του οποίου οι γονείς του ήταν Έλληνες της Αζοφικής, ο πατέρας του από το Τσερμαλίκ και η μητέρα του από τη Γιάλτα-επέμενε να μην το καταστρέψουν καθώς ήταν παλιό, αλλά με μεγάλες δικές του χορηγίες, να το αναβαθμίσουν. Ετσι, πήρε το όνομα Μόσχα.
Κι αν έρθουν χρόνια δίσεχτα, καταραμένα χρόνια κι αγάλια αγάλια αχάριστος ξεγελασμένος κόσμος σε σβήσει από το λατρεμό κι από τη θύμησή του, θα πέσεις, θα αποκοιμηθείς βαθιά, δε θα πεθάνεις. Γιατί είν’ οι θεοί αθάνατοι και Χάρο δε φοβούνται, ξεχάνονται, δε χάνονται, την πλάση πάντα ορίζουν, κι αν τους αρνιούνται οι άνθρωποι, πάντα θυμούντ’ εκείνοι. Ο ύμνος της Αθηνάς-Κωστής Παλαμάς (1859-1943)
είναι κράτος (de facto) στη Μολδαβία στην Ανατολική Ευρώπη.
Αν καί σχεόν όλα τα κράτη μέλη του ΟΗΕ θεωρούν την Υπερδνειστερία νομικό μέρος της Δημοκρατίας της Μολδαβίας, τα μερικώς αναγνωρισμένα κράτη της Νότιας Οσσετίας, του Ναγκόρνο-Καραμπάχ που από την αρχαιότητα εδαφικά και πολιτισμικά άνηκε
Όταν ο Καρλομάγνος μετέφερε την πρωτεύουσα του στο Άαχεν, προσπάθησε να την μετατρέψει στην τρίτη Ρώμη (1). Για το λόγο αυτό, η πόλη έπρεπε να βρει σημαντικά χριστιανικά ιερά. Το έργο αυτό διευκολύνθηκε από την κόρη του Βυζαντινού αυτοκράτορα Κωνσταντίνου, Ειρήνη. Kατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου ένα μέρος των ιερών που προσελκύουν σήμερα χιλιάδες προσκυνητές από όλο τον κόσμο στο Άαχεν αποδείχθηκε ότι ήταν στην Κωνσταντινούπολη. Ο Καρλομάγνος νιούσε την ίδια την αυτοκράτειρα του Βυζαντίου Ειρήνη. Η αυτοκράτειρα του απάντησε με άρνηση, ωστόσο, να γλυκάνει το χάπι, του παρέδωσε τα κειμήλια που βρίσκοννται σήμερα στο Ααχεν.
Το αρχικό όνομα της Αθήνας ήταν Ακτή ή Ακτική και το είχε πάρει από τον βασιλιά, Ακταίο. Το δεύτερο όνομά της, Κεκροπία, είχε προέλθει από τον βασιλιά Κέκροπα.