...κι ο άρρωστος νους που αδειάζει δε χρειάζεται μακρύ καιρό για να γεμίσει με την τρέλα, νῆσός τις ἔστι…
Σαλαμίνα της Κύπρος
… Σαλαμῖνα τε
τᾶς νῦν ματρόπολις τῶνδ’ αἰτία στεναγμῶν. ΠΕΡΣΑΙ- Γιώργος Σεφέρης (1900-1971) |
ΕΥΑΓΟΡΑΣ Α΄
Και πράγματι πώς ήθελε τις επιδείξει σαφέστερον και την ανδρείαν και την φρόνησιν και όλην εν γένει την αρετήν του Ευαγόρου παρά διά τοιούτων έργων και κινδύνων; Διότι δεν θα φανή ότι υπερέβαλε μόνον τους άλλους πολέμους, αλλά και
τον πόλεμο των ηρώων, τον εξυμνούμενον υπό όλων των ανθρώπων.Διότι εκείνοι μεν με την βοήθειαν ολοκλήρου της Ελλάδος μόνον την Τροίαν εκυρίευσαν, ούτος δε, αν και είχε μίαν πόλιν, επολέμησε προς όλην την Ασίαν· ώστε εάν ήθελον επιθυμήσει τόσοι πολλοί ποιηταί να τον εξυμνήσουν, όσοι εξύμνησαν τους ήρωας εκείνους, θα απέκτα πολύ μεγαλυτέραν και την δόξαν των. Διότι ποίον θα εύρωμεν από τους ακμάσαντας τότε, αν, αφήνοντες κατά μέρος τους μύθους, εξετάσωμεν την αλήθειαν, να έχη επιτελέσει τοιαύτα κατορθώματα ή ποίον θα εύρωμεν να έχη γίνει αιτία τοσούτων μεταβολών εις την πολιτικήν κατάστασιν;
Διότι αυτός, τον εαυτόν του μεν από ιδιώτην τον έκαμε απόλυτον μονάρχην, το δε γένος του όλον αποκεκλεισμένον της διοικήσεως της πολιτείας, αποκατέστησεν εις τα παλαιά του προνόμια, τους δε συμπολίτας του από βαρβάρους μεν έκαμεν Έλληνας, από ανάνδρους δε πολεμικούς και από αδόξους τους έκαμεν ενδόξους· επίσης, ενώ παρέλαβε την χώραν του χωρίς να έρχεται εις καμμίαν επιμειξίαν με άλλους και τελείως εις αγρίαν κατάστασιν, κατέστησεν αυτήν και πραοτέραν και ημερωτέραν.
Προς τούτοις, ότε συνεκρούσθη προς τον μέγαν βασιλέα, τόσον σθεναρώς τον απέκρουσεν, ώστε να γίνη αθάνατος ο πόλεμος διά την Κύπρον· ότε δε έγινε σύμμαχός του, τόσον πολύ χρησιμώτερον παρέσχε τον εαυτόν του των άλλων βασιλέων της Κύπρου, ώστε, κατά κοινήν ομολογίαν, μεγίστην δύναμιν να συνεισφέρη εις αυτόν κατά την ναυμαχίαν περί την Κνίδον. Χάρις λοιπόν εις την νίκην ταύτην ο βασιλεύς μεν έγινε κύριος ολοκλήρου της Ασίας...
ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ, ΕΥΑΓΟΡΑΣ-Μτφρ. Κ.Θ. Αραπόπουλος. [1955] 1975. Ισοκράτους Πλαταϊκός, Ευαγόρας
Κίμων ο Μιλτιάδου
Το 450 π.χ.χ. ο Κίμων έπλευσε στην Κύπρο, με 200 τουλάχιστον συμμαχικές τριήρεις, για να εκδιώξει τους Πέρσες και να αποκαταστήσει την Αθηναϊκή κυριαρχία στην ανατολική Μεσόγειο. Στην Κύπρο πολιόρκησε το Μάριον και το Κίτιον. Εικάζεται πως το Μάριον κυριεύτηκε, όμως η πολιορκία του Κιτίου τραβούσε σε μάκρος, και επιπλέον οι αμυνόμενοι είχαν στις επάλξεις τους τοξότες, που προκαλούσαν φθορά στους πολιορκητές. Οι πολιορκητές υπέφεραν και από έλλειψη εφοδίων. Στο Κίτιον ο Κίμων άφησε την τελευταία του πνοή, είτε από τραύμα είτε από αρρώστια είτε από πείνα. Πριν πεθάνει έδωσε εντολή να λυθεί η πολιορκία και να επιστρέψουν στην Αθήνα, χωρίς να γνωστοποιήσουν τον θάνατό του: επί 30 ημέρες όλοι νόμιζαν ότι στρατηγούσε ο Κίμων. Κατά την επιστροφή, έγινε ναυμαχία και πεζομαχία στη Σαλαμίνα της Κύπρου, όπου οι Αθηναίοι νίκησαν (μεταθανάτια αμοιβή του Κίμωνα - από τη νίκη αυτή έμεινε η φράση «και νεκρός ενίκα»). Η σορός του επιστράφηκε στην πόλη των Αθηνών και τάφηκε με μεγάλες τιμές στις Μελίτιδες Πύλες.
ΤΕΥΚΡΟΣ: …ἐς γῆν ἐναλίαν Κύπρον, οὗ μ’ ἐθέσπισεν
οἰκεῖν Ἀπόλλων, ὄνομα νησιωτικὸν
Σαλαμῖνα θέμενον τῆς ἐκεῖ χάριν πάτρας. Γιώργος Σεφέρης-Ελένη
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου