Κι αν έρθουν χρόνια δίσεχτα, καταραμένα χρόνια κι αγάλια αγάλια αχάριστος ξεγελασμένος κόσμος σε σβήσει από το λατρεμό κι από τη θύμησή του, θα πέσεις, θα αποκοιμηθείς βαθιά, δε θα πεθάνεις. Γιατί είν’ οι θεοί αθάνατοι και Χάρο δε φοβούνται, ξεχάνονται, δε χάνονται, την πλάση πάντα ορίζουν, κι αν τους αρνιούνται οι άνθρωποι, πάντα θυμούντ’ εκείνοι. Ο ύμνος της Αθηνάς-Κωστής Παλαμάς (1859-1943)
Δευτέρα 17 Αυγούστου 2026
ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ
ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ
ΠΑΝΤΑ ΓΕΛΑΣΤΟΙ-
Όσοι με το Χάρο γίναν φίλοι Με τσιγάρο φεύγουνε στα χείλη Στα τρελά τους όνειρα δοσμένοι Πάντα γελαστοί, πάντα γελαστοί Πάντα γελαστοί και γελασμένοι
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου