Κι αν έρθουν χρόνια δίσεχτα, καταραμένα χρόνια κι αγάλια αγάλια αχάριστος ξεγελασμένος κόσμος σε σβήσει από το λατρεμό κι από τη θύμησή του, θα πέσεις, θα αποκοιμηθείς βαθιά, δε θα πεθάνεις. Γιατί είν’ οι θεοί αθάνατοι και Χάρο δε φοβούνται, ξεχάνονται, δε χάνονται, την πλάση πάντα ορίζουν, κι αν τους αρνιούνται οι άνθρωποι, πάντα θυμούντ’ εκείνοι. Ο ύμνος της Αθηνάς-Κωστής Παλαμάς (1859-1943)
Τρίτη 8 Σεπτεμβρίου 2009
Είναι αυτά Ανθρωπινα Δικαιωματα;
βιντεο σχετικα με την κατασταση των ανθρωπινων δικαιωματων 61 χρονια απο την οικουμενικη διακηρυξη του ΟΗΕ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου