Ο βασιλιάς
Λεωνίδας
και οι 300 Σπαρτιάτες (μαζί με τους Θεσπιείς), αφού έσπασαν τα
δόρατά τους πολεμώντας τους Πέρσες, συνέχισαν να μάχονται με τα ξίφη
τους. Όταν τελικά έσπασαν και αυτά, συνέχισαν τη μάχη με γυμνά χέρια και
δόντια μέχρι τον ηρωικό τους θάνατο.
Στη
συντριβή του Διάκου στη Μάχη της Αλαμάνας (23 Απριλίου 1821), μετά τον
τραυματισμό του, το σπάσιμο του σπαθιού του και την καταστροφή του όπλου
του από τα εχθρικά πυρά, συνελήφθη ζωντανός.
Το σπάσιμο των όπλων του (τουφεκιού και σπαθιού)
Τσακίστηκε το ντουφέκι του απ' τα πολλά σμπάρα.
Έσπασε το σπαθί του πάνω από τη χούφτα, με αποτέλεσμα να πολεμάει με ό,τι είχε απομείνει στη λαβή του, προτού τον κυκλώσουν και τον συлλάβουν
Στην εθνική οδό Αθηνών-Λαμίας στο ύψος των Θερμοπυλών, τα αγάλματα των δύο ανδρών (Λεωνίδα, Αθανάσιου Διάκου) βρίσκονται το ένα δίπλα στο άλλο, συμβολίζοντας την αδιάκοπη συνέχεια της ελληνικής ιστορίας και του ηρωισμού
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου