Το ΟΧΙ δεν ήταν μόνο όχι του Μεταξά, αλλά όλων των ΕΛΛΗΝΩΝ.

Όταν επιδόθηκε στον Μεταξά το ιταλικό τελεσίγραφο στις 28 Οκτωβρίου 1940 το απέρριψε, πιεζόμενος από τις απαιτήσεις του ελληνικού λαού για την εθνική του κυριαρχία, τότε «ο Μεταξάς βρέθηκε για πρώτη φορά σε σύμπνοια με το χειμαζόμενο ελληνικό λαό και διερμήνευσε τη θέληση της συντριπτικής πλειοψηφίας των Ελλήνων», χωρίς να υποτιμάται «και ένας άλλος παράγοντας που ασφαλώς επέδρασε στη στάση του Μεταξά: ο φόβος του ότι θα ανατρεπόταν με την άμεση ή έμμεση επέμβαση των Άγγλων, αν ενέδιδε στις αξιώσεις της Ιταλίας και στις πιέσεις του άξονα, γενικά». Ο ίδιος δεν ήταν αισιόδοξος για την έκβαση της μάχης, στην 29η Οκτωβρίου έγραφε στο ημερολόγιό του: «Με ανησυχεί η υπεραισιόδοξος Κοινή Γνώμη».