ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΡΟΊΣΤΟΡΙΑ

Περιοχές εξάπλωσης της νεολιθικής οικονομίας.
A. H κοιτίδα της νεολιθικής οικονομίας βρίσκεται στην "εύφορη ημισέληνο"(8η χιλιετία π.Χ.) και διαπιστώθηκε στις θέσεις:1. Hefzibah, 2. Ain Mallaha, 3. Jericho, 4. Abu Hurreira,5. Muraibit, 6. Cayonu, 7. Zaw-e Chami, 8. Gani-Dareh.B. Περιοχή πρωιμότερης υιοθέτησης (7500-7000 π.Χ.) στις θέσεις 9. Can Chasan III, και 10. Catal Huyuk.Γ. Πρώτη εξάπλωση στην Ευρώπη και στα νησιά της ανατολικής Μεσογείου(μέχρι το 6500 π.Χ.).Δ. Eξάπλωση στις παραδουνάβιες περιοχές (μέχρι το 6000 π.Χ.).Ε. Eξάπλωση στην κεντρική Ευρώπη (μέχρι το 5000 π.Χ.).ΣΤ. Εξάπλωση στη νοτιοδυτική και στη νότια Ευρώπη (μέχρι το 5500 π.X.).

Η Παλαιολιθική εποχή αντιστοιχεί στη γεωλογική περίοδο του Πλειστόκαινου ή εποχή των Παγετώνων και καλύπτει το χρονικό διάστημα από 2 εκατομμύρια μέχρι 12.000 χρόνια περίπου πριν από σήμερα. Στη διάρκεια της μακράς αυτής περιόδου σημειώθηκαν στην περιοχή του σημερινού ελλαδικού-αιγαιακού χώρου σημαντικές γεωμορφολογικές και κλιματολογικές αλλαγές, οι οποίες ήταν καθοριστικές για την πανίδα, τη χλωρίδα και για την επιβίωση του παλαιολιθικού ανθρώπου στην περιοχή.
Η πρωιμότερη ένδειξη ανθρώπινης παρουσίας στην Ελλάδα είναι το ανθρώπινο κρανίο που βρέθηκε στα Πετράλωνα Χαλκιδικής και ανήκει στον ανθρωπολογικό τύπο του Homo sapiens praesapiens. Το σπήλαιο Κόκκινες Πέτρες των Πετραλώνων βρίσκεται 46 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Θεσσαλονίκης, κοντά στο δρόμο που οδηγεί στη χερσόνησο της Κασσάνδρας, στη δυτική Χαλκιδική. Η ανακάλυψη του σπηλαίου το 1960 και η συστηματική ανασκαφική έρευνα που ακολούθησε, το ανέδειξαν ως τον πρώτο σημαντικό σταθμό για τη μελέτη της Παλαιολιθικής εποχής στην Ελλάδα.Στο εσωτερικό του σπηλαίου ανακαλύφθηκε, μέσα σε σταλαγμιτική ύλη, απολιθωμένο ανθρώπινο κρανίο, που πιθανότατα ανήκει σε γυναίκα ηλικίας 25 ετών, και θεωρήθηκε αρχικά 700.000 ετών. Nεότερες χρονολογήσεις, βασιζόμενες σε μεθόδους των φυσικών επιστημών, ανάγουν το κρανίο 200.000 χρόνια πριν από σήμερα. Σύμφωνα με μορφολογική εξέταση, το κρανίο κατατάσσεται στον ανθρωπολογικό τύπο του Homo sapiens praesapiens. Παραβάλλεται με το κρανίο από το Steinheim της νοτιοδυτικής Γερμανίας και τοποθετείται χρονολογικά 350.000 χρόνια πριν από σήμερα, δηλαδή στην Κατώτερη Παλαιολιθική περίοδο.
Τα μέχρι στιγμής γνωστά ανθρωπολογικά και αρχαιολογικά ευρήματα επιτρέπουν τη διαίρεση της Παλαιολιθικής στην περιοχή του Αιγαίου σε Κατώτερη (350.000-100.000), Μέση (100.000-35.000) και Ανώτερη Παλαιολιθική (35.000-11.000 πριν από σήμερα).
Η κατοίκηση εντοπίζεται σε σπήλαια, βραχοσκεπές και σε υπαίθριες θέσεις. Ελάχιστες είναι μέχρι στιγμής οι θέσεις της Κατώτερης Παλαιολιθικής, ενώ περισσότερα είναι τα στοιχεία για τη Μέση και την Ανώτερη Παλαιολιθική. Το γεγονός θα πρέπει να αποδοθεί εν μέρει στην έντονη τεκτονική δραστηριότητα στον ελλαδικό χώρο και στις αυξομειώσεις της θαλάσσιας στάθμης του Αιγαίου, που εξαφάνισαν κάθε ίχνος κατοίκησης από κάποιες γεωγραφικές περιοχές.
Παλαιολιθικά ευρήματα από τον ελλαδικό χώρο αναφέρονται για πρώτη φορά το 1867, ενώ οι πρώτες οργανωμένες έρευνες σε παλαιολιθικές θέσεις έγιναν στο διάστημα 1927-31 από τον Αυστριακό Markovits. Η πρώτη ανασκαφή παλαιολιθικής θέσης πραγματοποιήθηκε το 1942, στο σπήλαιο Σεϊντί Βοιωτίας από το Γερμανό Stampfuss. Η συστηματική όμως έρευνα της Παλαιολιθικής στην Ελλάδα έγινε στη δεκαετία 1960-1970 από αγγλικές, αμερικανικές και γερμανικές αποστολές στην Ήπειρο, τη Μακεδονία, τη Θεσσαλία και την Πελοπόννησο. Οι αποστολές αυτές συνέταξαν το χάρτη με τις παλαιολιθικές θέσεις στον ελλαδικό χώρο. Ο χάρτης αυτός εμπλουτίζεται από τη δεκαετία του 1980 και εξής διαρκώς με νέες θέσεις, που εντοπίζονται σε συστηματικές επιφανειακές έρευνες και ανασκαφές, οι οποίες πραγματοποιούνται από την Εφορεία Παλαιοανθρωπολογίας-Σπηλαιολογίας του ελληνικού υπουργείου Πολιτισμού.
Στον παρακείμενο χάρτη σημειώνονται με κόκκινο χρώμα οι σημαντικότερες θέσεις για τη μελέτη της Παλαιολιθικής στην Ελλάδα. Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν το σπήλαιο Θεόπετρα στη Θεσσαλία και το σπήλαιο Φράγχθι Ερμιονίδας, τα οποία κατοικήθηκαν σχεδόν χωρίς διακοπή σε όλες τις φάσεις της Παλαιολιθικής, καθώς επίσης και κατά τη Μεσολιθική περίοδο.
O χάρτης και περισσότερα εδώ: http://www.fhw.gr/chronos/01/gr/index.html

Ο Ησίοδος

Ο πατέρας του Ησιόδου4, που ζούσε από τη ναυσιπλοΐα, μετανάστευσε λόγω ενδείας από την αιολική Κύμη (στη δυτική ακτή της σημερινής Τουρκίας) και εγκαταστάθηκε στη βοιωτική Άσκρα, όπου γεννήθηκαν ο Ησίοδος και ο αδερφός του ο Πέρσης. Ο Ησίοδος5 ονομάζει την Άσκρα «δυστυχισμένο χωριό, το χειμώνα κακό, το καλοκαίρι ανυπόφορο, ποτέ καλό». Με πολύ πιο λαμπερά χρώματα περιγράφει την περιοχή ο Παυσανίας6: «Aνάμεσα στα βουνά της Eλλάδας ο Eλικώνας ξεχωρίζει για την ευφορία του και για την αφθονία των καρποφόρων δέντρων· και οι θάμνοι της ανδράχνου (βατομουριάς) παρέχουν στις κατσίκες πιο ευχάριστο καρπό παρά σ' οποιοδήποτε άλλο τόπο». Ο Ηγησίνος7 επίσης εξυμνεί στα ποιήματά του «την τοποθεσία της Άσκρης που κατέχει τα ριζά του πλούσιου σε πηγές Eλικώνα».
Όταν ο Ησίοδος έβοσκε τα πρόβατά του στις πλαγιές του Ελικώνα, του συνέβη κάτι το παράδοξο8: του εμφανίστηκαν οι Μούσες που του έδωσαν ένα κλαδί δάφνης και του δίδαξαν να τραγουδάει όμορφα, έτσι ώστε να μιλάει με θεσπέσια φωνή για τα περασμένα και τα μελλοντικά. Ο Ησίοδος ακολούθησε το κάλεσμά τους, παρουσιάστηκε ως τραγουδιστής, ως ραψωδός, όπως για παράδειγμα στους αγώνες προς τιμήν του νεκρού βασιλιά Αμφιδάμαντα στη Χαλκίδα της Εύβοιας, όπου κέρδισε ένα χάλκινο τρίποδα9, τον οποίο αφιέρωσε ως ευχαριστία στις Μούσες. Ο Ησίοδος έγινε το πιο φημισμένο τέκνο της πόλης και οι κάτοικοι, για να εκφράσουν την ευγνωμοσύνη τους, ανέγειραν αργότερα προς τιμήν του έναν ανδριάντα του στο ιερό των Μουσών. Ο ανδριάντας10 ωστόσο δεν απεικονίζει τον Ησίοδο με ένα κλαδί δάφνης παρά με μια κιθάρα στα γόνατα, παρόλο που αυτός δεν απήγγελλε τα ποιήματά του με μουσική συνοδεία αλλά κρατώντας το κλαδί δάφνης στο χέρι.
Σε επισκέπτες, όπως ο Παυσανίας11, που 900 χρόνια αργότερα επισκέφθηκε την κοιλάδα των Μουσών ψάχνοντας τα ίχνη του Ησιόδου, οι κάτοικοι έδειχναν τον τρίποδα που λεγόταν πως κέρδισε ο Ησίοδος ως έπαθλο στη Χαλκίδα, παρουσιάζοντάς τον ως τον αρχαιότερο τρίποδα από τους εκεί βρισκόμενους. Επιπλέον, τους επιδείκνυαν στην πηγή του Περμησσού μια φθαρμένη από την πολυκαιρία, μολύβδινη πλάκα, με το κείμενό του Έργα και Ημέραι.
Ο Ησίοδος θεωρείται, μαζί με τον Όμηρο, ως ο πιο σημαντικός επικός ποιητής της Προκλασικής περιόδου. Από τα έργα του σώζονται η Θεογονία και το Έργα και Ημέραι. Σ' αυτόν αποδίδονται επίσης τα αποσπάσματα από τις Ηοίες ή Γυναικών κατάλογοι, καθώς και η Ασπίς12. Στη Θεογονία ο Ησίοδος κάνει μια επική περιγραφή της γένεσης του κόσμου, ξεκινώντας από το Χάος, από τη Γαία και από τον Τάρταρο και άλλες κοσμογονικές δυνάμεις. Έπειτα από έριδες εγκαθιδρύεται στο τέλος η εξουσία του Δία, που εδραιώνεται με την τάξη, το δίκαιο και την ηθική. Ο Δίας φέρνει άνθηση και ανάπτυξη, ευφορία και ευλογία, υπακοή στους νόμους, ειρήνη, τις Χάριτες και τις Μούσες.
Το Έργα και Ημέραι είναι ένα διδακτικό έπος. Σύμφωνα με μία πιθανώς φανταστική ιστορία, ο Ησίοδος και ο αδερφός του ο Πέρσης ήρθαν σε νομική σύγκρουση για την κληρονομιά του πατέρα τους. Μπορεί ο Ησίοδος να ήταν επηρεασμένος από κείμενα της Εγγύς Ανατολής, όπου είναι συνηθισμένες τέτοιες ιστορίες, όπως για παράδειγμα η φιλονικία μεταξύ των αδερφών, του «καλού» και του «κακού». Ο Ησίοδος παρουσιάζει τον εαυτό του στο ποίημα ως χωρικό, που με τη γυναίκα του, τα παιδιά του και τους υποτακτικούς του καλλιεργεί ένα δικό του αγρόκτημα. Δεν μπορεί να ειπωθεί με σιγουριά το αν ο Ησίοδος ανήκε ο ίδιος σ' αυτή την τάξη των χωρικών ή αν στο έργο αυτό διάλεξε τον κόσμο των χωρικών ως θέμα του, παρατηρώντας τον από μια ανώτερη κοινωνική θέση. Ωστόσο, κάνει εντύπωση το ότι το δεύτερο μεγάλο έργο του, η Θεογονία, δε χαρακτηρίζεται από αυτό το αγροτικό υπόβαθρο.
4. Ησίοδος, Έργα και Ημέραι, 633-638. 5. Ησίοδος, Έργα και Ημέραι, 639-640. 6. Παυσανίας, Ελλάδος περιήγησις, ΙΧ.28.1. 7. Ηγησίνος στον Παυσανία, Ελλάδος περιήγησις, ΙΧ.29.1. Για τη διαφορετική αυτή θεώρηση πβ. Wallace, P.W., «Hesiod and the Valley of the Muses», Greek, Roman and Byzantine Studies 15 (1974), 6-9 και Fossey, J.M., Topography and population of ancient Boiotia 1, Chicago 1988, 144. 8. Ησίοδος, Θεογονία, 22-35. 9. Ησίοδος, Έργα και Ημέραι, 645-659. Οι μπρούτζινοι τρίποδες δε χρησιμοποιούνταν μόνο ως έπαθλα σε μουσικούς αλλά και σε άλλου είδους διαγωνισμούς, όπως διακρίνεται σε μια λεπτομέρεια του αγγείου Francois καθώς και στην απεικόνιση ασπίδας του 6ου αιώνα π.Χ. 10. Παυσανίας, Ελλάδος περιήγησις, ΙΧ.30.3. Για τους πολυάριθμους ανδριάντες στο ιερό των Μουσών, που εν μέρει σμιλεύτηκαν από ξακουστούς γλύπτες, όπως ο Κηφισόδοτος και ο Λύσιππος, πβ. Παυσανίας, ό.π. ΙΧ.29.5-6 και 30.1-31.2. 11. Παυσανίας, Ελλάδος περιήγησις, ΙΧ.31.3-4. 12. Ήδη από την αρχαιότητα ήταν αμφισβητούμενη η προέλευση συγκεκριμένων έργων (Παυσανίας, Ελλάδος περιήγησις, ΙΧ.31.4-5). Μια συλλογική έκδοση προσφέρουν οι Solmsen, F., Merkelbach, R. και West, M.L., Hesiodi Theogonia, Opera et dies, Scutum, Fragmenta selecta, Oxford 1970 και η Evelyn-White, H.G., Hesiod, the Homeric Hymns and Homerica (έκδοση με αγγλική μετάφραση), Cambridge, Massachusetts, London 1914
http://www.fhw.gr/chronos/projects/hesiod/gr/doc/hesiod00.html

Ο δόλος ως όπλο του μεγάλου Έλληνα Οδυσσέα.

------------------------------------------------------------------------
Απόσπασμα απο τον Φιλοκτήτη/ Σοφοκλής
ΝΕΟΠΤΟΛΕΜΟΣ
Τί θές νά πεῖς;
ΟΔΥΣΣΕΑΣ
Θέλω νά πῶ πώς πρέπει νά εἰσβάλεις
μέ λόγια στήν ψυχή τοῦ Φιλοκτήτη·
κρυφά, κλεφτά. Ὅταν ἀρχίσει
τά ποιός, τά ποῦ καί τά γιατί,
πές του πώς εἶσαι γιός τοῦ Ἀχιλλέα
- αὐτό δέν εἶναι ἀνάγκη νά τό κρύψεις -
καί πώς γυρίζεις σπίτι σου.
Πές του πώς ἄφησες τό στόλο
τῶν Ἀχαιῶν καί μεταβλήθηκες σ’ ἐχθρό τους,
γιατί σέ παρακάλεσαν νά πᾶς
κι ἄφησες τήν πατρίδα σου καί πῆγες
- ἡ τελευταῖα ἐλπίδα τους νά μποῦν στό Ἴλιο -
κι ὕστερα δέ σοῦ ἐπέστρεφαν τά ὅπλα τοῦ πατέρα σου.
Τ’ ἀξίωσες, τάχα, ἀλλά πῆγαν καί τά ’δωσαν στόν Ὁδυσσέα.
Ἐδῶ, μπορεῖς νά μέ στολίσεις μέ τίς χειρότερες βρισιές.
Δέ μέ πειράζει. Οἱ Ἀχαιοί θά πειραχτοῦν ἄν δέν τό κάνεις.
Ἄν δέν τοῦ πάρουμε τό τόξο,
δέν πρόκειται νά πάρεις τοῦ Δάρδανου τόν τόπο.[6]
Πρέπει νά ξέρεις πώς ἐσύ καί μόνο ἐσύ μπορεῖς
νά τοῦ φανεῖς ἀξιόπιστος. Ξέχνα με ἐμένα.
Ἐσύ οὔτε ὅρκο ἔδωσες, οὔτε ἀναγκάστηκες,
οὔτε ἦρθες μέ τούς πρῶτους.
Ἐγώ θά πρέπει νά τ’ ἀρνηθῶ ὅλα αὐτά· δέ θά μπορέσω.
Μέ τέτοιο τόξο πού κρατάει, ἄν καταλάβει
ποιός εἶμαι, πάω χαμένος καί σέ παίρνω στό λαιμό μου.
Ὅλο τό ζήτημα εἶναι νά σκεφτεῖς πῶς θ’ ἀποσπάσεις
τόν ἀναπόσπαστο ὁπλισμό του.[7]
Γνωρίζω, βέβαια, πώς δέν εἶσαι
φτιαγμένος γιά τεχνάσματα κι ἀπάτες,
μά εἶναι γλυκός καρπός ἡ νίκη, ἀξίζει νά τολμήσεις.
Γρήγορα θά δικαιωθοῦμε.
Ἔλα τώρα, χάρισέ μου μιά παράνομη μέρα,
καί κράτα τήν ὑπόλοιπη ζωή σου, σάν ἔντιμος θνητός·
ὁ ἐντιμότερος, ἄν θέλεις!
ΝΕΟΠΤΟΛΕΜΟΣ
Τί εἶναι αὐτά τά πράγματα, γιέ τοῦ Λαέρτη;
Καί πού τ’ ἀκούω, ταράζομαι· πόσο μάλλον νά τά κάνω.
Οὔτε ἐγώ γεννήθηκα, ὅπως εἶπες, γιά κόλπα καί ἀπάτες,
οὔτε - ὅπως λένε - ἐκεῖνος πού μέ γέννησε. Ἄν θέλεις,
μπορῶ νά σοῦ τόν φέρω μέ τή βία· μέ δόλο ὅμως ὄχι.
Δέ θά μπορέσει μᾶς βάλει ὅλους στό χέρι μ’ ἕνα πόδι.
Γιά βοηθός σου ἦρθα, συμφωνῶ·
ντρέπομαι ὅμως, ἄρχοντά μου, νά μέ φωνάζουνε προδότη.
Καλύτερα ἔντιμος καί νικημένος, παρά ἀνέντιμος καί νικητής.
ΟΔΥΣΣΕΑΣ
Εἶσαι σπορά ἀνυπέρβλητου πατέρα, τελικά.
Ἄκου, κι ἐγώ στά νιάτα μου νόμιζα πώς ἡ γλώσσα
κάνει ἀργή καί πρόχειρη δουλειά·
στά χέρια μου ἀνέθετα τά πάντα.
Ὕστερα μπῆκα στό νόημα τῆς ζωῆς καί εἶδα
πῶς ὄχι ἀργή, ὄχι πρόχειρη,
δουλειά τεχνίτη κάνει ἡ γλώσσα στούς ἀνθρώπους.
ΝΕΟΠΤΟΛΕΜΟΣ
Μοῦ λές νά γίνω ψεύτης;
ΟΔΥΣΣΕΑΣ
Σοῦ λέω νά γίνεις πονηρός.
ΝΕΟΠΤΟΛΕΜΟΣ
Καί γιατί ὄχι βίαιος ἤ λογικός;
ΟΔΥΣΣΕΑΣ
Δέν θά τόν πείσεις. Ὅσο γιά τή βία,
δέν καταβάλλεται αὐτός.
ΝΕΟΠΤΟΛΕΜΟΣ
Τόσο μεγάλη εἶναι λοιπόν ἡ δύναμή του;
ΟΔΥΣΣΕΑΣ
Τόσο μεγάλα τά φονικά σημάδια της,
νά λές καλύτερα· βέλη ἀναπότρεπτα.
ΝΕΟΠΤΟΛΕΜΟΣ
Αὐτό σημαίνει πώς κινδυνεύω
καί μόνο πού θά μέ ἀντικρίσει;
ΟΔΥΣΣΕΑΣ
Ἐξαρτᾶται τί θ’ ἀντικρίσει.
Γι’ αὐτό σοῦ μίλησα γιά δόλο.
ΝΕΟΠΤΟΛΕΜΟΣ
Παύει τό ψέμα νά βγαίνει ψέμα, δηλαδή;
ΟΔΥΣΣΕΑΣ
Παύει ἄν σέ βγάζει ζωντανό.

http://www.epanellinismos.com/index.php?option=com_fireboard&func=view&id=11317&catid=117#11317

Με τι ασχολείσθε Έλληνες;

http://www.epanellinismos.com/index.php?option=com_fireboard&func=view&id=11298&catid=74#11298
--------------
Το „Άγιο Φως“ της Ιερουσαλήμ και ο Λεωνίδας.
Όταν η αγάπη γιά την πατρίδα υπερβαίνει το καθήκον και κάθε πίστη…
Η Μάχη των Θερμοπυλών:
Το 480 π.Χ., ηγούμενος 7,000 ανδρών, μεταξύ των οποίων 300 επίλεκτων Σπαρτιατών, οχυρώθηκε στα στενά των Θερμοπυλών για να ανακόψει το πέρασμα των στρατευμάτων του Ξέρξη.
Οι Σπαρτιάτες πολεμιστές φέρανε δόρυ στο δεξί χέρι. Στο αριστερό πλευρό φέρανε ξίφος ή μαχαίρι, που κρεμότανε από τον δεξιό ώμο με λουρί. Φορούσανε περικεφαλαία, μεταλλικό θώρακα και κνημίδες. Με το αριστερό χέρι φέρανε ασπίδα, που προφύλασσε μηρούς και κορμό.
Μετά από διήμερη αντίσταση και προδοσία του Εφιάλτη, ο Λεωνίδας αντιλήφθηκε τους Πέρσες ενώ κατέβαιναν από το όρος της Οίτης, κι έστειλε δια θαλάσσης το κύριο σώμα του Στρατού με τους 300 Σπαρτιάτες και 700 Θεσπιείς.
Οι Πέρσες ήτανε προ των πυλών, και οι Έλληνες Αρχηγοί είχανε συζητήσεις και διενέξεις. Αρκετοί Αρχηγοί αποσύρθηκαν, με τα στρατεύματα τους. Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, ο Λεωνίδας έδωσε εντολή να αποσυρθούν οι σύμμαχοι Έλληνες στρατιώτες καθώς τους θεώρησε απρόθυμους και λιγόψυχους ώστε να αντιμετωπίσουν τον ισχυρό εχθρό.
Οι Θεσπιείς με Αρχηγό τον Δημόφιλο παρέμειναν στο πλευρό του Λεωνίδα με δική τους θέληση, δηλώνοντας πως αρνούνται να εγκαταλείψουν τον Λεωνίδα και τους 300. Τόσο όμορφα μας εξιστορεί ο Ηρόδοτος «Έτσι οι Θεσπιείς έζησαν με τους Σπαρτιάτες, και πέθαναν μαζί τους».
Οι ήρωες παρέμειναν να προασπίσουν των Ελλήνων τα Ιερά. Μία χούφτα άνθρωποι αποφάσισαν να αναμετρηθούν με τον Γιγάντιο Περσικό στρατό, με την επίγνωση πως οι άρχοντες της πόλης αλλά και οι άλλοι Έλληνες τους εγκατέλειψαν, εγκαταλείποντας έτσι κάθε Ελπίδα για Ελευθερία κι Αξιοπρέπεια.
«Αρχή άνδρα δείκνυσι» «Η εξουσία φανερώνει τον άνδρα»
(Πιττακός ο Μυτιληναίος)
Προσφέρει ο Ξέρξης στον Λεωνίδα την κυριαρχία όλης της Ελλάδος. Και η απάντηση του Λεωνίδα :
«- Πες στον κύριο σου ότι προτιμώ να πεθάνω για την πατρίδα μου, παρά να την υποδουλώσω!»
Το πρωί της μεγάλης μέρας, οι πολεμιστές γυάλισαν το δόρυ και τις ασπίδες τους, ακόνισαν τα ξίφη τους και κάνανε λουτρό. Χτένισαν κι αρωμάτισαν τα μακριά μαλλιά τους και κάθισαν σε δείπνο. Η πρόποση του Λεωνίδα λιτή: «Συμπατριώτες, ας προγευματίσουμε λιτά, αφού το βράδυ θα φάμε πλουσιοπάροχα στα Βασίλεια του Πλούτωνα»
Την επόμενη μέρα ο Ξέρξης και η φρουρά του με φρίκη είδε τις εκατοντάδες πτωμάτων Περσών στρατιωτών.
Ειδεχθές το θέαμα, κι αν ο Περσικός στρατός το έβλεπε, θα τρεπότανε σε φυγή. Οι μηχανικοί του Ξέρξη ανοίγουν τεράστια τάφρο και ρίχνουνε μέσα τα πτώματα των Περσών, σκεπάζοντας την καλά με χώμα. Αφήνουν διάσπαρτα μόνο πτώματα Ελλήνων, για να προκαλέσουν συγκίνηση και ταραχή στους συμπατριώτες τους. Στο μέσον υψώνουνε έναν πάσαλο, προορισμένο για να κρεμαστεί το αποκεφαλισμένο σώμα του Λεωνίδα.
Υπέρτατο πρότυπο στρατιωτικής εντολής.
Όλοι μαζί βρισκόμενοι αντιμέτωποι με τα πολυάριθμα στρατεύματα του Ξέρξη, δεν δέχτηκαν να αποχωρίσουν όπως άλλα Ελληνικά φύλλα, ώστε να δώσουν το σωστό παράδειγμα στις νέες γενιές των Ελλήνων.
Μετά από γενναίο αγώνα, τον Αύγουστο του 480 π.Χ. ο Λεωνίδας έπεσε ηρωϊκά με τους συμπολεμιστές του στο πεδίο της μάχης, στην δίοδο του στενωπού των Θερμοπυλών. Ο ολιγάριθμος Ελληνικός στρατός περικυκλώθηκε και εξολοθρεύτηκε ολοσχερώς, πλην των Θηβαίων, οι οποίοι παραδόθηκαν. Ο Λεωνίδας έπεσε ηρωικά, και οι Σπαρτιάτες περικύκλωσαν προστατευτικά το σώμα του, μέχρι τον θάνατο και του τελευταίου.
Μόνον δύο Σπαρτιάτες σώθηκαν: Ο Λεωνίδας έστειλε δύο τραυματίες πολέμου, τον Αριστόδημο και τον Εύρυτο στην Σπάρτη, για να ιστορήσουν με κάθε λεπτομέρεια την εξέλιξη της αναμέτρησης. Χάριν σ’ αυτούς γνωρίζουμε για την μάχη ως το τέλος.
Ένας τρίτος Σπαρτιάτης, ο Παντίτης στάλθηκε από τον Λεωνίδα στην Θεσσαλία για να ζητήσει ενισχύσεις, μα επέστρεψε στις Θερμοπύλες μετά το πέρας της μάχης. Λίγο αργότερα κρεμάστηκε από τύψεις και ντροπή, θεωρώντας την φυγή του άνανδρη.
Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, ο Ξέρξης έδωσε την ασυνήθιστα σκληρή εντολή για τους Πέρσες να αποκεφαλιστεί το άψυχο κορμί του Λεωνίδα και το σώμα του να σταυρωθεί, χάριν εντυπωσιασμού: Πέρσης ηγεμόνας, διέταξε να βρουν το σώμα του Λεωνίδα και να του το φέρουν μπροστά του. Όταν βρέθηκε και το αναγνώρισε και ο Δημάρατος, διέταξε να αποκεφαλιστεί το άψυχο κορμί του Λεωνίδα και το σώμα του να σταυρωθεί και να καρφώσουν το κεφάλι του Λεωνίδα σε έναν πάσσαλο να θυμίζει σε όλους τι παθαίνουν αυτοί που αρνούνται, τις προσφορές του. O Ξέρξης μετανοώντας για την πράξη του, διέταξε να επιστραφεί το πτώμα του Λεωνίδα στην Σπάρτη, όπου κηδεύτηκε με λαμπρές τιμές, σε μία άκρως συγκινητική τελετή. Ο τάφος του Λεωνίδα σώζεται μέχρι σήμερα στο Βόρειο σημείο της σύγχρονης Πόλης της Σπάρτης.
Του Χριστού δεν του σπάσανε τα μέλη όπως των δυο ΄άλλων εσταυρωμένων που ήταν δίπλα του, δεν αποκεφαλίστηκε, αλλά όταν τον κατέβασαν από τον σταυρό τον περιθάλψανε και μέχρι σήμερα καλώς ή κακώς τον θρηνούν και τον γιορτάζουν, αυτόν και τον τάφο του.
Και τον Λεωνίδα;
Ο Λεωνίδας σταυρώθηκε και αποκεφαλίστηκε για σένα, για μένα για την ελευθερία της πατρίδος του, της πατρίδος μας, για τα ιδανικά της αρχαίας Ελλάδος τα οποία μέχρι σήμερα εμπλουτίζουν τον ελεύθερο κόσμο. Έδωσε την ζωή του όχι για κάποια αμφισβητούμενη σωτηρία, αλλά είναι Ασπίδα Σωτηρίας και παράδειγμα αυταπάρνησης στις γενιές που ακολουθούν.
Ο Στόχος του ηρωϊκού Λεωνίδα επιτεύχθηκε: Η πατρίδα νίκησε τον πόλεμο, κι ας έχασε μια μάχη, ας έχασε άνδρες ηρωϊκούς. Ο Αγώνας τους αυτός συγκλονίζει την ανθρωπότητα 2.500 χρόνια τώρα:
Η ανδρεία, το να βαδίζεις στο θάνατο για μια ανώτερη ιδέα, την πατρίδα σου.
Οι Εορτασμοί των Λεωνιδείων
Προς τιμή του Λεωνίδα και των συμπολεμιστών του που έπεσαν στις Θερμοπύλες, Οι Σπαρτιάτες διοργάνωσαν ετήσια γιορτή με τοπικούς αγώνες. Δύο μνημεία προς τιμή του Λεωνίδα αλλά και του Παυσανία (ο οποίος ηγήθηκε της μάχης των Πλαταιών), στήθηκαν απέναντι από το Θέατρο της Σπάρτης. Κάθε χρόνο, γινότανε ομιλίες προς τιμήν των δύο ηρώων αλλά και αγώνες στους οποίους αγωνιζότανε αποκλειστικά Σπαρτιάτες.
Και σήμερα; Με τιμές αρχηγού κράτους θα μεταφερθεί το „Άγιο Φως“ της Ιερουσαλήμ στην Ελλάδα... Αλήθεια, γνωρίζετε που είναι ο „Πανάγιος Τάφος“;
http://jimmysgreek.blogspot.com/2008/04/blog-post_12.html
N. Σάμιος

Ελληνικη γλώσσα & τεχνολογία

------------------------------------------------------------------
http://promhtheas.blogspot.com/2009/03/blog-post_4119.html

Ελληνικη γλώσσα & τεχνολογία

H/Y Ίβυκος και το πρόγραμμα TLG

---

Το Πανεπιστήμιο Irvine της Καλιφόρνια κυκλοφόρησε νέο CD-ROM με άπαντα τα κείμενα των αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων. Ο ψηφιακός δίσκος είχε εξαγγελθεί πριν από τρία χρόνια ως νέα αναβαθμισμένη και συμπληρωμένη έκδοση του προηγούμενου δίσκου (TLG #D).

Στο νέο δίσκο TLG #Ε περιέχονται 76 εκατομμύρια τύποι λέξεων της αρχαίας, ελληνιστικής και μεσαιωνικής ελληνικής γλώσσας σε κείμενα από τον Ομηρο (8ος αιώνας π.Χ.) μέχρι το Γεώργιο Σφραντζή (16ος αιώνας μ.Χ.).

Το έργο της καταγραφής της ελληνικής γλώσσας για την προαναφερθείσα περίοδο (8ος-16ος) έχει αναλάβει το "Thesaurus Linguae Graecae" (Θησαυρός της Ελληνικής Γλώσσας) το οποίο ιδρύθηκε το 1972 από την τελειόφοιτη τότε, νυν καθηγήτρια της Κλασικής Φιλολογίας, κ. Μαριάννα ΜακΝτόναλντ (Marianne McDonald).

'Ολα ξεκίνησαν τον καιρό που η κ. Μ. ΜακΝτόναλντ εκπονούσε την πτυχιακή της εργασία με θέμα τους όρους που εκφράζουν την ευτυχία στον Ευριπίδη. Τότε συνειδητοποίησε πόσο χρήσιμη θα ήταν μια υπολογιστική τράπεζα δεδομένων ολόκληρης της ελληνικής λογοτεχνίας. Η σύλληψή της ήταν πρωτότυπη ακόμη και για τα αμερικανικά δεδομένα, διότι μέχρι τότε κανείς δεν είχε σκεφτεί μια ένωση της κλασικής φιλολογίας με τη σύγχρονη τεχνολογία.

Το "TLG Project" ξεκίνησε υπό την καθοδήγηση του καθηγητή Θεόδωρου Φ. Μπρούνερ (Theodore F. Brunner), ο οποίος διηύθυνε το "TLG" από το 1972 μέχρι το 1998, όταν συνταξιοδοτήθηκε από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, Irvine.

Η καινοτόμος για τον καιρό της προσπάθεια κατέστη εφικτή με τη συμπαράσταση του Ντέιβιντ Γ. Πάκαρντ (David W. Packard). Ο ίδιος και η ομάδα του κατασκεύασαν την αναγκαία τεχνολογική υποδομή (το σύστημα Ιβυκος) για το "Thesaurus Linguae Graecae", ώστε να προχωρήσουν η καταγραφή, η διόρθωση, η ανεύρεση και η επεξεργασία των αρχαίων ελληνικών κειμένων.

Η προσπάθεια του "Τhesaurus Linguae Graecae" ήταν ιδιαίτερα δύσκολη, κυρίως στο τμήμα που αφορούσε στην εξεύρεση των κειμένων. Γι' αυτόν το λόγο ξεκίνησε μια γιγαντιαία προσπάθεια εξεύρεσης των σπάνιων ελληνικών κειμένων που φυλάσσονταν σε μουσεία και βιβλιοθήκες, ώστε να συμπεριληφθούν στη βάση του "TLG".

Κώδικες, πάπυροι και περγαμηνές από ολόκληρη τη Γη φωτογραφήθηκαν και στάλθηκαν στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, Irvine, για να ενταχθούν στο σώμα υλικού (corpus) της τράπεζας δεδομένων που η ομάδα του "Θησαυρού" ήθελε να δημιουργήσει στη δυτική ακτή των Ηνωμένων Πολιτειών. Οι δυσκολίες όμως της πραγματοποίησης του έργου δεν περιορίστηκαν στην εξεύρεση των κειμένων.

Τα έργα των Ελλήνων συγγραφέων έπρεπε να δακτυλογραφηθούν λέξη λέξη, καθώς η χρήση σαρωτή (scanner) δεν ήταν τόσο φθηνή ούτε τόσο διαδεδομένη όσο είναι σήμερα. 'Ετσι, ένα μεγάλο μέρος της δακτυλογράφησης των ελληνικών κειμένων έγινε στην Κορέα όπου λόγω του χαμηλού ωρομίσθιου το κόστος περιοριζόταν στο ελάχιστο.

'Επειτα από 28 συναπτά έτη ασταμάτητης εργασίας (1972-2000) το TLG παράγει το δίσκο #Ε των 11.000 έργων και των 3.000 συγγραφέων που συγκροτούν μια βάση δεδομένων 76.000.000 ξεχωριστών τύπων λέξεων.

'Ετσι δημιουργήθηκε μία από τις μεγαλύτερες και αναλυτικότερες ψηφιακές τράπεζες κειμενικών δεδομένων που υπάρχουν στον κόσμο, η οποία περιέχει τα μείζονος σημασίας έργα για την ανάπτυξη της δυτικής σκέψης. Σήμερα, τη διευθύνει μια Ελληνίδα, η καθηγήτρια κ. Μαρία Παντελιά, ως διάδοχος του καθηγητή Θ. Φ. Μπρούνερ.

Αυτή είναι ως συνελόντι ειπείν η ιστορία του TLG. Μια ακόμη περιπέτεια του ανθρώπινου πνεύματος. Ενα παραμύθι οράματος, δημιουργικότητας, καινοτομίας και -πάνω από όλα- αποφασιστικότητας. Καρπός της προσπάθειας: το να κάθεται κανείς νωχελικά μπροστά στον υπολογιστή του και, τοποθετώντας στον οδηγό CD ένα δίσκο 614 ΜΒ, να μπορεί να διαβάζει όλα τα κείμενα των αρχαίων, ελληνιστικών, μεσαιωνικών και βυζαντινών συγγραφέων από το πρωτότυπο. Μοναδική προϋπόθεση, να ξέρει κανείς ελληνικά...


---------------------------------

Αν επιθυμείτε να αποκτήσετε το CD-ROM TLG #E, θα πρέπει να επικοινωνήσετε απευθείας με το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, Irvine, μέσω ηλεκτρονικού ή συμβατικού ταχυδρομείου. Το κόστος "δανεισμού" του δίσκου, για πέντε χρόνια, είναι 300 δολάρια ΗΠΑ.

Επικοινωνία		Αλλες πληροφορίες
Thesaurus Linguae Graecae University of California, Irvine 3450 Berkeley Place, Irvine, CA 92697-5550 USA e-mail: tlg@uci.edu web: http://www.tlg.uci.edu/~tlg		1. Ο κατάλογος των αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων που περιέχονται στο CD-ROM D και στο CD-ROM Ε. 2. Τα νέα κείμενα που περιλαμβάνονται στο CD-ROM Ε.

Τα παραγγέλματα των ΕΠΤΑ ΣΟΦΩΝ της Ελλάδος.

http://www.epanellinismos.com/index.php?option=com_content&task=view&id=248&Itemid=212
Δελφικά παραγγέλματα η πυθίας γράμματα.

Στον πρόναο του Ναού του Απόλλωνος στους Δελφούς, ανεγράφοντο τα δύο περίφημα Δελφικά παραγγέλματα, "ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ" και "ΜΗΔΕΝ ΑΓΑΝ", εκατέρωθεν του ιερού γράμματος "Ε".
Τα Δελφικά αυτά παραγγέλματα, μαζί με άλλα 145 ακόμη, 147 συνολικά ήταν οι υποθήκες που παρέδωσαν οι Επτά Σοφοί στις επερχόμενες γενιές, "ωφελήματα ανθρώποις ες βίον".

Παυσανίας, "Ελλάδος Περιήγησις", βιβλ. 10 ("Φωκικά"), κεφ. 24, §1, 1-13: Εν δε τω προνάω τω εν Δελφοίς γεγραμμένα εστίν ωφελήματα ανθρώποις ες βίον, εγράφη δε υπό ανδρών ους γενέσθαι σοφούς λέγουσιν Έλληνες. Ούτοι δε ήσαν εκ μεν Ιωνίας Θαλής τε Μιλήσιος και Πριηνεύς Βίας, Αιολέων δε των εν Λέσβωι Πιττακός Μυτιληναίος, εκ δε Δωριέων των εν τη Ασία Κλεόβουλος Λίνδιος, και Αθηναίός τε Σόλων και Σπαρτιάτης Χίλων· τον δε έβδομον Πλάτων ο Αρίστωνος αντί Περιάνδρου του Κυψέλου Μύσωνα κατείλοχε τον Χηνέα· κώμη δε εν τη Οίτη τω όρει ωκούντο αι Χήναι. Ούτοι ουν οι άνδρες αφικόμενοι ες Δελφούς ανέθεσαν τω Απόλλωνι τα αδόμενα Γνώθι σαυτόν και Μηδέν άγαν.
Ιωάννης Στοβαίος, "Ανθολόγιον", βιβλ. 3, κεφ. 1, §173:
Σωσιάδου των επτά σοφών υποθήκαι.

ΕΠΟΥ ΘΕΩ	ΝΟΜΩ ΠΕΙΘΟΥ	ΘΕΟΥΣ ΣΕΒΟΥ	ΓΟΝΕΙΣ ΑΙΔΟΥ
ΓΝΩΘΙ ΜΑΘΩΝ	ΗΤΤΩ ΥΠΟ ΔΙΚΑΙΟΥ	ΑΚΟΥΣΑΣ ΝΟΕΙ	ΣΑΥΤΟΝ ΙΣΘΙ
ΓΑΜΕΙΝ ΜΕΛΛΕ	ΚΑΙΡΟΝ ΓΝΩΘΙ	ΦΡΟΝΕΙ ΘΝΗΤΑ	ΞΕΝΟΣ ΩΝ ΙΣΘΙ
ΕΣΤΙΑΝ ΤΙΜΑ	ΑΡΧΕ ΣΕΑΥΤΟΥ	ΦΙΛΟΙΣ ΒΟΗΘΕΙ	ΘΥΜΟΥ ΚΡΑΤΕΙ
ΠΡΟΝΟΙΑΝ ΤΙΜΑ	ΦΡΟΝΗΣΙΝ ΑΣΚΕΙ	ΟΡΚΩ ΜΗ ΧΡΩ	ΦΙΛΙΑΝ ΑΓΑΠΑ
ΔΟΞΑΝ ΔΙΩΚΕ	ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΑΝΤΕΧΟΥ	ΨΕΓΕ ΜΗΔΕΝΑ	ΕΠΑΙΝΕΙ ΑΡΕΤΗΝ
ΣΟΦΙΑΝ ΖΗΛΟΥ	ΚΑΛΟΝ ΕΥ ΛΕΓΕ	ΠΡΑΤΤΕ ΔΙΚΑΙΑ	ΕΥΓΕΝΕΙΑΝ ΑΣΚΕΙ
ΦΙΛΟΙΣ ΕΥΝΟΕΙ	ΕΧΘΡΟΥΣ ΑΜΥΝΟΥ	ΚΑΚΙΑΣ ΑΠΕΧΟΥ	ΚΟΙΝΟΣ ΓΙΝΟΥ
ΕΛΠΙΔΑ ΑΙΝΕΙ	ΦΥΛΑΚΗ ΠΡΟΣΕΧΕ	ΦΘΟΝΕΙ ΜΗΔΕΝΙ	ΕΥΕΡΓΕΣΙΑΣ ΤΙΜΑ
Ο ΜΕΛΛΕΙΣ, ΔΟΣ	ΤΕΧΝΗ ΧΡΩ	ΥΦΟΡΩ ΜΗΔΕΝΑ	ΛΑΒΩΝ ΑΠΟΔΟΣ
ΗΘΟΣ ΔΟΚΙΜΑΖΕ	ΣΟΦΟΙΣ ΧΡΩ	ΕΥΧΟΥ ΔΥΝΑΤΑ	ΦΟΝΟΥ ΑΠΕΧΟΥ
ΓΝΟΥΣ ΠΡΑΤΤΕ	ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ ΓΙΝΟΥ	ΟΣΙΑ ΚΡΙΝΕ	ΕΥΛΟΓΕΙ ΠΑΝΤΑΣ
ΔΙΑΒΟΛΗΝ ΜΙΣEI	ΔΟΛΟΝ ΦΟΒΟΥ	ΕΧΩΝ ΧΑΡΙΖΟΥ	ΥΙΟΥΣ ΠΑΙΔΕΥΕ
ΠΑΣΙΝ ΑΡΜΟΖΟΥ	ΙΚΕΤΑΣ ΑΙΔΟΥ	ΥΒΡΙΝ ΜΙΣΕΙ	ΟΡΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
ΧΡΟΝΟΥ ΦΕΙΔΟΥ	ΜΗΔΕΝ ΑΓΑΝ	ΦΙΛΩ ΧΑΡΙΖΟΥ	ΙΔΙΑ ΦΥΛΑΤΤΕ
ΑΚΟΥΕ ΠΑΝΤΑ	ΑΛΛΟΤΡΙΩΝ ΑΠΕΧΟΥ	ΕΥΦΗΜΟΣ ΙΣΘΙ	ΔΙΚΑΙΩΣ ΚΤΩ
ΑΓΑΘΟΥΣ ΤΙΜΑ	ΚΡΙΤΗΝ ΓΝΩΘΙ	ΓΑΜΟΥΣ ΚΡΑΤΕΙ	ΤΥΧΗΝ ΝΟΜΙΖΕ
ΕΓΓΥΗΝ ΦΕΥΓΕ	ΑΠΛΩΣ ΔΙΑΛΕΓΟΥ	ΟΜΟΙΟΙΣ ΧΡΩ	ΔΑΠΑΝΩΝ ΑΡΧΟΥ
ΚΤΩΜΕΝΟΣ ΗΔΟΥ	ΑΙΣΧΥΝΗΝ ΣΕΒΟΥ	ΧΑΡΙΝ ΕΚΤΕΛΕΙ	ΕΥΤΥΧΙΑΝ ΕΥΧΟΥ
ΤΥΧΗΝ ΣΤΕΡΓΕ	ΕΡΓΑΖΟΥ ΚΤΗΤΑ	ΑΚΟΥΩΝ ΟΡΑ	ΠΑΙΣ ΩΝ ΚΟΣΜΙΟΣ ΙΣΘΙ
ΓΛΩΤΤΑΝ ΙΣΧΕ	ΟΝΕΙΔΟΣ ΕΧΘΑΙΡΕ	ΚΡΙΝΕ ΔΙΚΑΙΑ	ΥΒΡΙΝ ΑΜΥΝΟΥ
ΑΙΤΙΩ ΠΑΡΟΝΤΑ	ΧΡΩ ΧΡΗΜΑΣΙΝ	ΛΕΓΕ ΕΙΔΩΣ	ΦΘΙΜΕΝΟΥΣ ΜΗ ΑΔΙΚΕΙ
ΑΛΥΠΩΣ ΒΙΟΥ	ΟΜΙΛΕΙ ΠΡΑΩΣ	ΦΙΛΟΦΡΟΝΕΙ ΠΑΣΙΝ	ΕΥΓΝΩΜΩΝ ΓΙΝΟΥ
ΓΥΝΑΙΚΟΣ ΑΡΧΕ	ΥΙΟΙΣ ΜΗ ΚΑΤΑΡΩ	ΣΕΑΥΤΟΝ ΕΥ ΠΟΙΕΙ	ΕΥΠΡΟΣΗΓΟΡΟΣ ΓΙΝΟΥ
ΒΟΥΛΕΥΟΥ ΧΡΟΝΩ	ΠΟΝΕΙ ΜΕΤ' ΕΥΚΛΕΙΑΣ	ΠΡΑΤΤΕ ΣΥΝΤΟΜΩΣ	ΑΠΟΚΡΙΝΟΥ ΕΝ ΚΑΙΡΩ
ΕΡΙΝ ΜΙΣΕΙ	ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ ΕΥΛΟΓΟΣ	ΗΒΩΝ ΕΓΚΡΑΤΗΣ	ΑΤΥΧΟΥΝΤΙ ΣΥΝΑΧΘΟΥ
ΟΦΘΑΛΜΟΥ ΚΡΑΤΕΙ	ΟΜΟΝΟΙΑΝ ΔΙΩΚΕ	ΑΡΡΗΤΟΝ ΚΡΥΠΤΕ	ΤΟ ΚΡΑΤΟΥΝ ΦΟΒΟΥ
ΦΙΛΙΑΝ ΦΥΛΑΤΤΕ	ΚΑΙΡΟΝ ΠΡΟΣΔΕΧΟΥ	ΕΧΘΡΑΣ ΔΙΑΛΥΕ	ΤΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΘΗΡΩ
ΕΥΦΗΜΙΑΝ ΑΣΚΕΙ	ΓΗΡΑΣ ΠΡΟΣΔΕΧΟΥ	ΑΠΕΧΘΕΙΑΝ ΦΕΥΓΕ	ΕΠΙ ΡΩΜΗ ΜΗ ΚΑΥΧΩ
ΠΛΟΥΤΕΙ ΔΙΚΑΙΩΣ	ΔΟΞΑΝ ΜΗ ΛΕΙΠΕ	ΚΑΚΙΑΝ ΜΙΣΕΙ	ΚΙΝΔΥΝΕΥΕ ΦΡΟΝΙΜΩΣ
ΠΛΟΥΤΩ ΑΠΙΣΤΕΙ	ΧΡΗΣΜΟΥΣ ΘΑΥΜΑΖΕ	ΑΠΟΝΤΙ ΜΗ ΜΑΧΟΥ	ΜΑΝΘΑΝΩΝ ΜΗ ΚΑΜΝΕ
ΣΕΑΥΤΟΝ ΑΙΔΟΥ	ΟΥΣ ΤΡΕΦΕΙΣ, ΑΓΑΠΑ	ΜΗ ΑΡΧΕ ΥΒΡΙΖΕΙΝ	ΕΠΑΓΓΕΛΟΥ ΜΗΔΕΝΙ
ΤΕΛΕΥΤΩΝ ΑΛΥΠΟΣ	ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΝ ΑΙΔΟΥ	ΧΑΡΙΖΟΥ ΑΒΛΑΒΩΣ	ΝΕΩΤΕΡΟΝ ΔΙΔΑΣΚΕ
ΤΥΧΗ ΜΗ ΠΙΣΤΕΥΕ	ΜΗ ΕΠΙ ΠΑΝΤΙ ΛΥΠΟΥ	ΕΠΙ ΝΕΚΡΩ ΜΗ ΓΕΛΑ	ΕΥ ΠΑΣΧΕ ΩΣ ΘΝΗΤΟΣ
ΒΙΑΣ ΜΗ ΕΧΟΥ	ΕΞ ΕΥΓΕΝΩΝ ΓΕΝΝΑ	ΜΕΣΟΣ ΔΙΚΑΙΟΣ	ΤΩ ΒΙΩ ΜΗ ΑΧΘΟΥ
ΠΕΡΑΣ ΕΠΙΤΕΛΕΙ ΜΗ ΑΠΟΔΕΙΛΙΩΝ		ΦΕΙΔΟΜΕΝΟΣ ΜΗ ΛΕΙΠΕ
ΑΔΩΡΟΔΟΚΗΤΟΣ ΔΙΚΑΖΕ		ΠΡΟΓΟΝΟΥΣ ΣΤΕΦΑΝΟΥ
ΑΜΑΡΤΑΝΩΝ ΜΕΤΑΝΟΕΙ		ΠΡΑΤΤΕ ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΩΣ
ΘΝΗΣΚΕ ΥΠΕΡ ΠΑΤΡΙΔΟΣ