Μόνο ο άνθρωπος είναι ικανός για το αδύνατο

Ευγενής ας είναι ο άνθρωπος,

χρήσιμος και καλός!
Γιατί μόνο αυτό
τον διακρίνει
από όλα τα όντα
που γνωρίζουμε.

Χαίρε στα άγνωστα
ανώτερα όντα
που αισθανόμαστε!
Ας είναι ο άνθρωπος σαν αυτά!
Είθε το παράδειγμά του να μας διδάξει
να πιστεύουμε σε αυτά.

Γιατί
η φύση είναι αναίσθητη:
ο ήλιος λάμπει
πάνω στο κακό και το καλό,
και το φεγγάρι και τα αστέρια
λάμπουν πάνω στον εγκληματία όπως κάνουν με τον καλύτερο .

  Άνεμος και ρυάκια, βροντές και χαλάζι ορμούν και αρπάζουν, περνώντας βιαστικά , το ένα μετά το άλλο. Έτσι και η τύχη ψηλαφεί ανάμεσα στο πλήθος, αρπάζοντας τώρα την σγουρή αθωότητα του αγοριού , τώρα το φαλακρό κεφάλι του ενόχου. Σύμφωνα με αιώνιους, σιδερένιους, μεγάλους νόμους, πρέπει όλοι να ολοκληρώσουμε τους κύκλους της ύπαρξής μας . Μόνο ο άνθρωπος είναι ικανός για το αδύνατο: αυτός διακρίνει, επιλέγει και κρίνει-  αυτός μπορεί να δώσει μονιμότητα στη στιγμή. Αυτός μόνο

μπορεί να ανταμείψει τους καλούς, να τιμωρήσει τους κακούς, να θεραπεύσει και να σώσει, και να ενώσει χρήσιμα όλα όσα σφάλουν και περιπλανώνται . Και λατρεύουμε τους αθάνατους, σαν να ήταν άνθρωποι, που κάνουν μεγάλα πράγματα, αυτό που κάνει ή επιθυμεί να κάνει ο καλύτερος άνθρωπος σε μικρά πράγματα. Είθε ο ευγενής άνθρωπος να είναι χρήσιμος και καλός! Ακούραστα να δημιουργεί ό,τι είναι χρήσιμο και σωστό, να αποτελεί παράδειγμα για εμάς για εκείνα τα όντα που έχουμε φανταστεί! 👉«Das Göttliche» (Το Θείο ή 👉το θεϊκό).

AI: Το «Das Göttliche» (Το Θείο) είναι ένα από τα πιο διάσημα φιλοσοφικά και ανθρωπιστικά ποιήματα του Γιόχαν Βόλφγκανγκ φον Γκαίτε, γραμμένο το 1783. Σε αυτό, ο ποιητής ορίζει τη θέση του ανθρώπου στη φύση, αναγνωρίζοντας το θείο όχι ως μια εκδικητική δύναμη, αλλά ως το ύψιστο μέτρο για την ηθική και την καλοσύνη. 

Το ποίημα αποτελείται από δέκα στροφές και πραγματεύεται τα εξής κεντρικά νοήματα: 

• Υπεροχή της καλοσύνης: Ο άνθρωπος είναι το μοναδικό ον που μπορεί να αισθανθεί και να πράξει με γνώμονα τη συμπόνια και το καλό.
• Διαχωρισμός από τους θεούς: Οι θεοί (σύμφωνα με την αρχαία ελληνική και ρωμαϊκή μυθολογία που επηρέασε τον Γκαίτε) ζουν αιώνια και ανέμελοι, ενώ ο άνθρωπος είναι θνητός και δοκιμάζεται καθημερινά.
• Το ανθρώπινο ιδεώδες: Ο άνθρωπος πρέπει να προσπαθεί να μιμηθεί το θείο μέσω της αρετής, της δημιουργίας και της αλληλεγγύης.