Rose-Eros:
Οι δύο λέξεις δεν έχουν κοινή ρίζα στα αρχαία ελληνικά· το ρόδο προέρχεται από το ῥόδον.
O έρωτας από το ἔρως (από το ρήμα ἔραμαι = αγαπώ, ποθώ).
Στη μεταγενέστερη παράδοση, επειδή το τριαντάφυλλο ήταν το ιερό άνθος της Αφροδίτης, δημιουργήθηκε ο ποιητικός μύθος ότι η θεά του έδωσε το όνομα Rose αναγραμματίζοντας τα γράμματα του γιου της, Eros.
Ο Ουμπέρτο Έκο, ως κορυφαίος σημειολόγος, γνώριζε άριστα αυτόν τον αναγραμματισμό και τον συμπεριέλαβε συνειδητά στο «παιχνίδι» των πολλαπλών ερμηνειών που ήθελε να προκαλέσει ο τίτλος του.
Στο βιβλίο,
ο έρωτας (μέσα από τη μυστική, σαρκική συνάντηση του νεαρού δόκιμου Άντσο με μια χωριατοπούλα) αποτελεί μία από τις καθοριστικές εμπειρίες ζωής που μένουν χαραγμένες μόνο ως ανάμνηση και όνομα στο τέλος της ιστορίας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου