Η Νηστεία στον Χριστιανισμό

 H Νηστεία στον Χριστιανισμό, μία καθαρά

ισραηλίτικη παράδοση.

 Η αποχή από φαγητό και ποτό εφαρμοζόταν στο Ισραήλ ως εξιλέωση για τις αμαρτίες του καθενός ή των άλλων, αλλά οι άνθρωποι απείχαν επίσης από φαγητό από πένθος και για να υποστηρίξουν την προσευχή. Συνήθως, η νηστεία διαρκούσε

μία ημέρα (24 ώρες), αλλά περισσότερο σε ειδικές περιστάσεις. Σύμφωνα με ορισμένους ραββίνους εάν η νηστεία παρατεινόταν, επιτρεπόταν να φάει κανείς ένα μικρό σνακ το βράδυ. Η Εσθήρ 4:16 (Νηστεία της Εσθήρ) μιλάει για μια τριήμερη εντατική νηστεία, κατά την οποία δεν έπρεπε να τρώει ή να πίνει τίποτα, ακόμη και κατά τη διάρκεια της νύχτας. Οι ημέρες μετάνοιας, δηλαδή οι ημέρες δημόσιας νηστείας και πένθους, καθιερώθηκαν για να αποτρέψουν μια επικείμενη καταστροφή (Ιωνάς 3:4–9) ή για να εξιλεωθούν για μια σοβαρή προσβολή κατά του Θεού (Α' Βασιλέων 21:8–12). Κάποιοι πίστευαν ότι η προσευχή που εντατικοποιούνταν με νηστεία θα οδηγούσε αυτόματα σε μια απάντηση. 

Οι προφήτες αντιτάχθηκαν σθεναρά σε αυτή την "παρεξήγηση" και αντ' αυτού απαίτησαν υπακοή στις εντολές του Θεού (Ησαΐας 58:3–12· Ιερεμίας 14:11–12· Ζαχαρίας 7). Μετά την καταστροφή της Ιερουσαλήμ το 587 π.χ.χ., τον 8ο αιώνα π.χ.χ. εισήχθησαν τακτικές ημέρες νηστείας, κατά τις οποίες ο λαός θρηνούσε την τύχη του σε θρησκευτικές γιορτές, ομολογούσε την ενοχή του και επικαλούνταν τη βοήθεια του Θεού (βλ. Ζαχαρίας 7:3–5). 

Μέχρι την εποχή του Ιησού, είχε γίνει συνήθεια μεταξύ ορισμένων ευσεβών ανθρώπων να νηστεύουν δύο φορές την εβδομάδα (βλ. Λουκάς 18:12· Μάρκος 2:18). Ωστόσο, η μόνη επίσημη ημέρα νηστείας, υποχρεωτική για όλο τον λαό, ήταν η Ημέρα του Εξιλασμού («η νηστεία», Πράξεις 27:9). 

Η Καινή Διαθήκη αναφέρει επίσης το έθιμο της νηστείας.

  Η σαρανταήμερη νηστεία του Ιησού πριν από τη δημόσια διακονία του (Ματθαίος 4:2) αντιστοιχεί στις σαράντα ημέρες που πέρασε ο Μωυσής στο Όρος Σινά (Έξοδος 24:18).

Ο Ιησούς απορρίπτει τη νηστεία για τους μαθητές του «όσο ο γαμπρός (ο Νυμφίος) είναι μαζί τους» ( Μάρκος 2:18–20).  

Οι ηγέτες της εκκλησίας νηστεύουν πριν στείλουν ιεραποστόλους (Πράξεις 13:1–3) και διορίσουν πρεσβυτέρους (Πράξεις 14:23). Στη Β΄ Κορινθίους 6:5 και 11:27, ο Παύλος αναφέρει τη νηστεία ως έκφραση αυτοπειθαρχίας.

ΠΗΓΗ: Αγία Γραφή

Ο κάθε νεοέλληνας εδώ είναι πτυχιούχος και ειδήμονας. Είναι κληρονόμος και καθηγητής. Ξέρει να ταϊσει άχυρα το σκυλί του, και κόκαλα το γαϊδούρι του. Γνώση και πίστη και σοφία, που να ιδούν τα μάτια σου και να μην πιστεύει ο νους σου... Ακόμη και ο Ελύτης, καθώς εγέρασε, τό ‘ριξε στους αγγέλους και στα σουδάρια. Τι απογοήτεψη…Δημήτρης Λιαντίνης – Γκέμμα (απόσπασμα).