ΣΚΥΛΑΔΙΚΑ

 

Ιησούς: «Οὐκ ἔστι καλὸν λαβεῖν τὸν ἄρτον τῶν τέκνων καὶ βαλεῖν τοῖς κυναρίοις» (Δεν είναι σωστό να πάρεις το ψωμί των παιδιών και να το ρίξεις στα μικρά σκυλιά (κατά Ματθαίον ιε΄ 26 και κατά Μάρκο ζ΄ 2).

Οι Κυνικοί φιλόσοφοι ήταν μια σημαντική σχολή της αρχαιότητας που δίδαξε τη ζωή σύμφωνα με τη φύση, την απόρριψη των συμβάσεων και την αυτάρκεια, με πιο γνωστούς εκπροσώπους τον Αντισθένη, τον Διογένη τον Σινωπέα και τον Κράτη τον Θηβαίο.

Η ονομασία τους προέρχεται από το γυμνάσιο

Η οπτική ομοιότητα του Παρθενώνα

 Η οπτική ομοιότητα 

μεταξύ των τουβλιών Lego και του Παρθενώνα πηγάζει 

από αρχαία αρχιτεκτονικά στοιχεία, 

όπως στοιβαγμένα τύμπανα από κίονες και προεξέχοντα πέτρινα μπλοκ που μοιάζουν με μοντέρνα καρφιά από τούβλα. Ενώ ο εφευρέτης των

Εμείς πόσο τιμάμε τον Ήρακλή;

Βερολίνο:Το θέμα του Ηρακλή στην Πύλη του Βρανδεμβούργου

 απεικονίζεται

σε είκοσι ανάγλυφα και μετάλλια από ψαμμίτη μέσα στα περάσματα, που απεικονίζουν περιπέτειες και σκηνές από τη ζωή του ήρωα. Δημιουργήθηκαν το 1789 με βάση σχέδια του ζωγράφου Bernhard Rode και υπό την καθοδήγηση του γλύπτη Johann Gottfried Schadow και αποκαλύφθηκαν το 1791

Τα ανάγλυφα και τα "μετάλλια" που απεικονίζουν τον Ηρακλή βρίσκονται μέσα στα

περάσματα της Πύλης του Βρανδεμβούργου ως μέρος της αρχιτεκτονικής γλυπτικής διακόσμησης. Απεικονίζουν αποκλειστικά σκηνές από τη ζωή του Ηρακλή, εστιάζοντας κυρίως στους δώδεκα άθλους και τις περιπέτειές του. Το στυλ είναι νεοκλασικό. Συνολικά, υπάρχουν είκοσι ημιανάγλυφες απεικονίσεις του Ηρακλή μέσα στα περάσματα: δέκα μετάλλια (ή τόνδος) και δέκα ορθογώνια ανάγλυφα πάνελ. Κάθε μετάλλιο τοποθετείται πάνω από ένα μεγάλο, ορθογώνιο εικονογραφικό πάνελ.  

Τα ανάγλυφα στο κεντρικό πέρασμα είναι

ΚΑΛΑ ΓΕΡΑΜΑΤΑ

 Η Διάσημη Δίκη για Παράνοια

Όταν ο Σοφοκλής έφτασε σε πολύ βαθύ γήρας (κοντά στα 90 του χρόνια), ο γιος του, Ιοφών, τον έσυρε στα δικαστήρια με την κατηγορία της παράνοιας (γεροντικής άνοιας).

Το κίνητρο: 

Ο Ιοφών ζήλευε τη μεγάλη αδυναμία που έδειχνε ο Σοφοκλής στον εγγονό του (τον Σοφοκλή τον Νεότερο) και φοβόταν ότι ο πατέρας του θα του κληροδοτούσε την τεράστια περιουσία του.

Η απολογία του Σοφοκλή:

 Αντί για άλλη υπεράσπιση, ο Σοφοκλής

Σόλων! Σόλων! και Απόλλων

 Ο ζωγράφος Μύσων:

 Αττικός αγγειογράφος και κεραμέας που έδρασε γύρω στο 500–490 π.x.x. και εκπρόσωπος του ερυθρόμορφου ρυθμού. 

Ο διάσημος αμφορέας του στο Μουσείο του Λούβρου

 

απεικονίζει τον βασιλιά Κροίσο —ηττημένο από τον Κύρο— στην νεκρική πυρά.  Είναι η μόνη γνωστή αρχαία εικονογραφική απεικόνιση αυτού του επεισοδίου από  την κατάκτηση της Λυδίας.

 Ιστορικό Υπόβαθρο – Ο Πόλεμος: Ο απίστευτα πλούσιος βασιλιάς Κροίσος της Λυδίας επιτίθεται στην Περσική Αυτοκρατορία. Η Ήττα: Ο Πέρσης Μέγας Βασιλιάς Κύρος (Κύρος ο Μέγας) νικά τον Κροίσο το 546 π.x.x. Αιχμαλωσία: Τα περσικά στρατεύματα καταλαμβάνουν την πρωτεύουσα της Λυδίας, τις Σάρδεις, και συλλαμβάνουν τον Κροίσο αιχμάλωτο. Απεικόνιση στο Βάζο – Η Πυρά:

Ο Κροίσος κάθεται με το κεφάλι ψηλά σε έναν μεγαλοπρεπή θρόνο που έχει στηθεί πάνω σε μια στοίβα ξύλων. Παρά την απειλή να καεί ζωντανός, ο Κροίσος φαίνεται ήρεμος, αξιοπρεπής και μεγαλοπρεπής.  Κρατά μια ρηχή φιάλη και τελετουργικά χύνει κρασί για να τιμήσει τους θεούς.Ένας Λυδός υπηρέτης ονόματι Εύθυμος

Η Άγία Ζώνη

 

Σύμφωνα με την αρχαία παράδοση, 

όπως την καταγράφει ο περιηγητής Παυσανίας (Αττικά 1.31.1): 

 δῆμοι δὲ οἱ μικροὶ τῆς Ἀττικῆς, ὡς ἔτυχεν ἕκαστος οἰκισθείς, τάδε ἐς μνήμην παρείχοντο· Ἀλιμουσίοις <μὲν> Θεσμοφόρου Δήμητρος καὶ Κόρης ἐστὶν ἱερόν, ἐν Ζωστῆρι <δὲ> ἐπὶ θαλάσσης καὶ βωμὸς Ἀθηνᾶς καὶ Ἀπόλλωνος καὶ Ἀρτέμιδος καὶ Λητοῦς. τεκεῖν μὲν οὖν Λητὼ τοὺς παῖδας ἐνταῦθα οὔ φασι, λύσασθαι δὲ τὸν ζωστῆρα ὡς τεξομένην, καὶ τῷ χωρίῳ διὰ τοῦτο γενέσθαι τὸ ὄνομα. Προσπαλτίοις δέ ἐστι καὶ τούτοις Κόρης καὶ Δήμητρος ἱερόν, Ἀναγυρασίοις δὲ Μητρὸς θεῶν ἱερόν· Κεφαλῆσι δὲ οἱ Διόσκουροι νομίζονται μάλιστα, Μεγάλους γὰρ σφᾶς οἱ ταύτῃ θεοὺς ὀνομάζουσιν

• Η Λητώ ήταν έγκυος από τον Δία. 
• Η Ήρα, την καταδίωκε ανελέητα και είχε απαγορεύσει σε οποιοδήποτε σταθερό μέρος της γης να τη δεχτεί για να γεννήσει. 
• Καθώς η Λητώ περιπλανιόταν εξαντλημένη, έφτασε στο συγκεκριμένο παραθαλάσσιο ακρωτήριο της Αττικής (τη σημερινή Βουλιαγμένη). 
• Πιστεύοντας ότι είχε έρθει η ώρα της γέννας, έλυσε τη χρυσή ζώνη της (στην αρχαία ελληνική: ζωστήρ). 

• 

  
  

  
  Τελικά,