Τα οικογενειακά κοσμήματα και η τρέχουσα αποστολή της Ελλάδας στη Σαουδική Αραβία

 👉Η εμπλοκή της CIA

στη σφοδρή αντιπαλότητα μεταξύ του Αριστοτέλη Ωνάση και του Σταύρου Νιάρχου είναι ένα από τα πιο καλά τεκμηριωμένα

παρασκήνια του Ψυχρού Πολέμου.

 Αποχαρακτηρισμένα έγγραφα των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών και δικαστικές έρευνες επιβεβαιώνουν ότι η CIA, σε συνεργασία με τον Νιάρχο και τις αμερικανικές πετρελαϊκές εταιρείες, ενορχήστρωσε μια μυστική επιχείρηση για την οικονομική και προσωπική εξόντωση του Ωνάση.

Μεταγενέστερες δημοσιογραφικές έρευνες όπως μια μεγάλη αποκάλυψη του περιοδικού Playboy το 1978:Το δημοσίευμα αυτό προκάλεσε πάταγο, καθώς για πρώτη φορά κατονόμασε επώνυμα τους πρωταγωνιστές και τις σκοτεινές μεθόδους που χρησιμοποιήθηκαν για την οικονομική εξόντωση του Έλληνα μεγιστάνα.

1. Η Συμφωνία της Τζέντα (1954) και η "Επιχείρηση Ωνάσης"

Το 1954, ο Ωνάσης υπέγραψε μια πρωτοποριακή συμφωνία με τον Βασιλιά της Σαουδικής Αραβίας (τη λεγόμενη Συμφωνία της Τζέντα). Η συμφωνία αυτή του έδινε το μονοπώλιο της μεταφοράς του σαουδαραβικού πετρελαίου με τα δικά του δεξαμενόπλοια.

• Η αντίδραση της CIA και του Νιάρχου: Η συμφωνία εξόργισε τις αμερικανικές πετρελαϊκές εταιρείες (Aramco), την κυβέρνηση των ΗΠΑ αλλά και τον Σταύρο Νιάρχο, ο οποίος είδε τον μεγάλο του αντίπαλο να αποκτά τεράστιο προβάδισμα.
• Η επιστράτευση του Robert Maheu: Ο Νιάρχος, μέσω των γραφείων του στη Νέα Υόρκη, χρηματοδότησε τον Robert Maheu (πρώην πράκτορα του FBI και μετέπειτα συνεργάτη της CIA σε σκοτεινές υποθέσεις) με σκοπό να σαμποτάρει τον Ωνάση. 
• Οι μέθοδοι της CIA: Όπως αποκαλύφθηκε αργότερα, η CIA ενέκρινε και βοήθησε την επιχείρηση. Οι τακτικές περιελάμβαναν:
  • Παράνομες συνακροάσεις (κοριούς): Τοποθετήθηκαν μικρόφωνα στο διαμέρισμα και το γραφείο του Ωνάση στη Νέα Υόρκη για να υποκλέπτουν τις επιχειρηματικές του κινήσεις.
  • Εκστρατεία λάσπης στα ΜΜΕ: Η CIA χρησιμοποίησε μια εφημερίδα στη Ρώμη (την οποία ήλεγχε κρυφά) για να δημοσιεύει δυσφημιστικά άρθρα κατά του Ωνάση.
  • Δικαστικός πόλεμος: Οι ΗΠΑ πίεσαν τον Ωνάση με δικαστικές διώξεις για δήθεν παράνομη αγορά αμερικανικών πλοίων (Liberty), αναγκάζοντάς τον τελικά να πληρώσει πρόστιμο 7 εκατομμυρίων δολαρίων. 

Η πίεση απέδωσε καρπούς και η συμφωνία του Ωνάση με τη Σαουδική Αραβία ακυρώθηκε το 1955.

Οι θεωρίες για τον θάνατο του Αλέξανδρου Ωνάση (1973)

Η εμπλοκή της CIA επανήλθε στο προσκήνιο με τον τραγικό θάνατο του μοναχογιού του Ωνάση, Αλέξανδρου, σε αεροπορικό δυστύχημα το 1973.

• Ο Αριστοτέλης Ωνάσης ήταν πεπεισμένος μέχρι το τέλος της ζωής του ότι ο θάνατος του γιου του ήταν αποτέλεσμα σαμποτάζ.
• Παρότι κυκλοφόρησαν έντονες θεωρίες συνωμοσίας που ενέπλεκαν τη CIA, την ελληνική Χούντα (με την οποία ο Νιάρχος είχε στενές οικονομικές σχέσεις εκείνη την περίοδο) ή ακόμα και τον ίδιο τον Νιάρχο, καμία επίσημη απόδειξη δεν έχει επιβεβαιώσει τη συμμετοχή της CIA στο συγκεκριμένο δυστύχημα. Οι τεχνικοί της Ολυμπιακής που είχαν κατηγορηθεί για αμέλεια τελικά αθωώθηκαν.
  
  Τα «Οικογενειακά Κοσμήματα» (Family Jewels) είναι μια διαβόητη συλλογή 693 αποχαρακτηρισμένων σελίδων της CIA, η οποία συντάχθηκε το 1973 μετά από εντολή του τότε διευθυντή της υπηρεσίας, Τζέιμς Σλέσιντζερ. Ο Σλέσιντζερ ζήτησε από τους υπαλλήλους να καταγράψουν όλες τις παράνομες, αντικαταστατικές ή ηθικά επιλήψιμες επιχειρήσεις που είχε πραγματοποιήσει η CIA από τη δεκαετία του 1950 έως τότε.
  Τα έγγραφα αυτά ήρθαν στο φως της δημοσιότητας μετά από δεκαετίες μυστικότητας (το μεγαλύτερο μέρος τους αποχαρακτηρίστηκε επίσημα το 2007), επιβεβαιώνοντας μερικές από τις πιο σκοτεινές σελίδες του Ψυχρού Πολέμου: από απόπειρες δολοφονίας ξένων ηγετών (όπως του Φιντέλ Κάστρο) και πειράματα σε ανθρώπους, μέχρι εγχώρια κατασκοπεία.
  Μέσα σε αυτό το πλαίσιο παράνομων δραστηριοτήτων εντάσσεται και η συστηματική επιχείρηση εξόντωσης του Αριστοτέλη Ωνάση.

  Όταν το 1974 ο δημοσιογράφος Σέιμουρ Χερς της εφημερίδας The New York Times αποκάλυψε την ύπαρξη αυτών των αναφορών, προκλήθηκε τεράστιο πολιτικό σκάνδαλο στις ΗΠΑ. Ανάγκασε το αμερικανικό Κογκρέσο να ξεκινήσει σαρωτικές έρευνες για τις μυστικές υπηρεσίες. 

  Για την ελληνική ιστορία, τα Family Jewels αποτελούν την απόλυτη γραπτή απόδειξη ότι ο οικονομικός «πόλεμος» μεταξύ Ωνάση και Νιάρχου δεν ήταν απλώς μια προσωπική βεντέτα δύο κροίσων, αλλά μια γεωπολιτική σκακιέρα όπου οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες χρησιμοποιήθηκαν ως όπλο για να πληγεί ο Ωνάσης.

   Παράλληλα με το νομικό σκέλος, το Υπουργείο Δικαιοσύνης και οι μυστικές υπηρεσίες διοχέτευαν πληροφορίες στον τύπο, κατηγορώντας τον Ωνάση ως «αντιαμερικανό», «συμπαθούντα των Ναζί» ή ακόμα και «κατάσκοπο των Κομμουνιστών» που ήθελε να παραδώσει το αραβικό πετρέλαιο στους Σοβιετικούς. Αυτή η συντονισμένη λασπολογία κατέστρεψε την πιστοληπτική ικανότητα του Ωνάση στις αμερικανικές τράπεζες.

    Family Jewels: Το άρθρο του Playboy ανάγκασε τα μεγάλα αμερικανικά μέσα (όπως οι New York Times και η Washington Post) να ασχοληθούν σοβαρά με το θέμα. Παράλληλα, τα έγγραφα αυτά καταχωρήθηκαν επίσημα στα αρχεία της CIA, η οποία υποχρεώθηκε να κρατήσει αντίγραφα των εν λόγω άρθρων (τα οποία είναι σήμερα προσβάσιμα μέσω του νόμου περί ελευθερίας της πληροφόρησης FOIA).

   Όταν το 1973-1974 άρχισαν να συντάσσονται τα Family Jewels (τα οποία περιείχαν τις παράνομες υποκλοπές κατά του Ωνάση), ο Κίσινγκερ —ως επικεφαλής του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας— προσπάθησε να περιορίσει τις διαρροές, καθώς φοβόταν ότι η αποκάλυψη των «dirty tricks» της CIA θα κατέστρεφε τη διεθνή αξιοπιστία των ΗΠΑ.

  Η τρέχουσα αποστολή της Ελλάδας στη Σαουδική Αραβία για την προστασία της Aramco αποτελεί, στην πραγματικότητα, την απόλυτη εφαρμογή του δόγματος Κίσινγκερ.

  Όταν ο Κίσινγκερ συνέδεσε την ασφάλεια της Aramco με τη δυτική στρατιωτική ομπρέλα, δημιούργησε ένα προηγούμενο. Σήμερα, η απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης να παρατείνει την παραμονή της συστοιχίας Patriot PAC-3 στο Yanbu (μετά την πρόσφατη συμφωνία του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν στο Ριάντ), δείχνει πώς η Ελλάδα λειτουργεί ως ο δυτικός «πάροχος ασφάλειας» που είχε οραματιστεί το αμερικανικό κατεστημένο της εποχής του Κίσινγκερ για να προστατεύεται η ροή του πετρελαίου.

  • Ιστορική ειρωνεία: Ο Ωνάσης κυνηγήθηκε από τις ΗΠΑ επειδή προσπάθησε να ελέγξει μόνος του την Aramco. Σήμερα, η ελληνική Πολεμική Αεροπορία βρίσκεται στη Σαουδική Αραβία, με τα έξοδα πληρωμένα από το Ριάντ, ακριβώς για να φυλάει τις εγκαταστάσεις της ίδιας εταιρείας.
    
    Το βιβλίο "House of Bush, House of Saud"
    Το 2004, ο ερευνητής δημοσιογράφος Κρεγκ Ανγκερ (Craig Unger) εξέδωσε το περίφημο βιβλίο «House of Bush, House of Saud». Στο βιβλίο αυτό τεκμηριώνεται πώς: 
  • Πλούσιοι Σαουδάραβες (συμπεριλαμβανομένων προσώπων που σχετίζονταν με την Aramco και τις κρατικές δομές) είχαν επενδύσει τεράστια ποσά (άνω του 1,4 δισεκατομμυρίου δολαρίων) σε επιχειρήσεις που συνδέονταν άμεσα ή έμμεσα με την οικογένεια Μπους και τους συμμάχους τους. 
  • Όταν ο Τζορτζ Μπους ο νεότερος (George W. Bush) βρισκόταν στα πρώτα του επιχειρηματικά βήματα στον τομέα του πετρελαίου (με την εταιρεία Arbusto και αργότερα τη Harken Energy), Σαουδάραβες επιχειρηματίες αγόρασαν μετοχές και χρηματοδότησαν τις εταιρείες του, σώζοντάς τον ουσιαστικά από τη χρεοκοπία. 

  4. Carlyle Group και Halliburton

  Μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο, ο Τζορτζ Μπους ο πρεσβύτερος εργάστηκε ως σύμβουλος για το Carlyle Group, έναν από τους μεγαλύτερους ιδιωτικούς επενδυτικούς ομίλους στον κόσμο. Το Carlyle Group διαχειριζόταν τεράστια κεφάλαια Σαουδαράβων κροίσων που είχαν πλουτίσει από το πετρέλαιο της Aramco. Παράλληλα, στενοί συνεργάτες των Μπους, όπως ο μετέπειτα Αντιπρόεδρος Ντικ Τσέινι (μέσω της εταιρείας Halliburton), εξασφάλιζαν συμβόλαια εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων απευθείας από την Aramco για την ανάπτυξη πετρελαιοπηγών. 

  Η σχέση αυτή παρέμεινε ενεργή και τα επόμενα χρόνια, με χαρακτηριστικό παράδειγμα το 2018, όταν ο Σαουδάραβας Πρίγκιπας Διάδοχος Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν (MBS) επισκέφθηκε προσωπικά τους δύο πρώην Προέδρους Μπους στο Χιούστον, επισφραγίζοντας νέα μεγάλα επιχειρηματικά project για τη Saudi Aramco