Κι αν έρθουν χρόνια δίσεχτα, καταραμένα χρόνια κι αγάλια αγάλια αχάριστος ξεγελασμένος κόσμος σε σβήσει από το λατρεμό κι από τη θύμησή του, θα πέσεις, θα αποκοιμηθείς βαθιά, δε θα πεθάνεις. Γιατί είν’ οι θεοί αθάνατοι και Χάρο δε φοβούνται, ξεχάνονται, δε χάνονται, την πλάση πάντα ορίζουν, κι αν τους αρνιούνται οι άνθρωποι, πάντα θυμούντ’ εκείνοι. Ο ύμνος της Αθηνάς-Κωστής Παλαμάς (1859-1943)
H ΚορίνMεντζελόπουλοςιδιοκτήτρια και Διευθύνων Σύμβουλος τουChateaux Margaux μοιράζεται τις σκέψεις της σχετικά με την ιστορία τουChateaux Margaux και την καινοτομία του, καθώς και για το Εργαστηρίο Έρευνας & Ανάπτυξης του.
