Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Κι αν έρθουν χρόνια δίσεχτα, καταραμένα χρόνια κι αγάλια αγάλια αχάριστος ξεγελασμένος κόσμος σε σβήσει από το λατρεμό κι από τη θύμησή του, θα πέσεις, θα αποκοιμηθείς βαθιά, δε θα πεθάνεις. Γιατί είν’ οι θεοί αθάνατοι και Χάρο δε φοβούνται, ξεχάνονται, δε χάνονται, την πλάση πάντα ορίζουν, κι αν τους αρνιούνται οι άνθρωποι, πάντα θυμούντ’ εκείνοι. Ο ύμνος της Αθηνάς-Κωστής Παλαμάς (1859-1943)
ΤΟΞΟΤΕΣ Σ το έργο του Ηροδότου συναντάται για πρώτη φορά στην ελληνική γραμματεία ο όρος «δαρεικός» , ο οποίος αναφέρεται στον περίφημο χ...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου