Παρασκευή 2 Οκτωβρίου 2009

Ο δίσκος της Νέμπρα και οι Έλληνες

Η καλή και η ατάσθαλη Ιστορία

Η Ιστορία είναι μία ερμηνεία του υλικού και άυλου πολιτισμού κάθε εποχής. Η καλή Ιστορία. Η άλλη, η γραπτή, είναι πάντοτε το όργανο των ηγεμόνων και των νικητών. Ας διαβάσουμε λοιπόν την Ιστορία όχι μόνο από τους σημερινούς ιστορικούς, αλλά κυρίως από τις αποδείξεις, τα υλικά μίας εποχής 3600 χρόνια πριν. Είναι γνωστά τα ευρήματα στο Bernstorfer Berg της Βαυαρίας, και η συσχέτιση τους με τον ελληνικό πολιτισμό (εφημ. Καθημερινή, περιοδικό ΙΧΩΡ, Dr. Karl-Heinz Riedler), τα οποία αφήνουν πλέον ανοικτά ερωτήματα στην επιστημονική κοινότητα για ελληνικές ενδείξεις στην Γερμανία ακόμα πριν από το 1200 π.Χ.
Θρίλερ: Αρχαιολογία
Η ελβετική αστυνομία στις 23 Φεβρουαρίου 2002 μετά από συναρπαστική περιπέτεια που θα άξιζε να κινηματογραφηθεί, κατάσχει μέσα σε ένα ξενοδοχείο στη Βασιλεία (Basel, Ελβετία) κλοπιμαία από την εποχή του χαλκού. Ήταν αυτά που είχαν ευρεθεί από κυνηγούς θησαυρών τον Ιούλιο του 1999 στην Νέμπρα κοντά στην Λειψία (πρώην Ανατολική Γερμανία). Βέβαια, οι κυνηγοί θησαυρών δεν είχαν ιδέα τι τεράστιο αρχαιολογικό θησαυρό ανακάλυψαν. Το αντικείμενο 32 εκατοστών το οποίο βρήκε ο ανιχνευτής μετάλλων το νόμιζαν (λόγω της ακαθαρσίας η οποία το κάλυπτε) ...

για καπάκι! Αργότερα η αρχαιολογία ανακάλυψε ότι επρόκειτο για μια από τις αρχαιότερες απεικονίσεις του νυχτερινού έναστρου ουρανού:Ο δίσκος της Νέμπρα μαζί με δύο σπαθιά και εργαλεία!
Η συγκλονιστική ανακάλυ
ψη
O Hans Christian Wunderlich του νομαρχιακού υπουργείου αρχαιολογίας, αποσπώντας ένα μικροσκοπικό κομματάκι από τα σπαθιά, καταφέρνει να χρονογραφήσει με απόλυτη ακρίβεια ένα συνταρακτικό γεγονός. Η κατασκευή εντάσσεται στο 1600 π.Χ. ! Την ίδια εξακρίβωση έκανε επίσης ο Dr. Ernst Pernicka*, καθηγητής προϊστορικής αρχαιολογίας του πανεπιστημίου της πόλεως Tübingen, ο οποίος είναι επίσης προϊστάμενος του νεοσυσταθέντος Ινστιτούτου αρχαιομετρίας. Με την μέθοδο »210« την οποία ο ίδιος ανακάλυψε, αποδεικνύεται το αυθεντικό των ευρημάτων σε ποσοστό 99,9%.Βέβαια δεν είναι μόνο η χρονολογία το συνταρακτικό γεγονός, αλλά οι γεωγραφικοπολιτισμικές συγκυρίες. Μέχρι προ τινός οι γνώσεις που είχαμε για την αρχαία Γερμανία και την επιρροή ελληνικού πολιτισμού ήταν ελάχιστες έως ανύπαρκτες. Τώρα αλλάζει ριζικά το σκηνικό.
Ο δίσκος της Νέμπρα αδιάψευστη απόδειξη ελληνικής παρουσίας
Ο καθηγητής αστρονομίας του πανεπιστήμιου της πόλεως Μπόχουμ
Wolfhard Schlosser, απέδειξε ότι επρόκειτο για ημερολόγιο, και μάλιστα βασισμένο στις Πλειάδες, έτσι ώστε οι χωρικοί να ξέρουν πότε να σπείρουν και πότε να θερίσουν. Ας μην ξεχνάμε ότι παρόμοιες συμβουλές για τους χωρικούς βασισμένες στις Πλειάδες έδινε και ο Ησίοδος πριν 2700 χρόνια. Ο Ησίοδος αλλά και ο Ομηρος αναφέρουν ότι η δύση των Πλειάδων λίγο μετά τη δύση του Ηλίου (με το Γρηγοριανό Ημερολόγιο περίπου στις 3 Νοεμβρίου) σηματοδοτούσε την επιδείνωση του καιρού και το τέλος των θαλασσινών ταξιδιών.

Και η ερώτηση: πώς ήξεραν οι Γερμανοί των αστερισμό των Πλειάδων; Και γιατί τις ονόμασαν επίσης Πλειάδες(Plejaden); Οι Πλειάδες ήταν γνωστές στους Έλληνες από την μυθική ακόμα εποχή, οι κόρες του Άτλαντος.

Αλλά και το πρώτο επεισόδιο στην ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ ΕΝ ΑΥΛΙΔΙ ξεκινάει με αυτόν το διάλογο:

ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ

Ποιο να΄ ναι τάχα αυτό το αστέρι που ταξιδεύει;

ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ

Ο Σείριος, σιμά στην εφτάφωτη Πούλια,

στη μέση ακόμα τρέχει τ΄ ουρανού.

ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ

Γι αυτό δεν ακούγονται ούτε πουλιά ούτ΄ η θάλασσα,

κι ο άνεμος σωπαίνει πάνω από τον Εύριπο.

Άρα οι αρχαίοι Έλληνες πολύ καλά γνωρίζανε και τους αστερισμούς και τις επιρροές τους.

Ελληνική κατασκευή;
Ο διάσημος αστρονόμος, ο οποίος έχε
ι σπουδάσει επίσης φυσική και ιστορία, του πλανητάριου του Αμβούργου, ο Rahlf Hansen λέει ότι είναι γνωστό ότι η τεχνογνωσία με την οποία είναι λαξευμένος ο χρυσός στον δίσκο, προήλθε με σιγουριά από την Ελλάδα. Κατά δική του εκδοχή υπήρχε εξαγωγή τεχνογνωσίας από την Ελλάδα (δηλαδή και την Τροία ) προς την Γερμανία.
*Πρόσφατα έγινε υπεύθυνος ανακαφών στην Τροία

Ο „ιερός“ τομέας GOSECK

Ωχριούν οι πέτρες του Stonehenge στην Αγγλία μπροστά στην ηλικία της κατασκευής του Goseck. Είναι βλέπετε κατά 1800 χρόνια νεώτερες! Μόνο σε 25 χιλιόμετρα από το Γκόσεκ, βρέθηκε και ο δίσκος της Νέμπρα. Αλλά ας δούμε τι είναι αυτό το Γκόσεκ. Είναι ένα ξύλινο στρογγυλό οχύρωμα με τρις πύλες και με τέφρωμα το οποίο χρονολογείται στο 5000 – 4800 π.Χ. Δύο από τις τρις πύλες ήταν έτσι κατασκευασμένες ώστε να υποδεικνύουν με τις ηλιακές ακτίνες το χειμερινό ηλιοστάσιο. Ο καθηγητής Dr. François Bertemes, διευθυντής του ινστιτούτου προϊστορικής αρχαιολογίας στο Halle- Wittenberg, ισχυρίζεται ότι είδη το 7000 π.Χ. μετακινήθηκαν πληθυσμοί από την Ανατολία προς την Ελλάδα και κουβάλησαν ζώα και σιτηρά μαζί τους, συμπέρασμα που βγάζει κατόπιν αναλύσεων DNA. Είμαστε σίγουροι, λέει, ότι ήταν Ινδοευρωπαίοι/ Ινδογερμανοί (εδώ είναι καλό να γνωρίζουμε ότι ο όρος Ινδοευρωπαίος δεν υπονοεί την προτεραιότητα της Ινδίας, αλλά ότι οι Ευρωπαίοι-πιθανώς Πελασγοί-, κατοίκησαν την Ινδία). Βέβαια, είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι οι αστρονομικές γνώσεις προήλθαν από τους

Χαλδαίους, Βαβυλώνιους ή ακόμα και Αιγυπτίους. Όχι για να τους υποτιμήσουμε. Είχαν όντως μεγάλο πολιτισμό, αλλά σε κύριο βαθμό η Αστρονομία τους ήταν βασισμένη όχι στον ήλιο, αλλά στην σελήνη! Η εκδοχή ότι οι αστρονομικές γνώσεις των αρχαίων Γερμανών έχουν την καταγωγή τους στην Μεσοποταμία είναι μάλλον ατυχής. Η πιθανότητα έντονης παρουσίας Ελλήνων στην Γερμανία καθώς οι Έλληνες κυρίως βάση είχαν τον ήλιο, είναι μεγάλη. Επίσης η εκδοχή να είχαν και κοινούς Θεούς φαίνεται τεκμηριωμένη. Και πιθανότατα και τον Θεό Παν. Βρέθηκαν στο Γκόσεκ υπολείμματα αυλού. Και ξέρετε πώς ονομάζουν οι Γερμανοί τον αυλό; Παν-φλέτε (Panflöte). Μετάφραση: η φλογέρα (αυλός) του Παν(ός).
Αρθρογραφία:Περιοδικά Ιχώρ, ΡΜ
History, Abenteuer Archäologie, Ν.Σάμιος
Βλ. και σχετικό θέμα άρθρο του κ. Χάρη Βάρβογλη στο ΒΗΜΑ ( ο κ. Χάρης Βάρβογλης είναι αναπληρωτής καθηγητής στο Τμήμα Φυσικής του ΑΠΘ):

Δίσκος της Νέμπρα - Ο αρχαιότερος αστρονομικός υπολογιστής; - TO BHMA

Άλλη μια μεγάλη ανακάλυψη.120 αγγεία στην Πάρο με την τέφρα 120 οπλιτών του 800 π.χ.χ.


Η Γαία εντείνει την αποκάλυψη στοιχείων που θα αναγκάσουν στο τέλος όλους αυτούς που προσπαθούν να διαστρεβλώσουν την ΙΣΤΟΡΙΑ,να υποκλιθούν στην ΑΛΗΘΕΙΑ(α-λήθη).

Πάρος: 120 νεκροί στρατιώτες του 800 π.Χ

Γράφει ο Γιώργος Εχέδωρος

Είχαμε αναφέρει πριν λίγες ημέρες την εύρεση προϊστορικών σκελετών στην τοποθεσία της Τροίας, από την αρχαιολογική ομάδα του Έρνστ Περνίκα που είναι καθηγητής αρχαιομετρίας στο πανεπιστήμιο του Τύμπινγκεν.
Ενώ στην αρχή είχαν θεωρήσει πως επρόκειτο για λείψανα της εποχής του τρωϊκού πολέμου, τελικά, αναφέρθηκε πως πρόκειται, για μεταγενέστερα, περί το 800 π.Χ.
Της ιδίας περιόδου είναι και τα λείψανα που βρέθηκαν στο νησί της Πάρου.
Το εντυπωσιακό των ευρημάτων είναι πως πρόκειται για αποτεφρωμένα οστά πολεμιστών που σκοτώθηκαν αμυνόμενοι υπέρ της πατρίδος τους.
Άγνωστο ποιοι τους επιτέθηκαν, από πού ήρθαν στο νησί, πόσοι ήταν. Υπάρχει, βέβαια, το ενδεχόμενο να μετέφεραν τα πτώματά τους από κάπου αλλού, για να θαφτούν στην πατρίδα τους. Ουδείς γνωρίζει. Η γραφή της ιστορίας δεν είχε ακόμη καθιερωθεί. Ο Ηρόδοτος θα γεννιόταν τρεις αιώνες μετά...
Αν η επίθεση, λοιπόν, έγινε στην αρχαία πόλη της Πάρου, τα ευρήματα δηλώνουν πως η πόλη άντεξε στην εχθρική επιδρομή, αφού αμυνόμενη πλήρωσε με αίμα ουκ ολίγων στρατιωτών, τους οποίους τίμησε περίλαμπρα και τιμητικά έθαψε.
Σύμφωνα με τις χρονολογικές εκτιμήσεις των αρχαιολόγων η μάχη των αρχαίων παριανών και των εισβολέων διεξήχθη περί το 730 π.Χ.
Τα 120 μεγάλα αγγεία που καταμετρήθηκαν, όπου βρισκόταν η τέφρα των νεκρών, ήταν διακοσμημένα με σκηνές πένθους αλλά της μάχης που προηγήθηκε. Συνήθως τέτοια μνημεία ονομάζονται ως ‘πολυάνδρια’.
Οι συγγενείς των νεκρών αφού τοποθέτησαν την τέφρα των προσφιλών τους ανθρώπων στα τεφροδοχεία, τα μετέφεραν σε ‘παροικία’, δίπλα στην πόλη. Εκεί δημιούργησαν δύο μνημειακούς τύμβους για τα δοχεία αυτά.
Ενημερωτικά σημειώνεται πως η ανασκαφή του αρχαίου νεκροταφείου άρχισε μετά τυχαία εύρεσή του.
Οι εκσκαφές που άρχισαν για την κατασκευή ενός πολιτιστικού κέντρου της πόλης, στα μέσα της δεκαετίας του ‘80, ‘χτύπησαν’ θεμέλια νεκροταφείου 2.800 ετών!
Τα ευρήματα ήταν πολλά και σημαντικά.
Βρέθηκαν τάφοι διαφορετικής ταφικής συνήθειας αφού το νεκροταφείο χρησιμοποιήθηκε επί πέντε περίπου αιώνες (8ος έως 3ος π.Χ.)
Οι τάφοι της αρχαϊκής περιόδου είναι κιβωτιόσχημοι και οι ταφές σε μεγάλα αγγεία, βρίσκονται οργανωμένοι που περικλείονται από μεγάλους κάθετους και οριζόντιους τοίχους. Στον 5ο αιώνα π.Χ οι ταφικές συνήθειες αλλάζουν και κυριαρχούν οι μαρμάρινοι τεφροδόχοι αλλά και οι μνημειακές κατασκευές με βάθρα και επιτύμβιες στήλες. Στα ύστερα Ελληνιστικά και Ρωμαϊκά χρόνια χρησιμοποιούνται κυρίως μαρμάρινες σαρκοφάγοι με βάθρο.
Έτσι τα ευρήματα αξιολογήθηκαν και χρησιμοποιήθηκαν ως ‘οδηγός’ για τις ταφικές πρακτικές που ακολουθούνταν στον ελληνικό χώρο.


Σχετικά με τα αναφερόμενα του Έρνστ Περνίκα δες εδώ

Πηγή...

Γκάντι, μια μεγάλη ψυχή


Σαν σήμερα

γεννήθηκε μια μεγάλη ψυχή, ο Μοχάντας Καραμτσάντ Γκάντι

Ο Μοχάντας Καραμτσάντ Γκάντι (γκουτζαράτι:, ντεβαναγκάρι: ) ήταν Ινδός πολιτικός, στοχαστής και επαναστάτης. Υπήρξε η κεντρική μορφή του εθνικού κινήματος για την ινδική ανεξαρτησία και εμπνευστής της μεθόδου παθητικής αντίστασης χωρίς τη χρήση βίας έναντι των καταπιεστών.

Γυμνός ο Μαχάτμα Γκάντι, με γυμνούς σχεδόν όλους τους Ινδούς, πολέμησε με τα κανόνια της ψυχής του και νίκησε. Νίκησε γιατί είχε ψυχή. Τέτοιον ηγέτη έχουμε να ψηφίσουμε μεθαύριο;

Η διδασκαλία του επηρέασε το διεθνές κίνημα για την ειρήνη και μαζί με τον ασκητικό βίο του συνέτειναν στο να καταστεί παγκόσμιο σύμβολο και ορόσημο της φιλοσοφικής και κοινωνικοπολιτικής διανόησης του 20ού αιώνα. Έγινε ευρύτερα γνωστός με την προσωνυμία Μαχάτμα, που φέρεται να του απέδωσε στα 1915 ο Ινδός νομπελίστας ποιητής και φιλόσοφος Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ και στα σανσκριτικά σημαίνει Μεγάλη Ψυχή.

Τα πρώτα χρόνια

Γεννήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 1869, στο Πορμπαντάρ, μια μικρή πόλη στη δυτική ακτή της Ινδίας στην επαρχία Γκουτζάρατ. Η οικογένειά του ανήκε στην κάστα Βανισίγια, σύμφωνα με την ινδουιστική παράδοση του κοινωνικού διαχωρισμού σε κάστες. Ο παππούς του ήταν τοπικός κυβερνήτης του Πορμπαντάρ θέση στην οποία τον διαδέχτηκε ο γιος του και πατέρας του Μαχάτμα, Καραμτσάντ. Η μητέρα του, Πουτλιμπάι, που ήταν η τέταρτη σύζυγος του Καραμτσάντ (οι τρεις προηγούμενες είχαν πεθάνει κατά τη διάρκεια της γέννας) επηρέασε καταλυτικά το χαρακτήρα του με την αγιότητα του βίου της, την ευγένειά της και τη θρησκευτική της πίστη.

Μεγάλωσε σε ένα οικογενειακό περιβάλλον, το οποίο ασπαζόταν τις απόψεις του τοπικού θρησκευτικού κινήματος της Γκουτζαράτ, Τζαΐν, που πρέσβευε τις αρχές του μη-τραυματισμού οποιουδήποτε ζωντανού πλάσματος, τη χορτοφαγία, τη νηστεία ως μέθοδο αυτοκάθαρσης και την αμοιβαία ανοχή μεταξύ των μελών των διάφορων καστών και θρησκευτικών κινημάτων.

Το 1876 η οικογένειά του μετακόμισε στην πόλη Rajkot και ο Μαχάτμα εγγράφηκε στο σχολείο. Την ίδια χρονιά αρραβωνιάστηκε την συνομήλική του Καστουρμπάι, κόρη του εμπόρου Gokuldas Makanji. Το 1881 εισήλθε στο Γυμνάσιο Alfred High School και δύο χρόνια αργότερα παντρεύτηκε την Καστουρμπάι. Μαζί απέκτησαν τέσσερα παιδιά το Χαριλάλ (1888), το Μανιλάλ (1892), το Ραμντάς (1897) και τον Ντεμντάς (1900).

Η μετάβαση στο Λονδίνο

Στις 16 Νοεμβρίου 1885 πέθανε ο πατέρας του σε ηλικία 63 ετών. Το 1887 επέτυχε στις εισαγωγικές εξετάσεις και εισήλθε στο Κολλέγιο Samaldas, αλλά οι σπουδές εκεί του φάνηκαν δύσκολες και η ατμόσφαιρα δυσάρεστη οπότε παρακολούθησε μόνο ένα ακαδημαϊκό έτος. Μετά από αυτό ένας οικογενειακός φίλος πρότεινε πως εάν ο Μαχάτμα επιθυμούσε να αναλάβει τη θέση του πατέρα του θα ήταν καλό να σπουδάσει νομικά, σπουδές που θα διαρκούσαν τρία χρόνια στο Λονδίνο. Έτσι ο νεαρός Γκάντι εκμεταλλευόμενος αυτή την πρόταση μετέβη στην πρωτεύουσα της τότε Βρετανικής Αυτοκρατορίας στις 4 Σεπτεμβρίου 1888 και εγγράφηκε στο University College London. Ο Γκάντι φανταζόταν την Αγγλία σαν το κέντρο του πολιτισμού, χώρα φιλοσόφων και ποιητών. Η φανταστική του εικόνα, όμως, υπεχώρησε όταν βρέθηκε αντιμέτωπος με τον χλευασμό των συμφοιτητών του για τις ιδιαίτερες πολιτισμικές του συνήθειες ενώ συνάμα δυσκολευόταν να προσαρμοστεί προς τον δυτικό τρόπο ένδυσης και συμπεριφοράς.

Το τέλος

Στις 15 Αυγούστου 1947- και σε μεγάλο βαθμό χάρη στη δράση του Γκάντι κατά των κατακτητών- ο Τζαβαχαρλάλ Νεχρού, ως πρωθυπουργός, μπόρεσε να εκφωνήσει την ομιλία για την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας. Μιλούσε από το Ερυθρό Φρούριο, ένα εντυπωσιακό φρούριο της εποχής της μογγολικής αυτοκρατορίας στην παλαιά πόλη του Δελχί. Εκεί, γύρω από το μνημείο που ανακηρύχθηκε το 2007 Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UΝΕSCΟ, χιλιάδες άνθρωποι ζητωκραύγασαν τον πατέρα της πατρίδας.

Ο Γκάντι όμως δεν συμμετείχε στους εορτασμούς. Αντίθετα, νήστευε. Η τιμή της ελευθερίας για την οποία τόσο είχε αγωνιστεί αποδείχθηκε απαράδεκτα υψηλή. Η ανεξαρτησία ισοδυναμούσε επίσης με διχοτόμηση. Το Πακιστάν ήταν το δώρο για την ανεξαρτησία στους μουσουλμάνους, που δεν ένιωθαν ότι τους εκπροσωπούσε το Κόμμα του Κογκρέσου. Η τελευταία ημέρα είχε σημαδευθεί από διαρκή επεισόδια μεταξύ ινδουιστών και μουσουλμάνων που ο Γκάντι δεν μπόρεσε να κάνει τίποτε για να σταματήσει και τα οποία κατέληξαν σε σειρά ταραχών με εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς.

Ο Γκάντι δολοφονήθηκε μόλις πέντε μήνες αργότερα. Ενας νεαρός ονόματι Ναθουράμ Γκόντσε τον πλησίασε καθώς πήγαινε στον τόπο της καθημερινής προσευχής του στο Νέο Δελχί. Και αφού του άγγιξε τα πόδια σε ένδειξη σεβασμού, τον πυροβόλησε πολλές φορές εξ επαφής. Ο Γκάντι πέρασε από τον Γολγοθά των αμέτρητων συλλήψεων και απεργιών πείνας αλλά δυστυχώς μόνο ένας τον νίκησε: O θρησκευτικός φανατισμός, στερώντας έτσι από την ανθρωπότητα έναν μεγάλο ηγέτη.

Μαχάτμα Γκάντι aπό Βικιφθέγματα

Αναμφιβόλως θα ήμουν χριστιανός, αν οι χριστιανοί ήταν χριστιανοί εικοσιτέσσερις ώρες το εικοσιτετράωρο.

Αυτό που κάνουμε στα δάση του κόσμου δεν είναι παρά μια αντανάκλαση καθρέφτη αυτού που κάνουμε στους εαυτούς μας και ο ένας στον άλλο.

Η γη παράγει αρκετά για να ικανοποιήσει τις ανάγκες κάθε ανθρώπου, όχι όμως την απληστία του.

Ο καθένας έχει δίκιο με τον τρόπο του, αλλά δεν είναι απίθανο όλοι να έχουν άδικο.

Όσα λιγότερα έχεις, τόσο λιγότερα θέλεις.

Πρέπει να είσαι η αλλαγή που εύχεσαι να δεις στον κόσμο.

Πρέπει να σεβόμαστε τις άλλες θρησκείες εξίσου όπως σεβόμαστε τη δική μας. Η μερική/εν μέρει ανεκτικότητα επομένως δεν είναι αρκετή.

Πρώτα σε αγνοούν, μετά σε κοροϊδεύουν, μετά σε πολεμούν και μετά νικάς.

Τη στιγμή που ο σκλάβος αποφασίζει να μην είναι πια σκλάβος, οι αλυσίδες του σπάνε.

Το αισθάνομαι πως η πνευματική πρόοδος όντως απαιτεί, σε κάποιο στάδιο, πως πρέπει να σταματήσουμε να σκοτώνουμε τα συντροφικά μας πλάσματα για την ικανοποίηση των σωματικών μας γούστων.

Αν η μόρφωση δεν συνοδεύεται και από συμπόνια όχι απλά είναι άχρηστη, αλλά γίνεται και καταστροφική.


H άποψη του περί ιδανικού κόσμου, για τον άνθρωπο και το περιβάλλον του:
" Επτά αρχές που πρέπει να λείπουν από την ζωή μας:

Πλούτος χωρίς μόχθο.

Γνώση χωρίς χαρακτήρα.

Πολιτική χωρίς αρχές.

Απόλαυση χωρίς συναίσθημα.

Εμπόριο χωρίς ήθος.

Επιστήμη χωρίς ανθρωπιά.

Αγάπη χωρίς θυσία."

Δείτε στο βίντεο στιγμές από την ζωή του:

Πηγή: Βικιπαίδεια, Γκάντι: ο θρίαμβος του μεγάλου κήρυκα ΤΟ ΒΗΜΑ, 7 Αυγούστου 2009

Πέμπτη 1 Οκτωβρίου 2009

Αμεση παρέμβαση της ΕΕ για την απελευθέρωση του Θανάση Λερούνη


Ερώτηση στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο

Αμεση παρέμβαση της ΕΕ για την απελευθέρωση του Θανάση Λερούνη ζητά ο ΣΥΡΙΖΑ

Αθήνα - Πέμπτη 1 Οκτωβρίου 200913:17

Την άμεση παρέμβαση της ΕΕ για την απελευθέρωση του Έλληνα εθελοντή ανθρωπιστικής οργάνωσης, Θανάση Λερούνη, ο οποίος απήχθη στην περιοχή Τσιτράλ του βόρειου Πακιστάν, στα σύνορα με το Αφγανιστάν, ζητά ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Νίκος Χουντής.

Συγκεκριμένα στις 8 Σεπτεμβρίου, (σήμερα έχουμε 1η Οκτωβρίου) ομάδα ενόπλων μασκοφόρων Ταλιμπάν εισέβαλαν στο Πολιτιστικό Κέντρο των Καλάς, όπου διέμεινε ο κ. Λερούνης και ύστερα από αιματηρή συμπλοκή τον απήγαγαν στα βουνά του Αφγανιστάν.

Οι απαγωγείς απαιτούν για την απελευθέρωση του λίτρα και την απελευθέρωση τριών κρατουμένων εξτρεμιστών.

Οευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ καλεί το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο να παρέμβει για την άμεση απελευθέρωση του Θανάση Λερούνη σε συνεργασία με την ελληνική κυβέρνηση και να «αναλάβει πρωτοβουλίες για την προστασία των Καλάς και της πολιτιστικής τους κληρονομιά επειδή υπάρχουν εκτιμήσεις ότι οι ενέργειες αυτές των Ταλιμπάν συνδέονται και με εχθρική στάση και επιθετική συμπεριφορά απέναντι στους Καλάς λόγω των 'ιδιαιτεροτήτων' τους».

Ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ, Γ. Καρατζαφέρη θα συναντηθεί την Παρασκευή, στα γραφεία του κόμματος με τον πρέσβη του Πακιστάν. Ιφτικάρ Χουσείν Καζμί, προκειμένου να συζητήσουν την υπόθεση της απαγωγής του Έλληνα εκπαιδευτικού.

Πηγή....

Δηλαδή λίγες μέρες πριν από τις εκλογές τον θυμήθηκαν; Τόσο καιρό τι έκαναν;

Ο Λερούνης πήγαινε προς τον θάνατο και αυτοί προς εκλογές,...

Βέβαια μόνο σε λίγες μέρες συγκεντρώθηκαν σχεδόν 5000 υπογραφές, δεν μπορεί, θα υπάρχουν και από αυτούς ψηφοφόροι....

Τα συγχαρητήρια ανήκουν κυρίως στα περισσότερα ελληνικά μπλοκ που ασταμάτητα αγωνίζονται για την απελευθέρωση του, καθώς και στους Γιατρούς του Κόσμου.

Υπογράψτε στη σελίδα των Γιατρών του Κόσμου και «Απελευθερώστε τον Θ. Λερούνη»

Η συλλογή υπογραφών γίνεται στην ηλεκτρονική διεύθυνση:

www.mdmgreece.gr.

Η υπογραφή σας είναι σημαντική


"Θησαυροί" στο Μουσείο Τύπου της Πάτρας και Ιστορικό αρχείο στο Internet


Ένα πλούσιο και ταυτόχρονα σπάνιο αρχείο εφημερίδων και περιοδικών, καθώς και ιστορικά κειμήλια, κυρίως της Επανάστασης του 1821, αποτελούν μεταξύ άλλων τον «θησαυρό» του Μουσείου Τύπου της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Πελοποννήσου Ηπείρου Νήσων, που στεγάζεται και λειτουργεί στην Πάτρα.

Συγκεκριμένα το Μουσείο Τύπου διαθέτει 1.300 διαφορετικούς τίτλους εφημερίδων από το 1815 έως σήμερα, που περιέχονται σε 900 τόμους από όλη την Ελλάδα. Επίσης 1.000 περιοδικά από το 1852 και έπειτα, 67 ημερολόγια της περιόδου 1879-1970, καθώς και σπάνιες εκδόσεις και τίτλους βιβλίων.

Επίσης εντυπωσιακά χαρακτηρίζονται και τα ιστορικά κειμήλια της περιόδου της Επαναστάσεως του 1821, όπως το πρωτότυπο χειρόγραφο της Γ' Εθνοσυνέλευσης του 1827 στην Τροιζήνα, και χειρόγραφη επιστολή του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη. Ακόμη υπάρχει στην συλλογή του Μουσείου εισιτήριο των πρώτων σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων του 1896, το οποίο μάλιστα συμπεριελήφθη στον φάκελο της Ελλάδας για την διεκδήκιση των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004. Επίσης ανάμεσα στα εκθέματα υπάρχει και η κληρωτίδα του λαχείου Συντακτών.

Το Μουσείο Τύπου, μπαίνοντας στη σύγχρονη εποχή, διαθέτει ψηφιοποιημένο ένα σημαντικό μέρος του υλικού του σε 300.000 σελίδες, στις οποίες μπορούν πλέον να έχουν εύκολη πρόσβαση οι χρήστες του διαδικτύου. Μέσω των ιστοσελίδων


www.mouseiotipou.gr

και

www.pressmuseum.gr

κάθε ενδιαφερόμενος μπορεί να αναζητήσει τεκμήρια και έντυπα για μια ευρεία ιστορική περίοδο. Η αναζήτηση είναι απλή στη χρήση της και μπορεί να γίνει με κριτήρια αναζήτησης κειμένου, ημερομηνιών, καθώς και με μενού προτεινόμενων επιλογών. Το έργο συντελέστηκε με συγχρηματοδότηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση (Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης 75%) και Εθνική Συμμετοχή (25%).

Το Μουσείο Τύπου, ιδρύθηκε από την Ένωση Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Πελοποννήσου- Ηπείρου- Νήσων με έδρα την Πάτρα το 1956 και λειτουργεί από τις 28 Μαΐου του 1957. Έφορος του Μουσείου διετέλεσε για 45 συναπτά έτη ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Νίκος Πολίτης, ο οποίος υπήρξε ο επιμελητής του Μουσείου Τύπου. Έφορος μετά τον Νίκο Πολίτη, ως και το 2008, διετέλεσε ο παλαίμαχος δημοσιογράφος και συγγραφέας Γιάννης Καραλής.

Σήμερα το Μουσείο Τύπου διοικείται από τριμελές Διοικητικό Συμβούλιο(Πρόεδρος: Μιχάλης Βασιλάκης, Γενική Γραμματέας: Αφροδίτη Τσικριτζή, Μέλος: Ανδρέας Αλεξ. Βρής).

Το Μουσείο Τύπου είναι ανοικτό καθημερινά, με ελεύθερη είσοδο για κάθε ενδιαφερόμενο μελετητή, φοιτητή, επισκέπτη και στεγάζεται σε κτίριο επί της οδού Μαιζώνος 200 στην Πάτρα. Μάλιστα το Μουσείο σε συνεργασία με το Δήμο Πατρέων και την Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση υλοποίησαν από κοινού επιμορφωτικό πρόγραμμα σε μαθητές, οι οποίοι εκδίδουν μαθητικές εφημερίδες στο πλαίσιο των σχολικών δραστηριοτήτων τους. Τέλος εδώ και λίγο καιρό βρίσκονται σε εξέλιξη συζητήσεις με την πολιτεία για την παραχώρηση του ανακαινισμένου νεοκλασικού κτιρίου της παλαιάς Νομαρχίας Αχαΐας, που βρίσκεται στο κέντρο της Πάτρας και διαθέτει τους κατάλληλους χώρους, για την καλύτερη ανάπτυξη των εκθεμάτων.

Πηγή...

Βρετανία-Αναμνηστική πλακέτα στην οικία του ναυάρχου Κόντριγκτον

1 Οκτωβρίου 2009 (10:20 UTC+2)

του Λ. Τσιριγωτάκη

Με αναδρομή, και έμφαση της συμβολής του Βρετανού ναυάρχου σερ Εδουάρδου Κοδριγκτώνος (Edward Codrington) στον αγώνα της Ελλάδας για την ανεξαρτησία της, πραγματοποιήθηκαν, χθες, στην πόλη Μπράιτον, τα αποκαλυπτήρια αναμνηστικής πλακέτας στο σπίτι όπου ο Βρετανός ναύαρχος έζησε τα χρόνια που ακολούθησαν μετά τη ναυμαχία του Ναυαρίνου.

Τα αποκαλυπτήρια της πλακέτας έκανε ο πρεσβευτής της Ελλάδας στο Λονδίνο Βασίλης Πισπίνης, ο οποίος στην ομιλία του εξήρε το ρόλο του ναυάρχου Κόντριγκτον στη ναυμαχία του Ναυαρίνου, ένα γεγονός, τόνισε ο Έλληνας πρέσβης, που άλλαξε το ρου του αγώνα. Ο κ. Πισπίνης αναφέρθηκε αναλυτικά στα γεγονότα που οδήγησαν στην Ναυμαχία του Ναυαρίνου, υπογραμμίζοντας την αποφασιστικότητα του ναυάρχου Κόντριγκτον και το ρόλο του στις διαπραγματεύσεις στην Αλεξάνδρεια. Τα ιστορικά αυτά γεγονότα οδήγησαν στην απόσυρση των οθωμανικών και αιγυπτιακών δυνάμεων από την Πελοπόννησο και στην ανεξαρτησία του ελληνικού έθνους.

Στην Ελλάδα, ανέφερε επίσης στην ομιλία του ο Έλληνας πρεσβευτής, ο ναύαρχος Κόντριγκτον θεωρείται και τιμάται ως ένας άνθρωπος του οποίου η πρωτοβουλία και η αποφασιστικότητα κυριολεκτικά άλλαξαν την πορεία του ελληνικού αγώνα για την ανεξαρτησία. Κεντρικός δρόμος (οδός Εδουάρδου Κοδριγκτώνος) στην Αθήνα φέρει το όνομά του. Τιμούμε σήμερα έναν άνδρα ο οποίος δεν έκανε απλώς το χρέος του απέναντι στην πατρίδα του, αλλά που θεωρείται επιπλέον ήρωας σε μια χώρα στην ελευθερία της οποίας συνέβαλε και η οποία έχει παραμείνει έκτοτε φίλος και σύμμαχος της Βρετανίας.

Την πρωτοβουλία για την τοποθέτηση της αναμνηστικής πλακέτας στο σπίτι όπου έζησε ο Βρετανός ναύαρχος έλαβε ο Δήμος του Μπράιτον στο πλαίσιο του προγράμματος «μπλε πλακέτα» η οποία έχει σκοπό τη διαφύλαξη και προαγωγή της πολιτιστικής κληρονομιάς και της ιστορίας της περιοχής.

Πηγή...


«Τους κατατρέξανε οι Ευρωοπαίγοι τους δυστυχείς Ελληνες. Εις τις πρώτες χρονιές εφόδιαζαν τα κάστρα των Τούρκων, τους κατάτρεχαν και τους κατατρέχουν ολοένα διά να μην υπάρξουν. Η Αγγλία τους θέλει να τους κάμη Αγγλους με την δικαιοσύνην την αγγλική καθώς οι Μαλτέζοι ξυπόλυτους και νηστικούς, οι Γάλλοι Γάλλους, οι Ρούσοι Ρούσους κι ο Μέτερνικ της Αουστρίας Αουστριακούς - κι όποιος τους φάγη από τους τέσσερους. Και τους λευτερώνουν χερότερα κι από τους Τούρκους».

Ι. Μακρυγιάννης «Απαντα: Απομνημονεύματα - Δίκη», εκδόσεις Μέρμηγκας, τόμος Β΄ σελ. 170

Δυστυχώς, η σημερινή Ελλάδα είναι ένα κρατίδιο το οποίο υπάρχει ως κληρονόμος μιας ένδοξης αρχαίας ιστορίας της οποίας πάντως ελάχιστα στοιχεία φέρει και υπάρχει χάρη στους προστάτες της, ή καλύτερα στους επενδυτές της, οι οποίοι την κατέκτησαν αφανέστατα ασκώντας γεωστρατηγική, γεωγραφικοικονομική πολιτική. Με δάνεια. Το πρώτο βήμα προς αυτήν την κατεύθυνση έγινε με τη Β Εθνική Συνέλευση του Αστρους (Μάρτης του 1823), όταν αποφασίστηκε η προσφυγή στον ξένο δανεισμό.
Οι Έλληνες της τότε εποχής δεν εννοούσαν να καταλάβουν ότι η ανεξαρτησία δεν σήμαινε αυτόματα και ασυδοσία. Παρ όλα αυτά η τάση ασυδοσίας θα κυριαρχήσει εν συνεχεία στον Ελλαδικό χώρο και θα εδραιωθεί ως κύριος κανόνας μέχρι και τις μέρες μας .