Ο Μέγα Άλέξανδρος, ο Διογένης και οι γυμνοσοφιστές

 

Ο Διογένης

και οι Γυμνοσοφιστές

αποτελούν δύο παράλληλες εκφράσεις του ίδιου αρχέτυπου: 

του σοφού που απαρνιέται τον πολιτισμό και την εξουσία για να βρει την απόλυτη εσωτερική ελευθερία στη φύση, με τον μαθητή του Διογένη, Ονησίκριτο, να αναδεικνύει ιστορικά αυτή τη βαθιά πνευματική συγγένεια.

Ο κυριότερος συνδετικός κρίκος ανάμεσα στον Διογένη και την Ινδία ήταν ο Ονησίκριτος ο Αστυπαλαιεύς. 

Ο Ονησίκριτος ήταν μαθητής του Διογένη στην Αθήνα, ο οποίος αργότερα συμμετείχε στην εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου ως κυβερνήτης του βασιλικού πλοίου.
Όταν ο Αλέξανδρος έφτασε στα Τάξιλα της Ινδίας , έστειλε τον Ονησίκριτο να συνομιλήσει με τους Γυμνοσοφιστές. 

Στις καταγραφές του, ο Ονησίκριτος παρουσίασε τις διδασκαλίες των Ινδών ασκητών (όπως του Δάνδαμη) μέσα από το πρίσμα του ελληνικού Κυνισμού. Μάλιστα, οι ίδιοι οι Γυμνοσοφιστές, όταν άκουσαν για τον Σωκράτη, τον Πυθαγόρα και τον Διογένη, σχολίασαν ότι ήταν ευφυείς άνδρες, αλλά έσφαλαν επειδή σέβονταν υπερβολικά τους κοινωνικούς νόμους αντί για τη φύση

Όταν ο Αλέξανδρος έφτασε στην Ινδία , ήρθε σε επαφή με τους Γυμνοσοφιστές – Ινδούς ασκητές και φιλοσόφους που ζούσαν γυμνοί στο δάσος, περιφρονώντας τα υλικά αγαθά. Ο Πλούταρχος διασώζει έναν συναρπαστικό διάλογο, όπου ο Αλέξανδρος, για να τους δοκιμάσει, τους έθεσε 9 «γρίφους» με την απειλή του θανάτου αν απαντούσαν λάθος.

Οι απαντήσεις τους ήταν τόσο κοφτερές που ο Αλέξανδρος τους άφησε ελεύθερους και τους έδωσε δώρα:

• Αλέξανδρος: «Ποιοι είναι περισσότεροι, οι ζωντανοί ή οι νεκροί;»
  • Φιλόσοφος:

Ο «Πλούτος» του Αριστοφάνη.

 Ο «Πλούτος» είναι η τελευταία σωζόμενη κωμωδία του

Αριστοφάνη

. 

Παρουσιάστηκε  σε μια εποχή που η Αθήνα βίωνε σοβαρή οικονομική και κοινωνική κρίση μετά την ήττα της στον Πελοποννησιακό Πόλεμο. Το έργο αποτελεί ένα κομβικό σημείο στην ιστορία του θεάτρου, καθώς σηματοδοτεί το πέρασμα από την Αρχαία στη Μέση Αττική Κωμωδία, μειώνοντας τον ρόλο του Χορού και εστιάζοντας σε πιο οικουμενικά κοινωνικά θέματα παρά σε προσωπικές πολιτικές επιθέσεις.

Ο Χρεμύλος, ένας φτωχός αλλά έντιμος Αθηναίος γεωργός, είναι απογοητευμένος από την κοινωνική αδικία, καθώς βλέπει ότι οι άδικοι και οι απατεώνες πλουτίζουν, ενώ οι τίμιοι υποφέρουν. Επισκέπτεται το Μαντείο των Δελφών για να ρωτήσει αν πρέπει να αναθρέψει τον γιο του ως τίμιο πολίτη ή ως απατεώνα. 

Ο χρησμός του Απόλλωνα του λέει να ακολουθήσει τον πρώτο άνθρωπο που θα συναντήσει βγαίνοντας από τον ναό. Αυτός αποδεικνύεται ότι είναι ένας τυφλός και ρακένδυτος γέροντας, ο οποίος, μετά από πιέσεις του Χρεμύλου και του δούλου του, Καρίωνα, αποκαλύπτει ότι είναι ο θεός Πλούτος. Ο Πλούτος εξηγεί ότι ο Δίας τον τύφλωσε από ζήλια, ώστε να μην μπορεί να ξεχωρίζει τους δίκαιους από τους άδικους και να μοιράζει τα αγαθά τυχαία.

 Ο Χρεμύλος συλλαμβάνει ένα τολμηρό σχέδιο: να βοηθήσει τον Πλούτο να ξαναβρεί το φως του, ώστε να μοιράζει τον πλούτο δίκαια, μόνο στους καλούς και έντιμους ανθρώπους.

Καθώς ετοιμάζονται να μεταφέρουν τον θεό για θεραπεία στον ναό του Ασκληπιού, εμφανίζεται μια απρόσκλητη φιγούρα:

Στέντωρ- Διαπασών

    Η βρετανική εταιρεία Stentor Music Company συγκαταλέγεται στους κορυφαίους κατασκευαστές εγχόρδων οργάνων παγκοσμίως. Ιδιαίτερα στον τομέα των βιολιών για μαθητές και αρχάριους, τα όργανά της (όπως τα μοντέλα Stentor Student I, Student II ή Conservatoire) αποτελούν το πρότυπο σε πολλές μουσικές σχολές. Χαρακτηρίζονται από κατασκευή από μασίφ ξύλο και εξαιρετική σχέση ποιότητας-τιμής. : 

Το όνομα της μάρκας βιολιών προέρχεται 

απευθείας από την ελληνική

ιστορία-μυθολογία.

 Ο Στέντωρ ήταν Έλληνας κήρυκας και πολεμιστής στον Τρωικό Πόλεμο. Σύμφωνα με την *Ιλιάδα* του Ομήρου, διέθετε φωνή τόσο ισχυρή, ώστε η έντασή της ισοδυναμούσε με εκείνη πενήντα ανδρών μαζί. Από το όνομά του προέρχεται και ο παγκόσμιως όρος «Stentor Voice» (που σημαίνει εξαιρετικά δυνατή, διαπεραστική φωνή).

 Όταν συνδυάζουμε τις έννοιες του διαπασών και του Στέντορα, γεφυρώνουμε τους κόσμους της αρχαίας επικής ποίησης και της μουσικής ακουστικής, για να

Ντροπή σας Έλληνες!

 

«Αἰδώς, Ἀργεῖοι!»

σημαίνει «Ντροπή σας, Αργείοι (Έλληνες)!».

Πρόκειται για μια παροιμιώδη φράση από την Ιλιάδα του Ομήρου, την οποία χρησιμοποιούσαν οι αρχηγοί των Ελλήνων (όπως ο Αγαμέμνονας, ο Αίας ή ο Στέντορας) για να αφυπνίσουν το φιλότιμο των πολεμιστών όταν εκείνοι δειλίαζαν ή υποχωρούσαν μπροστά στους Τρώες.

 «Ντροπή σας, Αργείοι, ελεεινοί, που είστε όμορφοι μόνο στην όψη! Ίλιάδα Ραψωδία Ε (στίχοι 784–787)
Όσο ερχόταν στον πόλεμο ο θείος Αχιλλέας,
οι Τρώες δεν έβγαιναν ποτέ έξω από τις πύλες τους,
γιατί έτρεμαν το βαρύ του δόρυ.
Και τώρα, μακριά από την πόλη τους, μάχονται πλάι στα δικά μας κούφια καράβια!»

«ΑΙΔΩΣ, ΑΡΓΕΙΟΙ…»

Με ζήλο στα σκολειά της προδοσίας του σάπιου αιώνα σέπεται η γενιά! Χαίρονται της σκλαβιάς την ξεγνοιασιά και τρέμουν του λαού την παρουσία.  Κι αν στα βουνά κράξ’ η τρομπέτα:

Μεταξύ Φρανκενστάιν και AI

 

• Η «Χρονιά

  
  χωρίς καλοκαίρι»:

  

  
   

• Το 1816, η Ευρώπη βίωνε έναν ασυνήθιστα κρύο και βροχερό καιρό λόγω της έκρηξης του ηφαιστείου Ταμπόρα στην Ινδονησία. 
• Η παρέα στη Γενεύη: Ο Λόρδος Βύρων φιλοξενούσε στη Villa Diodati, κοντά στη λίμνη της Γενεύης, τον ποιητή Πέρσι Σέλλεϋ, τη σύντροφό του Μαίρη (μετέπειτα Σέλλεϋ), την Κλερ Κλερμόντ και τον προσωπικό του γιατρό, Τζον Πολιντόρι. 
• Ο διαγωνισμός: Λόγω του συνεχούς κακού καιρού, η παρέα περνούσε τις ώρες της διαβάζοντας γερμανικές ιστορίες φαντασμάτων. Τότε ο Βύρωνας πρότεινε να γράψει ο καθένας τους μια δική του ιστορία τρόμου. 
  

  Το αποτέλεσμα της πρόκλησης

  

  
  

  Η 18χρονη τότε Μαίρη Σέλλεϋ, επηρεασμένη από αυτή την πρόκληση και από συζητήσεις της παρέας για τον γαλβανισμό και τη δημιουργία ζωής από νεκρή ύλη, είχε έναν εφιάλτη. Ο εφιάλτης αυτός έγινε η βάση για το αριστούργημά της, «Φρανκενστάιν ή ο Σύγχρονος Προμηθέας», το οποίο εκδόθηκε τελικά το 1818. 
  Από τον ίδιο διαγωνισμό, ο γιατρός του Βύρωνα, Τζον Πολιντόρι, εμπνεύστηκε και έγραψε το διήγημα «Ο Βρυκόλακας» (The Vampyre), βασισμένο σε μια ημιτελή ιδέα του ίδιου του Βύρωνα, θέτοντας τα θεμέλια για τη μετέπειτα λογοτεχνία των βวมπίρ.Το σημαντικότερο όμως είναι ότι έπλασε τον χαρακτήρα του βρικόλακα (τον Λόρδο Ρούθβεν) βασιζόμενος απόλυτα στον Λόρδο Βύρωνα. Ο Ρούθβεν παρουσιάζεται ακριβώς όπως έβλεπε ο Πολιντόρι τον Βύρωνα: ένας αριστοκράτης, ακαταμάχητα γοητευτικός, αλαζόνας, ψυχρός, ο οποίος «ρουφάει» τη ζωτική ενέργεια και καταστρέφει ψυχολογικά και οικονομικά όποιον βρίσκεται γύρω του.Μέχρι το καλοκαίρι του 1821, είχε συσσωρεύσει τεράστια χρέη, τα οποία του ήταν απολύτως αδύνατο να ξεπληρώσει και αυτοκτόνησε.

Η σχέση μεταξύ του Φρανκενστάιν, του Προμηθέα και της Τεχνητής Νοημοσύνης (AI) είναι ένας από τους πιο ισχυρούς και διαχρονικούς φιλοσοφικούς παραλληλισμούς στην ιστορία της τεχνολογίας και της λογοτεχνίας.

Ο πλήρης τίτλος του εμβληματικού βιβλίου της Μαίρη Σέλλεϋ (1818) είναι Φρανκενστάιν ή ο Σύγχρονος Προμηθέας. Σήμερα, η ιστορία αυτή λειτουργεί ως η απόλυτη μεταφορά για τους κινδύνους και τις ηθικές προκλήσεις της δημιουργίας της AI.

1. Ο Προμηθέας και η Κλοπή της Φωτιάς (Η Γέννηση της Τεχνολογίας)

Η Έλληνική εθνική σημαία στο διάστημα

 

 Απόλλων 11

(1969)

: 

Μια  ελληνική σημαία μεταφέρθηκε στη Σελήνη και επέστρεψε στη Γη με την αμερικανική αποστολή «Απόλλων 11» (σήμερα εκτίθεται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας). Η σημαία είναι ενσωματωμένη σε μια αναμνηστική ξύλινη πλακέτα, η οποία περιλαμβάνει επίσης τέσσερα μικρά

θραύσματα (σεληνιακούς λίθους) που συνέλεξε το πλήρωμα από την επιφάνεια του φεγγαριού

Η ελληνική σημαία έχει ταξιδέψει στο διάστημα συνολικά πέντε φορές με Ρώσσους κοσμοναύτες (ή επί ρωσσικών διαστημοπλοίων). Αυτό κατέστη δυνατό χάρη στον Ρώσσο κοσμοναύτη Φιόντορ Νικολάγιεβιτς Γιουρτσίχιν (ελληνικά: Θεόδωρος Γιουρτσίχιν-Γραμματικόπουλος), ο οποίος έχει ποντιακή καταγωγή. Ως ένδειξη υπερηφάνειας για τις οικογενειακές του ρίζες, έπαιρνε πάντα μαζί του την ελληνική σημαία στις αποστολές του. 

Η πρώτη του πτήση πραγματοποιήθηκε με το αμερικανικό διαστημικό λεωφορείο *Atlantis*, αν και συμμετείχε στο πλήρωμα ως Ρώσσος κοσμοναύτης. 2007 (Soyuz TMA-10): 

Παραμονή μεγάλης διάρκειας στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS) (Αποστολή 15). 2010 (Soyuz TMA-19):