Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Κι αν έρθουν χρόνια δίσεχτα, καταραμένα χρόνια κι αγάλια αγάλια αχάριστος ξεγελασμένος κόσμος σε σβήσει από το λατρεμό κι από τη θύμησή του, θα πέσεις, θα αποκοιμηθείς βαθιά, δε θα πεθάνεις. Γιατί είν’ οι θεοί αθάνατοι και Χάρο δε φοβούνται, ξεχάνονται, δε χάνονται, την πλάση πάντα ορίζουν, κι αν τους αρνιούνται οι άνθρωποι, πάντα θυμούντ’ εκείνοι. Ο ύμνος της Αθηνάς-Κωστής Παλαμάς (1859-1943)
Πύλη του Βρανδεμβούργου: Αν και οι περισσότεροι επισκέπτες κοιτάζουν ψηλά την Κουαντρίγκα (το άρμα της θεάς Νίκης-τέθριππο), ολόκληρη η ...
1 σχόλιο:
ΑΡΘΡΟ - ΦΩΤΙΑ, Του Τραϊανού Παναγιώτη: http://www.eamb.gr/new_text/lysi.htm
Δημοσίευση σχολίου