Σάββατο 28 Σεπτεμβρίου 2013
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Κι αν έρθουν χρόνια δίσεχτα, καταραμένα χρόνια κι αγάλια αγάλια αχάριστος ξεγελασμένος κόσμος σε σβήσει από το λατρεμό κι από τη θύμησή του, θα πέσεις, θα αποκοιμηθείς βαθιά, δε θα πεθάνεις. Γιατί είν’ οι θεοί αθάνατοι και Χάρο δε φοβούνται, ξεχάνονται, δε χάνονται, την πλάση πάντα ορίζουν, κι αν τους αρνιούνται οι άνθρωποι, πάντα θυμούντ’ εκείνοι. Ο ύμνος της Αθηνάς-Κωστής Παλαμάς (1859-1943)
👉Η Γέφυρα του Βοσπόρου (πριν από περίπου 2536 χρόνια.): Κατά τη διάρκεια της εκστρατείας του Πέρση βασιλιά Δαρείου Α΄ εναντίον των Σκυθ...