Ευτυχώς (ή δυστυχώς) υπάρχουν (και στην Γερμανία) καλά φροντιστήρια, φροντιστές...
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Κι αν έρθουν χρόνια δίσεχτα, καταραμένα χρόνια κι αγάλια αγάλια αχάριστος ξεγελασμένος κόσμος σε σβήσει από το λατρεμό κι από τη θύμησή του, θα πέσεις, θα αποκοιμηθείς βαθιά, δε θα πεθάνεις. Γιατί είν’ οι θεοί αθάνατοι και Χάρο δε φοβούνται, ξεχάνονται, δε χάνονται, την πλάση πάντα ορίζουν, κι αν τους αρνιούνται οι άνθρωποι, πάντα θυμούντ’ εκείνοι. Ο ύμνος της Αθηνάς-Κωστής Παλαμάς (1859-1943)
Για πρώτη φορά στην ιστορία της αρχαίας ελληνικής τέχνης, ένας ναός δεν διακοσμείται μόνο με μυθολογικά θέματα, αλλά απεικονίζει τους ίδι...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου