Ulrich von Wilamowitz – Moellendorff και Inscriptiones Graecae

Ο Γερμανός φιλόλογος Ulrich von Wilamowitz - Moellendorff (1848-1931), είναι ο κορυφαίος μελετητής και δάσκαλος των κλασικών γραμμάτων ο οποίος ως πρόεδρος της, οδήγησε την Ακαδημία των Επιστημών της Πρωσίας στην συλλογή και έκδοση όλων των στον ελλαδικό χώρο ευρεθέντων γραφών, την λεγόμενη Inscriptiones Graecae (εμπλουτίζεται μέχρι σήμερα).

 Μαθητής ακόμα, εκδήλωσε την κλίση του στις ανθρωπιστικές επιστήμες, και λίγο αργότερα, ως φοιτητής στο Πανεπιστήμιο της Βόννης, εξέδωσε τη μετάφρασή του στην " Άλκηστη" του Ευριπίδη. Στη "Φιλοσοφία του μέλλοντος" ασκεί πολεμική στον Νίτσε, θεωρώντας μάλιστα πως με το έργο του αυτό επέδρασε καθοριστικά στην εξέλιξη και την πορεία του μεγάλου συμπατριώτη του. Μελετητής των χειρογράφων του Ευριπίδη, εξέδωσε τα "Ευριπίδεια Ανάλεκτα" (1875) και αργότερα (1889) τον "Ηρακλή" (με εισαγωγή στην αττική τραγωδία, κείμενο και σχολιασμό). Το 1874 έγινε υφηγητής στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου, και τον επόμενο χρόνο καθηγητής στο Γκράισβαλτ· μετακαλείται εν συνεχεία στο Γκέτινγκεν, όπου εξέδωσε τα έργα "Ομηρικές έρευνες", "Αγαμέμνων" (μετάφραση και κριτικές παρατηρήσεις", "Αριστοτέλους Αθηναίων πολιτεία" (μαζί με τον Κάιμπελ), "Αριστοτέλης και Αθήναι" κ.ά. Κορυφαίο σταθμό στη σταδιοδρομία του αποτέλεσε η μετάκλησή του στα 1897 στο Βερολίνο. Εκεί ιδρύει, μαζί με τον Ντιλς, το "Ίδρυμα για την Αρχαιογνωσία", μεταφράζει τους τρεις Τραγικούς, εκδίδει την ελληνική "Γραμματολογία" και τους "Βουκολικούς". Το 1915 γίνεται πρύτανης. Στα 1919 δίνει τον "Πλάτωνα", ένα έργο-σημείο αναφοράς για τον μεγάλο φιλόσοφο. Θα ακολουθήσει η "Ελληνική μετρική", ο "Πίνδαρος του", η "Ελληνιστική ποίηση κατά τους χρόνους του Καλλιμάχου", ερμηνευτικές εκδόσεις κωμωδιών, ο "Νόστος του Οδυσσέως", τα "Απομνημονεύματα", τα "Έργα και ημέραι" σε κριτική έκδοση και η δίτομη "Θρησκεία των Ελλήνων", που δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει. Ο Wilamowitz, βαθύς γνώστης των κλασικών γλωσσών, της παπυρολογίας, της μετρικής και της επιγραφικής και εμβριθής κριτικός των κειμένων, αφιέρωσε τη ζωή του στη μελέτη του αρχαίου κόσμου για τον οποίο έδωσε μια νέα, θεμελιώδη πια για τη φιλολογική επιστήμη οπτική.