Το κοκκινόμαυρο ποτάμι

  Η ισοπέδωση

του Οίκου της Σοφίας λειτουργεί διαχρονικά ως μια σκληρή προειδοποίηση για την ανθρωπότητα:

 δείχνει πόσο εύκολα και γρήγορα (μέσα σε λίγες μόλις ημέρες) αιώνες συσσωρευμένης γνώσης, επιστήμης και πολιτισμού μπορούν να εκμηδενιστούν από τη βία και τον φανατισμό. Είναι το ίδιο μοτίβο που επαναλήφθηκε με την καταστροφή της Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας. 

Η ίδια η περιγραφή της καταστροφής έχει πάρει διαστάσεις προφητικού μύθου στις ιστορικές καταγραφές. Το γεγονός ότι ο ποταμός Τίγρης βάφτηκε μαύρος από το μελάνι των εκατοντάδων χιλιάδων βιβλίων που πετάχτηκαν στο νερό (και κόκκινος από το αίμα των επιστημόνων) χρησιμοποιείται

Άρχαϊκό μειδίαμα

  Στην αρχαία 'Ελλάδα το χαμόγελο λειτουργούσε ως ένδειξη ότι το

άγαλμα είναι «ζωντανό»

γεμάτο ενέργεια, υγεία και πνευματική ζωτικότητα. Ήταν ο τρόπος του καλλιτέχνη να εμφυσήσει ψυχή στο μάρμαρο.

 Αυτό εξηγεί γιατί το μειδίαμα υπάρχει ακόμη και σε αγάλματα πολεμιστών που πεθαίνουν, υποδηλώνοντας την ηρωική τους ζωτικότητα μέχρι την τελευταία στιγμή.

 Το μειδίαμα αντανακλούσε την «αρετή» και την ιδανική κατάσταση της ανώτερης κοινωνικής τάξης της εποχής. 

Συμβόλιζε την εσωτερική ισορροπία, την ευγένεια, την ψυχική ανθεκτικότητα και την απόλυτη γαλήνη που ξεπερνούσε τα ανθρώπινα πάθη, πλησιάζοντας τη θεία φύση.

Μεταξύ Θήρας (Σαντορίνης) και Λιβύης.

 

Ο αποικισμός της Λιβύης από τους κατοίκους

της Θήρας (Σαντορίνης)

  αποτελεί μια από τις πιο συναρπαστικές, δραματικές και καλά καταγεγραμμένες ιστορίες του Β' Ελληνικού Αποικισμού, όπως τη διαέσωσε ο Ηρόδοτος. 

Το αποτέλεσμα αυτού του ταξιδιού ήταν η ίδρυση της Κυρήνης, η οποία εξελίχθηκε σε μία από τις πλουσιότερες και σημαντικότερες ελληνικές πόλεις του αρχαίου κόσμου.

Η Κυρήνη γνώρισε μυθική οικονομική και πολιτιστική ακμή. Έγινε διάσημη για το👉 σίλφιον,👈 ένα σπάνιο θεραπευτικό και αρωματικό φυτό που υπήρχε μόνο εκεί και εξαγόταν σε όλο τον κόσμο, αποφέροντας τεράστια πλούτη.

Με τα χρόνια