Κι αν έρθουν χρόνια δίσεχτα, καταραμένα χρόνια κι αγάλια αγάλια αχάριστος ξεγελασμένος κόσμος σε σβήσει από το λατρεμό κι από τη θύμησή του, θα πέσεις, θα αποκοιμηθείς βαθιά, δε θα πεθάνεις. Γιατί είν’ οι θεοί αθάνατοι και Χάρο δε φοβούνται, ξεχάνονται, δε χάνονται, την πλάση πάντα ορίζουν, κι αν τους αρνιούνται οι άνθρωποι, πάντα θυμούντ’ εκείνοι. Ο ύμνος της Αθηνάς-Κωστής Παλαμάς (1859-1943)
Παρασκευή 30 Ιουλίου 2010
Λιαντίνης:Πως φτάνει κανείς από την ανωνυμία στην επωνυμία:
Διαβάστε όλη την αλήθεια για το Λιαντίνη στη δική του πλέον ιστοσελίδα www.liantinis.gr με ανέκδοτα χειρόγραφα του ίδιου και επιστολογραφία στη γυναίκα του.
Διαβάστε όλη την αλήθεια για το Λιαντίνη στη δική του πλέον ιστοσελίδα www.liantinis.gr με ανέκδοτα χειρόγραφα του ίδιου και επιστολογραφία στη γυναίκα του.
ΑπάντησηΔιαγραφή