μισόλογα γι’ αυτόν. Κανείς δεν έγραψε την ιστορία του. Εξαίρεση έξοχη ξεχωρίζει ξεχασμένος ο εξαίσιος Λουκρήτιος.

Οι μισοί από τους ανθρώπους που άκουσαν το όνομα του Επίκουρου, αγαθοί σαν τους μηλοκόπους στη θάλασσα, τόνε πήρανε για ακαμάτη.

Οι άλλοι μισοί, πονηροί και μπαλντατζήδες, ανιχνέψανε σωστά τον επαναστατικό του γόμο. Είδαν και τρόμαξαν τη μελλοντική του συγκομιδή. Και λάβανε μέτρα. Ο αδιάβαγος, είπανε. Ο χοιροβοσκός, ο βοϊδολάτης.

Γρήγορα άρπαξαν τα αξίνια τους και τα άλλα σύνεργα του νεκροθάφτη. Και σκέπασαν το τίμιο σώμα της γνώσης του Επίκουρου στα μαγιάπριλα και στους αηδονισμούς της σιωπής. Η χειροπιαστή στιγμή για τον άνθρωπο χάθηκε μέσα

Η ΒΛΟΓΗΜΕΝΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ

 Ο Σκλάβος, 1920, έργο του  Χαλίλ Γκιμπράν (Μουσεία Τέχνης Χάρβαρντ)

..γιατί μπορούσα την Γραφή να την διαβάσω...:

  «Εἰ δὲ ὁ ὀφθαλμός σου ὁ δεξιὸς σκανδαλίζει σε, ἔξελε αὐτὸν
καὶ βάλε ἀπὸ σοῦ· συμφέρει γάρ σοι ἵνα ἀπόληται ἓν τῶν μελῶν σου καὶ μὴ ὅλον τὸ σῶμά σου βληθῇ εἰς γέενναν. Καὶ εἰ ἡ δεξιά σου χεὶρ σκανδαλίζει σε, ἔκκοψον αὐτὴν καὶ βάλε ἀπὸ σοῦ· συμφέρει γάρ σοι ἵνα ἀπόληται ἓν τῶν μελῶν σου καὶ μὴ ὅλον τὸ σῶμά σου βληθῇ εἰς γέενναν».

Κατά Ματθαίον 5:29

Σαν ήμουν στον καιρό της νιότης μου, είχαν πει πως σε κάποια πολιτεία ζούσαν όλοι οι άνθρωποι, μ’ οδηγήτρες τους τις Γραφές. Και είπα: «Θ’ αναζητήσω αυτή την πόλη, να χαρώ την ευλογία της». Κι ήταν μακριά πολύ.

Ο ρόλος των παιδιών και των μεταναστών στην σύγχρονη ελληνική κοινωνία.

 

Ο,τι ονομάζουμε σήμερα «πολιτισμό», οι αρχαίοι Έλληνες το ονόμαζαν «παιδεία»

> ...ο Θεός, λέγων· αυξάνεσθε και πληθύνεσθε....  >Γένεσις. ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.  Αγία Γραφή.

Το παιδί προέρχεται από το παιδίον, που είναι υποκοριστικό της αρχαίας ελληνικής λέξης παις. Παις ήταν κατά βάση το τέκνο, αγόρι ή κορίτσι . Από τη λέξη παις φτιάχτηκαν δυο σημαντικά ρήματα, το παίζω και το παιδεύω.

Μαθήματα ελληνικών από τη Ζακλίν ντε Ρομιγί

Αφιέρωμα στην Jacqueline de Romilly - Μέγαρο Μουσικής Αθηνών  σε συνεργασία με τη Γαλλική Πρεσβεία, το Γαλλικό Ινστιτούτο και  το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών 25 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2012/18:00 Στο βιβλίο της Μαθήματα ελληνικών, που στα γαλλικά είχε κυκλοφορήσει το 2008 και στα ελληνικά το 2009 (εκδόσεις Ωκεανίδα) και που η τυφλή πιά Ζακλίν ντε Ρομιγύ είχε γράψει μαζί με τη μαθήτρια της Μονίκ Τρεντέ, η μεγάλη ελληνίστρια μας είχε κάνει μια ένεση αισιοδοξίας.  Εκεί που νομίζαμε ότι τα ελληνικά είχαν πεθάνει, η Ζακλίν ντε Ρομιγύ μας είπε ότι η κρίση των  ελληνικών, που είναι ταυτόχρονα και μια κρίση των ανθρωπιστικών σπουδών, θα είναι  σύντομη και θα παρέλθει γρήγορα.  Οπως και να ΄χει- και για να παραμείνουμε στην εκπληκτική ιστορία μιας εξελικτικής πορείας  που μας οδηγεί από τον 15ο αιώνα π.Χ. μέχρι τον 21ο- το σίγουρο είναι πως σαστίζει κανείς  μπροστά στη δύναμη με την οποία διαδόθηκε η ελληνική γλώσσα μέσα από τόσες κρίσεις και  αναγεννήσεις» έγραφε.Σ’αυτό το βιβλίο η Ρομιγύ υποστήριζε και κάτι άλλο πολύ σημαντικό:  ότι η ελληνική γλώσσα δεν αποτελεί μόνο μέσο πρόσβασης στα ίδια τα κείμενα αλλά και το  ότι η ποιότητά της διαμόρφωσε την ποιότητα των έργων.  Η απώλεια της Ζακλίν ντε Ρομιγύ μας προκαλεί  να αναρωτηθούμε πόσες ευθύνες έχουμε εμείς οι Ελληνες για τη γλώσσα μας και πόσο αδιάφοροι στεκόμαστε απέναντι σε αυτό που ονομάζουμε « ελληνικά».  Σίγουρα βρισκόμαστε στην εποχή των παγετώνων και  αναρωτιόμαστε τι κάνουν όλοι αυτοί οι μανδαρίνοι που πλαισιώνουν επιτροπές παιδαγωγικών  ινστιτούτων και άλλων πομπωδών σχημάτων.  Αν κρίνουμε από τα περισσότερα σχολικά εγχειρίδια για τα οποία είναι υπεύθυνοι,  η κατάσταση είναι απογοητευτική. Από το ΒΗΜΑ 19/12/2010 Η Jacqueline de Romilly  Η Jacqueline de Romilly ήταν μια εξέχουσα ελληνίστρια της εποχής μας με διεθνή αναγνώριση. Ανάλωσε τη ζωή της στη μελέτη της αρχαίας ελληνικής γραμματείας.  Καρπός αυτής της αφοσίωσης είναι περισσότερα από είκοσι βιβλία για τα μεγάλα κλασικά κείμενα, το αρχαίο θέατρο και τους τραγικούς, τον Όμηρο και τους σοφιστές, τα προβλήματα της ελληνικής δημοκρατίας, τον ανθρωπισμό στην ελληνική σκέψη και την εξέλιξη του νόμου στα κλασικά κείμενα. Το κύριο όμως αντικείμενο των μελετών της παραμένει ο Θουκυδίδης, στον οποίον, εκτός από τη μετάφραση του έργου του,  ήταν μια αδιάκοπη σειρά συγγραφής και διδασκαλίας. Υπήρξε ομότιμος καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης και επί σειρά ετών, δίδαξε στο College de France. Είναι μέλος της Academie des Inscriptions et Belles Lettres. Επιστέγασμα  όλων, η εκλογή της, το 1989, στη Γαλλική Ακαδημία. Η αδιάκοπη προσφορά της στα ελληνικά γράμματα αναγνωρίστηκε με την εκλογή της στην Ακαδημία Αθηνών. Τιμήθηκε με το Βραβείο Ωνάση 1995 και, σε ειδική τελετή, ονομάστηκε δημότης Αθηναίων. Στις αρχές Σεπτεμβρίου του 1995 με Προεδρικό Διάταγμα η Jacqueline de Romilly πολιτογραφήθηκε Ελληνίδα.

Το πρόγραμμα PISA και το Ελληνικό μοντέλο εκπαίδευσης

Στον πρώτο διαγωνισμό του 2000 για την Αξιολόγηση των Μαθητών (ΡΙSΑ) έλαβαν μέρος 43 χώρες, αλλά λόγω του μεγάλου ενδιαφέροντος συμμετοχής στο διαγωνισμό, το 2009 οι χώρες αυξήθηκαν σε 65 (μέλη του ΟΟΣΑ και συνεργαζόμενες) και το 2012 θα λάβουν μέρος 67. Σε όλους τους διαγωνισμούς δυστυχώς η Ελλάδα κατατάσσεται στις τελευταίες θέσεις μαζί με το Μεξικό και την Τουρκία.

Η σημασία των διαγωνισμών PISA είναι τεράστια και συγκεντρώνει παγκόσμιο ενδιαφέρον διότι οι χώρες που παίρνουν μέρος σε αυτούς παράγουν τα 9/10 της παγκόσμιας οικονομίας!
Η έρευνα Διεθνές Πρόγραμμα για την Αξιολόγηση των Μαθητών (ΡΙSΑ) διεξάγεται με ευθύνη του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης  (Ο.Ο.Σ.Α.) από το 2000 μέχρι σήμερα κάθε τρία χρόνια και περιλαμβάνει  αξιολόγηση  μαθητών, οι οποίοι ολοκληρώνουν την υποχρεωτική τους εκπαίδευση, στα μαθηματικά, στις φυσικές επιστήμες και στην κατανόηση κειμένου.

Ο μικρός, ο μέγας Όμηρος (4,5 ετών) λέει στα αρχαία ελληνικά τα ζώα!

vivreback 
Ο Όμηρος είναι 4,5 ετών.Μαθαίνει απο τον θείο του διάφορες λέξεις στα αρχαία χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία.Το βρίσκει μάλιστα καί διασκεδαστικό καί πολλές φορές τα λέει απο μόνος του!
Τα λίγα αυτά ζώα ξεκίνησε να τα μαθαίνει πρίν απο τρείς ημέρες ακούγοντάς τα απο μία φορά.
Ο λόγος που ανέβασα το βίντεο είναι για να δείξω την δεκτικότητα μαθήσεως των μικρών παιδιών σύμφωνα με τις επιταγές των μεγάλων και την πλήρη αποδοχή μέσα απο την εμπιστοσύνη τους οτι αυτό είναι σωστό. Οι πάναγνες ψυχές των παιδιών είναι σαν καθαρά δοχεία που οι μεγάλοι γεμίζουν με τα δικά τους υλικά. Τό κάθε παιδί δέν φέρει καμμία ευθύνη για την μελλοντική του διαμόρφωση αφού εξαρτάται αποκλειστικά απο τις πληροφορίες που δέχεται απο το κοινωνικό του περιβάλλον. Ο Όμηρος όταν θα πάει σχολείο θα του μάθουν άλλα...πράγματα. Ας μήν επαναπαύονται οι γονείς.Είναι καί δική τους ευθύνη το μέλλον του παιδιού τους καί έχουν υποχρέωση να αναβαθμίζουν τις γνώσεις των παιδιών τους καί γενικά το ανθρώπινο είδος. Η ελληνική γλώσσα είναι ένα ισχυρότατο μέσο διανοητικής διάπλασης καί ένας τρόπος να κρατηθεί ζωντανή η σύνδεσή με τους Έλληνες προγόνους μας.

ΑΝΤΑΥΓΕΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ

 helenkem
Η σειρά «ΑΝΤΑΥΓΕΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ» είναι ένα οδοιπορικό στο χώρο και το χρόνο παρουσιάζοντας τοπία, μνημεία, συνήθειες ανθρώπων από το παρελθόν της Ελληνικής παράδοσης και την εξέλιξη τους στη σύγχρονη εποχή. Το έβδομο επεισόδιο της σειράς είναι αφιερωμένο στην ιστορία του ελληνικού πολιτισμού.

Αρμενία: Υποχρεωτικό μάθημα το σκάκι στα δημοτικά σχολεία

Θα διδάσκεται σε παιδιά ηλικίας 7 έως 9 ετών μαζί με τα μαθηματικά και την ιστορία

Ο Νταβίντ Αϊραπετιάν σίγουρα δεν θα δυσανασχετήσει με την εισαγωγή του σκακιού στη σχολική ύλη, καθώς ο 8χρονος Αρμένιος θεωρείται ήδη μεγάλος παίκτης. Το μόνο που μπορεί να ελπίζει είναι να βρεθεί στο σχολείο του ένας αντάξιος αντίπαλος. AP Photo/PanARMENIAN, Tigran Mehrabyan

Ερεβάν 

Μαζί με την ιστορία και τα μαθηματικά πλέον τα παιδιά ηλικίας μεταξύ επτά και εννέα ετών θα διδάσκονται υποχρεωτικά σκάκι στο σχολείο, σύμφωνα με απόφαση της αρμενικής κυβέρνησης. Όπως στα περισσότερα πρώην σοβιετικά κράτη, το σκάκι αποτελεί εθνικό πάθος και η Αρμενία μπορεί να υπερηφανεύεται για πολλούς διακεκριμένους σκακιστές.

Συγκεκριμένα,

ΔΙΕΛΥΣΑΝ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ

Ευτυχώς (ή δυστυχώς) υπάρχουν (και στην Γερμανία) καλά φροντιστήρια, φροντιστές...

Κλείνουν Γυμνάσια και Λύκεια στη Γερμανία

Τη νεοελληνίστρια Άλκηστη Πρωίου τίμησε το πανεπιστήμιο Λα Σαπιέντσα

Το πανεπιστήμιο της Ρώμης, Λα Σαπιέντσα, μποροστά του το άγαλμα της Αθηνάς.

Ρώμη

Το πανεπιστήμιο της Ρώμης, Λα Σαπιέντσα, τίμησε, με δυο ξεχωριστές εκδόσεις του, τη νεοελληνίστρια καθηγήτρια, Άλκηστη Πρωίου. Η πρώτη αφορά τον Νομπελίστα συγγραφέα, ηθοποιό και σκηνοθέτη, Ντάριο Φο. Σε βιβλίο τής σειράς νεοελληνικών και βυζαντινών μελετών του πανεπιστημίου της Ρώμης, ο Φο παρουσιάζεται ως σύγχρονος «Goliardus» (όπως είναι και ο τίτλος της μελέτης) μέσα από την έρευνα της Πρωίου και της μελετήτριας Άντζελα Αρμάτι.

Πρόκειται για αναλυτική παρουσίαση των έργων του Ιταλού ανατρεπτικού θεατράνθρωπου με λεπτομερή αναφορά σε θεατρικές κριτικές, έργα τα οποία ανέβηκαν σε ελληνικές σκηνές από το 1974 έως το 1997. Με την πτώση της δικτατορίας, τον Ιούλιο του 1974, το θέατρο του Φο έχει άμεση, ελεύθερη πρόσβαση στα ελληνικά θέατρα: η παρουσίαση των έργων του σήμανε για τους Έλληνες, όχι μόνον την απτή επαφή με την ελευθερία, που είχε ξανακερδηθεί, αλλά και μία τιμητική αναγνώριση προς τον Φο, που τόσο πάλεψε για να τους στηρίξει. «Ήταν το αντίδωρον που άξιζε», γράφουν οι Πρωίου και Αρμάτι.

Στον δεύτερο τόμο, που παρουσιάστηκε στο Ωδείον της φιλοσοφικής σχολής της Λα Σαπιέντσα, γνωστοί νεοελληνιστές αφιερώνουν μελέτες τους στην Άλκηστη Πρωίου. Η Ρενάτα Λαβανίνι, η Πάολα Μαρία Μινούτσι, η Άλκηστη Σουλογιάννη, ο Βιντσέντσο Ρότολο, ο Μάσσιμο Πέρι και πολλοί άλλοι, αναγνωρίζουν με τη συμμετοχή τους στην έκδοση αυτή, τη μεγάλη προσφορά της Ελληνίδας καθηγήτριας, που άρχισε να διδάσκει ως λέκτορας στο πανεπιστήμιο της Ρώμης, το 1960 και συνταξιοδοτήθηκε το 2006.

Φρίξατε ή όχι ακόμα;

Σκάνδαλο Διαμαντοπούλου...

Της Τζένης Κ.

Να χαρώ εγώ διαφάνεια, αντικειμενικότητα και ολίγη από σωτηρία της χώρας! Αν τα στοιχεία που μέχρι πρότινος κυκλοφορούσαν στην πιάτσα των Eκτυπώσεων και τελικά αφίχθησαν στις 25/10  –δια στόματος Αργύρη Ντινόπουλου- στη Βουλή, είναι αληθινά…, με τι πρόσωπο, με τι ταγιέρ, με τι μαλλί θα ξανατολμήσει η αδυσώπητη υπουργός Παιδείας να εκσφενδονίσει κατά την προσφιλή της συνήθεια τον επόμενο λίθο εναντίον των αμαρτωλών εκπαιδευτικών και μαθητών;  Ακούσατε- ακούσατε λοιπόν τι έχει τελικά, όπως όλα δείχνουν, συμβεί με τα σχολικά βιβλία:

• Ενώ ο διαγωνισμός για την προμήθεια χαρτιού έληγε τον Οκτώβριο του 2010, η διευθύνουσα σύμβουλος του ΟΕΔΒ έστειλε το φάκελο στο Ελεγκτικό Συμβούλιο (το οποίο δαχτυλοδείχτηκε από την υπουργό ως υπεύθυνο για το γνωστό πρόβλημα με τα βιβλία)με καθυστέρηση 6 μηνών. Καθ’ όλο αυτό το διάστημα οι συμβουλάτορές της στο υπουργείο περί άλλα τύρβαζαν…
• Επειδή η διαδικασία, όπως ήταν αναμενόμενο, δεν περατώθηκε με τον ορθόδοξο τρόπο, το Υπουργείο «αναγκάστηκε» να λύσει το θέμα καταφεύγοντας στη συνταγή της απευθείας ανάθεσης… Άχου το μωρέ, σύρθηκε το παντέρμο στην παρατυπία…
• Ενώ ο διαγωνισμός αφορούσε την προμήθεια 13 τόνων χαρτιού έγινε ανάθεση για 9.915 τόνους. Τα πονηρά μυαλά, οι κακές γλώσσες κι ο βουλευτής της Ν.Δ. Νίκος Νικολόπουλος (που είχε προγραμματίσει να θέσει πριν δυο μήνες το συγκεκριμένο ερώτημα στη Βουλή αλλά τελικά δήλωσε κώλυμα…)