ΑΥΤΟΧΘΟΝΙΑ

 Σύμβολο αυτοχθονίας

Ο χαρακτηριστικός ήχος τους

Στα αρχαία ελληνικά τα τζιτζίκια ονομάζονταν τέττιξ. Σύμφωνα με τη "μυθολογία", ο Πλάτωνας έλεγε στον "Φαίδρο" ότι τα τζιτζίκια ήταν κάποτε άνθρωποι (πριν γεννηθούν οι Μούσες), οι οποίοι αγάπησαν τόσο πολύ τη μουσική που πέθαναν τραγουδώντας χωρίς να φάνε ή να πιουν.

Τα τζιτζίκια έγιναν σύμβολο αυτοχθονίας στην αρχαία Αθήνα λόγω του κύκλου ζωής τους. Γεννιούνται μέσα από το χώμα, όπου οι νύμφες ζουν και τρέφονται για 4 έως 17 χρόνια πριν αναδυθούν. Η άμεση αυτή σύνδεσή τους με τη γη ταυτίστηκε με τους ντόπιους κατοίκους που κατάγονταν από την ίδια τη γη. 

Η ζωή κάτω από τη γη

• Διάρκεια: Τα περισσότερα είδη ζουν στο χώμα από 2 έως 5 χρόνια.
• Εξαίρεση: Τα περιοδικά τζιτζίκια της Βόρειας Αμερικής μένουν υπόγεια για 13 ή 17 ολόκληρα χρόνια.
• Κατάσταση: Δεν κοιμούνται, αλλά είναι ενεργές νύμφες που αναπτύσσονται συνεχώς.
• Τροφή: Ρουφούν τους χυμούς από τις ρίζες των δέντρων και των φυτών.
• Σκάψιμο: Χρησιμοποιούν τα δυνατά μπροστινά τους πόδια για να ανοίγουν σήραγγες.

Η έξοδος στην επιφάνεια

• ΣύνGroup: Μόλις ολοκληρωθεί η ανάπτυξή τους, βγαίνουν μαζικά από το χώμα.
• Μεταμόρφωση: Σκαρφαλώνουν σε κορμούς δέντρων, αποβάλλουν το εξωτερικό τους δέρμα (πουκάμισο) και γίνονται ενήλικα τζιτζίκια με φτερά.
• Τέλος κύκλου: Στην επιφάνεια ζουν μόνο λίγες εβδομάδες για να ζευγαρώσουν και να γεννήσουν αυγά.

 Τα θηλυκά τζιτζίκια είναι σιωπηλά. Ο χαρακτηριστικός δυνατός ήχος παράγεται αποκλειστικά από τα αρσενικά με σκοπό την προσέλκυση συντρόφου, ενώ τα θηλυκά δεν διαθέτουν τον ειδικό μηχανισμό (τα «τύμπανα») στην κοιλιά τους. Όταν εντυπωσιαστούν από το κάλεσμα ενός αρσενικού, απαντούν κάνοντας έναν χαρακτηριστικό κρότο με τα φτερά τους.

Στην αρχαία Ελλάδα, το τζιτζίκι (τέττιξ) συμβόλιζε την αριστοκρατική καταγωγή των Αθηναίων, με τον Πλάτωνα στον Φαίδρο και τον Συμπόσιο να αναφέρει ότι οι πρώτοι Αθηναίοι πίστευαν πως προήλθαν από τη γη, όπως ακριβώς γεννιούνται και τα τζιτζίκια από το χώμα. Μάλιστα, στην Αθήνα φορούσαν χρυσά κοσμήματα σε σχήμα τζιτζικιού στα μαλλιά για να δηλώσουν την αυτοχθονία τους. 

 Ο χαρακτηριστικός ήχος τους μπορεί να φτάσει τα 90 decibel και ακούγεται σε αποστάσεις έως και 800 μέτρα, ενώ μόνο τα αρσενικά τραγουδούν για να προσελκύσουν ταίρι. Στην αρχαία Αθήνα, τα τζιτζίκια (οι αρχαίοι «τέττιγες») θεωρούνταν σύμβολα ευγένειας, μουσικής και άμεσης καταγωγής από τη γη (αυτοχθονία).
Το Όρος Δίας (το ψηλότερο βουνό της Ελλάδας) και η ευρύτερη περιοχή του Ολύμπου φιλοξενούν πληθώρα από αυτά τα έντομα τους καλοκαιρινούς μήνες.