Κι αν έρθουν χρόνια δίσεχτα, καταραμένα χρόνια κι αγάλια αγάλια αχάριστος ξεγελασμένος κόσμος σε σβήσει από το λατρεμό κι από τη θύμησή του, θα πέσεις, θα αποκοιμηθείς βαθιά, δε θα πεθάνεις. Γιατί είν’ οι θεοί αθάνατοι και Χάρο δε φοβούνται, ξεχάνονται, δε χάνονται, την πλάση πάντα ορίζουν, κι αν τους αρνιούνται οι άνθρωποι, πάντα θυμούντ’ εκείνοι. Ο ύμνος της Αθηνάς-Κωστής Παλαμάς (1859-1943)
...έγινε πριν μερικές ώρες στον πρόεδρο του Ιράν Αχμαντινεζάντ όταν η προεδρική πομπή ήταν σε πορεία από το αεροδρόμιο προς το γήπεδο. Αργότερα το γραφείο τύπου του Ιράν ανακάλεσε το γεγονός λέγοντας ότι ένας νεαρός από την πόλη Hamadan πάνω στον ενθουσιασμό του που θα έβλεπε τον πρόεδρο πυροδότησε ένα βεγγαλικό. Ο πρόεδρος παρουσιάστηκε και έκανε την ομιλία του τελείως υγιείς (ενώ υπήρξαν τραυματίες, και πραγματοποιήθηκε μία σύλληψη σύμφωνα με πηγή του Reuters από το γραφείο του προέδρου) χωρίς όμως να αναφερθεί στο γεγονός...
Μια εξαιρετική ιδέα προωθεί ο καθηγητής D. G. Romano, ο οποίος επί πολλά χρόνια είναι επικεφαλής αρχαιολογικών αποστολών και ανασκαφών στην περιοχή του Λυκαίου όρους. Η πρόταση του για τη δημιουργία του Παρασσίου Πάρκου Πολιτιστικής Κληρονομιάς, δηλαδή ενός Πάρκου που θα περιλαμβάνει την ευρύτερη περιοχή του Λυκαίου Όρους, που ανήκει σε τρεις νομούς (Αρκαδίας, Μεσσηνίας και Ηλείας), αποτελεί μια σπάνια ευκαιρία για την ανάδειξη της περιοχής και των ιστορικών, αρχαιολογικών, πολιτισμικών και λαογραφικών στοιχείων της περιοχής. Πρόκειται για μια περιοχή που κουβαλά μεγάλο ιστορικό φορτίο και ταυτόχρονα βρίσκεται σχεδόν απομονωμένη από τη σύγχρονη εποχή. Όπως φαίνεται και στο χάρτη οι πολιτιστικοί και φυσικοί θησαυροί που περιλαμβάνονται σε αυτή τη γεωγραφική ενότητα είναι ανεκτίμητοι. Ανάμεσά τους ξεχωρίζει ο ναός του Επικούριου Απόλλωνα, που σε συνδυασμό με τα άλλα μνημεία και τις φυσικές ομορφιές, μπορεί να γίνει μαγνήτης για χιλιάδες επισκέπτες από την Ελλάδα και το εξωτερικό.
Η υλοποίηση αυτής της πρότασης(εναλλακτικού τουρισμού) είναι μια μοναδική ευκαιρία για την άρση των μακρόχρονων εμποδίων, που κρατούν αυτή την περιοχή μακριά από την πολιτιστική και οικονομική ανάπτυξη. Η τεκμηρίωση της γίνεται μέσα από την ιστοσελίδα http://www.parrhasianheritagepark.org/. Βέβαια η υλοποίηση της απαιτεί πρόγραμμα, χρόνο, χρήμα και ισχυρή βούληση. Την Κυριακή 1η Αυγούστου στο Πνευματικό Κέντρο «Πολύβιος» της Μεγαλόπολης έγινε ημερίδα για τη δημιουργία του Παρρασίου Πάρκου Πολιτιστικής Κληρονομιάς. Ηταν μια αρχή, για μεγάλη προσπάθεια, που απαιτεί την ενεργή συμμετοχή όλων των κατοίκων της ευρύτερης περιοχής, αλλά και τη διαρκή στήριξη της Πολιτείας. Τέτοιου είδους προτάσεις αποτελούν αντίδοτο στον πολιτικό παραγοντισμό τοπικών και κεντρικών πολιτικών προσώπων, που κρύβουν τα περισσότερα ζητήματα κάτω από το χαλί, ή περιορίζονται σε ασπιρίνες που συντηρούν το κλίμα εγκατάλειψης. Αυτή είναι μια πρό(σ)κληση για όσους πραγματικά ενδιαφέρονται για την περιοχή και την τεράστια πολιτιστική της κληρονομιά.
Το γεγονός ότι εμπνευστής της είναι ένας πανεπιστημιακός, που έχει διεθνείς ορίζοντες, επιστημονική επάρκεια, δεδομένο και πολύχρονο έμπρρακτο ενδιαφέρον για τον τόπο και δεν διαπνέεται από τοπικιστικές αντιλήψεις, αποτελεί εγγύηση για το ξεπέρασμα των τοπικών μικροτήτων και... ανταγωνισμών.
Ακόμα 6 τοποθεσίες στη λίστα της UNESCO της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς
Δεκαπέντε νέες τοποθεσίες, ανάμεσά τους τα κανάλια του Άμστερνταμ, προστέθηκαν στον κατάλογο των μνημείων παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της Unesco. Όπως ανακοίνωσε στην ιστοσελίδα του ο Παγκόσμιος Οργανισμός του ΟΗΕ για την Εκπαίδευση, την Επιστήμη και τον Πολιτισμό, ανάμεσα τις τοποθεσίες που προστέθηκαν είναι οι ιστορικές αγορές του Ταμπρίζ στον Ιράν και του Ατ-Τουράιφ στην Σαουδική Αραβία, η ατόλλη Μπικίνι στα νησιά Μάρσαλ όπου πραγματοποιήθηκε η πρώτη αμερικανική πυρηνική δοκιμή, η ορεινή δασική περιοχή της Σρι Λάνκα, η αυτοκρατορική περιοχή Θανγκ Λονγκ στο Ανόι του Βιετνάμ, η αρχαιολογική τοποθεσία του Σαράζμ στο Τατζικιστάν και τα κάστρα στο Αλμπί στη Γαλλία.
Η επιτροπή έλαβε τις αποφάσεις της στη Μπραζίλια στο πλαίσιο των εργασιών της για την ανανέωση του καταλόγου.
Οι νέες αυτές τοποθεσίες προστίθενται στις άλλες 17 που έχουν ήδη επιλεγεί, ενώ συνολικά 39 άλλες είναι υποψήφιες, γεγονός που θα ανεβάσει σε 910 τον αριθμό των τοποθεσιών σε όλον τον κόσμο που ήδη αποτελούν Παγκόσμια Κληρονομιά από την επιτροπή
Ωστόσο, η UNESCO προκάλεσε αντιδράσεις με την αμφιλεγόμενη απόφαση που έλαβε να αφαιρέσει τα νησιά Γκαλάπαγκος από τη λίστα με τα Μνημεία Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς που βρίσκονται σε κίνδυνο, επικαλούμενη τις προσπάθειες της κυβέρνησης του Εκουαδόρ, στο οποίο ανήκουν τα νησιά, να προστατεύσει τη μοναδική βιοποικιλότητά τους.
Η απόφαση αυτή προκάλεσε έντονες αντιδράσεις από περιβαλλοντολόγους και επιστήμονες.
Η 34η συνέλευση της επιτροπής παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς άρχισε στις 25 Ιουλίου και θα τελειώσει στις 3 Αυγούστου με συνολικά 39 τοποθεσίες να είναι υποψήφιες.
Τα αρχαιολογικά ευρήματα δείχνουν πως η παρουσία του ανθρώπου στην ήπειρο της Αμερικής είχε διαδοθεί γύρω στο 10.000 π.Χ., ενώ σύμφωνα με διάφορα μοντέλα υποστηρίζεται πως άνθρωποι έκαναν την πρώτη εμφάνιση τους στην ήπειρο ήδη από το 40.000 π.Χ. Αυτά έρχεται να επιβεβαιώσει πρόσφατη μελέτη του πανεπιστημίου Tübingen, ότι η Αμερική αποικήθηκε δυο φορές, σε διαφορετικό χρόνο.
"Ο αυτοκράτορας Νέρωνας ήταν πολύ πιο δημοφιλής απ’ όσο νομίζουμε, δηλώσεις αγάπης ήταν τόσο συχνές όσο σήμερα ενώ επιτρεπόταν να εκφράζεται από τους ξένους η άποψή τους για την πόλη που επισκέπτονταν, στους ίδιους της τους τοίχους!".
Αυτά είναι μόνο μερικά από τα συμπεράσματα της RebeccaBenefiel ειδικής στις Κλασικές Σπουδές στα ΠανεπιστήμιαWashington και Lee των ΗΠΑ. Τα τελευταία έξι χρόνια η Benefiel επισκέπτεται την Πομπηία για να μελετήσει τα πολυάριθμα γκράφιτι, τις αυθόρμητες επιγραφές που, όπως και σήμερα, χάρασσαν οι κάτοικοι και οι επισκέπτες της πόλης στους τοίχους σπιτιών αλλά και δημόσιων κτιρίων. Μέσα στα έξι αυτά χρόνια η Benefiel έχει καταγράψει και μελετήσει 85 επιγραφές αλλά και να καταρρίψει μύθους που σχετίζονται με το είδος αυτό της αρχαίας αυτής άμεσης γραπτής μαρτυρίας .
Γιατί η Αμερικανίδα κλασικίστρια ανήκει στην τελευταία γενιά ερευνητών της Πομπηίας αλλά μόλις τη δεύτερη που ασχολείται με τα γκράφιτι. Ήδη, από τα τέλη του 19ου αι. οι επιστήμονες είχαν καταγράψει αρκετές από τις αυτοσχέδιες αυτές επιγραφές τις πόλης, στα πλαίσια όμως της συγκρότησης ενός corpus Λατινικών επιγραφών. Διότι, στην προσπάθειά τους να αποκαλύψουν ένα αρχαίο δοξασμένο παρελθόν, οι ειδικοί απέτυχαν να κατανοήσουν την ποιότητα και τη σημασία των γκράφιτι*. Ένας από αυτούς γράφει:
«Οι άνθρωποι με τους οποίους επιθυμούμε περισσότερο να έρθουμε σε επαφή, οι καλλιεργημένοι άνδρες και γυναίκες της αρχαίας πόλης, δεν συνήθιζαν να χαράσσουν το όνομά τους στο ασβεστοκονίαμα ούτε να εκφράζουν τις σκέψεις και τις εμπειρίες τους στην επιφάνεια ενός τοίχου».
«Έκαναν όμως ακριβώς αυτό»,
αποκαλύπτει η Benefiel, η οποία θεωρεί ότι όλοι οι κάτοικοι της Πομπηίας, ανεξάρτητα από φύλο και κοινωνική τάξη, επιδίδονταν σε γκράφιτι. Μάλιστα, η ίδια η πρακτική δεν ήταν κατακριτέα όπως σήμερα καθώς οι επιγραφές υπάρχουν στα περιθώρια τοιχογραφιών στα πιο επίσημα δωμάτια των σπιτιών. Το ίδιο το περιεχόμενο επίσης των επιγραφών φανερώνει κάποτε την καλλιέργεια και την ευστροφία του γραφέα: ανάμεσα στα γκράφιτι περιλαμβάνονται παραφράσεις διάσημων ποιημάτων, παιχνίδια με τις λέξεις και τους αριθμούς, σχέδια αλλά και ευχές. Έτσι, τα γκράφιτι ήταν τελικά ένα σεβαστό μέσο έκφρασης της εξυπνάδας, των συναισθημάτων και των πεποιθήσεων όλων των κοινωνικών ομάδων. Ένα μέσο όμως πολυ πιο αυθόρμητο, και άρα αυθεντικό, από την καταγεγραμμένη ιστορία και τη λογοτεχνία, το οποίο μας επιτρέπει να κατανοήσουμε αινιγματικές πτυχές της ρωμαϊκής κοινωνίας.
Ήδη η μελέτη των γκράφιτι έχει κάνει τόση αίσθηση ώστε έχουν ήδη πραγματοποιηθεί τέσσερα συνέδρια - με αθρόα προσέλευση - ενώ ένα νέο σύγγραμα με τίτλο “AncientGraffitiinContext” κυκλοφορεί τον προσεχή Σεπτέμβριο.
Στις Θερμοπύλες εκεί που οι 300 από την γη του Πέλοπα κάποτε ένδοξα ενάντια εκατομμυρίων πολέμησαν, όχι πολύ μακριά από τον Ανδριάντα του Λεωνίδα και τα 300 κυπαρίσσια, φθάνουμε σε ένα δασάκι, όπου ένας μικρός καταρράκτης καταλήγει σε μικρή δεξαμενή χαρίζοντας μια ειδυλλιακή αίσθηση δροσιάς αλλά όμως το νερό χειμώνα-καλοκαίρι είναι ζεστό!
Το πεντακάθαρο νερό, που κυλά στα ρυάκια και στα ποτάμια μεταφέρει στο διάβα του είναι το αίμα των προγόνων μας. Το μουρμουρητό του είναι η φωνή τους.
«Στις ακρογιαλιές του Ομήρου υπήρχε μια μακαριότητα, ένα μεγαλείο, που έφτασαν ως τις ημέρες μας άθιχτα. Η πατούσα μας, που ανασκαλεύει την ίδιαν άμμο, το νιώθει. Περπατάμε χιλιάδες χρόνια, ο άνεμος ολοένα λυγίζει τις καλαμιές κι ολοένα εμείς υψώνουμε το πρόσωπο. Καταπού; Ως πότε; Ποιοί κυβερνάνε;» Ο Μικρός Ναυτίλος, Οδυσσέας Ελύτης.
Το επικήδειο σημείωμα του Γεώργιου-Αλέξανδρου Μαγκάκη
«Σαλπάρω ήρεμος για τον άλλο κόσμο. Αυτό που αφήνω πίσω μου, σίγουρα δεν είναι πια η Ελλάδα μου. Αυτός είναι άλλος τόπος με ανθρώπους άλλης φυλής που δεν με αφορούν. Τι θέλω εγώ ανάμεσά τους;»
Άρθρο 120. 4. Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟ των Ελλήνων
Οικονομική κρίση
«Αρνούμαι να εγγίσω μέχρι και του οβολού τα δημόσια χρήματα, ενώ ευρισκόμεθα εις το μέσον ερειπίων και ανθρώπων βυθισμένων εις εσχάτην πενίαν». Καποδίστριας
Εσύ τι είσαι;
«Δεν θα έλεγα αυτά τα λόγια, αν δεν φρόντιζα υπερβολικά για όλη την Ελλάδα εν γένει, γιατί και εγώ είμαι Έλληνας από παλαιά και δε βαστά η ψυχή μου να βλέπω την Ελλάδα υποδουλωμένη αντί ελευθέρας» O Αλέξανδρος Α', ο επικαλούμενος «Φιλέλληνας», ήταν βασιλιάς της Μακεδονίας, πριν από τον Μ. Αλέξανδρο, πριν από τον Φίλιππο."Η Ελλάδα ποτέ δεν θα δεχθεί ονομασία που θα έχει σαν συνθετικό ή παράγωγο τη λέξη Μακεδονία". Συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών 1992
