Η τεχνολογία των Ελλήνων.

!

Ο Θ. Π. Τάσιος ως οδοιπόρος της γνώσης ανήκει όντως σε ένα είδος δασκάλου υπό εξαφάνιση.

Δείτε επίσης: Αρχαία Ελληνική τεχνολογία - ancient greek technology

Τα „προπύλαια του Άδη“ η εκστρατεία στην Ουκρανία

Την περίοδο εκείνη, του 1918, στη Ρωσία μαινόταν ο Εμφύλιος Πόλεμος. Οι Μπολσεβίκοι είχαν υπό την κυριαρχία τους τις μεγάλες πόλεις (Πετρούπολη, Μόσχα κλπ), αλλά στην ύπαιθρο συναντούσαν ισχυρή αντίσταση από τις τσαρικές και εν γένει αντικομμουνιστικές δυνάμεις. Οι μεγάλες χώρες της Δύσης βρήκαν τότε την ευκαιρία να επέμβουν στο πλευρό των αντεπαναστατών, έχοντας ξεμπερδέψει από τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Στην περιοχή της Ουκρανίας, που μας αφορά, η κατάσταση ήταν αρκετά περίπλοκη. Ουκρανοί εθνικιστές, οπαδοί του Τσάρου, τοπικοί οπλαρχηγοί, στρατηγοί και πρίγκιπες με προσωπικές πολιτικές φιλοδοξίες, ένοπλες οργανώσεις, πολιτικοί και στρατιωτικοί σχηματισμοί των Μπολσεβίκων δημιουργούσαν μια κατάσταση γενικευμένης σύγχυσης. Μέτωπο δεν υπήρχε, ούτε κανείς γνώριζε ποιος είναι ακριβώς ο εχθρός.

Οι γαλλικές δυνάμεις ήταν παρούσες στην περιοχή από τις 5 Δεκεμβρίου του 1918. Ο γάλλος πρωθυπουργός Κλεμανσώ ζήτησε από τον ομόλογό του Ελευθέριο Βενιζέλο τη συμμετοχή ελληνικών δυνάμεων στις επιχειρήσεις, με αντάλλαγμα την ευμενή στάση της χώρας του υπέρ των εθνικών διεκδικήσεων σε Ανατολική Θράκη και Μικρά Ασία στη Διάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων.

Οι πρώτοι έλληνες στρατιώτες άρχισαν να αποβιβάζονται στην Οδησσό στις 7 Ιανουαρίου και στο επόμενο διάστημα το εκστρατευτικό σώμα αριθμούσαν 23.551 άνδρες.

Η επιλογή του Ελευθέριου Βενιζέλου για τη συμμετοχή της Ελλάδας στην εκστρατεία της Ουκρανίας δεν δικαιώθηκε από τα πράγματα. Οι εθνικές διεκδικήσεις σε Ανατολική Θράκη και Μικρά Ασία δεν ευοδώθηκαν, αφού μεσολάβησε η Μικρασιατική Καταστροφή, όταν σημειωτέον χιλιάδες χρόνια ελληνισμού τερματίστηκαν, και κόστισε βαρύτατα στις ελληνικές κοινότητες της νότιας Ρωσίας, που θεωρήθηκαν αμφίβολης νομιμοφροσύνης από τις σοβιετικές αρχές και πολλά μέλη της αναγκάσθηκαν να καταφύγουν ως πρόσφυγες στην Ελλάδα.

Διαβάστε ολόκληρη την ιστορία....

Περί ευτυχίας

Σε πρόσφατη του έρευνα , και μετά από 10 χρόνια ο καθηγητής Bruno Frey (Ζυρίχη) κατέγραψε τους εξής παράγοντες ευτυχίας:

1. Απασχόληση (Εργασία).

2. Οικονομική ανεξαρτησία

3. ! Τα παιδιά (κυρίως στην παιδική τους ηλικία όπου προκαλούν άγχος) εν αντιθέσει με την κοινή γνώμη δεν συμβάλλουν στην ευτυχία...

4. Θρησκευτική Πίστη.

5. Δημοκρατία. Αξίζει να αναφερθεί ότι η έρευνα έγινε στην Ελβετία όπου ανάλογα με τα καντόνια η μορφή της Δημοκρατίας διαφέρει. Στα καντόνια με μεγαλύτερη άμεση Δημοκρατία οι άνθρωποι ήταν ευτυχέστεροι.

Στο Βασίλειο του Μπουτάν που βρίσκεται στα νότια του θιβετιανού οροπεδίου η κυβέρνηση δεν κρίνεται από το ύψος του κατά κεφαλή εισοδήματος του πληθυσμού, αλλά από το πόσο υψηλό είναι το ποσοστό ευτυχίας του πληθυσμού...

Νίκος Σάμιος

Επιβεβαιώθηκε η αρχαιότερη ένδειξη πρώιμης ναυσιπλοΐας στη νότια Κρήτη, διεθνώς

Θαλάσσια ταξίδια στη Μεσόγειο δεκάδες χιλιάδες χρόνια νωρίτερα απ’ ότι γνωρίζαμε!

Την αρχαιότερη ένδειξη ναυσιπλοΐας στον κόσμο εντόπισαν στην Κρήτη αμερικανοί και έλληνες αρχαιολόγοι

Το γνώριζαν από το 2008!

Το ελληνικό υπουργείο Πολιτισμού προφανώς ενημερώθηκε από το αμερικανικό περιοδικό «Archaeology»...

Στην περιοχή του Πλακιά στη νότια Κρήτη διεπιστημονική ομάδα υπό τη διεύθυνση του Τόμας Στάσερ της Αμερικανικής Σχολής Κλασικών Σπουδών και της Ελένης Παναγοπούλου της Εφορεία Παλαιοανθρωπολογίας-Σπηλαιολογίας εντόπισαν θέσεις της Παλαιολιθικής εποχής, οι κυριότερες των οποίων βρίσκονται στο φαράγγι του Πρέβελη και χρονολογούνται από το 130.000-700.000 πριν από σήμερα. Και δεδομένου ότι η Κρήτη ήταν και τότε νησί, αποτελούν την αρχαιότερη ένδειξη πρώιμης ναυσιπλοΐας, διεθνώς!

Τα εργαλεία που ήρθαν στο φως (χειροπελέκεις και τσεκούρια) παραπέμπουν κατά τους αρχαιολόγους στην Αχελαία πολιτισμική παράδοση, η οποία συνδέεταιμε τους Homo heidelbergensis και Homo erectus. Τα παλαιολιθικά αυτά εργαλεία μάλιστα βρέθηκαν σε συνάφεια με ανυψωμένες θαλάσσιες αναβαθμίδες, τις οποίες οι γεωλόγοι χρονολογούν τουλάχιστον στα 130.000 χρόνια.

Εκπληκτικά λοιπόνείναι τα αποτελέσματα αυτής της έρευνας, αφού τεκμηριώνουν θαλάσσια ταξίδια στη Μεσόγειο δεκάδες χιλιάδες χρόνια νωρίτερα απ’ ότι γνωρίζαμε

Διαβάστε περισσότερα

Τα αδιαμφισβήτητα τεκμήρια κατοίκησης του νησιού πριν από τη Νεολιθική περίοδο (7.000-3000 π.Χ.) παραπέμπουν τώρα σε κατοίκηση του νησιού 130 000 μέχρι και 700 000 χρόνια παλαιότερα!

Σχετικό θέμα: ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΕΣ ΕΡΕΥΝΕΣ ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ

ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ

Σπάνια φωτογραφία από το Ιδαίον, στην κορυφή ο Σακελλαράκης κι ο Ψαραντώνης- ιεροφάντες μιας πανάρχαιας μυσταγωγίας διαβάστε περισσότερα από την πηγή...

Από την εκπομπή ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ δείτε τη συνέντευξη του αρχαιολόγου ΓΙΑΝΝΗ ΣΑΚΕΛΛΑΡΑΚΗ πατώντας εδώ...

Ο Γιάννης Σακελλαράκης είναι ο τρίτος (μόλις) Έλλην ανασκαφεύς που αναγνωρίζεται από το ευρύτατο κοινό (μετά τον Μαρινάτο και τον Ανδρόνικο). Μινωίτης ως προς την εμφάνιση. Ίων ως προς το πνεύμα και Δωριεύς στο ήθος, άνθρωπος για όλες τις εποχές.
Ο Γιάννης Σακελλαράκης είναι ένας Κρητικός της διασποράς. Γεννήθηκε στον Πειραιά και έζησε χρόνια στο Ντίσελντσρφ. Σπούδασε στην Ελλάδα και την Χαϊλδελβέργη και εγκαταστάθηκε στην Κρήτη, αρχικά στις ανατολικές επαρχίες και αργότερα στο κέντρο των Αρχανών(*). Έγινε τελείως δικός μας γρήγορα, ομιλεί ορθότατα τη διάλεκτό μας και επειδή το επίθετο του μοιάζει, λόγω καλαλήξεως, με τα των προγόνων μας, κανείς δεν θυμάται πια ότι είναι πειραιώτης και ολίγον γερμανός. Ζει μαζί μας, ορισμένους μήνες τοχρόνο, όταν δεν κινείται ανά τον κόσμο, όταν δεν διαλέγεται με τους απανταχού ευρισκομένους αρχαιολόγους και αρχαιοφίλους, όταν επιθυμεί να ανασκάψει το παρελθόν μας. Γιατί είναι κυρίως ανασκαφέας· εδώ εντοπίζεται το ταλέντο του – μπορεί να σηκώσει μια πέτρα και να ανακαλύψει τον θησαυρό του Σολωμόντος. Μην χαμογελάτε αγαπητή αναγνώστρια, ...ή αναγνώστη, διαβάστε ολόκληρη την ιστορία εδώ...

Απίστευτη ανακάλυψη!

Ο αρχαιολόγος Dennis Graen του γερμανικού πανεπιστημίου Friedrich-Schiller θεωρεί ότι πρόκειται για μία εντυπωσιακή αρχαιολογική ανακάλυψη το όστρακο το οποίο ανακαλύφθηκε σε ρωμαϊκή βίλα της πόλεως Silves στην νότια Πορτογαλία. Πρόκειται για ένα μικρό κομμάτι δοχείου κατασκευασμένου στην Αθήνα τον 5^ο αιώνα π.Χ., και εδραιώνει την θεωρία του ελληνικού αποικισμού και των εμπορικών σχέσεων.