Ο Πολικός Δρόμος του Μεταξιού *Αρκτικός Κύκλος* Arctic Express

 

Το Βορειοανατολικό Πέρασμα 

η Βόρεια Θαλάσσια Οδός κατά μήκος των ρωσσικών ακτών της Αρκτικής στο πλαίσιο του 

«Πολικού Δρόμου του Μεταξιού», της Κίνας 

  στοχεύει στη δραστική μείωση των χρόνων μεταφοράς προς την Ευρώπη σε σύγκριση με τη Διώρυγα του Σουέζ ή το Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας και στην παράκαμψη των θαλάσσιων σημείων συμφόρησης.

 Η πρώτη τακτική υπηρεσία εμπορευματοκιβωτίων Arctic Express

Καλλιμάρμαρο Το μοναδικό στάδιο στον κόσμο

 

 

Το Παναθηναϊκό Στάδιο,

 παγκοσμίως γνωστό ως Καλλιμάρμαρο, είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τα Παναθήναια, τη μεγαλύτερη γιορτή της αρχαίας Αθήνας προς τιμήν της θεάς Αθηνάς. 

 

     Μέχρι τότε, οι αθλητικοί αγώνες των Παναθηναίων διεξάγονταν στην Αρχαία Αγορά

Η απαγόρευση και ο οριστικός τερματισμός της τέλεσης των Παναθηναίων συνέβησαν στα τέλη του 4ου αιώνα μ.χ.χ. (μεταξύ 391–393 μ.χ.χ.), με τα αυστηρά διατάγματα του αυτοκράτορα Θεοδοσίου Α'. 

Η Ιστορική Απαγόρευση των Τελετών

    Το Παναθηναϊκό Στάδιο, παγκοσμίως γνωστό ως Καλλιμάρμαρο, είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τα Παναθήναια, τη μεγαλύτερη γιορτή της αρχαίας Αθήνας προς τιμήν της θεάς Αθηνάς. 

Η Ίδρυση από τον Λυκούργο (330-329 π.χ.χ.)

 Μέχρι τότε, οι αθλητικοί αγώνες των Παναθηναίων διεξάγονταν στην Αρχαία Αγορά

Η απαγόρευση και ο οριστικός τερματισμός της τέλεσης των Παναθηναίων

 συνέβησαν στα τέλη του 4ου αιώνα μ.χ.χ. (μεταξύ 391–393 μ.χ.χ.), με τα αυστηρά διατάγματα του αυτοκράτορα Θεοδοσίου Α'. 
Η Ιστορική Απαγόρευση των Τελετών 

 Ο Θεοδόσιος Α' απαγόρευσε πλήρως όλες τις εκδηλώσεις της πατρώας θρησκείας σε όλη την επικράτεια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.  Καταργήθηκαν όλες οι «ειδωλολατρικές» (ελληνικές) γιορτές, οι θυσίες και οι λατρευτικές πομπές. 
Τα αρχαία μάρμαρα του Παναθηναϊκού Σταδίου  διασκορπίστηκαν και χάθηκαν στους αιώνες. Οι κατοπινές κοινωνίες τα αφαίρεσαν και τα χρησιμοποίησαν ως οικοδομικό υλικό για σπίτια, εκκλησίες , αφήνοντας το μνημείο ερειπωμένο και

Σι Τζινπίνγκ ο ΗΓΕΤΗΣ

  Σι Τζινπίνγκ

Από το 1969, ο 15χρονος Σι Τζινπίνγκ στάλθηκε σε ένα φτωχό χωριό στην επαρχία Σαανσί για καταναγκαστική εργασία. Για χρόνια, έζησε εκεί σε μια σπηλιά υπό πρωτόγονες συνθήκες και έκανε εξαντλητικές γεωργικές εργασίες. Αυτή η σκληρή περίοδος διαμόρφωσε την πολιτική του και τη σύνδεσή του με τον απλό λαό.

  Οι σχέσεις μεταξύ Κίνας και Μπουρκίνα Φάσο διέρχονται μια φάση μαζικής οικονομικής και στρατιωτικής επέκτασης, μετά

Delfino :Το υποβρύχιο του τορπιλισμού του καταδρομικού ΕΛΛΗ και η μοίρα του

 

Το υποβρύχιο του τορπιλισμού του

 

καταδρομικού ΕΛΛΗ, το Delfino, κατασκευάστηκε στο

Arsenale Militare Marittimo στη Λα Σπέτσια και έχει άμεση ιστορική σύνδεση με τη Madonna della Neve (Παναγία των Χιονιών), καθώς αρχικά το οίκημα ήταν αφιερωμένο στη Παναγία έπρεπε να κατεδαφιστεί για να δημιουργηθεί χώρος για την κατασκευή της μεγάλης ναυτικής βάσης τον 19ο αιώνα. Η κοντινή Chiesa di Nostra Signora della Neve H νέα Εκκλησία της Παναγίας χτίστηκε στη συνέχεια ως αντικατάσταση.

Το ιταλικό υποβρύχιο Delfino

 

 (κλάσης Squalo) πραγματοποίησε συνολικά 17 πολεμικές περιπολίες κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, διανύοντας 9.149 ναυτικά μίλια στην επιφάνεια και 1.252 ναυτικά μίλια σε κατάδυση, φέροντας εικόνισμα της Παναγίας στο εσωτερικό του.εσωτερικό κύτος

Αν και έμεινε στην ιστορία για την ύπουλη επίθεση στην Τήνο, η επιχειρησιακή του δράση εκτείνεται σε όλη την κεντρική και ανατολική Μεσόγειο

1. Πριν τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο (1930–1939)

• Βάση στη Λέρο: Το 1940 τοποθετήθηκε στον 51ο Στόλο Υποβρυχίων με έδρα το τότε ιταλοκρατούμενο νησί της Λέρου στα Δωδεκάνησα.
• Προγενέστερη δράση: Είχε ήδη λάβει μέρος σε μυστικές αποστολές κατά τον Ισπανικό Εμφύλιο Πόλεμο (1936). 

2. Η περίοδος των προκλήσεων (Καλοκαίρι 1940)

• Ο Τορπιλισμός της «Έλλης» (15 Αυγούστου 1940): Υπό τις διαταγές του κυβερνήτη Giuseppe Aicardi, το Delfino διείσδυσε στο λιμάνι της Τήνου ανήμερα του Δεκαπενταύγουστου1940. Τορπίλισε και βύθισε το αγκυροβολημένο ελληνικό εύδρομο «Έλλη», προκαλώντας τον θάνατο 9 Ελλήνων ναυτών. Κατά την ίδια επίθεση, εκτόξευσε τορπίλες και κατά των επιβατικών πλοίων Έλση και Έσπερος, οι οποίες αστόχησαν και κατέστρεψαν τμήμα του λιμενοβραχίονα. 

3. Ο Ελληνοϊταλικός Πόλεμος (1940–1941)

• Επίθεση στο αντιτορπιλικό «Σπέτσαι»: Στις 29 Νοεμβρίου 1940, το υποβρύχιο εντόπισε και επιτέθηκε με τορπίλες κατά του ελληνικού αντιτορπιλικού Σπέτσαι στα ανοικτά του Πειραιά (νότια των Φλεβών). Η επίθεση απέτυχε, καθώς το ελληνικό πλοίο απέφυγε τις τορπίλες. 
• Περιπολίες στο Αιγαίο:

Versace Περσείδες και Γοργόνειον

 

 Οι Περσείδες

 

είναι μια παραγωγική βροχή μετεωριτών που συμβαίνει ετησίως μεταξύ 17 Ιουλίου και 24 Αυγούστου. Οι ίδιοι οι μετεωρίτες προέρχονται από το κέντρο - γνωστό και ως ακτινοβόλο - του αστερισμού που δίνει στη βροχή το όνομά της: Περσέα. Οι θεατές που είναι εξοικειωμένοι με την ελληνική παράδοση θα αναγνωρίσουν τον Περσέα ως τον  ήρωα που μετέτρεψε τους εχθρούς του σε πέτρα χρησιμοποιώντας το κεφάλι της Μέδουσας. 

Ο ίδιος ο αστερισμός απεικονίζει αυτή ακριβώς τη στιγμή.  

Σύμφωνα με αρχαίες αφηγήσεις (όπως αυτές του Ηρόδοτου ή και του Πέρση, γιου του Περσέα και της Ανδρομέδας), οι Πέρσες θεωρούνταν σύμφωνα με την ελληνική παράδοσηστην απόγονοι αυτού του ήρωα. Ακόμη και Πέρσες βασιλιάδες όπως ο Ξέρξης έκαναν περιστασιακά διπλωματική χρήση αυτών των ελληνικών ιστοριών ή εννοιών συγγένειας

 Οι Περσείδες είναι γνωστή βροχή μετεώρων («πεφταστέρια») που φαίνεται να προέρχονται από τον αστερισμό του Περσέα. Στην ελληνική παράδοση, ο Περσέας σκότωσε τη Μέδουσα και έσωσε την Ανδρομέδα (που παριστάνει διπλανό αστερισμό κοντά στον Περσέα). Το άστρο Αλγκόλ στον Περσέα συμβολίζει το κεφάλι της Μέδουσας

 Ο Αλγκόλ (Beta Persei) είναι ένα διάσημο

ΑΝΑΠΤΥΞΗ και μείωση της εξάρτησης από τα καύσιμα.

 

Η Μπουρκίνα Φάσο,

 υπό την ηγεσία του προέδρου Λοχαγού Ιμπραήμ Τραόρε

Η Μπουρκίνα Φάσο

  παράγει περίπου 290.000 τόνους ντομάτας ετησίως, στοχεύει στην αύξηση της εγχώριας προστιθέμενης αξίας μέσω νέων εγκαταστάσεων επεξεργασίας —όπως το εργοστάσιο στο Μπόμπο-Ντιουλάσο— και κατά καιρούς έχει περιορίσει την εξαγωγή φρέσκιας ντομάτας για να διασφαλίσει την τοπική προσφορά και τη βιομηχανία.

 Η Μπουρκίνα Φάσο, υπό την ηγεσία του προέδρου Λοχαγού Ιμπραήμ Τραόρε, βρίσκεται σε μια τεράστια μεταμόρφωση από αγροτικές σε αστικές περιοχές, η οποία χαρακτηρίζεται από τεράστια αναπτυξιακά έργα με επικεφαλής την κυβέρνηση και ιδιώτες εταίρους. Αυτές οι πρωτοβουλίες καλύπτουν βασικούς τομείς όπως η γεωργία, η βιομηχανία, η ενέργεια, οι μεταφορές, η εκπαίδευση, η στέγαση και η υγειονομική περίθαλψη, αντανακλώντας μια ισχυρή ώθηση προς την εθνική αυτονομία και τον οικονομικό εκσυγχρονισμό.

 Υπό την κυβέρνηση του προσωρινού προέδρου Ιμπραήμ Τραορέ, η Μπουρκίνα Φάσο παρουσίασε

Η Μάχη των Αλυσίδων του Όρμούζ

  Η Μάχη των Αλυσίδων

  Ήταν η πρώτη στρατιωτική σύγκρουση μεταξύ του Χαλιφάτου Ρασιντούν, με επικεφαλής τον διοικητή Χαλίντ ιμπν αλ-Ουαλίντ, και της Αυτοκρατορίας των Σασσανιδών (Περσία), υπό τον διοικητή Ορμούζ, στο σημερινό Κουβέιτ. 

Μετά τους Πολέμους Ρίντα στην Αραβική Χερσόνησο, οι Μουσουλμάνοι επέκτειναν την πολιτική επέκτασης στις γειτονικές παραμεθόριες περιοχές των Σασσανιδών. 

 Η μάχη ονομάστηκε «Μάχη των Αλυσίδων»

 επειδή οι Πέρσες στρατιώτες φέρεται να αλυσοδέθηκαν ο ένας στον άλλον. Αυτό είχε σκοπό να σηματοδοτήσει ότι δεν θα έφευγαν και θα πολεμούσαν μέχρι θανάτου. Αυτή η τακτική αποδείχθηκε μειονέκτημα, καθώς οι αλυσοδεμένοι στρατιώτες ήταν ακίνητοι στην ανοιχτή έρημο και έχασαν τη μάχη. Ο μουσουλμανικός στρατός βγήκε νικητής και ο Πέρσης διοικητής Ορμούζ σκοτώθηκε σε μονομαχία. Η Περσία ήταν τότε οικονομικά και στρατιωτικά εξουθενωμένη από τον Βυζαντινοσασσανιδικό Πόλεμο (602-628). 

Παρά τον εξισλαμισμό, οι Πέρσες δεν δεν εξαραβίστηκαν. Διατήρησαν την περσική γλώσσα (Φαρσί) και επηρέασαν βαθιά την ισλαμική διοίκηση, την αρχιτεκτονική και τα γράμματα κατά τη χρυσή εποχή του Ισλάμ στην Άσία (800-1400). 

Η μη παραδοχή του ισλαμισμού του Ίραν συνεχίζεται

Αφιέρωση στα θύματα του τορπιλισμού της Έλλης στην Τήνο

 

Το πιο γνωστό

 και πρωταγωνιστικό πλοίο στη Ναυμαχία της Έλλης (3 Δεκεμβρίου 1912) ήταν το θωρηκτό «Γεώργιος Αβέρωφ» (η ναυαρχίδα του στόλου), με επικεφαλής τον ναύαρχο Παύλο Κουντουριώτη.  

Κατά τη Ναυμαχία της Έλλης (3 Δεκεμβρίου 1912), το «Αβέρωφ», ως ναυαρχίδα του Στόλου του Αιγαίου υπό τον Υποναύαρχο Παύλο Κουντουριώτη, ύψωσε το σήμα: «Μεθ’ υπερτάτης βίας καταδιώκω τον εχθρόν». Ο θυρεός «Γεώργιος Αβέρωφ»  σήμερα,  υπενθυμίζει τη μοναδική ιστορία του πλοίου που δεν υπέστειλε ποτέ την ελληνική σημαία και παρέμεινε αήττητο, την κυριαρχία στο Αιγαίο.Το ιστορικό πολεμικό πλοίο  χρόνια παρέμεινε παροπλισμένο και σε κακή κατάσταση στον Πόρο, ενώ υπήρχαν σκέψεις ακόμη και να οδηγηθεί σε διαλύτηριο για παλιοσίδερα. 

 Το καταδρομικό «Έλλη»

Ο θυρεός της φρεγάτας «ΕΛΛΗ» (F-450) του Πολεμικού Ναυτικού είναι ένα πιστό αντίγραφο της εικόνας της Παναγίας της Τήνου.

πήρε το όνομά του από τη Ναυμαχία της Έλλης (γνωστή και ως Ναυμαχία των Δαρδανελλίων), η οποία διεξήχθη στις 3 Δεκεμβρίου 1912 κατά τη διάρκεια του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου και στην οποία ο ελληνικός στόλος, υπό τον ναύαρχο Παύλο Κουντουριώτη, αναδείχθηκε νικητής κατά του τουρκικού στόλου.

 Το ελαφρύ καταδρομικό «Έλλη»

Ο Βατραχάνθρωπος και ο ΖΗΤΙΑΝΟΣ

 

Ο Νικηταράς 

απεβίωσε στις 6 το πρωί, στις 25 Σεπτεμβρίου 1849, σε ηλικία 62 ετών. Η κηδεία του πραγματοποιήθηκε στην Εκκλησία της Αγίας Ειρήνης. Η τελευταία του επιθυμία ήταν να ταφεί δίπλα στον θείο του, Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών, όπου και τάφηκε. Τον επιτάφιο εκφώνησε ο Παναγιώτης Σούτσος. Μια παράγραφος από τον λόγο του έλεγε:«Ω σεις Αίαντες, Διομήδαι, Αγαμέμνονες, Οδυσσείς και Νέστορες του ελληνικού αγώνος, οι συνοδεύοντες εις το έσχατον αναπαυτήριον του νέου Αχιλλέα του Τουρκομάχου Ελλάδος Νικήταν τον Τουρκοφάγον». Με το θάνατό του, η σύζυγός του, Αγγελίνα, συνέχισε να λαμβάνει σύνταξη, ως αναγνώριση της σημαντικής του προσφοράς στον αγώνα και στην ίδρυση του ελληνικού κράτους.

 Η τελευταία επιθυμία του Νικηταρά, ήταν να ταφεί δίπλα από τον θείο του και πρωτεργάτη του Αγώνα, τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, όπως και έγινε, αλλά κράτησε για ελάχιστα χρόνια, διότι ο τάφος του στη συνέχεια άδειασε και καταστράφηκε, καθώς κανείς δεν μερίμνησε για αυτόν. Η επιθυμία του τελικά εκπληρώθηκε 173 χρόνια μετά τον θάνατό του.

 Κι αυτό χάρη  ενός Βατραχανθρώπου

΄Ενας γλεντζές στο ΣΥΜΠΟΣΙΟΝ του Πλάτωνα!

 

Ενώ οι υπόλοιποι παρευρισκόμενοι στο Συμπόσιο του Πλάτωνα

 έχουν ήδη ολοκληρώσει τους φιλοσοφικούς τους λόγους για τον Έρωτα, ο Αλκιβιάδης εισβάλλει στο σπίτι του Αγάθωνα εντελώς μεθυσμένος, στεφανωμένος με κισσούς και βιολέτες, υποβασταζόμενος από μια αυλητρίδα. Η παρουσία του ανατρέπει την αυστηρή ακαδημαϊκή ατμόσφαιρα και εισάγει το στοιχείο του πάθους, της μέθης και της απόλυτης ειλικρίνειας.

Ο ανατρεπτικός λόγος (Το εγκώμιο του Σωκράτη)

Αντί να μιλήσει γενικά για τον Έρωτα όπως οι προηγούμενοι, ο Αλκιβιάδης επιλέγει να κάνει ένα εγκώμιο για τον ίδιο τον Σωκράτη. 

• Παρομοιάζει τον Σωκράτη με τα αγάλματα των Σειληνών, τα οποία εξωτερικά είναι άσχημα, αλλά αν τα ανοίξεις κρύβουν μέσα τους πανέμορφα αγάλματα θεών. Έτσι και ο Σωκράτης, εξωτερικά φαίνεται ειρωνικός και απαίδευτος, αλλά εσωτερικά είναι γεμάτος απόλυτη σωφροσύνη και αρετή. 
• Ομολογεί ότι όταν ακούει τον Σωκράτη, η καρδιά του χτυπά δυνατά, δακρύζει και νιώθει ντροπή για τον πολιτικό και φιλόδοξο τρόπο ζωής του. 

Η ερωτική απόρριψη

Ο Αλκιβιάδης αποκαλύπτει δημόσια την προσωπική του αποτυχία να σαγηνεύσει ερωτικά τον Σωκράτη. Παρά την εξαιρετική εξωτερική του ομορφιά, τον πλούτο και την κοινωνική του ισχύ, ο Σωκράτης παρέμεινε εντελώς ασυγκίνητος από τις σαρκικές προτάσεις του, διδάσκοντάς του ότι η πραγματική ομορφιά βρίσκεται στην ψυχή και όχι στο σώμα.

Ο Αλκιβιάδης ήταν παντρεμένος με την Ιππαρέτη, με την οποία απέκτησε παιδιά, αλλά είχε και εξωσυζυγικές σχέσεις (ονομαστικά με την Κορινθιακή εταίρα Τιμάνδρα).

 Οι αρχαίες πηγές μιλούν για έναν ορισμένο αριθμό θαυμαστών, και όχι εραστών

Ιστορία της Πυραυλικής και των Διαστημικών Ταξιδιών-Αρχύτας

 

 Ο Βέρνερ φον Μπράουν 

και ο Αρχύτας εμφανίζονται και οι δύο σε βιβλία ιστορίας για την

ανάπτυξη της πυραυλικής τεχνολογίας και της αεροπορίας. Αντιπροσωπεύουν την αρχή και την κορύφωση της ιστορίας της πρόωσης, και συχνά αναφέρονται μαζί σε χρονολογικές επισκοπήσεις της εξερεύνησης του διαστήματος όπως στο έργο του φον Μπράουν *Ιστορία της Πυραυλικής και των Διαστημικών Ταξιδιών*. History of Rocketry and Space Travel

 Χρόνια μετά τον θάνατό του, η συνεργάτρια του, Κάρολ Ρόζιν

Απαγορεύτηκε το ΣΥΜΠΟΣΙΟΝ του Πλάτωνα στις Η.Π.Α

 Απαγορεύτηκε

 Το «Συμπόσιον» του Πλάτωνα είναι ένας από τους πιο διάσημους και λογοτεχνικά άρτιους πλατωνικούς διαλόγους, γραμμένο  με κεντρικό θέμα

Ο γιατρός των μονομάχων, Μάρκου Αυρήλιου και Αυτοκρατόρων

 

 Τα γαληνικά σκευάσματα είναι

 εξατομικευμένα φάρμακα ή καλλυντικά που παρασκευάζονται χειροποίητα στο εργαστήριο ενός φαρμακείου από τον φαρμακοποιό. Η κατασκευή τους γίνεται αποκλειστικά κατόπιν ιατρικής συνταγής ή οδηγίας, ώστε να καλύπτουν τις μοναδικές και ειδικές ανάγκες ενός συγκεκριμένου ασθενούς που δεν εξυπηρετούνται από τα τυποποιημένα, μαζικής παραγωγής φάρμακα του εμπορίου.

Ο όρος Γαληνικό Εργαστήριο αναφέρεται στο εργαστήριο του φαρμακείου προς τιμήν του αρχαίου έλληνα ιατρού Κλαύδιου Γαληνού.

Η γαληνική (ή γαληνική φαρμακευτική) είναι η επιστήμη και η τέχνη της παρασκευής εξατομικευμένων φαρμακευτικών ή καλλυντικών σκευασμάτων χειροποίητα στο εργαστήριο του φαρμακείου, βάσει ιατρικής συνταγής.

Ο Γαληνός της Περγάμου (Κλαύδιος Γαληνός) ήταν ένας από τους σημαντικότερους γιατρούς της αρχαιότητας. Η τετραετής θητεία του ως γιατρός μονομάχων ξεκινάει στην Πέργαμο (από το 157 έως το 161.) Ήταν εδώ που ξεκίνησε τις σπουδές του στο ιερό του Έλληνα θεού της ιατρικής, Ασκληπιού. 

Σμύρνη και Κόρινθος: Ταξίδεψε στην ηπειρωτική Ελλάδα και στην Ιωνία για να σπουδάσει κοντά στους καλύτερους Έλληνες γιατρούς της εποχής του. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, έφερε επανάσταση στη φροντίδα των τραυμάτων, μείωσε δραστικά το ποσοστό θνησιμότητας μεταξύ των μοναμάχων και απέκτησε μοναδικές ιατρικές γνώσεις, πέντε μονομάχοι πέθαναν κατά το πρώτο έτος της θητείας του, αλλά ούτε ένας στα χρόνια που ακολούθησαν Δεδομένου ότι η ανατομή ανθρώπινων πτωμάτων απαγορευόταν αυστηρά στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία για θρησκευτικούς και νομικούς λόγους, ο Γαληνός χρησιμοποίησε τους σοβαρούς τραυματισμούς των μονομάχων ως θέματα για την έρευνά του. Βαθιές εκδορές, εκτεθειμένα όργανα και σχισμένοι μύες χρησίμευσαν ως ένα παροιμιώδες «παράθυρο στο σώμα». Αυτό του επέτρεψε να παρατηρήσει άμεσα τους μηχανισμούς της κίνησης των μυών και των τενόντων, οδηγώντας τον στην ανακάλυψη ότι ο εγκέφαλος - και όχι η καρδιά - ελέγχει την κίνηση των μυών.

 Ο Γαληνός βελτίωσε σημαντικά την υγιεινή και τα χειρουργικά πρότυπα για τους μαχητές. Καθάρισε σχολαστικά τα τραύματα και εισήγαγε καινοτόμους επιδέσμους - συχνά εμποτισμένους σε κρασί - για την πρόληψη μολύνσεων.  

Υπό την επίβλεψή του, το ποσοστό θνησιμότητας μεταξύ των τραυματισμένων μονομάχων μειώθηκε δραστικά σε σύγκριση με τη θητεία των προκατόχων του. Διατροφή και Φυσική Κατάσταση: Ο Γαληνός ήταν υπεύθυνος όχι μόνο για τη θεραπεία μετά τον αγώνα, αλλά και για τη γενική υγεία και διατροφή των αθλητών. Κατέγραψε την τυπική διατροφή των μονομάχων, η οποία αποτελούνταν κυρίως από κριθάρι, κουκιά και φυτική στάχτη (ως πηγή μετάλλων). Αυτή η πλούσια σε υδατάνθρακες διατροφή καλλιεργούσε ένα παχύ στρώμα υποδόριου λίπους που λειτουργούσε ως φυσική ασπίδα κατά τη διάρκεια της μάχης, προστατεύοντας τα υποκείμενα αιμοφόρα αγγεία και τα νεύρα. Τα διάσημα σκελετικά λείψανα μονομάχων, τα οποία έγιναν πρωτοσέλιδα παγκοσμίως μετά από μια επιστημονική δημοσίευση τον Μάιο του 2007, παρείχαν την απόλυτη επιστημονική απόδειξη της ακρίβειας των ιστορικών αφηγήσεων του Γαληνού. 

Ένα σκαλοπάτι προς τη Ρώμη:

 Η τεράστια επιτυχία του στη φροντίδα των μονομάχων στο *ludus* (στρατώνας μονομάχων) στην Πέργαμο έφερε στον Γαληνό ευρεία φήμη. Οι γνώσεις ανατομίας, τραυματολογίας και χειρουργικής που απέκτησε εκεί άνοιξαν το δρόμο για μια λαμπρή καριέρα στη Ρώμη, όπου τελικά ανήλθε και έγινε προσωπικός γιατρός του Ρωμαίου αυτοκράτορα Μάρκου Αυρηλίου.

 Διάδοχος του Ιπποκράτη:

O oμφαλός του ανθρώπου

 

Πλάτωνος Συμπόσιον,

 Αριστοφάνης,  ο μύθος του Ανδρόγυνου

 Η λέξη ανδρόγυνο αναφέρεται σήμερα στο παντρεμένο ζευγάρι (τον άνδρα και τη γυναίκα)

Αρχικά, οι άνθρωποι ήταν στρογγυλοί, διπλοί και είχαν τεράστια δύναμη. Είχαν τέσσερα χέρια, τέσσερα πόδια, δύο πρόσωπα . Οι άνθρωποι ήταν παντοδύναμοι, και επαναστάτησαν ενάντια στους θεούς ο Δίας φοβήθηκε την παντοδυναμία των ανθρώπων, αποφάσισε να τους τιμωρήσει και να τους εξασθενήσει, κόβοντάς τους στη μέση. 

 

Ο Ρόλος του Απόλλωνα και ο Σχηματισμός του

Ομφαλού

Αμέσως μετά τη διχοτόμηση, ο Δίας τους λυπήθηκε  και ανέθεσε στον Απόλλωνα να θεραπεύσει και να διαμορφώσει τα νέα, μισά σώματα.

 

Η μεταστροφή του προσώπου: Ο Απόλλωνας γύρισε το πρόσωπο και τον λαιμό των ανθρώπων προς την πλευρά της τομής (την κοιλιά). Αυτό έγινε για να βλέπει ο άνθρωπος την πληγή του και να παραμένει ταπεινός.

Το τράβηγμα του δέρματος: Μάζεψε το χαλαρό δέρμα από παντού προς ένα κεντρικό σημείο στην κοιλιά, σαν να σφίγγει ένα πουγκί.

Η δημιουργία του ομφαλού: