Ο Άλφρεντ Νόμπελ

κατοχύρωσε την πατέντα για τον δυναμίτη το 1867, αναμειγνύοντας τη νιτρογλυκερίνη με αδρανή υλικά. Η εφεύρεση αυτή του απέφερε τεράστια περιουσία, αλλά χρησιμοποιήθηκε ευρέως και σε πολέμους.

Ο «Έμπορος του Θανάτου»

: Το 1888, μετά τον θάνατο του αδελφού του Εμίλ από έκρηξη εργαστηρίου, μια γαλλική εφημερίδα δημοσίευσε κατά λάθος νεκρολογία για τον ίδιο τον Άλφρεντ με τίτλο "Ο έμπορος του θανάτου είναι νεκρός".
Η αλλαγή στάσης: Συνειδητοποιώντας πώς θα τον θυμάται η ιστορία, αποφάσισε να χρησιμοποιήσει πάνω από το 90% της περιουσίας του για να ιδρύσει τα βραβεία που θα δίνονται σε όσους προσφέρουν «τις μεγαλύτερες υπηρεσίες στην ανθρωπότητα» σε τομείς όπως η Φυσική, η Χημεία, η Ιατρική, η Λογοτεχνία και η Ειρήνη.
Η διαθήκη: Υπέγραψε την περίφημη διαθήκη του το 1895, θέτοντας τα θεμέλια του [Ίδρυμα Νόμπελ].
Το σημείο καμπής ήρθε το 1888, όταν ο αδελφός του, Λούντβιχ, πέθανε ενώ βρισκόταν στις Κάννες. Μια γαλλική εφημερίδα μπερδεύτηκε, νομίζοντας ότι είχε πεθάνει ο Άλφρεντ Νόμπελ. Δημοσίευσε μια πρόωρη, καταδικαστική νεκρολογία με τον τίτλο: «Ο έμπορος του θανάτου είναι νεκρός» ("Le marchand de la mort est mort"), προσθέτοντας ότι ο Νόμπελ έγινε πλούσιος βρίσκοντας τρόπους να σκοτώνει περισσότερους ανθρώπους πιο γρήγορα από ποτέ.