.Ο Παυσανίας αναφέρει ότι ο Ίφιτος ήταν σύγχρονος του νομοθέτη της Σπάρτης Λυκούργου, ενώ άλλοι τον θεωρούν πολύ προγενέστερο*. Σύμφωνα την επικρατέστερη παράδοση, αναδιοργάνωσε τους Ολυμπιακούς Αγώνες σε συνεργασία με τον Λυκούργο της Σπάρτης και τον Κλεοσθένη της Πίσας. Μαζί δε καθιέρωσαν την ολυμπιακή εκεχειρία]: Ο Ίφιτος είχε ρωτήσει το Μαντείο των Δελφών
με ποιο τρόπο μπορούσε η Ελλάδα να απαλλαγεί από τους λοιμούς
Κι αν έρθουν χρόνια δίσεχτα, καταραμένα χρόνια κι αγάλια αγάλια αχάριστος ξεγελασμένος κόσμος σε σβήσει από το λατρεμό κι από τη θύμησή του, θα πέσεις, θα αποκοιμηθείς βαθιά, δε θα πεθάνεις. Γιατί είν’ οι θεοί αθάνατοι και Χάρο δε φοβούνται, ξεχάνονται, δε χάνονται, την πλάση πάντα ορίζουν, κι αν τους αρνιούνται οι άνθρωποι, πάντα θυμούντ’ εκείνοι. Ο ύμνος της Αθηνάς-Κωστής Παλαμάς (1859-1943)