Το CCS θεωρείται ακόμη και «παραπλανητικό πακέτο»
"πράσινο ξέπλυμα" (greenwashing)
Στην Έλλάδα σημαντικές ενδείξεις “πράσινου ξεπλύματος”.
Η χρήση τεχνολογιών δέσμευσης και αποθήκευσης άνθρακα (CCS) δεν είναι απλά τεράστιου κόστους εγκαταστάσεις που έχουν περιορισμένη μέχρι σήμερα εφαρμογή και αναπόδεικτη αποτελεσματικότητα, αλλά επιφυλάσσουν σοβαρούς κινδύνους.
Οι επικριτές βλέπουν την τεχνολογία CCS ως μια μη αποδεδειγμένη, ακριβή τεχνολογία που θα διαιωνίσει την εξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα. Πιστεύουν ότι άλλοι τρόποι μείωσης των εκπομπών είναι πιο αποτελεσματικοί και ότι η CCS αποτελεί περισπασμό. Θα προτιμούσαν να δουν τα κυβερνητικά κεφάλαια να πηγαίνουν σε πρωτοβουλίες που δεν συνδέονται με τη βιομηχανία ορυκτών καυσίμων.
"πράσινο ξέπλυμα" (greenwashing):
Η Ελλάδα προωθεί με γοργούς ρυθμούς ένα εθνικό πλαίσιο δέσμευσης και αποθήκευσης άνθρακα (CCS), με στόχο την αποθήκευση 3 εκατομμυρίων τόνων (Mt) \(\text{CO}_{2}\) ετησίως έως το 2030, αυξάνοντας την ποσότητα σε 8,4 Mt έως το 2050.
Το βασικό έργο είναι η μετατροπή του υπεράκτιου πετρελαϊκού κοιτάσματος Πρίνου της EnEarth (θυγατρική της Energean) στο Αιγαίο Πέλαγος σε κόμβο αποθήκευσης.
Μεγάλα βιομηχανικά έργα, συμπεριλαμβανομένων των OLYMPUS (τσιμέντο) και IFESTOS, πρόκειται να αρχίσουν να λειτουργούν μεταξύ 2028 και 2030, με την υποστήριξη σημαντικής χρηματοδότησης από την ΕΕ.
Η χώρα στοχεύει να γίνει περιφερειακός κόμβος μεταφοράς CO2.
Σχεδόν όλα τα έργα CCS που λειτουργούν σήμερα έχουν επωφεληθεί από κρατική οικονομική υποστήριξη, κυρίως με τη μορφή κεφαλαιουχικών επιχορηγήσεων.
Γιατί επιτρέπουμε στις εταιρείες να παρουσιάζουν ψευδείς λύσεις που συχνά δεν είναι ασφαλείς ή δεν έχουν δοκιμαστεί πλήρως;
Η απάντηση είναι απλή, πρέπει να απαγορεύσουμε τη διαφήμιση και τις χορηγίες της βιομηχανίας ορυκτών καυσίμων προκειμένου να σταματήσουμε την επικίνδυνη προπαγάνδα της.
Η ΕΕ έχει ήδη εισαγάγει μία οδηγία που απαγορεύει τη διασυνοριακή διαφήμιση και τις χορηγίες καπνού για τη συλλογική μας υγεία.
Η τεχνολογία δέσμευσης και αποθήκευσης άνθρακα (CCS) ενέχει σημαντικούς κινδύνους, συμπεριλαμβανομένων πιθανών διαρροών CO2 από υπόγειες εγκαταστάσεις αποθήκευσης που θα μπορούσαν να μολύνουν τα υπόγεια ύδατα ή να οξινίσουν τα θαλάσσια οικοσυστήματα. Επιπλέον, η διαδικασία απαιτεί υψηλή ενεργειακή κατανάλωση, παρατείνει την εξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα και ενέχει μακροπρόθεσμους οικονομικούς κινδύνους λόγω της απαραίτητης παρακολούθησης της εγκατάστασης αποθήκευσης για αιώνες.



Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου