Της παρηγοριάς

 ΕΞΗΓΗΣΗ:

 

Πρόκειται για την πρώτη γραπτή αναφορά παγμοσμίως

Η Κυρία του Έλτσε ή Κυρία της Ελίκης

 Η *Dama de Elche* (Κυρία της Έλίκης)

 είναι μια παγκοσμίως διάσημη ιβηρική προτομή γυναίκας που χρονολογείται από τον 4ο ή 5ο αιώνα π.x.x. Ανακαλύφθηκε το 1897 στην πόλη

 Έλίκη 

Έλτσε (Elche / αρχαία Ελίκη): Βρίσκεται νοτιότερα της Βαλένθια στην επαρχία του Αλικάντε. Μια παλαιά ιστορική θεωρία (που στηρίζεται και στην τοπική ονοματολογία) αναφέρει ότι ιδρύθηκε από τους Αχαιούς της Πελοποννήσου (από την Ελίκη της Αχαΐας). Κοντινές πόλεις στις ακτές της Ιβηρικής ιδρύθηκαν ή χρησιμοποιήθηκαν ως εμπορικοί σταθμοί από τους αρχαίους Έλληνες.

Ξέρεις τους αγώνες φόρρμουλας 1 στο Μονακό. Ξέρεις και το Dogsclub Monaco;

 Στα Ασκληπιεία (όπως αυτό της Επιδαύρου και του Πειραιά), ιερείς και ασθενείς χρησιμοποιούσαν ειδικά εκπαιδευμένα "ιερά σκυλιά". Αυτά γλείφονταν στις πληγές των ασθενών, πρακτική που λόγω των αντισηπτικών ιδιοτήτων του σάλιου τους, οδηγούσε συχνά σε θαυματουργή επούλωση...και σήμερα στο Μονακό ζουν τα "σκυλιά jet-set" 

 Το Dogs Club Monaco (ή Dogsclub Monaco)

ιδρύθηκε πριν από δύο χρόνια από την επιχειρηματία και influencer Madeleine (Madlen) Peneva με έδρα το Μονακό. Αρχικά ξεκίνησε ως δίκτυο για λάτρεις των σκύλων, το αποκλειστικό κλαμπ γρήγορα καθιερώθηκε ως πλατφόρμα για λαμπερές εκδηλώσεις και φιλανθρωπικές εκδηλώσεις. 

Ιστορία και Αποστολή: 

Αυτό που ξεκίνησε ως προσωπικό πάθος για τα δικά της σκυλιά (όπως τα τσιουάουα της, η Ζόι και η Κίρα)

εξελίχθηκε σε μια κοινότητα που συνδυάζει έναν πολυτελή τρόπο ζωής με την ευημερία των ζώων.

 Κοινωνική Δέσμευση: 

Μια κεντρική πτυχή της ιστορίας του κλαμπ είναι η φιλανθρωπική του αποστολή. Το κλαμπ διοργανώνει τακτικά μεγάλα φιλανθρωπικά πάρτι - όπως τα γνωστά χριστουγεννιάτικα πάρτι με κοστούμια - με τα έσοδα να πηγαίνουν απευθείας στο καταφύγιο ζώων του Μονακό (S.P.A. Monaco / Spa de Monaco).  

Δημόσιο Προφίλ: 

Χάρη στις θεαματικές εκδηλώσεις και την πολυτελή ζωή που ζουν τα "σκυλιά jet-set" του Μονακό, το κλαμπ απολαμβάνει τακτική παρουσία στα μέσα ενημέρωσης και προσελκύει διεθνή κάλυψη από τηλεοπτικά συνεργεία.

 

Η καυτή όψη της Ωραίας Έλένης διχάζει ανά τους αιώνες

ΕΛΕΝΗ: Οὐκ ἦλθον ἐς γῆν Τρῳάδ’,👉 ἀλλ’ εἴδωλον ἦν.

Η Ωραία Ελένη👉 (ΔΕΝ) διχάζει*👈 ανά τους αιώνες:

Η πολυσυζητημένη ταινία «Οδύσσεια» του Κρίστοφερ Νόλαν έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις. Το επίκεντρο του δημόσιου διαλόγου είναι η επιλογή της βραβευμένης με Όσκαρ μαύρης ηθοποιού Λουπίτα Νιόνγκο για τον ρόλο της Ωραίας Ελένης. 

Τα βασικά σημεία που συζητούνται περιλαμβάνουν:

• Η Επιλογή του Casting: Ο Νόλαν προσέγγισε ελεύθερα το ομηρικό έπος, πυροδοτώντας κύμα σχολίων στα κοινωνικά δίκτυα για την επιλογή μαύρης ηθοποιού.
• Η Αντίδραση του Έλον Μασκ: Ο επιχειρηματίας αμφισβήτησε έντονα την ταινία μέσα από αναρτήσεις του, υποστηρίζοντας ότι η συγκεκριμένη επιλογή αλλοιώνει το κλασικό ελληνικό έπος.

* Φυσικά, ο Μάσκ ποτέ

Η μάχη της Πύδνας

Μακεδονική φάλαγγα εναντίον ρωμαϊκής λεγεώνας:

O Γόρδιος Δεσμός, ο Μ. Αλέξανδρος και το άρμα του Τριπτόλεμου

O Τριπτόλεμος έκανε ένα ταξίδι στην Ασία, μια ιστορία  την οποία ο Μ. Αλέξανδρος σίγουρα γνώριζε και γι αυτό μπόρεσε και έλυσε τον Γόρδιο Δεσμό.

Ο Στράτων από την Λάμψακο, ο φυσικός που δίδαξε τους Αιγυπτίους

Ο Στράτων έζησε στην Λάμψακο τον 3ο αιώνα π.Χ., διαδέχθηκε τον Θεόφραστο και έγινε ο  τρίτος διευθυντής του Λυκείου του Αριστοτέλη. Ασχολήθηκε με την φυσική, μίλησε για την επιτάχυνση σε πτώση σωμάτων (δηλ. για την βαρύτητα πολύ πριν τον Νιούτον),  του έδωσαν την προσωνυμία ο Φυσικός καθώς  ερμήνευσε τα φαινόμενα της φύσης ως προϊόντα της παραγωγικής δύναμης της, ως αποτέλεσμα των φυσικών νόμων εν αντιθέσει με τους μάγους και την εμμονή τους να δίνουν στο κάθε τι κάποια υπερκόσμια αιτία. Απέκτησε διεθνή φήμη, δίδαξε τους Αιγυπτίους (με ανώτερη αμοιβή 80 τάλαντα)  και ανέδειξε σπουδαίους μαθητές τόσο στον ελλαδικό χώρο όσο και στην Αίγυπτο. Πασίγνωστος μαθητής του ήταν ο Αρίσταρχος ο Σάμιος αλλά και από πολλούς θεωρείται ο πρόδρομος του Σπινόζα όπως και ο πρόδρομος της θεωρίας περί μονάδων του Λάιμπνιτς.

Συγγράμματα του είναι:

Περί δυνάμεων, περί θεών, περί δικαιοσύνης, περί βασιλείας και αμέτρητα άλλα.

Βέβαια, εάν κάποιοι γνωρίζουν κανένα ...Σουμέριο με ανάλογο έργο (ή τουλάχιστον ένα όνομα καλοί μου άνθρωποι) ας μας γράψουν.

Νίκος Σάμιος

Άρθρογραφία:

Εγκυκλοπαίδεια δομη (Τ.27,σελ.668).

Gatzemeier, M. (1996). Straton. In J. Mittelstrass (Hg.), Enzyklopädie Philosophie und Wissenschaftstheorie (Bd. 4, S. 103-104). Stuttgart: Metzler.

Lindberg. D. C. (2000). Die Anfänge des abendländischen Wissens. München: DTV

Lorenzen, P (1960). Die Entstehung der exakten Wissenschaften. Berlin: Springer.

O Πυθαγόρας και οι ανεγκέφαλοι και πωρωμένοι

Αφιερωμένο στον Ορέστη και στους σεβαστούς αναγνώστες μας.

Γράφουν κάποιοι ανεγκέφαλοι και πωρωμένοι για τον Πυθαγόρα (παίρνει και άλλους η ...μπόρα) ότι:

...αυτές οι γνώσεις ΥΠΗΡΧΑΝ στη Μεσοποταμία 2.000 χρόνια ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΠΥΘΑΓΟΡΑ!!! Όμως είναι δίκαιο να αποδίδουμε στον καθένα αυτό που του ανήκει, και να τιμούμε όλους τους πολιτισμούς, και όλους τους λαούς, ανάλογα με την προσφορά τους.

Στην επιστήμη και την ιστορία, χώρος για ρατσισμό δεν υπάρχει!

.......

Μάλιστα. Φυσικά και υπήρχαν οι γνώσεις στην Μεσοποταμία στην Αίγυπτο αλλά και στην Ελλάδα. Αυτές οι μη ελληνικές και πιθανόν προελληνικές αναφορές στο πυθαγόρειο  θεώρημα δεν περιέχουν όμως αποδείξεις 

Υπάρχει  ειδοποιός διαφορά ανάμεσα στην γνώση και στην επιστήμη. Η έννοια της απόδειξης δεν υπήρχε. Όταν μιλάμε όμως για επιστήμη μιλάμε για την έννοια της απόδειξης. Την έννοια της απόδειξης "γέννησαν" αποκλειστικά οι Έλληνες και με πλήρη επίγνωση της σημασίας της.

Ο  Πυθαγόρας (ή οι πυθαγόρειοι) απέδειξε το Πυθαγόρειο θεώρημα με θεωρητική γεωμετρία χρησιμοποιώντας λογικές αποδείξεις αλλά και με κανόνα και διαβήτη. Δεν θεωρήθηκε τόσο σημαντική η γνώση αλλά θεώρησε το γεγονός της απόδειξης τόσο σημαντικό ώστε  θυσίασαν εκατό βόδια. Εξ ου και η λέξη εκατόμβη. Η λέξη παράγεται από το εκατό + βόες. Πιθανώς ακριβώς από αυτό το γεγονός.

Η πυθαγόρεια σχολή διήρκησε πάνω από 10 αιώνες. Η πορεία της αναχαιτίστηκε βιαίως με το διάταγμα του Ιουστινιανού το 529 μΧ να κλείσουν όλες οι φιλοσοφικές σχολές.

Στην επιστήμη και την ιστορία, χώρος για ρατσισμό δεν υπάρχει!

Ούτε για θρησκευτικό ρατσισμό.

Ούτε για βόδια, αυτά στα παλιά χρόνια τα θυσίαζαν.

Νίκος Σάμιος

Η Σύγχρονη Κοσμολογία, ο Δημόκριτος και ο Λεύκιππος

Αφιέρωμα στο Νικηφόρο Βρεττάκο

«Έτος Βρεττάκου»

Το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού ανακήρυξε το 2012 «Έτος Βρεττάκου» με αφορμή την επέτειο των 100 χρόνων από τη γέννηση του Λάκωνα ποιητή Νικηφόρου Βρεττάκου.

Μαθήματα ελληνικών από τη Ζακλίν ντε Ρομιγί

Αφιέρωμα στην Jacqueline de Romilly - Μέγαρο Μουσικής Αθηνών  σε συνεργασία με τη Γαλλική Πρεσβεία, το Γαλλικό Ινστιτούτο και  το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών 25 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2012/18:00 Στο βιβλίο της Μαθήματα ελληνικών, που στα γαλλικά είχε κυκλοφορήσει το 2008 και στα ελληνικά το 2009 (εκδόσεις Ωκεανίδα) και που η τυφλή πιά Ζακλίν ντε Ρομιγύ είχε γράψει μαζί με τη μαθήτρια της Μονίκ Τρεντέ, η μεγάλη ελληνίστρια μας είχε κάνει μια ένεση αισιοδοξίας.  Εκεί που νομίζαμε ότι τα ελληνικά είχαν πεθάνει, η Ζακλίν ντε Ρομιγύ μας είπε ότι η κρίση των  ελληνικών, που είναι ταυτόχρονα και μια κρίση των ανθρωπιστικών σπουδών, θα είναι  σύντομη και θα παρέλθει γρήγορα.  Οπως και να ΄χει- και για να παραμείνουμε στην εκπληκτική ιστορία μιας εξελικτικής πορείας  που μας οδηγεί από τον 15ο αιώνα π.Χ. μέχρι τον 21ο- το σίγουρο είναι πως σαστίζει κανείς  μπροστά στη δύναμη με την οποία διαδόθηκε η ελληνική γλώσσα μέσα από τόσες κρίσεις και  αναγεννήσεις» έγραφε.Σ’αυτό το βιβλίο η Ρομιγύ υποστήριζε και κάτι άλλο πολύ σημαντικό:  ότι η ελληνική γλώσσα δεν αποτελεί μόνο μέσο πρόσβασης στα ίδια τα κείμενα αλλά και το  ότι η ποιότητά της διαμόρφωσε την ποιότητα των έργων.  Η απώλεια της Ζακλίν ντε Ρομιγύ μας προκαλεί  να αναρωτηθούμε πόσες ευθύνες έχουμε εμείς οι Ελληνες για τη γλώσσα μας και πόσο αδιάφοροι στεκόμαστε απέναντι σε αυτό που ονομάζουμε « ελληνικά».  Σίγουρα βρισκόμαστε στην εποχή των παγετώνων και  αναρωτιόμαστε τι κάνουν όλοι αυτοί οι μανδαρίνοι που πλαισιώνουν επιτροπές παιδαγωγικών  ινστιτούτων και άλλων πομπωδών σχημάτων.  Αν κρίνουμε από τα περισσότερα σχολικά εγχειρίδια για τα οποία είναι υπεύθυνοι,  η κατάσταση είναι απογοητευτική. Από το ΒΗΜΑ 19/12/2010 Η Jacqueline de Romilly  Η Jacqueline de Romilly ήταν μια εξέχουσα ελληνίστρια της εποχής μας με διεθνή αναγνώριση. Ανάλωσε τη ζωή της στη μελέτη της αρχαίας ελληνικής γραμματείας.  Καρπός αυτής της αφοσίωσης είναι περισσότερα από είκοσι βιβλία για τα μεγάλα κλασικά κείμενα, το αρχαίο θέατρο και τους τραγικούς, τον Όμηρο και τους σοφιστές, τα προβλήματα της ελληνικής δημοκρατίας, τον ανθρωπισμό στην ελληνική σκέψη και την εξέλιξη του νόμου στα κλασικά κείμενα. Το κύριο όμως αντικείμενο των μελετών της παραμένει ο Θουκυδίδης, στον οποίον, εκτός από τη μετάφραση του έργου του,  ήταν μια αδιάκοπη σειρά συγγραφής και διδασκαλίας. Υπήρξε ομότιμος καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης και επί σειρά ετών, δίδαξε στο College de France. Είναι μέλος της Academie des Inscriptions et Belles Lettres. Επιστέγασμα  όλων, η εκλογή της, το 1989, στη Γαλλική Ακαδημία. Η αδιάκοπη προσφορά της στα ελληνικά γράμματα αναγνωρίστηκε με την εκλογή της στην Ακαδημία Αθηνών. Τιμήθηκε με το Βραβείο Ωνάση 1995 και, σε ειδική τελετή, ονομάστηκε δημότης Αθηναίων. Στις αρχές Σεπτεμβρίου του 1995 με Προεδρικό Διάταγμα η Jacqueline de Romilly πολιτογραφήθηκε Ελληνίδα.

Αρχίλοχος ένας κορυφαίος -ο πρῶτος Εὐρωπαῖος Λυρικὸς-Ευρωπαίος ποιητής (βίντεο)

Ελεγεία >>>

Τι παρέβλεψε η Washington Post:

Γράφουν: Εκηβόλος, Νίκος Σάμιος

Τι παρέβλεψαν  η Washington Post, ο ξένος αλλά και ο ελληνικός τύπος να αναφέρουν:

Τα διδάγματα από την αρχαία Ελλάδα:

Η ταφή των νεκρών από την Αρχαία Ελλάδα,  ήταν ιερή υποχρέωση όπως βλέπουμε και στην «Αντιγόνη του Σοφοκλή» αλλά και στα «Ελληνικά» του Ξενοφώντα -ο οποίος είναι και ο πρώτος πολεμικός ανταποκριτής (Κύρου Ανάβασις,o Ξενοφών ήταν ο διοικητής)  -όταν το 406 στη ναυμαχία των Αργινουσών* παρά την νίκη τους οι Αθηναίοι στρατηγοί καταδικάστηκαν σε ομαδική εκτέλεση (έξι καταδικάστηκαν κι εκτελέστηκαν ενώ οι δύο αυτοεξορίστηκαν -θεωρούταν η πιο ατιμωτική ποινή-  πριν συλληφθούν) γιατί παρέλειψαν να περισυλλέξουν τους νεκρούς τους, λόγω της σφοδρής θαλασσοταραχής που επικρατούσε.

Διαβάζουμε στην Washington Post –

(Μετάφραση Γιάννη Αλεξάκη)

Ηρωικοί στρατιώτες «ριγμένοι στα σκουπίδια» :

Ο Στρατός έριξε στα ΧΥΤΑ σωματικά μέλη νεκρών στρατιωτικών που σκοτώθηκαν στο Ιράκ και το Αφγανιστάν.

·       ΤΟ ΤΡΙΤΟ σκάνδαλο του τρόπου που ο Στρατός μεταχειρίζεται τους νεκρούς του

·       Σοροί στο Εθνικό Κοιμητήριο του Άρλινγκτον τοποθετημένες σε λάθος τάφους

·       Χαμένα μέλη σωμάτων στρατιωτικών και ταχυδρομημένα υπόλοιπα εμβρύων παραμένουν σε χαρτοκιβώτια

Γράφει ο  DANIEL BATES

Σωματικά μέλη που ανήκουν σε στρατιώτες των ΗΠΑ που σκοτώθηκαν στο Ιράκ και το Αφγανιστάν αποτεφρωνόταν με διαδικασίες ρουτίνας και στη συνέχεια απορρίπτονταν σε χώρο υγειονομικής ταφής.

 Επί πέντε χρόνια, μεταξύ 2003 και 2008, το προσωπικό της Αεροπορικής βάσης  του Ντόβερ, στο Ντελάγουερ, πέταγε ως απορρίμματα  σωματικά μέλη  που δεν μπορούσαν να ταυτοποιηθούν ή που περισυλλέχτηκαν αργότερα από το πεδίο της μάχης.

 Τα μέλη της οικογένειας των νεκρών δεν μάθαιναν τι συνέβαινε  στους πεσόντες συγγενείς τους - και η εταιρεία που λειτουργούσε τον χώρο υγειονομικής ταφής δεν είχε καν ενημερωθεί για το τι πετούσε στα σκουπίδια.

 Είναι το τρίτο σκάνδαλο που εμπλέκεται ο Στρατός για την μεταχείριση των νεκρών του.

 Η Gari -Lynn Smith, που μέλη της σορού του συζύγου της είχαν ριχτεί στον χώρο υγειονομικής ταφής μετά τον θάνατό του στο Ιράκ το 2006, είπε στην εφημερίδα Washington Post ότι ένοιωθε «αποτροπιασμό και αηδία», από τον τρόπο που είχε συμπεριφερθεί η Πολεμική Αεροπορία.

Είπε: 

«Το μόνο που ειρήνευε το μυαλό μου για την απώλεια του συζύγου μου ήταν ότι τον πήγαν στο Ντόβερ και ότι μεταχειρίστηκαν την σορό του με αξιοπρέπεια, αγάπη, σεβασμό και τιμή. Αυτό γκρεμίστηκε μέσα μου, όταν έμαθα ότι τον πέταξαν στα σκουπίδια.».

Ο ΜΙΝΩΪΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕΙΣ ΤΟΥ ΚΑΘ. ΜΗΝΑ ΤΣΙΚΡΙΤΖΗ

 Pilaeus ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΤΑΙ ΤΟ ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑΤΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ,Ο ΜΙΝΩΪΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕΙΣ ΤΟΥ ΚΑΘ. ΜΗΝΑ ΤΣΙΚΡΙΤΖΗ, 

ΤΑ ΠΑΝΑΡΧΑΙΑ ΣΠΗΛΑΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Τελετή αναγγελίας του Ιπποκρατικού όρκου

Τελετή αναγγελίας του Ιπποκρατικού όρκου την 01/09/2011 στο αρχαίο Ασκληπείο της Κω από τον πλαστικό χειρούργο Ιωάννη Λύρα . Την πρώτη Σεπτεμβρίου του 2011, στην Κω, στα Δωδεκάνησα, (ένα πλούσιο σε ιστορικά μνημεία νησί που παρουσιάζει αξιόλογο αρχαιολογικό και τουριστικό ενδιαφέρον), πραγματοποιήθηκαν παράλληλα τα διεθνή συνέδρια Πλαστικής Χειρουργικής και Γυναικολογίας. Στα πλαίσια αυτών των επιστημονικών γεγονότων πραγματοποιήθηκε για ακόμη μια φορά στον ιερό χώρο του Ασκληπείου, στα ορεινά της πόλης, η κατανυκτική τελετή της απαγγελίας του Όρκου του Ιπποκράτη, θεμελιωτή της Ιατρικής Επιστήμης.

Την τελετή προλόγισαν οι πρόεδροι των συνεδρίων Δημοσθένης Τσούτσος και Γεώργιος Κρεατσάς και ο Πρόεδρος του Ιπποκρατικού Ιδρύματος, Στέφανος Γερουλάνος, παρόντων αρκετών πολιτειακών παραγόντων, ξένων καθηγητών ιατρικής και του Δημάρχου Κω, Κωνσταντίνου Καίσερλη. Η παρουσία των διεθνών επιστημόνων, ιατρών αλλά και επισκεπτών με έντονα φιλελληνικά συναισθήματα, ήταν εντυπωσιακή. Φέτος, για πρώτη φορά

Οχι μόνο στον Βόρειο Ατλαντικό αλλά σε όλο τον πλανήτη διάσπαρτες ελληνικές ονομασίες!

Όχι δεν είναι στην Ελλάδα!Που είναι;Στα νησιά Φερόες,πάνω από την Αλβιώνα(Αγγλία)!Ναι,αλλά από εκεί είχε περάσει ο Πυθεύς,στο ταξίδι του προς τον Βόρειο Πόλο!Ναι,αλλά μόνο αυτός;
Στο ταξίδι του ο Πυθεύς,ξεκινώντας από τη Μασσαλία το 347 π.χ.χ.,έφτασε και στη Θούλη!
Που είναι;Στη Γροιλανδία και συγκεκριμένα:στις 76 μοίρες, 32' 15.98" Βόρεια και στις 68 μοίρες,50' 32.46" Δυτικά!
Διαβάστε περισσότερα εδώ
Μυκήνες στον Βόρειο Ατλαντικό 

Κώστας Σκανδάλης
Τα νησιά Φερόες, 18 τον αριθμό, βρίσκονται μεταξύ της Νορβηγικής θάλασσας και του βόρειου Ατλαντικού ωκεανού, 
ανάμεσα στην Νορβηγία και την Ισλανδία. Αποτελούν μια αυτόνομη επαρχία του βασιλείου της Δανίας από το 1948.

Στο δυτικότερο άκρο της νησιωτικής αυτής ομάδας  βρίσκεται ένα  νησί που κατοικείται από μερικές δεκάδες κατοίκους
και ονομάζεται Μυκήνες !!

Σε γενικές γραμμές, τα τοπικά ονόματα πολύ δύσκολα αλλάζουν χωρίς την επέμβαση κάποιου κατακτητή και το συγκεκριμένο ως όνομα, δεν σημαίνει κάτιούτε στην τοπική γλώσσα (Faroese) προς την οποία μοιάζει εντελώς ξένο, τόσο ως προς το θέμα αλλά και ως προς την κατάληξη, αλλά επίσης ούτε και προς την Δανική γλώσσα παρουσιάζει οποιαδήποτε συγγένεια.
Από πλευράς φωνητικής, επίσης δεν ομοιάζει καθόλου με τα ονόματα

ΌΣΟ ΥΠΑΡΧΕΙ ΦΩΣ

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΩΝ ΔΕΛΦΩΝ

«ΌΣΟ ΥΠΑΡΧΕΙ ΦΩΣ», η ελληνική ψυχή θα φωτίζεται και θα μετουσιώνει το φως σε τέχνη, δημιουργία, πνευματικότητα και ομορφιά. Το σημείο που συναντήθηκαν, σύμφωνα με τη μυθολογία, οι δυο αετοί που έστειλε ο ΔΙΑΣ από την άκρη του σύμπαντος για να βρουν το κέντρο του κόσμου, οι ΔΕΛΦΟΙ, ο ομφαλός της γης παροσιάζεται στο επεισόδιο «ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΩΝ ΔΕΛΦΩΝ». Το 1892, Γάλλοι Αρχαιολόγοι από τη Γαλλική Αρχαιολογική Ακαδημία ξεκίνησαν τις ανασκαφές στους ΔΕΛΦΟΥΣ, στο μέρος που ξεκίνησε ο θεσμός της Αμφικτιονίας. Η εκπομπή περιηγείται στις αίθουσες του Μουσείου και παρουσιάζει τα εντυπωσιακά ευρήματα, όπως το ύψιστο πρότυπο αισθητικής και αρμονίας,

Τράπεζες και τραπεζίτες στην αρχαία Ελλάδα

Η τράπεζα, η χελώνα και η ... κεφαλαιοκρατία
Ο βασιλιάς Φείδων έπλασε τα ασημένια νομίσματα στην Αίγινα, στο ναό της θεάς της φρόνησης και του πολέμου Αθηνάς Αφαίας, και χάραξε τα νομίσματα με μια Χελώνα, η οποία χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα ως σύμβολο της κεφαλαιοκρατίας. Τα νομίσματα Χελώνες ήταν το πρώτο μέσο ανταλλαγής που δεν υποστηρίχτηκε από ένα πραγματικό αγαθό αξίας. Έγιναν αποδεκτά ευρέως και χρησιμοποιήθηκαν ως διεθνές μέσο ανταλλαγής μέχρι τις ημέρες του Πελοποννησιακού Πολέμου.

«... κουβαλώντας μαζί τους σάκους και συμφωνητικά και συμβόλαια σαν δεσμά εναντίον της Ελλάδος, την οργώνουν από πόλη σε πόλη και σπέρνουν χρέη που πολλά βάσανα φέρνουν και πολλούς τόκους, και που δύσκολα ξεριζώνονται ενώ οι βλαστοί τους περικυκλώνουν τις πόλεις, τις εξασθενούν και τελικά τις πνίγουν»

Απόσπασμα από το έργο του Πλούταρχου «Περί του μη δανείζεσθαι»
Διαβάστε επίσης για την  

Κατακεραύνωση του αλόγιστου δανεισμού από τον Πλούταρχο!

Τράπεζες και τραπεζίτες στην αρχαία Ελλάδα

Στην αρχαία Ελλάδα του 5ου αιώνα π.Χ. το επάγγελμα του τραπεζίτη δεν έχαιρε ιδιαίτερης εκτίμησης και συχνά ταυτιζόταν με αυτό του τοκογλύφου. Οι τράπεζες* σχετίζονταν με δάνεια και σύμφωνα με τα πάτρια ήθη «όπου υπήρχε δάνειο δεν υπήρχε φίλος», μια και όταν «ένας άνθρωπος είναι φίλος δεν δανείζει αλλά δίνει». Και σε μια τέτοια περίπτωση τόκος ήταν η ευγνωμοσύνη του δανειζομένου προς τον δανειστή του. Ο Πλάτων στους Νόμους του ρητά ζητά να απαγορευτούν τα έντοκα δάνεια

Ο ελληνικός πολιτισμός δεν ήταν “πλουτοκεντρικός” αλλά ανθρωποκεντρικός. Η ελληνική φιλοσοφία θεωρούσε το χρήμα ως μέσο για την απόκτηση αγαθών αλλά τίποτε περισσότερο. Εφόσον το κέντρο της ελληνικής φιλοσοφίας είναι ο άνθρωπος και καθώς η τοκογλυφία οδηγεί στον εξευτελισμό του ανθρώπου, ήταν λογικό να θεωρείτο ανήθικη. Η πρακτική χρέωσης τόκων είχε αποκηρυχτεί από πολλούς Έλληνες και ξένους φιλοσόφους και ηγέτες, όπως ο Πλάτωνας, ο Αριστοτέλης, ο Πλούταρχος, ο Κικέρων, ο Μουχάμαντ κλπ. Ο Κάτων, όταν ρωτήθηκε “τί γνώμη έχεις για τη τη χρέωση τόκων;” απάντησε “τί γνώμη έχεις για τη δολοφονία;”
Ο κυρίαρχος τότε θεσμός της πόλης-κράτους είχε ως αποτέλεσμα την ύπαρξη μεγάλου αριθμού ανεξαρτήτων κρατών, πολλά από τα οποία έκοβαν δικά τους νομίσματα, ποικίλης πραγματικής, ονομαστικής και εμπορικής αξίας. Η κυκλοφορία τόσο πολλών και ανόμοιων ως προς την αξία τους νομισμάτων δυσκόλευε τις διάφορες εμπορικές συναλλαγές και αποτέλεσε την αιτία ανάπτυξης μίας αγοράς νομισματικών ισοτιμιών, όπου γινόταν ο υπολογισμός της αξίας κάθε νομίσματος σε σχέση με τα υπόλοιπα.
Η διαδικασία αυτή έδωσε λαβή για τη δημιουργία του επαγγέλματος του αργυραμοιβού - ενός ατόμου που θα αντάλλασσε τα διάφορα νομίσματα επί αμοιβής. Μεταξύ άλλων, οι αργυραμοιβοί έπρεπε να γνωρίζουν τις αξίες και το βάρος των νομισμάτων κάθε κράτους και να καθορίζουν την αξία τους σε σχέση με το νόμισμα της χώρας στην οποία γινόταν η συναλλαγή. Έπρεπε να ξεχωρίζουν τα κίβδηλα νομίσματα και να εντοπίζουν τα ελλιποβαρή.
Η αναγνώριση της ανάγκης για την αγορά συναλλάγματος ήταν ελληνική αλλά η εκμετάλλευση της νεοσυσταθείσας αγοράς νομισματικών ισοτιμιών δεν ενδιέφερε του Έλληνες και έμεινε στα χέρια των εμπόρων του χρήματος. Οι ιδιώτες τραπεζίτες επεκτάθηκαν και σε αυτόν τον τομέα τον οποίο συμπεριέλαβαν στις δραστηριότητες τους.
Ακόμη, τα νομίσματα, εκτός από τη χρήση τους ως μέσο για τον υπολογισμό της αξίας των προϊόντων και τη διευκόλυνση των συναλλαγών, λειτουργούν τα ίδια ως εμπορεύματα στις περιοχές εκείνες που δεν διαθέτουν τα απαραίτητα πολύτιμα μέταλλα. Οι τραπεζίτες βρήκαν και άλλον έναν τομέα εμπορίας χρήματος, πουλώντας χρήμα στις περιοχές που δεν είχαν και παίρνοντας ως αντάλλαγμα γη και αγαθά.
Έτσι, οι τραπεζικές εργασίες, σε εκείνη τη φάση χωρίζονταν στις εξής κατηγορίες:
στη δοκιμασία και στην ανταλλαγή νομισμάτων
τις καταθέσεις
τις χορηγήσεις δανείων
την εκτέλεση εντολών προς τρίτους.
Σύντομα, στις κύριες τραπεζικές εργασίες, εκτός από την ανταλλαγή των νομισμάτων και τον έλεγχο της γνησιότητάς τους, τις έντοκες καταθέσεις και τα έντοκα δάνεια, συγκαταλέγονταν και άλλες.
Ανάμεσά τους:
η διαχείριση περιουσιών
η συγκατάθεση σε δάνειο, η αποδοχή παρακαταθηκών
η έκδοση πιστωτικών επιστολών που εξοφλούνταν σε άλλη πόλη από κάποιον άλλο τραπεζίτη με τον οποίο συνεργαζόταν η τράπεζα που είχε εκδώσει τη σχετική επιστολή.
Αναφέρεται ότι με αυτό τον τρόπο ο Κικέρων κάλυψε κάποτε τα έξοδα του γιου του, όταν αυτός βρισκόταν στην Αθήνα.
Για την ανταλλαγή και τη «δοκιμασία» των νομισμάτων, εργασίες που έκαναν και οι αργυραμοιβοί, η προμήθεια ήταν συνήθως γύρω στο 5%-6% επί της αξίας των νομισμάτων, με μια πρόσθετη επιβάρυνση αν η ανταλλαγή γινόταν ανάμεσα σε νομίσματα κατασκευασμένα από διαφορετικά μέταλλα.
Για τις παρακαταθήκες, τη φύλαξη δηλαδή χρημάτων, πολύτιμων αντικειμένων κ.ά., οι ιερές τράπεζες δεν εισέπρατταν «φύλακτρα». αλλά και δεν έδιναν τόκο για τις βραχυπρόθεσμες καταθέσεις.
Για καταθέσεις μεγάλης διάρκειας ξέρουμε πχ. ότι στην Αθήνα του 4ου αιώνα. π.Χ. το επιτόκιο ήταν γύρω στο 10%.
Ρόλο τραπεζών και μάλιστα ανταγωνιστικό αυτού των ιδιωτικών τραπεζών έπαιξαν και τα ιερά.
Όσον αφορά στις ιδιωτικές τράπεζες, ωστόσο, κατά κανόνα τα επιτόκια ήταν πολύ υψηλότερα αυτών των ιερών -για τον λόγο αυτό, προτιμούσαν τη λήψη δανείου από ένα ιερό- ενώ

Τρισδιάστατος Παρθενώνας στο Ιντερνετ

ΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΤΗΣ ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ ΑΛΛΑΖΕΙ ΜΕΣΩ ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΩΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΟΥΣ ΣΥΝΤΗΡΗΣΗΣ

Της ΝΙΝΕΤΤΑΣ ΚΟΝΤΡΑΡΟΥ-ΡΑΣΣΙΑ

Ανέλπιστο εύρημα

Η έρευνα στα σκόρπια μάρμαρα της Ακρόπολης έφερε και ακόμη ένα ανέλπιστο αποτέλεσμα. Βρέθηκε η γωνιακή μαρμάρινη κεραμίδα του Αρχαίου Ναού (προγενέστερου του Παρθενώνα), η οποία αποτελείται από μια εκπληκτικής τέχνης λεοντοκεφαλή-υδρορρόη (σώζει τα δόντια και το σκούρο χρώμα στα μαλλιά) και το πλαϊνό κομμάτι της σίμης του μνημείου. Εκτίθεται στα αριστερά του επιβλητικού αετώματος της Γιγαντομαχίας.

«Το μουσείο αλλάζει με τρόπο σιωπηλό». Και πράγματι, κάθε Δευτέρα που το Μουσείο της Ακρόπολης είναι κλειστό, αρχίζει μια σιωπηλή δουλειά από πολλούς εργαζόμενους στα μετόπισθεν, όπως είδαμε συνοδευόμενοι από τον πρόεδρο του μουσείου, Δημήτρη Παντερμαλή.

Κι ο σκύλος βρήκε την ουρά του. Οι συντηρητές Δημ. Μαραζιώτης και Κ. Βασιλειάδης επί το έργον (ASS. PRESS, ΥΔΡΑ ΠΑΡΝΤΟΣ)Ομάδες συντηρητών είχαν βγει από νωρίς στις αίθουσες με τα εργαλεία της δουλειάς, ανελκυστήρες, μικρές σκαλωσιές, λευκά γάντια και κόλλες, αφ' ενός για να ανεβάσουν μία μετόπη του Παρθενώνα που έχει ανασυντεθεί από τα θραύσματά της και αφ' ετέρου για να συγκολλήσουν δύο συνανήκοντα κομμάτια σε αρχαϊκά γλυπτά. Την ίδια ώρα δύο κυρίες είχαν επικεντρωθεί στην ψηφιακή σάρωση μιας πλάκας της ζωφόρου του Παρθενώνα και στον κάτω όροφο μια ομάδα Γάλλων επιστημόνων έκανε την ίδια δουλειά σε εκθέματα της αρχαϊκής εποχής.

Ετσι, είχαμε την ευκαιρία να δούμε από κοντά τον οργασμό δουλειάς που αρχίζει από το βράδυ της Κυριακής, σύμφωνα με τον επικεφαλής των συντηρητών Δημ. Μαραζιώτη, ώς τα ξημερώματα της Τρίτης, όταν ξανανοίγει για το κοινό.

Αυτή τη φορά είχαν προγραμματίσει να ανεβάσουν στη θέση της την εικοστή νότια μετόπη του Παρθενώνα. Ανεβασμένοι στο κλαρκ δύο συντηρητές ύψωναν σιγά σιγά το αρχιτεκτονικό μέλος στη νέα παρουσίασή του με τις δύο αρχαίες μορφές, όχι πάνω σε γύψο, όπως ήταν παλιά, αλλά σε πλεξιγκλάς (βάσει της μελέτης του εξαιρετικού συντηρητή Ζαν Μαρκ Κουσνέρεφ). Αν και η πλευρά αυτή απεικονίζει (δεξιά κι αριστερά) Κενταυρομαχία, στο κέντρο βλέπουμε γυναίκες στο εσωτερικό ενός σπιτιού. Η μία από τις δύο που αναρτήθηκαν χθες κρατάει ύφασμα πάνω από έναν αργαλειό (σχέδιο Κάρεϊ).

Το σενάριο που αφηγείται έχει απασχολήσει πλήθος ερευνητών. Οι περισσότεροι έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι απεικονίζεται το επεισοδιακό φινάλε ενός γαμήλιου γλεντιού. Σύμφωνα με το μύθο, ο Πειρίθοος κάλεσε στο γάμο του με την Ιπποδάμεια τους Κένταυρους, που ήταν συγγενείς του. Ασυνήθιστοι όμως αυτοί στο κρασί, μέθυσαν και ρίχτηκαν στις γυναίκες. Ακολούθησε συμπλοκή. Ολη η αναπαράσταση συμβολίζει την ανεκτικότητα των Αθηναίων, οι οποίοι μπορούν να ανοίξουν την πόρτα τους ακόμη και σε βάρβαρους, αλλά αν αυτοί παραφερθούν δεν τους χαρίζονται.

Στην ίδια αίθουσα οι επισκέπτες βλέπουν από κοντά την 31η μετόπη της βόρειας πλευράς, που κατέβηκε πρόσφατα από το μνημείο. Θα τοποθετηθεί στη θέση της 10 μέτρα ψηλά μαζί με την 32η μετόπη, το λεγόμενο «Ευαγγελισμό», που συντηρείται και θα εκτεθεί κι αυτή για λίγο χαμηλά για να απολαύσει ο κόσμος τις εκπληκτικές πτυχώσεις στα ενδύματα των δύο μορφών της.

Δυο μέτρα πιο 'κεί, ένα συνεργείο επιδίδεται σε ψηφιακή σάρωση μιας πλάκας της ζωφόρου. Εξειδικευμένοι στη χρήση μηχανημάτων υψηλής ευκρίνειας, «στοχεύουν» επί της επιφανείας του αρχαίου φειδιακού αναγλύφου με στόχο την τρισδιάστατη απεικόνιση ολόκληρης της ζωφόρου. Η δουλειά αυτή θα συνεχιστεί μετά την Αθήνα στο Λονδίνο, αφού το Βρετανικό Μουσείο δέχτηκε να αποτυπωθούν και οι λίθοι της ζωφόρου που κρατάει στη συλλογή του. Πρόκειται για ένα πρόγραμμα της Γενικής Γραμματείας Ερευνας και Τεχνολογίας με τίτλο «Ψηφίζω Παρθενώνα», που πραγματοποιείται σε συνεργασία με το Πολυτεχνείο Θεσσαλονίκης και το Μουσείο της Ακρόπολης. Στόχος του προγράμματος, συνολικής διάρκειας 36 μηνών, είναι να γίνει τρισδιάστατη απεικόνιση όλου του Παρθενώνα και να αναρτηθεί στο Διαδίκτυο.

Ψηφιακή σάρωση άρχισε να γίνεται και στα αρχαϊκά γλυπτά,