Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Κι αν έρθουν χρόνια δίσεχτα, καταραμένα χρόνια κι αγάλια αγάλια αχάριστος ξεγελασμένος κόσμος σε σβήσει από το λατρεμό κι από τη θύμησή του, θα πέσεις, θα αποκοιμηθείς βαθιά, δε θα πεθάνεις. Γιατί είν’ οι θεοί αθάνατοι και Χάρο δε φοβούνται, ξεχάνονται, δε χάνονται, την πλάση πάντα ορίζουν, κι αν τους αρνιούνται οι άνθρωποι, πάντα θυμούντ’ εκείνοι. Ο ύμνος της Αθηνάς-Κωστής Παλαμάς (1859-1943)
Ο Κυναίγειρος και ο Αισχύλος ήταν αδέλφια , γιοι του Ευφορίωνα από την Ελευσίνα, και αποτέλεσαν δύο από τις πιο εμβληματικές μορφ...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου