Κι αν έρθουν χρόνια δίσεχτα, καταραμένα χρόνια κι αγάλια αγάλια αχάριστος ξεγελασμένος κόσμος σε σβήσει από το λατρεμό κι από τη θύμησή του, θα πέσεις, θα αποκοιμηθείς βαθιά, δε θα πεθάνεις. Γιατί είν’ οι θεοί αθάνατοι και Χάρο δε φοβούνται, ξεχάνονται, δε χάνονται, την πλάση πάντα ορίζουν, κι αν τους αρνιούνται οι άνθρωποι, πάντα θυμούντ’ εκείνοι. Ο ύμνος της Αθηνάς-Κωστής Παλαμάς (1859-1943)
Κυριακή 10 Μαΐου 2026
Η κάθοδος του Οδυσσέα στον Άδη και η Αντίκλεια, η μητέρα του Οδυσσέα
Η κάθοδος του Οδυσσέα στον Άδη
Η Αντίκλεια, μητέρα του Οδυσσέα, εμφανίζεται στη ραψωδία λ της Οδύσσειας (Νέκυια), όταν ο 👉Οδυσσέας επισκέπτεται τον Κάτω Κόσμο για να ζητήσει χρησμό από τον Τειρεσία.
Ο Οδυσσέας τη συναντά ως σκιά, μαθαίνει ότι πέθανε από τη λύπη της για την απουσία του και προσπαθεί μάταια να την αγκαλιάσει τρεις φορές.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου