Ίμβρος και Τένεδος-Δύο σταγόνες "γαλάζιας πατρίδας"

 

Η Ίμβρος

και η Τένεδος

 

 κατέχουν εξέχουσα θέση στην ελληνική Ίστορία αρχαιότητα λόγω της στρατηγικής τους γεωγραφικής θέσης στην είσοδο του Ελλησπόντου, η οποία τις συνέδεσε άρρηκτα με  ,τον Τρωικό Πόλεμο και τις μεγάλες συμμαχίες της κλασικής εποχής.

Η Ίμβρος στην Αρχαιότητα

• Ονομασία και Προέλευση: Το νησί κατοικήθηκε αρχικά από προελληνικούς πληθυσμούς (Πελασγούς). Το όνομά της συνδέεται με τον Καρικό θεό της γονιμότητας, τον Ίμβραμο ή Ίμβρασο. 
• Μυθολογία: Ο Όμηρος αναφέρει στην Ιλιάδα ότι ανάμεσα στην Ίμβρο και την Τένεδο, στα βάθη της θάλασσας, ο θεός Ποσειδώνας είχε τους στάβλους για τα θεϊκά του άλογα. Επίσης, εκεί βρισκόταν και το παλάτι της Θέτιδας, της μητέρας του Αχιλλέα. 
• Αθηναϊκή Κληρουχία: Στα τέλη του 6ου αιώνα π.Χ., το νησί καταλήφθηκε από τον Μιλτιάδη και εντάχθηκε στην επιρροή των Αθηνών. Για αιώνες, η Ίμβρος αποτελούσε αθηναϊκή κληρουχία, πράγμα που σημαίνει ότι οι κάτοικοί της διατηρούσαν την ιδιότητα του Αθηναίου πολίτη και το νησί ακολουθούσε πιστά την πολιτική και τη θρησκεία της Αθήνας (όπως η λατρεία των Καβείρων).
• Η Ίμβρος (Gökçeada) και η Τένεδος (Bozcaada) είναι τα δύο μεγαλύτερα νησιά του Αιγαίου που ανήκουν στην Τουρκία . Η σύγχρονη ιστορία τους καθορίστηκε από τη Συνθήκη της Λωζάνης (1923), η οποία παραχώρησε τα νησιά στην Τουρκία με τον όρο να διασφαλιστεί ένα ειδικό καθεστώς αυτονομίας για την προστασία του γηγενούς ελληνικού πληθυσμού.
  Η Τουρκία δεν τήρησε τις υποχρεώσεις της που απέρρεαν από το Άρθρο 14 της Συνθήκης της Λωζάνης (1923), το οποίο προέβλεπε ένα καθεστώς ειδικής αυτονομίας, τοπικής αυτοδιοίκησης και ασφάλειας για τον γηγενή ελληνικό πληθυσμό της Ίμβρου και της Τενέδου. 
   Αντίθετα, εφαρμόστηκε μια συστηματική πολιτική αφελληνισμού, η οποία κορυφώθηκε τη δεκαετία του 1960 Παρά τη  εξέλιξη, το ειδικό καθεστώς αυτοδιοίκησης που επέβαλλε η Συνθήκη της Λωζάνης δεν εφαρμόστηκε ποτέ ουσιαστικά από την επίσημη Τουρκία. 
   Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος Α΄ (κατά κόσμον Δημήτριος Αρχοντώνης) είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με την Ίμβρο. Γεννήθηκε στις 29 Φεβρουαρίου 1940 στο χωρίο Άγιοι Θεόδωροι της Ίμβρου
•  Η οικογένεια του Πατριάρχη Βαρθολομαίου βίωσε τα «πέτρινα χρόνια» της δεκαετίας του '60 στην Ίμβρο με τον ίδιο ακριβώς δραματικό τρόπο που τα έζησε ολόκληρος ο  ελληνισμός του νησιού: μέσα από την τρομοκρατία, την οικονομική εξαθλίωση και τον τελικό ξεριζωμόΤα αδέλφια του Πατριάρχη δεν είχαν πλέον τη δυνατότητα να σπουδάσουν ή να εργαστούν στο νησί, αλλά ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος έφυγε από την Ίμβρο κυρίως για λόγους ανώτερων σπουδών και εκκλησιαστικής σταδιοδρομίας.
• Πρόσφατα, τον Αύγουστο του 2026, ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος επέλεξε την Ίμβρο για να γιορτάσει μια ιστορική επέτειο: τη συμπλήρωση 65 ετών από την είσοδό του στην Ιερωσύνη (χειροτονήθηκε διάκονος στο νησί το 1961), τελώντας Πατριαρχικό Συλλείτουργο στον Μητροπολιτικό Ναό της Παναγίας μαζί με άλλους Προκαθημένους Ορθοδόξων Εκκλησιών
•  Η στρατιωτική θητεία του Βαρθολομαίου προβάλλεται συχνά από τον ίδιο και το Πατριαρχείο 
• Υπηρέτησε ως έφεδρος αξιωματικός του τουρκικού στρατού.
• Τα καθήκοντα: Μετά από 6 μήνες βασικής εκπαίδευσης στην Τούζλα (κοντά στην Κωνσταντινούπολη), μετατέθηκε στην Καλλίπολη. Εκεί του ανατέθηκε η διαχείριση των οικονομικών του συντάγματος (λογαριασμοί, μισθοδοσίες). Σε συνεντεύξεις του έχει αναφέρει ότι η συμπεριφορά των στρατιωτών και των ανώτερων αξιωματικών απέναντί του ήταν απολύτως πολιτισμένη.
• Ονομασία και Μύθος του Τέννη: Στην αρχαιότητα ονομαζόταν επίσης Λεύκοφρυς, Κάλυδνα ή Λυρνησσός. Το όνομα Τένεδος το πήρε από τον Τέννη, γιο του Κύκνου (και εγγονό του Ποσειδώνα). Σύμφωνα με τον μύθο, η μητριά του τον κατηγόρησε ψευδώς με τη βοήθεια ενός αυλητή. Ο πατέρας του τον έβαλε σε ένα κιβώτιο και τον έριξε στη θάλασσα, αλλά ο Ποσειδώνας τον έσωσε και τον οδήγησε στο νησί, όπου έγινε βασιλιάς. Από τον μύθο αυτό βγήκε και η αρχαία φράση "Τενέδιος αυλητής" για όσους λένε ψέματα. 
• Τρωικός Πόλεμος: Η Τένεδος έπαιξε καθοριστικό ρόλο στο τέλος του Τρωικού Πολέμου. Ήταν το μέρος όπου ο ελληνικός στόλος κρύφτηκε προσποιούμενος ότι αποχώρησε, ώστε να πειστούν οι Τρώες να βάλουν τον Δούρειο Ίππο εντός των τειχών της Τροίας.