Δευτέρα 6 Ιανουαρίου 2020
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Κι αν έρθουν χρόνια δίσεχτα, καταραμένα χρόνια κι αγάλια αγάλια αχάριστος ξεγελασμένος κόσμος σε σβήσει από το λατρεμό κι από τη θύμησή του, θα πέσεις, θα αποκοιμηθείς βαθιά, δε θα πεθάνεις. Γιατί είν’ οι θεοί αθάνατοι και Χάρο δε φοβούνται, ξεχάνονται, δε χάνονται, την πλάση πάντα ορίζουν, κι αν τους αρνιούνται οι άνθρωποι, πάντα θυμούντ’ εκείνοι. Ο ύμνος της Αθηνάς-Κωστής Παλαμάς (1859-1943)
Το Μόναχο αποκαλείται συχνά «η Αθήνα του Ίζαρ» ( Isar-Athen ) λόγω της πλούσιας νεοκλασικής αρχιτεκτονικής του και της βαθιάς επίδρασης ...