Κι αν έρθουν χρόνια δίσεχτα, καταραμένα χρόνια κι αγάλια αγάλια αχάριστος ξεγελασμένος κόσμος σε σβήσει από το λατρεμό κι από τη θύμησή του, θα πέσεις, θα αποκοιμηθείς βαθιά, δε θα πεθάνεις. Γιατί είν’ οι θεοί αθάνατοι και Χάρο δε φοβούνται, ξεχάνονται, δε χάνονται, την πλάση πάντα ορίζουν, κι αν τους αρνιούνται οι άνθρωποι, πάντα θυμούντ’ εκείνοι. Ο ύμνος της Αθηνάς-Κωστής Παλαμάς (1859-1943)
Κυριακή 6 Μαρτίου 2011
Ο Αρχίλοχος στέλνει χαιρετίσματα στην εξουσία!
...γιατί ξέρω να αρχίσω το ωραίο τραγούδι του άνακτα Διόνυσου (Αρχίλοχος).
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου