Κι αν έρθουν χρόνια δίσεχτα, καταραμένα χρόνια κι αγάλια αγάλια αχάριστος ξεγελασμένος κόσμος σε σβήσει από το λατρεμό κι από τη θύμησή του, θα πέσεις, θα αποκοιμηθείς βαθιά, δε θα πεθάνεις. Γιατί είν’ οι θεοί αθάνατοι και Χάρο δε φοβούνται, ξεχάνονται, δε χάνονται, την πλάση πάντα ορίζουν, κι αν τους αρνιούνται οι άνθρωποι, πάντα θυμούντ’ εκείνοι. Ο ύμνος της Αθηνάς-Κωστής Παλαμάς (1859-1943)
Σάββατο 24 Δεκεμβρίου 2011
ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ Ο ΠΕΡΙΚΛΕΕΣΤΑΤΟΣ ΕΛΛΗΝ ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ
Η ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΗ ΚΑΙ ΣΠΑΝΙΑ ΑΥΤΗ ΤΑΙΝΙΑ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΙ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΩΝ ΚΑΙ ΞΕΝΩΝ ΕΛΛΗΝΙΣΤΩΝ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ ΤΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΩΝ ΑΘΗΝΩΝ, ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟΥ, ΟΞΦΟΡΔΗΣ, ΣΟΡΒΟΝΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ.Pilaeus
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου