Η Ακαδημαϊκή Σχολή του Γουντεσαπούρ

 

Η σύγκριση μεταξύ της Σχολής του Γουντεσαπούρ

 

 και της Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας αναδεικνύει τη μετάβαση της γνώσης από την κλασική αρχαιότητα στον μεσαίωνα. Αν και κορυφαία πνευματικά κέντρα, είχαν διαφορετική δομή, στόχευση και ιστορική μοίρα.

Η Σχολή (ή Ακαδημία) του Γουντεσαπούρ λειτούργησε ως πρακτικό επιστημονικό κέντρο. Επικεντρώθηκε στην εφαρμοσμένη ιατρική, τη φαρμακολογία και τη συστηματική μετάφραση κειμένων για άμεση χρήση.

Ο Ρόλος του Νοσοκομείου

• Αλεξάνδρεια: Η ιατρική μελετήθηκε θεωρητικά

ΑΡΧΗ ΤΩΝ ΠΑΝΤΩΝ

 Στην ομηρική επική ποίηση, ο Δίας και οι υπόλοιποι θεοί ταξιδεύουν στα άκρα της γης για να συμμετάσχουν σε πολυήμερες ιεροτελεστίες και συμπόσια με τους «αμύμονες» (αψεγάδιαστους) Αιθίοπες

«ἀρχὴ καὶ ῥίζα παντὸς ἀγαθοῦ ἡ τῆς γαστρὸς ἡδονή· 

 

καὶ τὰ σοφὰ καὶ τὰ περιττὰ ἐπὶ ταύτην ἔχει τὴν ἀναφοράν» 

(η αρχή και η ρίζα κάθε καλού είναι η ηδονή της κοιλιάς,

και σ' αυτήν αναφέρονται τα σοφά και τα περιττά). Η φράση «ἀρχὴ καὶ ρίζα παντός αγαθού ἡ τῆς γαστρὸς ἡδονή» αποδίδεται στον Επίκουρο και διασώζεται στο έργο «Δειπνοσοφισταί» του Αθηναίου (XII, 546f).

Η Φιλοσοφική Σημασία

Θεμελιώδης ρίζα:

Καύση ή ταφή;

 

Σύμφωνα με την παράδοση του Ζωροαστρισμού

Ο ρυθμός πού άλλαξε ριζικά την πορεία της Έυρώπης

Ο Αρχίλοχος (7ος αι. π.χ.χ.) από την Πάρο 

 θεωρείται μία από τις πιο επαναστατικές φυσιογνωμίες στην παγκόσμια λογοτεχνία, καθώς άλλαξε ριζικά την πορεία της ευρωπαϊκής ποίησης.

Η Γέννηση του Λυρισμού

• Εφευρέτης του ατομικισμού: Μετέτρεψε την ποίηση από συλλογική αφήγηση (έπος) σε προσωπική κατάθεση.
• Ευρωπαϊκό «Εγώ»: Θεωρείται ο πρώτος ποιητής στη δυτική παράδοση που έβαλε το προσωπικό βίωμα στο επίκεντρο της τέχνης.
• Σύγχρονη ευαισθησία: Εισήγαγε τον εσωτερικό διχασμό, την αμφιβολία και την ψυχολογική πολυπλοκότητα αιώνες πριν από τους σύγχρονους λογοτέχνες.

Ρήξη με την Παράδοση

ΣΚΥΛΑΔΙΚΑ

 

Ιησούς: «Οὐκ ἔστι καλὸν λαβεῖν τὸν ἄρτον τῶν τέκνων καὶ βαλεῖν τοῖς κυναρίοις» (Δεν είναι σωστό να πάρεις το ψωμί των παιδιών και να το ρίξεις στα μικρά σκυλιά (κατά Ματθαίον ιε΄ 26 και κατά Μάρκο ζ΄ 2).

Οι Κυνικοί φιλόσοφοι ήταν μια σημαντική σχολή της αρχαιότητας που δίδαξε τη ζωή σύμφωνα με τη φύση, την απόρριψη των συμβάσεων και την αυτάρκεια, με πιο γνωστούς εκπροσώπους τον Αντισθένη, τον Διογένη τον Σινωπέα και τον Κράτη τον Θηβαίο.

Η ονομασία τους προέρχεται από το γυμνάσιο

Η οπτική ομοιότητα του Παρθενώνα

 Η οπτική ομοιότητα 

μεταξύ των τουβλιών Lego και του Παρθενώνα πηγάζει 

από αρχαία αρχιτεκτονικά στοιχεία, 

όπως στοιβαγμένα τύμπανα από κίονες και προεξέχοντα πέτρινα μπλοκ που μοιάζουν με μοντέρνα καρφιά από τούβλα. Ενώ ο εφευρέτης των

Εμείς πόσο τιμάμε τον Ήρακλή;

Βερολίνο:Το θέμα του Ηρακλή στην Πύλη του Βρανδεμβούργου

 απεικονίζεται

σε είκοσι ανάγλυφα και μετάλλια από ψαμμίτη μέσα στα περάσματα, που απεικονίζουν περιπέτειες και σκηνές από τη ζωή του ήρωα. Δημιουργήθηκαν το 1789 με βάση σχέδια του ζωγράφου Bernhard Rode και υπό την καθοδήγηση του γλύπτη Johann Gottfried Schadow και αποκαλύφθηκαν το 1791

Τα ανάγλυφα και τα "μετάλλια" που απεικονίζουν τον Ηρακλή βρίσκονται μέσα στα

περάσματα της Πύλης του Βρανδεμβούργου ως μέρος της αρχιτεκτονικής γλυπτικής διακόσμησης. Απεικονίζουν αποκλειστικά σκηνές από τη ζωή του Ηρακλή, εστιάζοντας κυρίως στους δώδεκα άθλους και τις περιπέτειές του. Το στυλ είναι νεοκλασικό. Συνολικά, υπάρχουν είκοσι ημιανάγλυφες απεικονίσεις του Ηρακλή μέσα στα περάσματα: δέκα μετάλλια (ή τόνδος) και δέκα ορθογώνια ανάγλυφα πάνελ. Κάθε μετάλλιο τοποθετείται πάνω από ένα μεγάλο, ορθογώνιο εικονογραφικό πάνελ.  

Τα ανάγλυφα στο κεντρικό πέρασμα είναι

ΚΑΛΑ ΓΕΡΑΜΑΤΑ

 Η Διάσημη Δίκη για Παράνοια

Όταν ο Σοφοκλής έφτασε σε πολύ βαθύ γήρας (κοντά στα 90 του χρόνια), ο γιος του, Ιοφών, τον έσυρε στα δικαστήρια με την κατηγορία της παράνοιας (γεροντικής άνοιας).

Το κίνητρο: 

Ο Ιοφών ζήλευε τη μεγάλη αδυναμία που έδειχνε ο Σοφοκλής στον εγγονό του (τον Σοφοκλή τον Νεότερο) και φοβόταν ότι ο πατέρας του θα του κληροδοτούσε την τεράστια περιουσία του.

Η απολογία του Σοφοκλή:

 Αντί για άλλη υπεράσπιση, ο Σοφοκλής

Σόλων! Σόλων! και Απόλλων

 Ο ζωγράφος Μύσων:

 Αττικός αγγειογράφος και κεραμέας που έδρασε γύρω στο 500–490 π.x.x. και εκπρόσωπος του ερυθρόμορφου ρυθμού. 

Ο διάσημος αμφορέας του στο Μουσείο του Λούβρου

 

απεικονίζει τον βασιλιά Κροίσο —ηττημένο από τον Κύρο— στην νεκρική πυρά.  Είναι η μόνη γνωστή αρχαία εικονογραφική απεικόνιση αυτού του επεισοδίου από  την κατάκτηση της Λυδίας.

 Ιστορικό Υπόβαθρο – Ο Πόλεμος: Ο απίστευτα πλούσιος βασιλιάς Κροίσος της Λυδίας επιτίθεται στην Περσική Αυτοκρατορία. Η Ήττα: Ο Πέρσης Μέγας Βασιλιάς Κύρος (Κύρος ο Μέγας) νικά τον Κροίσο το 546 π.x.x. Αιχμαλωσία: Τα περσικά στρατεύματα καταλαμβάνουν την πρωτεύουσα της Λυδίας, τις Σάρδεις, και συλλαμβάνουν τον Κροίσο αιχμάλωτο. Απεικόνιση στο Βάζο – Η Πυρά:

Ο Κροίσος κάθεται με το κεφάλι ψηλά σε έναν μεγαλοπρεπή θρόνο που έχει στηθεί πάνω σε μια στοίβα ξύλων. Παρά την απειλή να καεί ζωντανός, ο Κροίσος φαίνεται ήρεμος, αξιοπρεπής και μεγαλοπρεπής.  Κρατά μια ρηχή φιάλη και τελετουργικά χύνει κρασί για να τιμήσει τους θεούς.Ένας Λυδός υπηρέτης ονόματι Εύθυμος

Η Άγία Ζώνη

 

Σύμφωνα με την αρχαία παράδοση, 

όπως την καταγράφει ο περιηγητής Παυσανίας (Αττικά 1.31.1): 

 δῆμοι δὲ οἱ μικροὶ τῆς Ἀττικῆς, ὡς ἔτυχεν ἕκαστος οἰκισθείς, τάδε ἐς μνήμην παρείχοντο· Ἀλιμουσίοις <μὲν> Θεσμοφόρου Δήμητρος καὶ Κόρης ἐστὶν ἱερόν, ἐν Ζωστῆρι <δὲ> ἐπὶ θαλάσσης καὶ βωμὸς Ἀθηνᾶς καὶ Ἀπόλλωνος καὶ Ἀρτέμιδος καὶ Λητοῦς. τεκεῖν μὲν οὖν Λητὼ τοὺς παῖδας ἐνταῦθα οὔ φασι, λύσασθαι δὲ τὸν ζωστῆρα ὡς τεξομένην, καὶ τῷ χωρίῳ διὰ τοῦτο γενέσθαι τὸ ὄνομα. Προσπαλτίοις δέ ἐστι καὶ τούτοις Κόρης καὶ Δήμητρος ἱερόν, Ἀναγυρασίοις δὲ Μητρὸς θεῶν ἱερόν· Κεφαλῆσι δὲ οἱ Διόσκουροι νομίζονται μάλιστα, Μεγάλους γὰρ σφᾶς οἱ ταύτῃ θεοὺς ὀνομάζουσιν

• Η Λητώ ήταν έγκυος από τον Δία. 
• Η Ήρα, την καταδίωκε ανελέητα και είχε απαγορεύσει σε οποιοδήποτε σταθερό μέρος της γης να τη δεχτεί για να γεννήσει. 
• Καθώς η Λητώ περιπλανιόταν εξαντλημένη, έφτασε στο συγκεκριμένο παραθαλάσσιο ακρωτήριο της Αττικής (τη σημερινή Βουλιαγμένη). 
• Πιστεύοντας ότι είχε έρθει η ώρα της γέννας, έλυσε τη χρυσή ζώνη της (στην αρχαία ελληνική: ζωστήρ). 

• 

  
  

  
  Τελικά,

Πότε βρέθηκε ο Μ. Αλέξανδρος στην Ίερουσαλήμ;

 Σύμφωνα MONO με τον Εβραίο ιστορικό Φλάβιο Ιώσηπο, 

ο Μέγας Αλέξανδρος

 👉ΛΕΝΕ ότι προσκύνησε τον Ιουδαίο Αρχιερέα έξω από την Ιερουσαλήμ. Αυτή η ιστορία αναφέρεται στο έργο του <Ιουδαϊκή Αρχαιολογία > ΜΟΝΟ στην Ιουδαϊκή Αρχαιολογία

Αυτή η συνάντηση μαρτυρείται  μόνο από τον Εβραίο ιστορικό Φλάβιο Ιώσηπο. 

 Περιγράφει τη συνάντηση μεταξύ του Μεγάλου Αλεξάνδρου και του Αρχιερέα Ιαδδούα στο έργο του <Ιουδαϊκή Αρχαιολογία >.

 Οι σύγχρονοι ιστορικοί υποθέτουν ότι αυτή η επίσκεψη στην Ιερουσαλήμ δεν έλαβε χώρα ποτέ, αλλά μάλλον πρόκειται για έναν μεταγενέστερο εβραϊκό θρύλο👈 που αποσκοπεί να εξηγήσει τη σχέση με τους ηγεμόνες.

 Το 332 π.x.x., ο Μέγας Αλέξανδρος

κατέκτησε την πόλη της Γάζας μετά από μια εξαντλητική πολιορκία, ενώ η υποτιθέμενη πορεία προς την Ιερουσαλήμ θεωρείται γενικά από την ιστορική επιστήμη ως θρύλος.

Για να δούμε ακριβώς τι έγινε: 

Αρχαία ελληνική ΟΜΑΔΑ καταστροφέων (ΟΥΚ)

 👉ΟΥΚ (Ομάδα Υποβρυχίων Καταστροφών)

👉Πατέρας και κόρη,

 

οι δυο τους θεωρούνται οι πρόδρομοι της ελεύθερης κατάδυσης και της κολύμβησης ανοιχτής θάλασσας.👉Η ιστορία τους έχει ως εξής: Οι Πέρσες είχαν αιχμαλωτίσει τον Σκυλλία και την Ύδνα για να τους χρησιμοποιήσουν ως υποβρύχιους σαμποτέρ ενάντια στους Έλληνες. Και οι δύο κατάφεραν να δραπετεύσουν από το στρατόπεδο των Περσών κατά τη διάρκεια θαλασσοταραχής.
Έπεσαν στη θάλασσα και κολύμπησαν έως το Αρτεμίσιο (μια απόσταση περίπου 15 χιλιομέτρων), προκειμένου να ειδοποιήσουν τους Έλληνες για την επίθεση του περσικού στόλου.
Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο,

Για να σώσει την ανθρωπότητα από τον αφανισμό...

 

ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΙΣΤΟΡΙΑ

 σύμφωνα με τον Μύθο του Αριστοφάνη (Πλάτωνος Συμπόσιον), τα χαρακτηριστικά του αρχέγονου όντος ήταν τα εξής:

Είχαν στρογγυλό σώμα, κυκλική πλάτη και πλευρά. Διέθεταν τέσσερα χέρια, τέσσερα πόδια και δύο πρόσωπα που κοιτούσαν σε αντίθετες κατευθύνσεις πάνω σε έναν ενιαίο κυκλικό αυχένα. Ήταν τόσο δυνατοί και αλαζονικοί που επιχείρησαν να επιτεθούν στους θεούς.
Για να τους τιμωρήσει ο Δίας, τους χώρισε στη μέση, δημιουργώντας τους σημερινούς ανθρώπους. Από τότε, κάθε μισό αναζητά διαρκώς το «άλλο του μισό» για να ξαναγίνει ολόκληρο και να θεραπεύσει την αρχική του φύση.
Σύμφωνα με τον μύθο του Αριστοφάνη, μόλις ο Δίας έκοψε τους ανθρώπους στα δύο, διέταξε τον Απόλλωνα να τους θεραπεύσει.
Ο Απόλλων ολοκλήρωσε τη διαδικασία

ΑΥΤΟΧΘΟΝΙΑ

 Σύμβολο αυτοχθονίας

Ο χαρακτηριστικός ήχος τους

Στα αρχαία ελληνικά τα τζιτζίκια ονομάζονταν τέττιξ. Σύμφωνα με τη "μυθολογία", ο Πλάτωνας έλεγε στον "Φαίδρο" ότι τα τζιτζίκια ήταν κάποτε άνθρωποι (πριν γεννηθούν οι Μούσες), οι οποίοι αγάπησαν τόσο πολύ τη μουσική που πέθαναν τραγουδώντας χωρίς να φάνε ή να πιουν.

Τα τζιτζίκια έγιναν σύμβολο αυτοχθονίας στην αρχαία Αθήνα λόγω του κύκλου ζωής τους. Γεννιούνται μέσα από το χώμα, όπου οι νύμφες ζουν και τρέφονται για 4 έως 17 χρόνια πριν αναδυθούν. Η άμεση αυτή σύνδεσή τους με τη γη ταυτίστηκε με τους ντόπιους κατοίκους που κατάγονταν από την ίδια τη γη. 

Η ζωή κάτω από τη γη

• Διάρκεια: Τα περισσότερα είδη ζουν στο χώμα από 2 έως 5 χρόνια.
• Εξαίρεση: Τα περιοδικά τζιτζίκια της Βόρειας Αμερικής μένουν υπόγεια για 13 ή 17 ολόκληρα χρόνια.
• Κατάσταση: Δεν κοιμούνται, αλλά είναι ενεργές νύμφες που αναπτύσσονται συνεχώς.
• Τροφή: Ρουφούν τους χυμούς από τις ρίζες των δέντρων και των φυτών.
• Σκάψιμο: Χρησιμοποιούν τα δυνατά μπροστινά τους πόδια για να ανοίγουν σήραγγες.

Η έξοδος στην επιφάνεια

• ΣύνGroup: Μόλις ολοκληρωθεί η ανάπτυξή τους, βγαίνουν μαζικά από το χώμα.
• Μεταμόρφωση: Σκαρφαλώνουν σε κορμούς δέντρων, αποβάλλουν το εξωτερικό τους δέρμα (πουκάμισο) και γίνονται ενήλικα τζιτζίκια με φτερά.
• Τέλος κύκλου: Στην επιφάνεια ζουν μόνο λίγες εβδομάδες για να ζευγαρώσουν και να γεννήσουν αυγά.

 Τα θηλυκά τζιτζίκια είναι σιωπηλά. Ο χαρακτηριστικός δυνατός ήχος παράγεται αποκλειστικά από τα αρσενικά με σκοπό την προσέλκυση συντρόφου, ενώ τα θηλυκά δεν διαθέτουν τον ειδικό μηχανισμό (τα «τύμπανα») στην κοιλιά τους. Όταν εντυπωσιαστούν από το κάλεσμα ενός αρσενικού, απαντούν κάνοντας έναν χαρακτηριστικό κρότο με τα φτερά τους.

Στην αρχαία Ελλάδα, το τζιτζίκι (τέττιξ) συμβόλιζε την αριστοκρατική καταγωγή των Αθηναίων, με τον Πλάτωνα στον Φαίδρο και τον Συμπόσιο να αναφέρει ότι οι πρώτοι Αθηναίοι πίστευαν πως προήλθαν από τη γη, όπως ακριβώς γεννιούνται και τα τζιτζίκια από το χώμα. Μάλιστα, στην Αθήνα φορούσαν χρυσά κοσμήματα σε σχήμα τζιτζικιού στα μαλλιά για να δηλώσουν την αυτοχθονία τους. 

 Ο χαρακτηριστικός ήχος τους