Ο Πύρρος

της

Ηπείρου συνδεόταν με τον Αχιλλέα

μέσω μιας βαθιάς γενεαλογικής και ιδεολογικής σχέσης, την οποία χρησιμοποιούσε συχνά για να ενισχύσει το πολιτικό του κύρος και να εμψυχώσει τον στρατό του. Ο Νεοπτόλεμος (ο γιος του Αχιλλέα) ονομαζόταν αρχικά και Πύρρος λόγω των πυρόξανθων/κόκκινων μαλλιών του. Ο Πύρρος της Ηπείρου πήρε το όνομά του ακριβώς από αυτό το εναλλακτικό όνομα του προγόνου του, προκειμένου να τονίζεται η απευθείας ηρωική καταγωγή του από το γένος του Αχιλλέα.

Ο Πύρρος εξέλιξε τη μακεδονική φάλαγγα και τη συνδύασε με τη χρήση των ελεφάντων, ακολουθώντας τα διδάγματα των μαχών του Αλεξάνδρου στην Ινδία (όπως η Μάχη του Υδάσπη).

Η χρήση των ελεφάντων από τον Πύρρο άλλαξε τον ρου της στρατιωτικής ιστορίας στη Μεσόγειο. Η Καρχηδόνα, βλέποντας την αποτελεσματικότητά τους εναντίον των Ρωμαίων, αποφάσισε να εντάξει μαζικά τους ελέφαντες στον δικό του στρατό, ανοίγοντας τον δρόμο για τη μετέπειτα θρυλική εκστρατεία του Αννίβα μερικές δεκαετίες αργότερα.

Ο Πύρρος της Ηπείρου και ο Αννίβας της Καρχηδόνας υπήρξαν δύο από τους σπουδαιότερους στρατηγούς της αρχαιότητας, οι οποίοι έμειναν στην ιστορία, μεταξύ άλλων, για τη χρήση πολεμικών ελεφάντων εναντίον της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας. Παρόλο που έζησαν σε διαφορετικές εποχές, οι ιστορίες τους συνδέονται στενά μέσω της στρατιωτικής τακτικής και του αμοιβαίου σεβασμού.

Ο Πύρρος και οι «Λουκανικές Βοές» (280–275 π.χ.χ.)

Η πρώτη επαφή της Ρώμης: Ο Πύρρος ο Μέγας ήταν ο πρώτος που έφερε πολεμικούς ελέφαντες στην ιταλική χερσόνησο κατά τη διάρκεια των Πυρρικών Πολέμων. Είχε μαζί του 20 ασιατικούς ελέφαντες, τους οποίους είχε δανειστεί από τον Πτολεμαίο Β΄ της Αιγύπτου.
Το σοκ των Ρωμαίων: Οι Ρωμαίοι στρατιώτες, που δεν είχαν ξαναδεί τέτοια ζώα, πανικοβλήθηκαν. Τα ονόμασαν «Λουκανικές βόες» (βόδια της Λουκανίας), επειδή τα πρωτοαντίκρισαν σε εκείνη την περιοχή της νότιας Ιταλίας.
Οι μάχες: Στη Μάχη της Ηράκλειας (280 π.χ.χ.), οι ελέφαντες έκριναν το αποτέλεσμα τρέποντας σε φυγή το ρωμαϊκό ιππικό. Ωστόσο, οι βαριές απώλειες του Πύρρου γέννησαν τον όρο «Πύρρειος νίκη». Στη Μάχη του Μπενεβέντο (275 π.χ.χ.), οι Ρωμαίοι έμαθαν να τους αντιμετωπίζουν με φλεγόμενα βέλη, κάνοντας τους ελέφαντες να πανικοβληθούν και να ποδοπατήσουν τον ίδιο τον στρατό του Πύρρου. Οι Ρωμαίοι κατασκεύασαν ειδικά αντι-ελεφαντικά άρματα. Αυτά ήταν τροχοφόρα οχήματα εξοπλισμένα με μακριές σιδερένιες αιχμές, πυρσούς και αλυσίδες για να τρομάζουν και να τραυματίζουν τα ζώα. Παρά την εφεύρεση, ο Πύρρος χρησιμοποίησε έξυπνα το πεζικό του για να εξουδετερώσει τα άρματα και κέρδισε ξανά, οδηγώντας στη διάσημη «Πύρρειο Νίκη» (μια νίκη με τόσο βαρύ κόστος που ισοδυναμεί με καταστροφή).

Ο Αννίβας και το Έπος των Άλπεων (218 π.χ.χ.)

Ο μαθητής του Πύρρου: Ο Αννίβας θεωρούσε τον Πύρρο ως έναν από τους κορυφαίους στρατηγούς της ιστορίας
( δεύτερο, μετά τον Μέγα Αλέξανδρο, και πάνω από τον εαυτό του).
Όπως ο Αλέξανδρος κοίταξε προς την Ανατολή για να χτίσει μια αυτοκρατορία, ο Πύρρος είχε το αντίστοιχο όραμα για τη Δύση. Ήθελε να υποτάξει τη Ρώμη, την Κεντρική Ιταλία και την Καρχηδονιακή Σικελία, δημιουργώντας ένα τεράστιο ελληνικό βασίλειο στη δυτική Μεσόγειο, πατώντας ακριβώς πάνω στα ημιτελή σχέδια που φημολογείται ότι είχε αφήσει ο Αλέξανδρος πριν πεθάνει.