Στην αρχαία 'Ελλάδα το χαμόγελο λειτουργούσε ως ένδειξη ότι το
άγαλμα είναι «ζωντανό»
γεμάτο ενέργεια, υγεία και πνευματική ζωτικότητα. Ήταν ο τρόπος του καλλιτέχνη να εμφυσήσει ψυχή στο μάρμαρο.
Αυτό εξηγεί γιατί το μειδίαμα υπάρχει ακόμη και σε αγάλματα πολεμιστών που πεθαίνουν, υποδηλώνοντας την ηρωική τους ζωτικότητα μέχρι την τελευταία στιγμή.
Το μειδίαμα αντανακλούσε την «αρετή» και την ιδανική κατάσταση της ανώτερης κοινωνικής τάξης της εποχής.
Συμβόλιζε την εσωτερική ισορροπία, την ευγένεια, την ψυχική ανθεκτικότητα και την απόλυτη γαλήνη που ξεπερνούσε τα ανθρώπινα πάθη, πλησιάζοντας τη θεία φύση.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου