Τρίτη, 9 Ιουνίου 2009

Κλαύδιος!


Μετά το θάνατο του Γάιου, η Σύγκλητος ήθελε να θέσει τέλος στο αυτοκρατορικό σύστημα αλλά οι πραιτωριανοί επιθυμούσαν τη συνέχιση του καθεστώτος. Έτσι, ανακάλυψαν τον Κλαύδιο, θείο του Γάιου, και τον ανακήρυξαν αυτοκράτορα. Η Σύγκλητος υποχώρησε στην πίεση των πραιτωριανών και τον ανακήρυξε αυτοκράτορα, δημιουργώντας ένα άσχημο προηγούμενο, που θα άνοιγε το δρόμο για τον 3ο αιώνα μ.Χ. Ο Κλαύδιος δεν είχε πείρα διοίκησης και στηριζόταν στις συζύγους του, την Αγριππίνα και τη Μεσσαλίνα. Παράλληλα, ήταν μορφωμένος, ευφυής και πρακτικός. Μάλιστα ήταν οπαδός του ρεπουμπλικανικού συστήματος διακυβέρνησης, σε αντίθεση με το δεσποτικό τρόπο διακυβέρνησης του Τιβέριου και του Γάιου. Ήδη από τα πρώτα χρόνια της βασιλείας του, προέβη σε διοικητικές μεταρρυθμίσεις διότι συγκεντρωτική γραφειοκρατία καθήκον αυτοκράτορα. Ενώ οι προηγούμενοι αυτοκράτορες χρησιμοποιούσαν συγγενείς και φίλους τους για βοηθούς του, ο Κλαύδιος προσέλαβε απελεύθερους. Παράλληλα, προσπάθησε να προωθήσει τον εκρωμαϊσμό της αυτοκρατορίας, παραχώρησε την ρωμαϊκή υποκοόητα (civitaw romana) σε επαρχιώτες και εισήγαγε επαρχιώτες ευγενείς στη Σύγκλητο. Η εύρεση πολλών προσώπων με το όνομα Claudius στις επιγραφές αποτελεί δείγμα ότι ο Κλαύδιος τους είχε παραχωρήσει τη ρωμαϊκή υποκοότητα. Η εξωτερική του πολιτική στόχευε στην αύξηση των εδαφών της αυτοκρατορίας και κατέκτησε τη Βρετανία. Ονόμασε, μάλιστα, το γιο του Βρετανικό, τον οποίο προετοίμαζε για διάδοχό του. εις ανάμνηση της νίκης του αυτής. Επίσης, ενσωμάτωσε τη Θράκη στην αυτοκρατορία, ίδρυσε ρωμαϊκές αποικίες και εκτέλεσε ένα φιλόδοξο πρόγραμμα δημοσίων έργων. Ενώ όλοι πίστευαν ότι ο Βρετανικός θα διαδεχθεί τον Κλαύδιο, η Αγριπίνα προωθούσε το γιο της από προηγούμενο γάμο, το Νέρωνα. Έπεισε τον Κλαύδιο να τον υιοθετήσει. Πολλοί ιστορικοί πιστεύουν οτι η 4η γυναίκα του Κλαυδιου, Αγριππίνα, τον δηλητηρίασε ωστε ο θετός της γιός Νέρων, να πάρει τη θέση του.Το 54 μ.Χ οι πραιτωριανοί τον ανακήρυξαν αυτοκράτορα. Ο Κλαύδιος δεν είχε λάβει μέρος στη δημόσια ζωή λόγω της έμφυτης αστάθειάς του, και γι’ αυτό ο Αύγουστος και ο Τιβέριος τον είχαν κρίνει ακατάλληλο για τη θέση του αυτοκράτορα. Οι ερευνητές παρουσιάζονται διχασμένοι ως προς την προσωπικότητά του. Άλλοι υποστηρίζουν ότι ήταν ένας ισχυρός ηγεμόνας με σαφείς προσανατολισμούς, ο οποίος αποτελούσε τη χρυσή τομή ανάμεσα στην παράδοση και την προσπάθεια για μεταρρύθμιση. Το ελαττωματικό παρουσιαστικό του αναπληρωνόταν από την ευφυία και την ευρηματικότητά του. Οι ισχυροί απελεύθεροι και γραμματείς του, Νάρκισσος και Βωας, ήταν απλοί υπηρέτες της πολιτικής του, που έβλεπε ότι οι νέες ανάγκες απαιτούσαν μεταρρυθμίσεις. Άλλοι ερευνητές υποστηρίζουν ότι ήταν ένας ασθενούς θελήσεως αυτοκράτορας, αφηρημένος, εκκεντρικός και ευκολόπιστος, δίχως την απαιτούμενη εμπειρία ή τα προσόντα. Γρήγορα, έγινε υποχείριο φιλόδοξων μελών του περιβάλλοντος του αυτοκρατορικού οίκου και, ιδίως, των συζύγων του. Ο διοικητικός συγκεντρωτισμός ήταν ένδειξη της αδυναμίας του να ασκήσει εξουσία. Έτσι, ανέλαβαν το ρόλο του οι ισχυροί απελεύθεροι και μερικώς οι σύζυγοί του. Είναι δύσκολο να αποφανθεί κάποιος για το πόση αλήθεια βρίσκεται σε κάθε άποψη. Οι αρχαίοι ιστορικοί ευνοούν την αρνητική για τον Κλαύδιο εκδοχή. Ο Δίων Κάσσιος ισχυρίζεται ότι ήταν υποχείριο των δούλων και των συζύγων του, ενώ ο Σενέκας τον γελοιοποιεί στην ‘αποκολοκύνθωση’. Οι επιγραφές και οι μαρτυρίες, όμως, που σώζουν διατάγματα και επιστολές του δείχνουν έναν αποφασιστικό και δραστήριο ηγεμόνα. Γενικά, φαίνεται ότι οι οργανωτικές και ανθρώπινες αρετές του δεν μπόρεσαν να υπερισχύσουν του χαμηλού κύρους και του χάους της προσωπικής του ζωής. Η Μεσαλίνα εκτελέστηκε, διότι βρέθηκε αναμεμιγμένη σε μία συνομωσία εναντίον του Κλαύδιου, και η Αγριππίνα φρόντιζε μόνο για την προώθηση του γιου της, τον οποίο και επέβαλε ως ηγεμόνα. Ο ισχυρότερος αυτοκράτορας της δυναστείας των Κλαυδίων ήταν ο Κλαύδιος. Αυτός προσέθεσε νέες περιοχές στην αυτοκρατορία, οργάνωσε τη γραφειοκρατία της αυτοκρατορίας. Δημιουργώντας ιδιαίτερα αξιώματα (ένα είδος υπουργών), τα οποία επάνδρωσε με απελεύθερους. Σώζεται μάλιστα μία μακροσκελής επιστολή του προς τους κατοίκους της Αλεξάνδρειας με την οποία διευθέτησε με σοβαρότητα τα προβλήματα ανάμεσα στην Ελληνική και την Εβραϊκή κοινότητα της περιοχής (άρα το αργότερο από τότε υπήρχαν προβλήματα) και ας μη ξεχνάμε ότι το 49 μ.Χ., ο αυτοκράτορας Κλαύδιος εξέδωσε διάταγμα για την απομάκρυνση όλων των Εβραίων από τη Ρώμη! Ο (μετέπειτα Αγιοι) Ακύλας και η Πρίσκιλλα κατέφυγαν το 49 μ.Χ. από την Ρώμη στην Κόρινθο, όπου και έφτασε στην Κόρινθο από την Αθήνα ο Απόστολος Παύλος αναζητώντας δουλειά, και ο Ακύλας και η Πρίσκιλλα τον φιλοξένησαν στο σπίτι τους επί ενάμιση χρόνο. Το ζευγάρι εντάχθηκε στην ιεραποστολή του Αποστόλου Παύλου, τον οποίο ακολουθούσε πιστά στις περιοδείες και στα κηρύγματά του.
Οι Άγιοι Απόστολοι Ακύλας και Πρίσκιλλα επέστρεψαν στη Ρώμη το 68 μ.Χ., καθώς μετά την άνοδο στο θρόνο του Νέρωνα το διάταγμα του Κλαύδιου για την εξορία των Εβραίων είχε αποτελέσει πια παρελθόν. Τον Νέρων η Σύγκλητος το 68 τον κήρυξε δημόσιο κίνδυνο (ο οποίος για την πυρκαγιά της Ρώμης θεωρούσε αυτουργούς τους εβραιοχριστιανούς) και δολοφονείται από τον Επαφρόδιτο .
Ν. Σάμιος
Επεξεργασία κειμένων από τις πηγές:
http://zeroliner.blogspot.com/2007/12/pt2.html http://www.makthes.gr/index.php?name=News&file=article&sid=33925



1 σχόλιο:

Επικούρειος Απόλλων είπε...

Λίγο Λίγο ξετυλίγεται το νήμα.

Κάτι θα ήξερε ο Κλαύδιος. Ώστε τελικά Εβραίους έδιωξε και όχι Χριστιανούς ....