Ιστορία της Πυραυλικής και των Διαστημικών Ταξιδιών-Αρχύτας

 

 Ο Βέρνερ φον Μπράουν 

και ο Αρχύτας εμφανίζονται και οι δύο σε βιβλία ιστορίας για την

ανάπτυξη της πυραυλικής τεχνολογίας και της αεροπορίας. Αντιπροσωπεύουν την αρχή και την κορύφωση της ιστορίας της πρόωσης, και συχνά αναφέρονται μαζί σε χρονολογικές επισκοπήσεις της εξερεύνησης του διαστήματος όπως στο έργο του φον Μπράουν *Ιστορία της Πυραυλικής και των Διαστημικών Ταξιδιών*. History of Rocketry and Space Travel

 Χρόνια μετά τον θάνατό του, η συνεργάτρια του, Κάρολ Ρόζιν

Απαγορεύτηκε το ΣΥΜΠΟΣΙΟΝ του Πλάτωνα στις Η.Π.Α

 Απαγορεύτηκε

 Το «Συμπόσιον» του Πλάτωνα είναι ένας από τους πιο διάσημους και λογοτεχνικά άρτιους πλατωνικούς διαλόγους, γραμμένο  με κεντρικό θέμα

Ο γιατρός των μονομάχων, Μάρκου Αυρήλιου και Αυτοκρατόρων

 

 Τα γαληνικά σκευάσματα είναι

 εξατομικευμένα φάρμακα ή καλλυντικά που παρασκευάζονται χειροποίητα στο εργαστήριο ενός φαρμακείου από τον φαρμακοποιό. Η κατασκευή τους γίνεται αποκλειστικά κατόπιν ιατρικής συνταγής ή οδηγίας, ώστε να καλύπτουν τις μοναδικές και ειδικές ανάγκες ενός συγκεκριμένου ασθενούς που δεν εξυπηρετούνται από τα τυποποιημένα, μαζικής παραγωγής φάρμακα του εμπορίου.

Ο όρος Γαληνικό Εργαστήριο αναφέρεται στο εργαστήριο του φαρμακείου προς τιμήν του αρχαίου έλληνα ιατρού Κλαύδιου Γαληνού.

Η γαληνική (ή γαληνική φαρμακευτική) είναι η επιστήμη και η τέχνη της παρασκευής εξατομικευμένων φαρμακευτικών ή καλλυντικών σκευασμάτων χειροποίητα στο εργαστήριο του φαρμακείου, βάσει ιατρικής συνταγής.

Ο Γαληνός της Περγάμου (Κλαύδιος Γαληνός) ήταν ένας από τους σημαντικότερους γιατρούς της αρχαιότητας. Η τετραετής θητεία του ως γιατρός μονομάχων ξεκινάει στην Πέργαμο (από το 157 έως το 161.) Ήταν εδώ που ξεκίνησε τις σπουδές του στο ιερό του Έλληνα θεού της ιατρικής, Ασκληπιού. 

Σμύρνη και Κόρινθος: Ταξίδεψε στην ηπειρωτική Ελλάδα και στην Ιωνία για να σπουδάσει κοντά στους καλύτερους Έλληνες γιατρούς της εποχής του. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, έφερε επανάσταση στη φροντίδα των τραυμάτων, μείωσε δραστικά το ποσοστό θνησιμότητας μεταξύ των μοναμάχων και απέκτησε μοναδικές ιατρικές γνώσεις, πέντε μονομάχοι πέθαναν κατά το πρώτο έτος της θητείας του, αλλά ούτε ένας στα χρόνια που ακολούθησαν Δεδομένου ότι η ανατομή ανθρώπινων πτωμάτων απαγορευόταν αυστηρά στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία για θρησκευτικούς και νομικούς λόγους, ο Γαληνός χρησιμοποίησε τους σοβαρούς τραυματισμούς των μονομάχων ως θέματα για την έρευνά του. Βαθιές εκδορές, εκτεθειμένα όργανα και σχισμένοι μύες χρησίμευσαν ως ένα παροιμιώδες «παράθυρο στο σώμα». Αυτό του επέτρεψε να παρατηρήσει άμεσα τους μηχανισμούς της κίνησης των μυών και των τενόντων, οδηγώντας τον στην ανακάλυψη ότι ο εγκέφαλος - και όχι η καρδιά - ελέγχει την κίνηση των μυών.

 Ο Γαληνός βελτίωσε σημαντικά την υγιεινή και τα χειρουργικά πρότυπα για τους μαχητές. Καθάρισε σχολαστικά τα τραύματα και εισήγαγε καινοτόμους επιδέσμους - συχνά εμποτισμένους σε κρασί - για την πρόληψη μολύνσεων.  

Υπό την επίβλεψή του, το ποσοστό θνησιμότητας μεταξύ των τραυματισμένων μονομάχων μειώθηκε δραστικά σε σύγκριση με τη θητεία των προκατόχων του. Διατροφή και Φυσική Κατάσταση: Ο Γαληνός ήταν υπεύθυνος όχι μόνο για τη θεραπεία μετά τον αγώνα, αλλά και για τη γενική υγεία και διατροφή των αθλητών. Κατέγραψε την τυπική διατροφή των μονομάχων, η οποία αποτελούνταν κυρίως από κριθάρι, κουκιά και φυτική στάχτη (ως πηγή μετάλλων). Αυτή η πλούσια σε υδατάνθρακες διατροφή καλλιεργούσε ένα παχύ στρώμα υποδόριου λίπους που λειτουργούσε ως φυσική ασπίδα κατά τη διάρκεια της μάχης, προστατεύοντας τα υποκείμενα αιμοφόρα αγγεία και τα νεύρα. Τα διάσημα σκελετικά λείψανα μονομάχων, τα οποία έγιναν πρωτοσέλιδα παγκοσμίως μετά από μια επιστημονική δημοσίευση τον Μάιο του 2007, παρείχαν την απόλυτη επιστημονική απόδειξη της ακρίβειας των ιστορικών αφηγήσεων του Γαληνού. 

Ένα σκαλοπάτι προς τη Ρώμη:

 Η τεράστια επιτυχία του στη φροντίδα των μονομάχων στο *ludus* (στρατώνας μονομάχων) στην Πέργαμο έφερε στον Γαληνό ευρεία φήμη. Οι γνώσεις ανατομίας, τραυματολογίας και χειρουργικής που απέκτησε εκεί άνοιξαν το δρόμο για μια λαμπρή καριέρα στη Ρώμη, όπου τελικά ανήλθε και έγινε προσωπικός γιατρός του Ρωμαίου αυτοκράτορα Μάρκου Αυρηλίου.

 Διάδοχος του Ιπποκράτη:

O oμφαλός του ανθρώπου

 

Πλάτωνος Συμπόσιον,

 Αριστοφάνης,  ο μύθος του Ανδρόγυνου

 Η λέξη ανδρόγυνο αναφέρεται σήμερα στο παντρεμένο ζευγάρι (τον άνδρα και τη γυναίκα)

Αρχικά, οι άνθρωποι ήταν στρογγυλοί, διπλοί και είχαν τεράστια δύναμη. Είχαν τέσσερα χέρια, τέσσερα πόδια, δύο πρόσωπα . Οι άνθρωποι ήταν παντοδύναμοι, και επαναστάτησαν ενάντια στους θεούς ο Δίας φοβήθηκε την παντοδυναμία των ανθρώπων, αποφάσισε να τους τιμωρήσει και να τους εξασθενήσει, κόβοντάς τους στη μέση. 

 

Ο Ρόλος του Απόλλωνα και ο Σχηματισμός του

Ομφαλού

Αμέσως μετά τη διχοτόμηση, ο Δίας τους λυπήθηκε  και ανέθεσε στον Απόλλωνα να θεραπεύσει και να διαμορφώσει τα νέα, μισά σώματα.

 

Η μεταστροφή του προσώπου: Ο Απόλλωνας γύρισε το πρόσωπο και τον λαιμό των ανθρώπων προς την πλευρά της τομής (την κοιλιά). Αυτό έγινε για να βλέπει ο άνθρωπος την πληγή του και να παραμένει ταπεινός.

Το τράβηγμα του δέρματος: Μάζεψε το χαλαρό δέρμα από παντού προς ένα κεντρικό σημείο στην κοιλιά, σαν να σφίγγει ένα πουγκί.

Η δημιουργία του ομφαλού:

Η σταύρωση

  

•  

  
  Από Σωτήρας σε Αιχμάλωτο στη Βασιλική Αυλή—Σώζοντας τη Γέφυρα: 

  

  
  

• Γύρω στο 513 π.χ.χ., ο Ιστιαίος έσωσε τη ζωή του Πέρση Μεγάλου Βασιλιά Δαρείου Α΄ φρουρώντας μια στρατηγικά ζωτικής σημασίας γέφυρα πάνω από τον Δούναβη—και υπερασπιζόμενος την από δολιοφθορές—κατά τη διάρκεια της εκστρατείας εναντίον των Σκυθών.  Του παραχωρήθηκαν εδάφη στη Θράκη ως ανταμοιβή. Ωστόσο, καθώς έγινε πολύ ισχυρός εκεί για την αρεσκεία των Περσών, ο Δαρείος τον κάλεσε στην περσική βασιλική αυλή στα Σούσα για να υπηρετήσει ως «σύμβουλος». Εκεί, ο Ιστιαίος έζησε σε αυτό που ήταν ουσιαστικά τιμητική αιχμαλωσία. O Ιστιαίος υποκίνησε τον πεθερό του (και τον τύραννο της Μιλήτου), Αρισταγόρα, να επαναστατήσει εναντίον της Περσίας, προκειμένου να εξασφαλίσει έναν τρόπο να φύγει από τα Σούσα. Xάραξε TO TATOΥΑΖ 👈το μυστικό μήνυμα στο ξυρισμένο κεφάλι ενός σκλάβου, του οποίου τα μαλλιά έπρεπε να ξαναφυτρώσουν πριν ξεκινήσει το ταξίδι.
   Ο Ιστιαίος πέτυχε τον στόχο του:

 

Ο σκύλος του Christopher Nolan

Στο έπος του Ομήρου *Οδύσσεια*, ο γέρος κυνηγόσκυλος Άργος 

( μάλλον Κρητικός Ιχνηλάτης)

  

είναι στην  το πρώτο ζωντανό πλάσμα που αναγνωρίζει τον Οδυσσέα κατά την επιστροφή του στην Ιθάκη μετά από είκοσι χρόνια —μεταμφιεσμένος όπως ήταν. Ο Οδυσσέας φτάνει στο παλάτι του ως ένας αγνώριστος, άθλιος ζητιάνος. Κανείς άλλος δεν τον αναγνωρίζει με αυτή τη μορφή.  Αδύναμος και παραμελημένος, ο Άργος κείτεται σε μια σωρό κοπριάς, καλυμμένος με παράσιτα.  Παρά το μεγάλο πέρασμα του χρόνου και τη μεταμφίεση, ο Άργος συνειδητοποιεί ότι ο κύριός του επέστρεψε. Κουνάει αδύναμα την ουρά του και κατεβάζει τα αυτιά του.  Ο Οδυσσέας πρέπει να διατηρήσει την κάλυψη του και δεν μπορεί να χαιρετήσει τον σκύλο ή να σκύψει προς το μέρος του, για να μην εκτεθεί. Χύνει κρυφά ένα δάκρυ. Αμέσως μετά από αυτόν τον τελευταίο χαιρετισμό, ο Άργος ξεψυχά.

 Η διασκευή του έπους του Ομήρου από τον Κρίστοφερ Νόλαν είναι βαθιά εμπνευσμένη από τον πραγματικό  σκύλο του, τον Τσάρλι. Φτάνοντας στη συγκινητική σκηνή