Η καθέλκυση της «Συρακουσίας»

 Η «Συρακουσία»

ήταν το μεγαλύτερο και πολυτελέστερο πλοίο της αρχαιότητας, ένα πραγματικό ναυπηγικό «θαύμα», το οποίο σχεδιάστηκε από τον Αρχιμήδη.

 

για τον τύραννο των Συρακουσών, Ιέρωνα Β'. Το πλοίο αυτό, που έμοιαζε με πλωτή πόλη ή ένα αρχαίο «κρουαζιερόπλοιο», κατασκευάστηκε για να επιδείξει την ισχύ και την τεχνολογική υπεροχή των Συρακουσών

 Η καθέλκυση της «Συρακουσίας» αποτελεί ένα από τα πιο διάσημα επιτεύγματα της μηχανικής, καθώς το βάρος του πλοίου (περίπου 2.000 τόνοι) καθιστούσε αδύνατο να μετακινηθεί με τις παραδοσιακές μεθόδους της εποχής, ακόμα και με τη δύναμη εκατοντάδων ανδρών

Η κατασκευή της «Συρακουσίας» ήταν το αποτέλεσμα μιας στενής συνεργασίας τριών διαφορετικών ανθρώπων: 

1. Ο Ναυπηγός (Κατασκευαστής): Το πλοίο υλοποιήθηκε και χτίστηκε από τον Αρχία τον Κορίνθιο. Ήταν ο αρχιναυπηγός που ανέλαβε να μετατρέψει τα πρωτοποριακά σχέδια σε πραγματικότητα, επιβλέποντας περίπου 300 τεχνίτες και εργάτες που δούλευαν ασταμάτητα για έναν ολόκληρο χρόνο. 
2. Ο Γενικός Σχεδιαστής / Μηχανικός: Ο Αρχιμήδης ήταν ο άνθρωπος που συνέλαβε την ιδέα των μηχανικών συστημάτων, σχεδίασε τις καινοτομίες του πλοίου (όπως ο κοχλίας, οι αμυντικοί καταπέλτες και το σύστημα καθέλκυσης) και

Μεταξύ Άγίας Σοφίας και του Ναού του Σολομώντα, η Ίουλιανή.

 

«Νενίκηκά

σε Σολομών»

• Η Ιστορία: Αν και η παράδοση λέει ότι ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός αναφώνησε αυτή τη φράση το 537  όταν μπήκε στην Αγία Σοφία, πολλοί ιστορικοί υποστηρίζουν ότι τα λόγια του δεν στρέφονταν μόνο κατά του βιβλικού Σολομώντα. Ήταν μια απάντηση στην Ανικία Ιουλιανή

  

  
   μια πανίσχυρη και πάμπλουτη αριστοκράτισσα της Κωνσταντινούπολης. 

• Ο Ανταγωνισμός: Λίγα χρόνια νωρίτερα, η Ιουλιανή είχε χτίσει τον εντυπωσιακό ναό του Αγίου Πολυεύκτου, ο οποίος είχε σχεδιαστεί με βάση τις ακριβείς βιβλικές διαστάσεις του Ναού του Σολομώντα για να δείξει τη δική της δόξα 
• Η "Νίκη": Όταν ο Ιουστινιανός ολοκλήρωσε την Αγία Σοφία, η οποία ξεπερνούσε κάθε προηγούμενο αρχιτεκτονικό επίτευγμα, ένιωσε ότι νίκησε τόσο το μεγαλείο του Σολομώντα όσο και την επίδειξη ισχύος της Ιουλιανής! 

Οπότε,

Ο Αρχιμήδης στον Ερατοσθένη

 Ο Αρχιμήδης θεωρούσε τον Ερατοσθένη έναν από τους ελάχιστους ανθρώπους της εποχής του που μπορούσαν να κατανοήσουν το βάθος των μαθηματικών του ανακαλύψεων.

Το έργο

«Περὶ Μεθόδου»:

 

Ο Αρχιμήδης αφιέρωσε το περίφημο βιβλίο του 

«Περὶ μηχανικῶν θεωρημάτων πρὸς Ἐρατοσθένη ἔφοδον» (γνωστό ως Μέθοδος) προσωπικά στον Ερατοσθένη, στέλνοντάς του το στην Αλεξάνδρεια για να μοιραστεί μαζί του τον τρόπο με τον οποίο σκεφτόταν για να λύσει γεωμετρικά προβλήματα.

Το έργο «Περὶ μηχανικῶν θεωρημάτων πρὸς Ἐρατοσθένη ἔφοδος» (γνωστό σύντομα ως «Περὶ Μεθόδου» ή απλώς «Η Μέθοδος») είναι ένα από τα πιο συναρπαστικά και πολύτιμα κείμενα στην ιστορία της επιστήμης. 

Μέσα από αυτό το βιβλίο, ο Αρχιμήδης

Το μαγικό λυχνάρι

 

 Το πιο διαδεδομένο μέσο οικιακού και επαγγελματικού φωτισμού ήταν το πήλινο ή μεταλλικό 

λυχνάρι.

 Λειτούργούσε κυρίως με ελαιόλαδο ως καύσιμη ύλη, ενώ σε περιόδους έλλειψης χρησιμοποιούνταν ζωικά λίπη ή φυτικά έλαια. Στο ειδικό στόμιο (μύξα) τοποθετούσαν ένα φυτίλι από λινάρι ή στουπί. Υπήρχαν απλά λυχνάρια καθημερινής χρήσης, αλλά και περίτεχνα, πολυέλαιοι ή κρεμαστά λυχνάρια για τα σπίτια των πιο εύπορων πολιτών.Οι Ρωμαίοι πήραν τον ελληνικό πήλινο λύχνο και τον μετονόμασαν σε lucerna. Ενώ στην Ελλάδα η κατασκευή γινόταν συχνά σε τοπικά, μικρά εργαστήρια, οι Ρωμαίοι οργάνωσαν τη χρήση καλουπιών (moulding) σε τεράστια κλίμακα

Όταν η Ρώμη ήρθε σε επαφή με τον ελληνικό πολιτισμό, υιοθέτησε τις τεχνικές φωτισμού των Ελλήνων, αλλά τις εξέλιξε με τον δικό της χαρακτηριστικό τρόπο: τις μετέτρεψε σε μια μαζική, «βιομηχανική» αυτοκρατορική επιχείρηση.

Η «λύκη» (φως): Στην αρχαία ελληνική γλώσσα, η ρίζα λυκ- παράγει τη λέξη λύκη, η οποία σημαίνει το πρώτο πρωινό φως, την αυγή. Η ρίζα αυτή έδωσε το ρήμα λεύσσω (βλέπω), τη λέξη λευκός, αλλά και το ουσιαστικό λύχνος (το λυχνάρι, η φορητή εστία φωτός).Η ρίζα αυτή έδωσε το ρήμα λεύσσω (βλέπω), τη λέξη λευκός, αλλά και το ουσιαστικό λύχνος (το λυχνάρι, η φορητή εστία φωτός).

Λυκόφως & Λυκαυγές: Από εκεί προέρχονται λέξεις όπως λυκαυγές (το χάραμα) και λυκόφως (το μισόφωτο μετά τη δύση του ήλιου, όπου το φως «παλεύει» με το σκοτάδι). 

Το Λύκειο: Η λέξη Λύκειον αρχικά ήταν ένα δημόσιο γυμνάσιο/στοά στην αρχαία Αθήνα, κοντά σε ιερό αφιερωμένο στον Λύκειο Απόλλωνα. Ο Απόλλωνας ονομαζόταν «Λύκειος» είτε

Οι Ολυμπιακοί Άγώνες της F1

 

Η σύγκριση των  

ιππικών αγωνισμάτων

της Αρχαίας Ολυμπίας με τη Formula 1

 

αποτελεί μια εξαιρετικά εύστοχη αναλογία, καθώς oι αρχαίες αρματοδρομίες και ιπποδρομίες ήταν το αντίστοιχο της Formula 1 για τον αρχαίο κόσμο. 

Ήταν το πιο ακριβό, θεαματικό, επικίνδυνο και αριστοκρατικό άθλημα των Αρχαίων Ολυμπιακών Αγώνων, συγκεντρώνοντας την ελίτ της εποχής. 

Οι ομοιότητες που δικαιολογούν τον χαρακτηρισμό τους ως «Formula 1 της αρχαιότητας» περιλαμβάνουν:

1. Οι Ιδιοκτήτες (Constructors) έπαιρναν τη δόξα

Ακριβώς όπως στη Formula 1 οι ομάδες (π.χ. Ferrari, McLaren) επενδύουν τεράστια ποσά, έτσι και στην Αρχαία Ολυμπία το στεφάνι του νικητή (κότινο) το έπαιρνε ο ιδιοκτήτης των αλόγων (ιπποτρόφος) και όχι ο ηνίοχος (ο οδηγός). Αυτό επέτρεψε ακόμη και σε γυναίκες να στεφανωθούν Ολυμπιονίκες χωρίς να αγωνιστούν οι ίδιες, με πιο διάσημη τη Κυνίσκα από τη Σπάρτη. 

Ο Νέρων ήταν ο ιδιοκτήτης του άρματος και ηνίοχος, αλλά  αποτελεί μια απόλυτη εξαίρεση στον χρυσό κανόνα των αγώνων.

Στην Αρχαία Ολυμπία, ο ιδιοκτήτης (που έπαιρνε τη δόξα και το στεφάνι) σχεδόν ποτέ δεν οδηγούσε ο ίδιος το άρμα. Προσλάμβανε επαγγελματίες ηνιόχους, καθώς το ρίσκο του θανάτου ήταν τεράστιο. Ο ελληνόψυχος

Τα παιδιά της Άφροδίτης στην NASA

👉 Οι Aphrodite's Child

(Τα Παιδιά της Αφροδίτης) 

ήταν ένα θρυλικό ελληνικό ροκ συγκρότημα που σχηματίστηκε το 1967 από τον Βαγγέλη Παπαθανασίου (Vangelis) και τον Ντέμη Ρούσσο.

1 Η  εξέλιξη της πυραυλικής και της αεροδιαστημικής τεχνολογίας, ξεκίνησε  από την αρχαία ελληνική μηχανική και έφτασε μέχρι τη δημιουργία της NASA και την κατάκτηση της Σελήνης.

  Αν και ο Saturn V χρησιμοποιούσε εξελιγμένα υγρά καύσιμα (όπως υγρό οξυγόνο, κηροζίνη και υγρό υδρογόνο) παράγοντας 7,5 εκατομμύρια λίβρες ώθησης, η βασική φυσική πίσω από τη λειτουργία του είναι ίδια με αυτή της αιολόσφαιρας του Ήρωνα και της περιστεράς του Αρχύτα.

 Η NASA συχνά αναφέρεται στον Αρχύτα και τον Ήρωνα στις ιστορικές της αναδρομές (όπως στα εκπαιδευτικά προγράμματα του NASA Glenn Research Center), καθώς οι συσκευές τους βασίστηκαν στην ίδια ακριβώς αρχή δράσης-αντίδρασης που κινεί και τον γιγαντιαίο Saturn V.

👉 https://www.grc.nasa.gov/www/k-12/rocket/BottleRocket/BCera.htm👈

 Ο Βαγγέλης και η

NASA συνεργάστηκαν κυρίως στο έργο *Μυθωδία*, μια επική χορωδιακή συμφωνία του Έλληνα συνθέτη Βαγγέλη. *Μυθωδία*: Μουσική για την Αποστολή στον Άρη. Το Έργο: Αρχικά γραμμένο το 1993, ο Βαγγέλης επέκτεινε το κομμάτι για την επίσημη κυκλοφορία του το 2001. Η Περίσταση:

H πρώτη υπόγεια σήραγγα στην ιστορία-Το Ευπαλίνειο όρυγμα

 Το Ευπαλίνειο

όρυγμα 

στη Σάμο αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα επιτεύγματα στην ιστορία της παγκόσμιας μηχανικής, καθώς είναι η πρώτη υπόγεια σήραγγα στην ιστορία που διανοίχθηκε ταυτόχρονα και από τις δύο πλευρές του βουνού (αμφίστομον όρυγμα). Το έργο σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Ευπαλίνο τον Μεγαρίτη τον 6ο αιώνα π.χ.χ. (γύρω στο 550 π.χ.χ.), κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης του τυράννου Πολυκράτη. Σκοπός του ήταν η ασφαλής και αόρατη ύδρευση της αρχαίας πόλης της Σάμου (το σημερινό Πυθαγόρειο) από την πηγή των Αγιάδων.

  Πρόσφατες επιστημονικές

 μελέτες δείχνουν ότι ο Ευπαλίνος μετέφερε την ευθεία γραμμή από την επιφάνεια του βουνού στο εσωτερικό της σήραγγας χρησιμοποιώντας οπτικά/φωτεινά σήματα (light signals) (π.χ. φωτιές ή ευθυγραμμισμένα σημεία με τη βοήθεια του ήλιου) στην είσοδο, ώστε τα συνεργεία να μην χάσουν την πορεία τους. 

Στη σύγχρονη εποχή, η μέθοδος διάνοιξης μιας σήραγγας ταυτόχρονα και από τις δύο πλευρές (με στόχο τη συνάντηση στη μέση) αποτελεί πλέον τον κανόνα για όλα τα μεγάλα υπογείως κατασκευαστικά έργα.

Η βασική διαφορά είναι ότι σήμερα

Ποσειδώνιος ο Ρόδιος (ή Απαμεύς)

  Η περιγραφή αυτή ταιριάζει 

απόλυτα με τις λειτουργίες 

και τα γρανάζια του Μηχανισμού των Αντικυθήρων.

Ο Ποσειδώνιος ο Ρόδιος (ή ο Απαμεύς) Ο Ποσειδώνιος, γνωστός και με το προσωνύμιο «ο Αθλητής», ήταν γόνος μιας οικογένειας Ελλήνων της Αντιόχειας από την πόλη της Απαμείας, μιας ελληνιστικής πόλεως πάνω στον ποταμό Ορόντη, στη βόρεια Συρία. 

Ποσειδώνιος, ρωμαϊκή προτομή στο Αρχαιολογικό Μουσείο (Νάπολη)

Το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του

 όμως το έζησε στη Ρόδο και πέθανε είτε στη Ρόδο είτε στη Ρώμη.ήταν ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες πολυμαθείς φιλοσόφους, αστρονόμους, γεωγράφους, ιστορικούς και πολιτικούς του 1ου αιώνα. Θεωρήθηκε από τους συγχρόνους του ως ο πολυμαθέστερος άνθρωπος του κόσμου για την εποχή του.

Σύμφωνα με τις αρχαίες πηγές, ο Ποσειδώνιος ο Ρόδιος (ή Απαμεύς) πέθανε γύρω στο 51 σε ηλικία περίπου 84 ετών, είτε στη Ρόδο είτε στη Ρώμη. Για το τέλος του διασώθηκαν διάφορες ή ασυνήθιστες ιστορίες: 

Κανάτ: ένα επαναστατικό σύστημα υδρομάστευσης και μεταφοράς νερού

 

Το αρχαίο περσικό

σύστημα ύδρευσης 

είναι γνωστό ως qanat (κανάτ), ένα έξυπνο υπόγειο δίκτυο ελαφρώς κεκλιμένων σηράγγων που έχουν σχεδιαστεί για να μεταφέρουν υπόγεια ύδατα 

από ορεινούς υδροφορείς σε άνυδρες πεδιάδες και οικισμούς χρησιμοποιώντας μόνο τη βαρύτητα. Αναπτύχθηκε πριν από 3.000 χρόνια και εμπόδισε την απώλεια νερού από την εξάτμιση σε θερμά ερημικά κλίματα.

 Το σύστημα ήταν τόσο αποτελεσματικό που υιοθετήθηκε γρήγορα σε όλη την Ασία και τη Βόρεια Αφρική Αντίθετα με τα σύγχρονα έργα που φθείρονται γρήγορα, χιλιάδες αρχαία κανάτ λειτουργούν αδιάκοπα μέχρι και σήμερα, ποτίζοντας εκτάσεις και υδροδοτώντας πόλεις στην Ασία και τη Μέση Ανατολή

   Στην Αβέστα, το ιερό βιβλίο του Ζωροαστρισμού, το νερό θεωρείται ιερό στοιχείο και σύμβολο αγνότητας. Απαγορεύεται αυστηρά η μόλυνσή του, ενώ υμνείται ιδιαίτερα στη θεότητα Αρντβούρα Αναχίτα, η οποία προστατεύει τα ουράνια και επίγεια ύδατα

Το διασημότερο υπόγειο υδραγωγείο της αρχαιότητας στην Ασία είναι τα 

 Κανάτ (Qanat ή Kariz)

Τον Ιούλιο του 2016 τα περσικά Κανάτ αναγνωρίστηκαν ως Μνημείο 

Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς από την UNESCO. 

 ένα επαναστατικό σύστημα υδρομάστευσης και μεταφοράς νερού που εφευρέθηκε στην αρχαία Περσία Αντίθετα με τα σύγχρονα έργα που φθείρονται γρήγορα, χιλιάδες αρχαία κανάτ λειτουργούν αδιάκοπα μέχρι και σήμερα, ποτίζοντας εκτάσεις και υδροδοτώντας πόλεις στην Ασία και τη Μέση Ανατολή

(1) Στην αρχαία Περσία, η ψύξη και ο κλιματισμός επιτυγχάνονταν με έξυπνες φυσικές μεθόδους χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα, όπως τα γιαχτσάλ (παγωμένες υπόγειες αποθήκες), οι ανεμόπυργοι (badgir) που παγίδευαν τον αέρα, και τα υπόγεια υδραυλικά συστήματα κανάτ.

 

Το Αδριάνειο Υδραγωγείο της Αθήνας